Voelde me uitgelachen terwijl ik mijn zelf bloot gafIk reageer zo, omdat je me uit het niets opeens dit stuurt.
Niet erg netjes, vind je wel?
Ik reageer zo, omdat je me uit het niets opeens dit stuurt.
Niet erg netjes, vind je wel?
Het lukt waarschijnlijk niet omdat jij denkt dat succes van je gevoelens voelen betekent dat ze (snel) weg zullen gaan.Ik probeer het maar het lukt niet
Hoe moet je accepteren dat je je zo slecht voelt en de hele tijd aan het huilen terwijl er geen hoop of een oplossing in zicht isBeetje moeilijk te geloven jou nog met dat constante herhalen en sorry zeggen terwijl je prive dat soort berichten naar mensen stuurt.
Ga nou gewoon eens gericht aan jezelf werken en stop met vechten. En ja, je bent wél aan het vechten.
Stop met vechten/vluchten en erken wat je voelt. Je voelt het toch al. Het is te laat om er nee tegen te zeggen. Gebruik dat feit en zeg tegen jezelf: oké, ik voel me verschrikkelijk, maar in plaats van te blijven vechten tegen dat gevoel, laat ik het nou juist eens omarmen, precies zoals het is. Want al dat vechten en vluchten helpt precies helemaal 0, dus waarom niet eens ermee zitten en accepteren hoe het voor dit moment is?
Zou wel uitkijken met dat blijven verhogen van die methadon man, is serieuze koek wat je loopt te slikken he en hoe hoger je gaat hoe heftiger het gaat worden om er vanaf te komen, of je wilt het de rest van je leven blijven slikken?Dan is het geen depressie maar een gevoel die zo vies is dat je begint te huilen
Ik weet niet hoe ik het moet uitleggen maar het is zo een gevoel dat je ervan gaat huilen en je voelt een vieze gevoel
Ik weet niet hoe ik het moet uitleggen
Een gevoel die vanuit je borst komt bij je hart is het heftigst maar het is op je hele borst en je gaat huilen
Ik hoop dat de 70 mg methadon het een heel klein beetje verlicht dan weet ik dat ik goed zit en het is dan een kwestie van volhouden het wordt met de dag of om de 2 dagen ietsje beter . Als het niet vandaag gebeurd dan morgen
Dan heb ik hoop
Maar als ik helemaal geen verbetering voel dan
Gelukkig is het mooi weer om te lopen
Nu afwachten wat de 70 mg gaat doen die onrust is er nog en de depressie ook
Ik denk dat ik naar de kerk ga
God vragen om hulp ook de moskee en de tempel ga àlles proberen waar ik God om hulp kan vragen en misschien kan ik daar ergens tot rust komen
Dat je je nu als de dood voelt is een feit, maar tegelijkertijd een teken dat je lichaam aan het herstellen is, daarom voel je je zo slecht, je lichaam herstelt en dat heeft tijd nodigHoe moet je accepteren dat je je zo slecht voelt en de hele tijd aan het huilen terwijl er geen hoop of een oplossing in zicht is
En terwijl alles slechter geworden is sinds ik medicijnen heb gekregen
En nog verslaafd aan die medicatie geraakt die zo slecht is voor je gezondheid
Hoe moet je dat omarmen? Dat maakt je toch gek
Je komt om te genezen en ze hebben het erger gemaakt
Je gaat er niet tegen vechten je hebt gewoon geen vertrouwen meer en je wordt hopeloos
En niemand die je steunt van de mensen van de zorg
Je vecht niet je geeft je over terwijl je geen vertrouwen hebt en niet weet wat de oplossing is
En ik heb geen kracht om te vechten ik ben alleen maar aan het huilen van spijt nu
Omdat je blind alles hebt gedaan en alles hebt geslikt was ze me gaven
Ik had gewoon moeten vragen waarom dat middel nemen terwijl de diagnose opiaten ontwenning is
Dus heb opiaten nodig niks anders
Maar dit is achteraf
En nu is het je moet stabiliseren voordat we verder kunnen en dat wil maar niet lukken dus hoe verder
