#1
Ik merk ook dat ik mijn reacties ongeveer 10x moet aanpassen omdat ik woorden vergeet/oversla... haha .. boeiende ervaring allemaal hoor
Terugval en dus terug naar Detox
92 antwoorden
22 weergaven
18-5-2026
#2
OMG omg Ohhh Myyy Goooddddd !!!!
Het is dat ik het geluk heb dat ik nachtmerries nooit als nachtmerries ervaar (en dus ook nooit heb gehad) maar holymoly wat ik allemaal heb meegemaakt in mijn super realistische dromen vannacht... is echt te ziek voor woorden🥴
Ik vind het eigenlijk nog enger om ze te delen dan hoe ik de dromen zelf heb ervaren. Maar zal het heel heeel kort in milde vorm omschrijven want anders denkt echt iedereen dat ik rijp ben voor het gesticht of dat ik een psychopaat ben oid....
Gelukkig zijn er in het verleden de Hellraiser films uitgebracht want dat scheelt mij het omschrijven van de details van de mensen/figuren die in mijn droom voorkwamen.
Er werd in mij gesneden, ik werd mishandeld op allerlei manieren waar ik dus niet te veel woorden aan vuil wil maken.
Ik kreeg daarbij ook nog eens een slaapverlamming tussendoor waarbij ik dus min of meer wakker was maar me nog niet kon bewegen. Want toen ik dus min of meer wakker was, lag die baron-achtige figuur nog wel op mij. Maar ik kon wel even rondkijken in mijn kamer, terwijl ik in de droom in een soort kerkerachtige omgeving lag.
Toen ik weer dieper in slaap viel en de droom doodleuk verderging met alle niet met woorden te beschrijven handelingen, werd ik hier en daar toch wel wat zweterig zeg maar, haha. Dit ging voor mijn gevoel dagen door, langzaam, met pijnlijke en toch wel vernederende handelingen.
Ik werd pas écht wakker toen ze aan mijn jonge heer begonnen te… ehm, bespaar maar weer de details… bezig gingen.
Drijf en drijfnat zwetend werd ik wakker en kon niks anders dan zeggen: OMG, Holy Moly, Moly Holy, wat heb ik in godsnaam meegemaakt???!!!
By far nooit zoiets als dit in een droom meegemaakt. The fuck zeg….. 🥵
Heb uiteindelijk maar iets van 4 uurtjes geslapen, wat overigens redelijk normaal en lang is sinds de eerste detox 14 mnd terug... maar jeetje zeg…
Ik weet ook verder niet wat het is… waarom ik nachtmerries eigenlijk nooit zozeer als nachtmerries zie of als zodanig bij mij binnenkomen met grote angsten of iets dergelijks. Praktisch nooit enge dromen gehad in mijn leven en voor mij nooit het woord nachtmerrie waardig, al kwam deze dan wel iets in de buurt.
Want als ik soms beschrijvingen lees of hoor van anderen die voor hun super angstige dromen/nachtmerries zijn, dan was dit een lvl x10 hoger of zo.
Moet ik mij nu zorgen maken dat ik nooit echt angst ken in dromen? Vooral met een droom als vannacht?... Dat vind ik haast nog enger dan de droom zelf…
Nou ga ik dit topic niet veranderen naar een droomdagboek, maar ook dit is part of the proces natuurlijk. Na jaren blowen is het zeer bekend dat je zeer levendige dromen gaat ervaren als je gestopt ben met blowen. Dit wist ik en hoort er nou eenmaal bij… maar dit!!? 😱
Ik kan me alles nog in detail herinneren en het was allemaal zo.. ehm tjah… realistisch. Jeetjemineetje… wat staan de komende nachten mij te wachten?? 😂
Kijk erg uit naar de volgende levendige dromen, maar hoop ik toch wel op wat meer plezierigererere dromen…
Ben wél blij dat ik 4 uur heb kunnen slapen, wat dus voor mij redelijk goed en lang is.
en kwa trek is het goed geen peuken in huis te hebben ander ging er eentje in de hens bij het heerlijke bakkie koffie.
