#1
Zet ‘m op 😘
Hopelijk was dit je laatste rondje gebruik, dat je blijkbaar nodig had.
Hopelijk was dit je laatste rondje gebruik, dat je blijkbaar nodig had.
Terugval en dus terug naar Detox
92 antwoorden
33 weergaven
18-5-2026
#2
Al ga je honder keer op je muil, jij staat wel weer op die 100 en éénste keer! Daar gaat het om en is ook wat jou zo sterk maakt
Ik heb er alle vertrouwen in dat het goed met jou gaat komen gozer
Iedereen z'n herstel kent een andere timeline dus wees niet moedeloos maar ga ervoor en wees daar trots op!
Ik heb er alle vertrouwen in dat het goed met jou gaat komen gozer
Iedereen z'n herstel kent een andere timeline dus wees niet moedeloos maar ga ervoor en wees daar trots op!
#3
Daar had ik niet aan gedacht.Daar zou ik toch minimaal een jaar de tijd voor nemen, maar dat verschilt van persoon tot persoon.
Zeker omdat @Mezelf met ADHD te maken heeft, lijkt het me raadzaam om toekomstdromen pas te beginnen
als de rust toegenomen is. Ik heb geen ervaring met ADHD en ik ken @Mezelf ook alleen van hier maar
de ADHDers die ik ken kunnen nogal ongeleid met wilde plannen komen waarvan ik eigenlijk bij voorbaat
al zie dat ze gedoemd zijn te mislukken. Maar ik ben nogal voorzichtig aangelegd. En er zijn gradaties ADHD natuurlijk.
Plus, de initiële roze wolk waar @Mezelf op lijkt te zitten is maar van korte duur, een paar weken. Daarna volgt een veelal
lange periode (de muurfase) die taai kan zijn. Nou is de timing en duur hiervan niet universeel maar ik zou sowieso iedereen
aanraden om de muurfase eerst voorbij te zijn voordat je met nieuwe levens enzo begint. Beter iets te lang gewacht dan
teruggevallen in gebruik of de moed opgegeven omdat alles toch klote wordt gevonden.
Ja, er is soms ook een periode van rust nodig. Kan enorm frustrerend zijn omdat je de tijd voelt vervliegen, zelf ouder wordt en niet weet wanneer je wel los kunt.
Ja als het een kwestie van een roze wolk fase is, dan maar beter niet te grootse dingen opzetten. Met een beetje euforie lijkt alles mogelijk, met dysforie alles onmogelijk.
#4
Precies dit. En ik zie het leren omgaan met ADHD ook als een herstelproces. Een gezonde manier van leven ontdekken. Ook daar zal oefenen met rust, reinheid en regelmaat en het opbouwen van een onderhoudsstructuur het leven een stuk hanteerbaarder maken. En dat soort dingen vergt gewoon tijd.Ja als het een kwestie van een roze wolk fase is, dan maar beter niet te grootse dingen opzetten. Met een beetje euforie lijkt alles mogelijk, met dysforie alles onmogelijk.
#5
Goed advies zeer zeker en moet ook waken dat ik niet te snel wil. Echter is het wel zo dat ik al bijna anderhalf jaar in dit proces zit en natuurlijk heb ik mijn tricks al voor adhd . Ben 41jaar ondertussen en natuurlijk wist al van m'n adhd. Alleen niet in deze mate en in deze nuchterheid ennnn en en deed ik altijd aan zelf medicatie ipv officieel op papier via de medische reguliere weg.Precies dit. En ik zie het leren omgaan met ADHD ook als een herstelproces. Een gezonde manier van leven ontdekken. Ook daar zal oefenen met rust, reinheid en regelmaat en het opbouwen van een onderhoudsstructuur het leven een stuk hanteerbaarder maken. En dat soort dingen vergt gewoon tijd.
Daarbij de dromen waar ik het over heb staan al jaren (eigenlijk vanaf me jeugdtijd al) op de planning alleen had ik nooit de durf. Het is namelijk toch behoorlijk tegen de stroming in van de meute.
Maar plaats op de pas is goed zeker goed en neem dat advies ook zeer ten harte
#6
Wat klote om te lezen hey… nare reactie ook tot twee keer toe van je HA. Maar fijn dat je wel goed geholpen wordt door brijder❤️ Zet hem op nog ffies!!!
