#1
Jammer dat je na deze post waarin je vooral naar jezelf kijkt (en dat bedoel ik op een goede manier)
Meteen in je volgende post, namelijk hier:
Dus stop gewoon eens helemaal met naar aan ander wijzen, alsof je handen op je rug gebonden zijn. Ja, waarschijnlijk ga je dan plat op je bek en val je je gezicht kapot, omdat je dan op jezelf aangewezen bent en dat geen mooi beeld is om te zien nu. Maar DAT is het beeld wat je kunt veranderen. En wat je ook moet veranderen, als je wil dat er wat veranderd. Als je doet wat je deed krijg je wat je kreeg.
Ben weer terug!
Postief:
Qua paniek en gedachtes gaat het best goed niet echt volledig in paniek geraakt afgelopen week. Vriendin merkt ook verschil alles gaat beter tussen ons. Sporten gaat niet goed geen motivatie of zin in vaak maar ik probeer het wel te doen. Voeding ben ik nu weer op aan het letten wat ik op een dag eet want ik was +4kg aangekomen. Inmiddels alweer een kg eraf hoor, maar gewoon weer een beetje met de rem erop. Vakantie geboekt naar Utrecht met mijn vriendin 3daagjes dan gaan we allerlei steden bezoeken in Nederland. Sport is echt een gevoelig dingetje ik heb een idee dat hierachter een trauma zit. Want ik ben ooit begonnen doordat ik gepest werd door me uiterlijk daardoor ben ik begonnen met trainen. Toen begonnen mensen respect vol te worden, maar iedereen herkend mij als de guy die altijd daar vet srs in was. Maar het lukt me nu gewoon niet ik heb geen zin er in ik ben totaal niet hongerig voor de resultaat. Collega’s benoemen wel van de beveiliging in de kleedkamer dat ik een goed getraind lichaam heb. Maar ik zie mezelf als een dikzak als iemand die al zijn spieren van de afgelopen 4jaar heeft verloren. Daarom is de drempel ook zo groot om het srs op te maken. Het voelt voor mij een beetje alsof Messi ineens bij een amateurclub moet spelen. Omdat ik toen vorig jaar zo hoog zat qua niveau en dat vergelijk ik continu met nu. En dan word het gewoon niet leuk meer. Het is zo perfectionistisch.
Focuspunt:
Ik ben echt hartstikke verslaafd aan xanax, qua middelen gebruik is het echt heel slecht nu. Ik zit op 7mg per dag aan xanax maximaal ik slik 2x 2mg en 1x 3mg voor het slapen. Ik heb 8augustus pas het gesprek over de behandeling en therapie dat ik te horen krijg van hoe en wat. Want ze zijn op vakantie dus tot die tijd zo maar even doorgaan. En de seksuele bijwerkingen van de pram blijven vervelend al heb ik wel het gevoel dat ik de effecten verneem kan soms echt uitbundig vrolijk zijn. Huisarts is wel echt slecht te bereiken word eig aan me lot overgelaten tot de 8e.
Meteen in je volgende post, namelijk hier:
Weer meteen alleen maar naar anderen wijst. Wat was jouw rol daar, waarom was precies jij zo leuk om elke keer op de kast te jagen, waarom bleef je ergens 4 jaar waar je volgens jou zo slecht behandeld werd. Een ander kun je niet veranderen, jezelf wel. En je hebt zelf wel degelijk een grote rol in dit verhaal.Thank you! Voor je mooie woorden, maar die gasten zijn er puur om mij op te kast te jagen en onzekerheid aan te praten die kicken daarop. Dit hebben ze 4jaar gedaan en dat is normaal daar. Daarom krijgen ze geen nieuwe leden omdat als je niet vol aan de anabolen zit je een pussy bent en een loser bent. Hun zijn allemaal niet veel beter als ons. Als je het zo bekijkt.
Ik ga er gewoon niet op in. Die gasten gek.
Dus stop gewoon eens helemaal met naar aan ander wijzen, alsof je handen op je rug gebonden zijn. Ja, waarschijnlijk ga je dan plat op je bek en val je je gezicht kapot, omdat je dan op jezelf aangewezen bent en dat geen mooi beeld is om te zien nu. Maar DAT is het beeld wat je kunt veranderen. En wat je ook moet veranderen, als je wil dat er wat veranderd. Als je doet wat je deed krijg je wat je kreeg.