Nou dat dit was wel weer even voor deze ochtend.
Fijne dag lezers !!!!
Het is dat ik het geluk heb dat ik nachtmerries nooit als nachtmerries ervaar (en dus ook nooit heb gehad) maar holymoly wat ik allemaal heb meegemaakt in mijn super realistische dromen vannacht... is echt te ziek voor woorden🥴
Ik vind het eigenlijk nog enger om ze te delen dan hoe ik de dromen zelf heb ervaren. Maar zal het heel heeel kort in milde vorm omschrijven want anders denkt echt iedereen dat ik rijp ben voor het gesticht of dat ik een psychopaat ben oid....
Gelukkig zijn er in het verleden de Hellraiser films uitgebracht want dat scheelt mij het omschrijven van de details van de mensen/figuren die in mijn droom voorkwamen.
Spoiler: Zo zagen de mensen/wezens/demons/figuren er ongeveer uit in mijn droom
Deze figuren haalde van alles met mij uit waarbij ik niet kon bewegen omdat een heel dikke Baron Vladimir Harkonnen (komt er redelijk dichtbij hoe die eruitzag maar dan met een vleugje hellraiser uiterlijk) achtig persoon op mij lag om mij vast te houden.Er werd in mij gesneden, ik werd mishandeld op allerlei manieren waar ik dus niet te veel woorden aan vuil wil maken.
Ik kreeg daarbij ook nog eens een slaapverlamming tussendoor waarbij ik dus min of meer wakker was maar me nog niet kon bewegen. Want toen ik dus min of meer wakker was, lag die baron-achtige figuur nog wel op mij. Maar ik kon wel even rondkijken in mijn kamer, terwijl ik in de droom in een soort kerkerachtige omgeving lag.
Toen ik weer dieper in slaap viel en de droom doodleuk verderging met alle niet met woorden te beschrijven handelingen, werd ik hier en daar toch wel wat zweterig zeg maar, haha. Dit ging voor mijn gevoel dagen door, langzaam, met pijnlijke en toch wel vernederende handelingen.
Ik werd pas écht wakker toen ze aan mijn jonge heer begonnen te… ehm, bespaar maar weer de details… bezig gingen.
Drijf en drijfnat zwetend werd ik wakker en kon niks anders dan zeggen: OMG, Holy Moly, Moly Holy, wat heb ik in godsnaam meegemaakt???!!!
By far nooit zoiets als dit in een droom meegemaakt. The fuck zeg….. 🥵
Heb uiteindelijk maar iets van 4 uurtjes geslapen, wat overigens redelijk normaal en lang is sinds de eerste detox 14 mnd terug... maar jeetje zeg…
Ik weet ook verder niet wat het is… waarom ik nachtmerries eigenlijk nooit zozeer als nachtmerries zie of als zodanig bij mij binnenkomen met grote angsten of iets dergelijks. Praktisch nooit enge dromen gehad in mijn leven en voor mij nooit het woord nachtmerrie waardig, al kwam deze dan wel iets in de buurt.
Want als ik soms beschrijvingen lees of hoor van anderen die voor hun super angstige dromen/nachtmerries zijn, dan was dit een lvl x10 hoger of zo.
Moet ik mij nu zorgen maken dat ik nooit echt angst ken in dromen? Vooral met een droom als vannacht?... Dat vind ik haast nog enger dan de droom zelf…
Nou ga ik dit topic niet veranderen naar een droomdagboek, maar ook dit is part of the proces natuurlijk. Na jaren blowen is het zeer bekend dat je zeer levendige dromen gaat ervaren als je gestopt ben met blowen. Dit wist ik en hoort er nou eenmaal bij… maar dit!!? 😱
Ik kan me alles nog in detail herinneren en het was allemaal zo.. ehm tjah… realistisch. Jeetjemineetje… wat staan de komende nachten mij te wachten?? 😂
Kijk erg uit naar de volgende levendige dromen, maar hoop ik toch wel op wat meer plezierigererere dromen…
Ben wél blij dat ik 4 uur heb kunnen slapen, wat dus voor mij redelijk goed en lang is.
en kwa trek is het goed geen peuken in huis te hebben ander ging er eentje in de hens bij het heerlijke bakkie koffie.