#7
Eens, maar is soms wel moeilijk om te bepalen wanneer herstel 'klaar' is.
Niet.
#8
Nooit.Niet.
#9
Eenmaal een verslaafde altijd een verslaafde. Alleen het verschil is of je als verslaafde gebuikt of nietNooit.
#10
Eenmaal een verslaafde altijd een verslaafde. Alleen het verschil is of je als verslaafde gebuikt of niet![:wink:]()
Verslaafd zijn is veel meer dan alleen een probleem met gebruiken. Haal het middel weg en ik blijf over. Kan soms net zo onhanteerbaar zijn, daarom is blijvend werken aan herstel zo noodzakelijk om clean te blijven.
Doe rustig aan, hou het klein. Dag voor dag, het begint met niet gebruiken. Daarna komt de rest.
#11
Fijn om te lezen dat het zo goed gaat @Mezelf
Nu kun je lekker met een geruster hart je droom achterna
Jij weet gelukkig heel goed wat het beste is voor jou en wat wel en niet werkt.
The world is waiting for awesome you🥰🌷🌻
Nu kun je lekker met een geruster hart je droom achterna
Jij weet gelukkig heel goed wat het beste is voor jou en wat wel en niet werkt.
The world is waiting for awesome you🥰🌷🌻
#12
Pas op met kruisverslavingenEenmaal een verslaafde altijd een verslaafde. Alleen het verschil is of je als verslaafde gebuikt of niet![:wink:]()
#13
Precies.. er hoeft dus niet perse gebruik van iets te zijn waar je verslaafde aan kan zijn/raken.Pas op met kruisverslavingenHet kan zich net zo goed uiten in gedrag / processen.
Zo gaan vele overdreven sporten of overmatig eten... zie ik hier al veel gebeuren trouwens. Vooral bij rokers, die hebben snel de neiging veel te gaan eten/snoepen... merk ik ook trouwens welaan mezelf en hoewel ik wel een grammetje vet kan gebruiken ondanks ik al veel eet, heb ik wel behoefte om maar wat te gaan eten als ik trek krijg in een peuk 🤦♂️
#14
Sporten is nooit verkeerd. Beter overmatig sporten dan weer gaan gebruiken zeg ik altijd. Wordt vanzelf weer minder na verloop van tijd maar sporten is hardstikke goed om weer vrolijke stofjes aan te maken op een natuurlijke manier.Precies.. er hoeft dus niet perse gebruik van iets te zijn waar je verslaafde aan kan zijn/raken.
Zo gaan vele overdreven sporten of overmatig eten... zie ik hier al veel gebeuren trouwens. Vooral bij rokers, die hebben snel de neiging veel te gaan eten/snoepen... merk ik ook trouwens welaan mezelf en hoewel ik wel een grammetje vet kan gebruiken ondanks ik al veel eet, heb ik wel behoefte om maar wat te gaan eten als ik trek krijg in een peuk 🤦♂️
#15
Sporten is nooit verkeerd. Beter overmatig sporten dan weer gaan gebruiken zeg ik altijd. Wordt vanzelf weer minder na verloop van tijd maar sporten is hardstikke goed om weer vrolijke stofjes aan te maken op een natuurlijke manier.
Er zijn grenzen...
Voor mij zelf vind ik het belangrijkste dat iets geen obsessie wordt. Het verschil tussen een gezonde hobby en een obsessie is voor mij vooral dat het niet m'n andere levensgebieden mag aantasten. Zelf heb ik dit met sporten eigenlijk nooit. Dat is een van de weinige dingen die altijd goed gaat. Maar ik ken mensen die er zo in op gingen dat ze op een gegeven moment 3 keer per dag in de sportschool stonden, verjaardagen afzeggen, te laat op komen dagen voor het avondeten, etc. Dat is dus niet gezond.
Mijn kruis verslavingen liggen vooral bij porno, werk en eten.
Porno heb ik in herstel tijden lang niet gekeken. De laatste tijd weer een paar keer gedaan en ik besefte al vrij snel dat dit weer obsessief werd. Dus ik ben er maar weer mee gekapt. Ik haal er toch bijna niets uit, maar het is gewoon een manier om niet hier in het nu te zijn.