Wil zelfs opgenomen worden en cold turkey proberen wil gewoon van de diazepam en de Mertazepine en zolpidemtartraat af
Methadon kan ik nog nemen omdat het opiaten ontwenning is maar de rest is de oorzaak
Ben ten einde raad en als ik zou vechten zou ik de medicatie niet meer nemen of zou ik zelf afbouwen
Maar ik doe wat ze zeggen want zij hebben deze gevoelens veroorzaakt de onrust en slapeloosheid die had ik van af november dat is mijn schuld en daarvoor ben ik gekomen om te genezen
Ben door iedereen gezien hiervoor en niemand zei je bent psychisch en iedereen zei het is lichamelijk ook deze psychiater maar gaf me dingen voor psychische mensen
En nu ben ik eraan verslaafd terwijl het me niet beter maakt
Ik vecht tegen niks heb me juist over gegeven maar zie geen hoop en geen verbetering dan ga je twijfelen maar niet vechten
Stoppen met vooruit kijken en even alleen maar je gevoel nú aanschouwen, zonder oordeel, zonder denken aan of dit ooit over zal gaan, alleen maar even het gevoel dat hier nú is voelen.Hoe moet je accepteren dat je je zo slecht voelt en de hele tijd aan het huilen terwijl er geen hoop of een oplossing in zicht is
Je gaat er niet tegen vechten je hebt gewoon geen vertrouwen meer en je wordt hopeloos
Je vecht niet je geeft je over terwijl je geen vertrouwen hebt en niet weet wat de oplossing is
En ik heb geen kracht om te vechten ik ben alleen maar aan het huilen van spijt nu
Je bent alléén maar aan het vechten.Ik vecht tegen niks heb me juist over gegeven maar zie geen hoop en geen verbetering dan ga je twijfelen maar niet vechten
Ik denk dat je wel aan het vechten bent omdat je steeds denkt: “Ik wou dat ik me niet zo slecht voelde”, “Ik wou dat het een beetje beter ging”. Op zich snap ik wel dat je zo denkt, maar door zo te denken maak je het jezelf alleen maar moeilijker, omdat je nu geen berusting hebt in je gevoel. Het zou enorm schelen als je zoiets had van “Ik voel me even kut, maar dat is dan maar even zo”, maar je kan het niet accepteren. Je blijft maar zoeken naar een uitweg. Het mag niet langer duren, het moet nu opgelost worden, maar dat lukt niet. Zo drijf je jezelf tot wanhoop. Je kan zelfs geen moment stil zitten om de situatie in de ogen te kijken.Je vecht niet je geeft je over terwijl je geen vertrouwen hebt en niet weet wat de oplossing is
Tijdelijk dacht ik in het begin toen ik uit de detox kwam in novemberIk denk dat je wel aan het vechten bent omdat je steeds denkt: “Ik wou dat ik me niet zo slecht voelde”, “Ik wou dat het een beetje beter ging”. Op zich snap ik wel dat je zo denkt, maar door zo te denken maak je het jezelf alleen maar moeilijker, omdat je nu geen berusting hebt in je gevoel. Het zou enorm schelen als je zoiets had van “Ik voel me even kut, maar dat is dan maar even zo”, maar je kan het niet accepteren. Je blijft maar zoeken naar een uitweg. Het mag niet langer duren, het moet nu opgelost worden, maar dat lukt niet. Zo drijf je jezelf tot wanhoop. Je kan zelfs geen moment stil zitten om de situatie in de ogen te kijken.
In plaats van één probleem (je voelt je kut) heb je er nu twee (je voelt je kut en je kan het maar niet accepteren en daardoor geef je jezelf geen rust). Niet dat je situatie uitzichtloos is trouwens. Ze gaan de medicatie beter afstemmen en uiteindelijk ga je afbouwen en dat komt dit helemaal goed. Je moet gewoon accepteren dat je komende paar maanden moeilijk gaan zijn, maar wat zijn een paar maanden op een mensenleven?
Je maakt steeds dezelfde denkfout. Omdat het nu niet beter gaat, zal het nooit meer beter gaan, maar dat is niet zo. Dit is tijdelijk. Als je dat kunt accepteren kun je jezelf meer rust geven.