Nou dat dit was wel weer even voor deze ochtend.
Fijne dag lezers !!!!
#3
Zet ‘m op 😘
Hopelijk was dit je laatste rondje gebruik, dat je blijkbaar nodig had.
Hopelijk was dit je laatste rondje gebruik, dat je blijkbaar nodig had.
#4
Al ga je honder keer op je muil, jij staat wel weer op die 100 en éénste keer! Daar gaat het om en is ook wat jou zo sterk maakt
Ik heb er alle vertrouwen in dat het goed met jou gaat komen gozer
Iedereen z'n herstel kent een andere timeline dus wees niet moedeloos maar ga ervoor en wees daar trots op!
Ik heb er alle vertrouwen in dat het goed met jou gaat komen gozer
Iedereen z'n herstel kent een andere timeline dus wees niet moedeloos maar ga ervoor en wees daar trots op!
#5
Nou dag 5 gaat in en gaat nog prima... alleen wel heeel weinig geslapen.. 2uur24min in totaal dus hoop wel dat daar gauw een paar uurtjes bij komt.
Miss even met de dokter nog babbelen hierover.
Maar is wel aangegeven dat ik in principe maandag al wel weer naar huis zou kunnen mocht ik dat willen.
Lekker snel 😊
Miss even met de dokter nog babbelen hierover.
Maar is wel aangegeven dat ik in principe maandag al wel weer naar huis zou kunnen mocht ik dat willen.
Lekker snel 😊
#6
Sporten is nooit verkeerd. Beter overmatig sporten dan weer gaan gebruiken zeg ik altijd. Wordt vanzelf weer minder na verloop van tijd maar sporten is hardstikke goed om weer vrolijke stofjes aan te maken op een natuurlijke manier.
Er zijn grenzen...
Voor mij zelf vind ik het belangrijkste dat iets geen obsessie wordt. Het verschil tussen een gezonde hobby en een obsessie is voor mij vooral dat het niet m'n andere levensgebieden mag aantasten. Zelf heb ik dit met sporten eigenlijk nooit. Dat is een van de weinige dingen die altijd goed gaat. Maar ik ken mensen die er zo in op gingen dat ze op een gegeven moment 3 keer per dag in de sportschool stonden, verjaardagen afzeggen, te laat op komen dagen voor het avondeten, etc. Dat is dus niet gezond.
Mijn kruis verslavingen liggen vooral bij porno, werk en eten.
Porno heb ik in herstel tijden lang niet gekeken. De laatste tijd weer een paar keer gedaan en ik besefte al vrij snel dat dit weer obsessief werd. Dus ik ben er maar weer mee gekapt. Ik haal er toch bijna niets uit, maar het is gewoon een manier om niet hier in het nu te zijn.
Bij werk heb ik het vaak niet eens door wanneer het obsessief is. Ik ben er de laatste drie jaar ècht heel goed in geworden om nee te zeggen, grenzen te stellen, niet meer 's avonds te werken, niet in het weekend te werken. Maar tegelijkertijd doe ik vaak ook nog service op een meeting, voorlichting geven ergens, m'n huishouden, etc. En dit alles moet doordeweeks zodat ik het weekend vrij heb. Ik kom er dan vaak achter dat ik alleen maar aan het gaan ben. Heel doelgericht aan het werk en daarmee weinig rust heb. Rust die hard nodig is om in het nu geaard te blijven en te voelen. Rust die hard nodig is om dingen te verwerken.