Bij werk heb ik het vaak niet eens door wanneer het obsessief is. Ik ben er de laatste drie jaar ècht heel goed in geworden om nee te zeggen, grenzen te stellen, niet meer 's avonds te werken, niet in het weekend te werken. Maar tegelijkertijd doe ik vaak ook nog service op een meeting, voorlichting geven ergens, m'n huishouden, etc. En dit alles moet doordeweeks zodat ik het weekend vrij heb. Ik kom er dan vaak achter dat ik alleen maar aan het gaan ben. Heel doelgericht aan het werk en daarmee weinig rust heb. Rust die hard nodig is om in het nu geaard te blijven en te voelen. Rust die hard nodig is om dingen te verwerken.
Eten spreekt redelijk voor zich denk ik. Het is niet zo dat ik ècht alles weg vreet wat los en vast zit. Maar zeker 's avonds als ik alleen thuis ben, voel ik constant de neiging om iets te eten, terwijl ik eigenlijk geen honger heb. Het is een manier om om te gaan met die interne onrust. Dan eet ik toch weer een derde zal chips en wat zoetigheid weg. Het is niet bizar veel, maar wel frequent. En ik kan best 15kg missen.
Vooral die laatste vind ik lastig bij meetings. Veel mensen hebben zoiets van: "Waar zeur je over? Je bent toch clean?"
Je kan beter een pak koekjes leeg eten dan aan de drugs gaan.
Persoonlijk vind ik dat hele mooie smoesjes om voor jezelf te rechtvaardigen dat je weer een pak koekjes heb weggewerkt en eigenlijk tot de conclusie komt daar geen controle over te hebben. Dit soort uitspraken zijn misschien heel helpend in de eerste twee jaar van herstel. Maar daarna vind ik ze eigenlijk niet meer zo passend. In elk geval niet in mijn ervaring en mijn herstel.
Want ook dit gedrag gaat pijn doen. Helaas vaak nog te weinig pijn om er ècht serieus iets aan te veranderen.
#16
Ik heb behoorlijke ADHD en een half leven aan zware verslaving achter de rug, dus ik kan hier wel wat over zeggen.Daar zou ik toch minimaal een jaar de tijd voor nemen, maar dat verschilt van persoon tot persoon.
Zeker omdat @Mezelf met ADHD te maken heeft, lijkt het me raadzaam om toekomstdromen pas te beginnen
als de rust toegenomen is. Ik heb geen ervaring met ADHD en ik ken @Mezelf ook alleen van hier maar
de ADHDers die ik ken kunnen nogal ongeleid met wilde plannen komen waarvan ik eigenlijk bij voorbaat
al zie dat ze gedoemd zijn te mislukken. Maar ik ben nogal voorzichtig aangelegd. En er zijn gradaties ADHD natuurlijk.
Plus, de initiële roze wolk waar @Mezelf op lijkt te zitten is maar van korte duur, een paar weken. Daarna volgt een veelal
lange periode (de muurfase) die taai kan zijn. Nou is de timing en duur hiervan niet universeel maar ik zou sowieso iedereen
aanraden om de muurfase eerst voorbij te zijn voordat je met nieuwe levens enzo begint. Beter iets te lang gewacht dan
teruggevallen in gebruik of de moed opgegeven omdat alles toch klote wordt gevonden.
Door te snel teveel te willen, ben ik in het verleden keihard teruggevallen.
3 maanden in herstel, nieuwe baan aannemen om daarna compleet overprikkeld weer in het packie te gaan scheppen.
Dat het me nu wel lukt, heeft voor een groot gedeelte ook te maken met het feit dat ik muizenstapjes zet.
Ik heb +- het volgende tijdpad gevolgd:
- De eerste 2 maanden van mijn huidige herstel zonder terugval zat ik in klinische opname.
- De 4 maanden daarna ambulante CGT, Ergotherapie (voor de balans, een aanrader @Mezelf !)
Daarna ben ik begonnen met vrijwilligerswerk, totaal wat anders dan ik als werkveld heb, maar echt iets wat ik leuk vind en veel doe privé (ik onderhoud een museumtuin met een club vrijwilligers waarbij na mij (31 jaar) de jongste 68 jaar is😂.
Om te beginnen één ochtend in de week, nu zit ik op zo'n 7 uur per week.