Hoe bedoel je ik snap het nietDat je je nu als de dood voelt is een feit, maar tegelijkertijd een teken dat je lichaam aan het herstellen is, daarom voel je je zo slecht, je lichaam herstelt en dat heeft tijd nodig
Blijf je doorgaan? Dan zal je je voor altijd zo blijven voelen tot aan je dood
Dus wat kies je? Tijdelijk lijden accepteren of kiezen voor levenslange handboeien?
Hoe bedoel je ik snap het niet
Gewoon zo blijven niks meer veranderen ook de methadon niet ? Ik moest de methadon verhogen volgens de psychiater
Maar ik heb van november tot februari niks gebruikt alleen een jointje af en toe
En daarmee ben ik ook gestopt sinds januari
Ik kies voor het tijdelijk lijden
Dus wat moet ik doen voor het tijdelijk lijden?
Ik heb 10 mei afspraak bij de psychiater wat is je advies om tegen hem te zeggenHoe bedoel je ik snap het niet
Gewoon zo blijven niks meer veranderen ook de methadon niet ? Ik moest de methadon verhogen volgens de psychiater
Maar ik heb van november tot februari niks gebruikt alleen een jointje af en toe
En daarmee ben ik ook gestopt sinds januari
Ik kies voor het tijdelijk lijden
Dus wat moet ik doen voor het tijdelijk lijden?
Ik voel geen pijn alleen maar onrust en depressie somber en huilen die de medicatie veroorzaaktDat je je nu als de dood voelt is een feit, maar tegelijkertijd een teken dat je lichaam aan het herstellen is, daarom voel je je zo slecht, je lichaam herstelt en dat heeft tijd nodig
Blijf je doorgaan? Dan zal je je voor altijd zo blijven voelen tot aan je dood
Dus wat kies je? Tijdelijk lijden accepteren of kiezen voor levenslange handboeien?
Lees je eigen berichten eens terug. Steeds maar weer de focus op hoe rot je je voelt en wat er niet lukt. Eén hoop negativiteit die je keer op keer herhaalt. Stap eens van die draaimolen af en probeer de suggesties op te volgen en niet te blijven hangen in de ellende en “wat als ik dit had gedaan”. Dat heb je niet gedaan dus accepteer zoals het nu is.Ik voel geen pijn alleen maar onrust en depressie somber en huilen die de medicatie veroorzaakt
Als het pijn was zou ik het volhouden
Ik voel me zo depressief of hoe je het moet noemen maar voel me zo down en onrustig en slaperig door de diazepam maar kan niet slapen
Voel me gewoon kan het niet beschrijven heel erg somber achtig en vind niks leuk en huilen vanuit het niets en dan huilen omdat je geen verbetering merkt
En de onrust en geen concentratie
Allemaal gevoelens nergens pijn misschien een beetje maag pijn of buikkrampen maar dat is niks
Gram van 30% misschien. 70 is niet extreem hoog. En was al met toestemming toch? Maar wel waar idd, zou niet veel hoger gaan. Ik vind de meeste klachten ook niet echt klinken als methadon gerelateerd eerlijk gezegd. Eerder die mirtazepine maar daar houdt het wel heel lang voor aan. Zit hier niet gewoon psychische oorzaak achter? Want ik ben nog nooit accuut depressief geworden van een opiaat.Zou wel uitkijken met dat blijven verhogen van die methadon man, is serieuze koek wat je loopt te slikken he en hoe hoger je gaat hoe heftiger het gaat worden om er vanaf te komen, of je wilt het de rest van je leven blijven slikken?
Je zit nu ongeveer op de hoeveelheid wat een heroine junk zou krijgen die een gram heroine per dag in zn aderen spuit
Voor mij voelt het nog steeds alsof TS iets cruciaals verbergt. Ik weet niet waarom, maar iets klopt hier niet.Gram van 30% misschien. 70 is niet extreem hoog. En was al met toestemming toch? Maar wel waar idd, zou niet veel hoger gaan. Ik vind de meeste klachten ook niet echt klinken als methadon gerelateerd eerlijk gezegd. Eerder die mirtazepine maar daar houdt het wel heel lang voor aan. Zit hier niet gewoon psychische oorzaak achter? Want ik ben nog nooit accuut depressief geworden van een opiaat.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."