Eten spreekt redelijk voor zich denk ik. Het is niet zo dat ik ècht alles weg vreet wat los en vast zit. Maar zeker 's avonds als ik alleen thuis ben, voel ik constant de neiging om iets te eten, terwijl ik eigenlijk geen honger heb. Het is een manier om om te gaan met die interne onrust. Dan eet ik toch weer een derde zal chips en wat zoetigheid weg. Het is niet bizar veel, maar wel frequent. En ik kan best 15kg missen.
Vooral die laatste vind ik lastig bij meetings. Veel mensen hebben zoiets van: "Waar zeur je over? Je bent toch clean?"
Je kan beter een pak koekjes leeg eten dan aan de drugs gaan.
Persoonlijk vind ik dat hele mooie smoesjes om voor jezelf te rechtvaardigen dat je weer een pak koekjes heb weggewerkt en eigenlijk tot de conclusie komt daar geen controle over te hebben. Dit soort uitspraken zijn misschien heel helpend in de eerste twee jaar van herstel. Maar daarna vind ik ze eigenlijk niet meer zo passend. In elk geval niet in mijn ervaring en mijn herstel.
Want ook dit gedrag gaat pijn doen. Helaas vaak nog te weinig pijn om er ècht serieus iets aan te veranderen.
#7
Ik heb behoorlijke ADHD en een half leven aan zware verslaving achter de rug, dus ik kan hier wel wat over zeggen.Daar zou ik toch minimaal een jaar de tijd voor nemen, maar dat verschilt van persoon tot persoon.
Zeker omdat @Mezelf met ADHD te maken heeft, lijkt het me raadzaam om toekomstdromen pas te beginnen
als de rust toegenomen is. Ik heb geen ervaring met ADHD en ik ken @Mezelf ook alleen van hier maar
de ADHDers die ik ken kunnen nogal ongeleid met wilde plannen komen waarvan ik eigenlijk bij voorbaat
al zie dat ze gedoemd zijn te mislukken. Maar ik ben nogal voorzichtig aangelegd. En er zijn gradaties ADHD natuurlijk.
Plus, de initiële roze wolk waar @Mezelf op lijkt te zitten is maar van korte duur, een paar weken. Daarna volgt een veelal
lange periode (de muurfase) die taai kan zijn. Nou is de timing en duur hiervan niet universeel maar ik zou sowieso iedereen
aanraden om de muurfase eerst voorbij te zijn voordat je met nieuwe levens enzo begint. Beter iets te lang gewacht dan
teruggevallen in gebruik of de moed opgegeven omdat alles toch klote wordt gevonden.
Door te snel teveel te willen, ben ik in het verleden keihard teruggevallen.
3 maanden in herstel, nieuwe baan aannemen om daarna compleet overprikkeld weer in het packie te gaan scheppen.
Dat het me nu wel lukt, heeft voor een groot gedeelte ook te maken met het feit dat ik muizenstapjes zet.
Ik heb +- het volgende tijdpad gevolgd:
- De eerste 2 maanden van mijn huidige herstel zonder terugval zat ik in klinische opname.
- De 4 maanden daarna ambulante CGT, Ergotherapie (voor de balans, een aanrader @Mezelf !)
Daarna ben ik begonnen met vrijwilligerswerk, totaal wat anders dan ik als werkveld heb, maar echt iets wat ik leuk vind en veel doe privé (ik onderhoud een museumtuin met een club vrijwilligers waarbij na mij (31 jaar) de jongste 68 jaar is😂.
Om te beginnen één ochtend in de week, nu zit ik op zo'n 7 uur per week.
Na de CGT ben ik begonnen aan een groepstherapie "Herstellen doe je samen".
Een therapie minder gericht om verslaving de baas worden, maar meer op hoe je je leven invulling geeft. Ook weer veel gericht op de balans bewaken dus.
Dat was ook een wekelijkse therapie, en duurde 2,5 maand.
Je verhaal is heel herkenbaar verder, mij boden ze idd ook de rol van ervaringsdeskundige aan en ik had ook grote plannen, echter gelukkig snel op de rem getrapt toen ik merkte minder stabiel te zijn dan gewenst.