Na de CGT ben ik begonnen aan een groepstherapie "Herstellen doe je samen".
Een therapie minder gericht om verslaving de baas worden, maar meer op hoe je je leven invulling geeft. Ook weer veel gericht op de balans bewaken dus.
Dat was ook een wekelijkse therapie, en duurde 2,5 maand.
Je verhaal is heel herkenbaar verder, mij boden ze idd ook de rol van ervaringsdeskundige aan en ik had ook grote plannen, echter gelukkig snel op de rem getrapt toen ik merkte minder stabiel te zijn dan gewenst.
Dus echt @Mezelf, neem de tijd. Je bent ziek en moet herstellen, leg daar je volledige focus op.
Eerst een solide basis leggen, daarna kan je al je kracht en energie in mooie uitdagingen steken.
Want in herstel en in balans, dan kan ADHD zelfs een extra kracht zijn!
Zet hem op 💪💪
#17
Bij mij is het om de zoveel tijd (soms weken, soms maanden) ook weer raak.Porno heb ik in herstel tijden lang niet gekeken. De laatste tijd weer een paar keer gedaan en ik besefte al vrij snel dat dit weer obsessief werd. Dus ik ben er maar weer mee gekapt. Ik haal er toch bijna niets uit, maar het is gewoon een manier om niet hier in het nu te zijn.
Het begint altijd soft (en gaat soms verder naar harder, of blijft bij soft). Met soft bedoel ik dan afbeeldingen van mooie instagram modellen bekijken bijvoorbeeld. Instant dopamine hits. Via die weg hou ik mezelf voor de gek dat het geen kwaad kan. Ik zie dat er altijd een moment is dat ik het echt wel weet/zie dat ik het niet zou moeten doen (100%), maar dat ik ervoor kies dat te negeren. Zo begint het. Ik zie nu gelukkig ook in dat dit 'terugvallen' bij het proces van vrij ervan worden hoort. Zo kan ik mezelf vergeven wanneer ik het weer heb laten gebeuren. Tegelijkertijd kan ik dit gebruiken om voor mezelf te rechtvaardigen het te doen, dus moet ik daar nog extra scherp op zijn.
Komt er allemaal op neer dat ik het moet (door)zien. Er is geen andere weg. Het wordt steeds moeilijker om mezelf voor de gek te houden.
O ja: er is bij geilheid op een bepaald moment altijd zo'n gevoel in de onderbuik, waarna ik eerst altijd direct (wanneer de mogelijkheid er was natuurlijk) porno/dames ging opzoeken. Nu zie ik dat meestal helder genoeg om er niet onbewust in mee te gaan (maar niet altijd). Het helpt om bewust te zijn wanneer dit gebeurt. Zo kan ik het onderscheppen. Een kort fijn gevoel in de onderbuik is het. Vraag me af of anderen dit ook ervaren.
#18
Ja had ik na mijn eerste detox gedaan maar deed mij NUL. Heeft het me eerder moeilijker gemaakt dan makkelijker om eerlijk te zijn. Net als de ca, na, aa, ma enz meetings die mij het ook alleen maar moeilijker maakte. Zonder trek heen maar met trek vertrok ik weer.- De 4 maanden daarna ambulante CGT, Ergotherapie (voor de balans, een aanrader @Mezelf !)
Met alle respect dat dit voor vele helpt hoor maar mij heeft dit het me alleen maar zwaarder gemaakt ben ik nu eigenlijk achter, achteraf.
Zo was ik ook begonnen met vrijwillegers werk waar ik met de meest prachtige uilen en arenden mocht werken en verzorgen, de tuin kon doen, kon klussen en lekker onder de mensen bezig kon zijn. Toch botste dit ook op een geven moment in mijn hoofd en hoe beter het ging hoe erger dit ook werd.
Er is natuurlijk gerust een hoop gebeurd in die 14 maanden tussen deze en de vorige detox.
Maar wel heel tegenstrijdig allemaal..... bizar....
Grootste euvel is nu ADHD waar er een lichte gevoel van schaamte mij bekreupt dat ik hier altijd zo laconiek over deed naar mijzelf maar ook naar anderen.
Ik wist wel wat dit was en wat er tegen te doen is of hoe hier mee om te gaan. Nou mooi niet dus ....
Evengoed hartelijk dank voor je reactie natuurlijk want waardeer de medeleven, tips en sharing natuurlijk enorm. Van iedereen die hier reageerd heeft trouwens.....
-------------------------
Maar hier het eigenlijke bericht dat ik nu wilde delen voor ik me toch even voor vandaag volledig ga afsluiten :
Ben vandaag naar huis gegaan want voelde me te goed en gezond om daar te nog blijven plus als ik daar langer had gebleven ik denk ik met een halve hernia daar de deur was uitgegaan want die bedden zijn écht niet te harden. Heb nooit pijn in mijn rug maar loop ondertussen krom.
Maar de puntjepuntje zeg !!!! de overload zodra ik in mijn geweldige camper stapte was overweldigend !
Ben ik blij? emotioneel? voel ik me vrij? eenzaam? energiek? moe? .... ik weet het niet....
Heb ook alleen maar gehuild op de terugweg naar huis. De wereld was weer zo mooi maar tegelijkertijd zo vervreemd, alleen en gevoelens waar ik de woorden niet voor heb.
Totaaaaaaal anders dan na mijn eerste detox waar ik als een vermoeid emotioneel verdrietig nietig wrak uit de detox kwam.
Heb (by far) ook nog nooit zo mooi en emotioneel afscheid meegemaakt als vandaag. Heb brieven van mede detoxers meegekregen met bedankjes en zelfs enkele dames en "stoere" mannen lieten een traan bij mijn vertrek.. HOE DAN?!!!.. Wat deed ik of maakte ik bij ze los?... Ze zeiden wel wat ik met ze deed maar kwam het bij mij binnen....?
Kris (1 van de hulpverleners) die met mij mee liep om mij eruit te laten zei ook dit nog niet eerder in deze mate meegemaakt te hebben.
Toch weet ik niet wat ik ermee moet... wat ik hierbij voel... wat ik ervan moet vinden en snap ik dit gewoon niet....
Ben ik toch weer teveel met andere bezig geweest? is het mooi? of heb ik mezelf weer teniet gedaan?
Het is niet in geld of waarde uit te drukken maar toch deed het me iets waar ik wederom niet de woorden voor heb.....
En wat moet ik nu??? Mijn hoofd gaat alle kanten op... zal ik naar de stacaravan van de natuur genieten? zal ik naar huis de tuin doen? camper schoonmaken? huis schoonmaken? naar moeders? naar zus? naar? naar? naar? of of of gewoon even niks?
HOLY MOLY !!!
Enige (GROOOOOTE) winst die ik nu kan vinden is dat ik mij blij en me toch wel opmerkelijk gelukkig voel maar weet echt totaal niet wat ik nu moet..... Zit ik dan met een hoofd dat nuchter is, blij is maar volledig is geparalyseerd.....
Kan dan ook echt niet wachten hier mee aan de slag te gaan want dit kan mij op deze manier niet lang blij houden natuurlijk dus gelukkig gaat dit dan ook volgende week (1 sept) beginnen.
Ik ben wel echt volledig uit depressie (bij gebrek aan een beter woord want echt depri was ik voor de opname ook niet), voel me helder en energiek met levenenergie en zin in het leven maar zit volledig maar dan volledig vast in mijn hoofd
Geen trek ook gelukkig en totaal geen verlangen naar enig middel maar wel in structuur in mijn hoofd... Heb me misschien in jaren niet zo fit en gezond gevoeld als afgelopen dagen en vandaag .... toch kan ik niks en tijdens dit schrijven moet ik er ergens ook wel om lachen en heb ik nu eindelijk weer een glimlach op mijn gezicht sinds vertrek van de detox... de kracht van het van je afschrijven (uiten) mag zeker hierin niet onderschat worden.... 🥳
Dus ben echt echt wel opmerkelijk blij (al lijkt het misschien hierboven niet zo LoL) maar heb duidelijk nog een lange weg te gaan over hoe ik nou met die drukke kop dat niet kan kiezen om moet gaan.
Morgen lekker even naar moeders om daar ook even mijn ervaringen en belevenissen te delen maar nu een filmpje aan en telefoon UIT....
Zo dit lucht even op !!!🥰
En nogmaals bedankt iedereen en heb een fijne dag 🙏!