Dus echt @Mezelf, neem de tijd. Je bent ziek en moet herstellen, leg daar je volledige focus op.
Eerst een solide basis leggen, daarna kan je al je kracht en energie in mooie uitdagingen steken.
Want in herstel en in balans, dan kan ADHD zelfs een extra kracht zijn!
Zet hem op 💪💪
#8
Bij mij is het om de zoveel tijd (soms weken, soms maanden) ook weer raak.Porno heb ik in herstel tijden lang niet gekeken. De laatste tijd weer een paar keer gedaan en ik besefte al vrij snel dat dit weer obsessief werd. Dus ik ben er maar weer mee gekapt. Ik haal er toch bijna niets uit, maar het is gewoon een manier om niet hier in het nu te zijn.
Het begint altijd soft (en gaat soms verder naar harder, of blijft bij soft). Met soft bedoel ik dan afbeeldingen van mooie instagram modellen bekijken bijvoorbeeld. Instant dopamine hits. Via die weg hou ik mezelf voor de gek dat het geen kwaad kan. Ik zie dat er altijd een moment is dat ik het echt wel weet/zie dat ik het niet zou moeten doen (100%), maar dat ik ervoor kies dat te negeren. Zo begint het. Ik zie nu gelukkig ook in dat dit 'terugvallen' bij het proces van vrij ervan worden hoort. Zo kan ik mezelf vergeven wanneer ik het weer heb laten gebeuren. Tegelijkertijd kan ik dit gebruiken om voor mezelf te rechtvaardigen het te doen, dus moet ik daar nog extra scherp op zijn.
Komt er allemaal op neer dat ik het moet (door)zien. Er is geen andere weg. Het wordt steeds moeilijker om mezelf voor de gek te houden.
O ja: er is bij geilheid op een bepaald moment altijd zo'n gevoel in de onderbuik, waarna ik eerst altijd direct (wanneer de mogelijkheid er was natuurlijk) porno/dames ging opzoeken. Nu zie ik dat meestal helder genoeg om er niet onbewust in mee te gaan (maar niet altijd). Het helpt om bewust te zijn wanneer dit gebeurt. Zo kan ik het onderscheppen. Een kort fijn gevoel in de onderbuik is het. Vraag me af of anderen dit ook ervaren.
#9
Ja had ik na mijn eerste detox gedaan maar deed mij NUL. Heeft het me eerder moeilijker gemaakt dan makkelijker om eerlijk te zijn. Net als de ca, na, aa, ma enz meetings die mij het ook alleen maar moeilijker maakte. Zonder trek heen maar met trek vertrok ik weer.- De 4 maanden daarna ambulante CGT, Ergotherapie (voor de balans, een aanrader @Mezelf !)
Met alle respect dat dit voor vele helpt hoor maar mij heeft dit het me alleen maar zwaarder gemaakt ben ik nu eigenlijk achter, achteraf.
Zo was ik ook begonnen met vrijwillegers werk waar ik met de meest prachtige uilen en arenden mocht werken en verzorgen, de tuin kon doen, kon klussen en lekker onder de mensen bezig kon zijn. Toch botste dit ook op een geven moment in mijn hoofd en hoe beter het ging hoe erger dit ook werd.
Er is natuurlijk gerust een hoop gebeurd in die 14 maanden tussen deze en de vorige detox.
Maar wel heel tegenstrijdig allemaal..... bizar....
Grootste euvel is nu ADHD waar er een lichte gevoel van schaamte mij bekreupt dat ik hier altijd zo laconiek over deed naar mijzelf maar ook naar anderen.
Ik wist wel wat dit was en wat er tegen te doen is of hoe hier mee om te gaan. Nou mooi niet dus ....
Evengoed hartelijk dank voor je reactie natuurlijk want waardeer de medeleven, tips en sharing natuurlijk enorm. Van iedereen die hier reageerd heeft trouwens.....