Geniet nog even van het heerlijke weer want de herfst/winter is in aantocht !!
Blijf lekker hier mijn proces delen want zet nu toch met een blij gevoel een filmpje op (toch een keuze uit de duizenden en 1 mogelijkheden kunnen maken 😅)
Peace !
#19
Ja had ik na mijn eerste detox gedaan maar deed mij NUL. Heeft het me eerder moeilijker gemaakt dan makkelijker om eerlijk te zijn. Net als de ca, na, aa, ma enz meetings die mij het ook alleen maar moeilijker maakte. Zonder trek heen maar met trek vertrok ik weer.
Met alle respect dat dit voor vele helpt hoor maar mij heeft dit het me alleen maar zwaarder gemaakt ben ik nu eigenlijk achter, achteraf
Denk je echt dat die therapieën inhoudelijk veel doen? Natuurlijk niet.
Dagboekjes bijhouden, kinderachtige opdrachtjes, het doet inhoudelijk helemaal geen fuck.
Echter,
Herstel moet uit jezelf komen, echter doe je dat uiteindelijk allemaal met je brein en hersenen.
Door deze actief in herstel modus te houden groei je daarin, mentaal.
Door een simpele nietszeggende CGT Ben ik op woensdag bezig met mijn herstel, op de dag van de therapie zelf, daarna denk (ik in ieder geval) na over wat groepsgenoten hebben gedeeld, wat ik zelf die sessie heb gedeeld etc.
Uiteindelijk zijn het allemaal mini puzzelstukjes, als je er maar genoeg verzameld, dan heb je wellicht de puzzel af (blijvend herstel).
Op het moment dat je dat beseft en snapt, dan kom je vast een heel eind. 💪🙏
#20
Het is niet zo dat ik maar een enkele keer geweest ben hoor. Zoals ik zei ben al een tijd bezig en zeker meer dan een half jaar naar die meetings geweest... het brengt mij gewoon niets verder. Integendeel.l elke keer weer met een rotgevoel weg terwijl ik vaak met een goed gevoel heen ging. Ik heb het wat dat betreft wel echt een kans gegeven net als de cgt heb die gewoon verder keurig afgemaakt. Iets van 13 a 14x +- een uur en alle opdrachten gedaan.Denk je echt dat die therapieën inhoudelijk veel doen? Natuurlijk niet.
Dagboekjes bijhouden, kinderachtige opdrachtjes, het doet inhoudelijk helemaal geen fuck.
Echter,
Herstel moet uit jezelf komen, echter doe je dat uiteindelijk allemaal met je brein en hersenen.
Door deze actief in herstel modus te houden groei je daarin, mentaal.
Door een simpele nietszeggende CGT Ben ik op woensdag bezig met mijn herstel, op de dag van de therapie zelf, daarna denk (ik in ieder geval) na over wat groepsgenoten hebben gedeeld, wat ik zelf die sessie heb gedeeld etc.
Uiteindelijk zijn het allemaal mini puzzelstukjes, als je er maar genoeg verzameld, dan heb je wellicht de puzzel af (blijvend herstel).
Op het moment dat je dat beseft en snapt, dan kom je vast een heel eind. 💪🙏
Miss gewoon een verkeerde groep of ambulante hulp hoor zou ook kunnen. Denk dat het veel uitmaakt met wie je dit doet. Maar feit is elke keer voelde ik me niet op m'n gemak. En die 4 maanden cgt elke week vond ik echt helemaal drama ... ik zie gerust wel in dat het voor vele kan helpen. Maar met mij ging het een stuk beter nadat ik met deze dingen gestopt was tot het moment dat ik hoorde dat de wachttijd voor adhd therapie van 4 a 6 weken veranderd werd naar 5 maanden en dan ook nog dat gehannes over medicatie.. zowel ha en ggz rade aan hier aan te beginnen maar beide willen het niet voorschrijven... daar brak ik wat en begon weer met blowen.
Niet hun fout maar heeft mij wel een zet de verkeerde richting ingeduwd.
Pech nu is even dat ik in afgelopen nacht vanuit het niet griep heb gekregen. Bleh.. niet heel erg hoor want is maar 37.8grd dus amper verhoging maar wel lastig. Dus zal nog een zeer rustig dagje worden..🤒