-------------------------
Maar hier het eigenlijke bericht dat ik nu wilde delen voor ik me toch even voor vandaag volledig ga afsluiten :
Ben vandaag naar huis gegaan want voelde me te goed en gezond om daar te nog blijven plus als ik daar langer had gebleven ik denk ik met een halve hernia daar de deur was uitgegaan want die bedden zijn écht niet te harden. Heb nooit pijn in mijn rug maar loop ondertussen krom.
Maar de puntjepuntje zeg !!!! de overload zodra ik in mijn geweldige camper stapte was overweldigend !
Ben ik blij? emotioneel? voel ik me vrij? eenzaam? energiek? moe? .... ik weet het niet....
Heb ook alleen maar gehuild op de terugweg naar huis. De wereld was weer zo mooi maar tegelijkertijd zo vervreemd, alleen en gevoelens waar ik de woorden niet voor heb.
Totaaaaaaal anders dan na mijn eerste detox waar ik als een vermoeid emotioneel verdrietig nietig wrak uit de detox kwam.
Heb (by far) ook nog nooit zo mooi en emotioneel afscheid meegemaakt als vandaag. Heb brieven van mede detoxers meegekregen met bedankjes en zelfs enkele dames en "stoere" mannen lieten een traan bij mijn vertrek.. HOE DAN?!!!.. Wat deed ik of maakte ik bij ze los?... Ze zeiden wel wat ik met ze deed maar kwam het bij mij binnen....?
Kris (1 van de hulpverleners) die met mij mee liep om mij eruit te laten zei ook dit nog niet eerder in deze mate meegemaakt te hebben.
Toch weet ik niet wat ik ermee moet... wat ik hierbij voel... wat ik ervan moet vinden en snap ik dit gewoon niet....
Ben ik toch weer teveel met andere bezig geweest? is het mooi? of heb ik mezelf weer teniet gedaan?
Het is niet in geld of waarde uit te drukken maar toch deed het me iets waar ik wederom niet de woorden voor heb.....
En wat moet ik nu??? Mijn hoofd gaat alle kanten op... zal ik naar de stacaravan van de natuur genieten? zal ik naar huis de tuin doen? camper schoonmaken? huis schoonmaken? naar moeders? naar zus? naar? naar? naar? of of of gewoon even niks?
HOLY MOLY !!!
Enige (GROOOOOTE) winst die ik nu kan vinden is dat ik mij blij en me toch wel opmerkelijk gelukkig voel maar weet echt totaal niet wat ik nu moet..... Zit ik dan met een hoofd dat nuchter is, blij is maar volledig is geparalyseerd.....
Kan dan ook echt niet wachten hier mee aan de slag te gaan want dit kan mij op deze manier niet lang blij houden natuurlijk dus gelukkig gaat dit dan ook volgende week (1 sept) beginnen.
Ik ben wel echt volledig uit depressie (bij gebrek aan een beter woord want echt depri was ik voor de opname ook niet), voel me helder en energiek met levenenergie en zin in het leven maar zit volledig maar dan volledig vast in mijn hoofd
Geen trek ook gelukkig en totaal geen verlangen naar enig middel maar wel in structuur in mijn hoofd... Heb me misschien in jaren niet zo fit en gezond gevoeld als afgelopen dagen en vandaag .... toch kan ik niks en tijdens dit schrijven moet ik er ergens ook wel om lachen en heb ik nu eindelijk weer een glimlach op mijn gezicht sinds vertrek van de detox... de kracht van het van je afschrijven (uiten) mag zeker hierin niet onderschat worden.... 🥳
Dus ben echt echt wel opmerkelijk blij (al lijkt het misschien hierboven niet zo LoL) maar heb duidelijk nog een lange weg te gaan over hoe ik nou met die drukke kop dat niet kan kiezen om moet gaan.
Morgen lekker even naar moeders om daar ook even mijn ervaringen en belevenissen te delen maar nu een filmpje aan en telefoon UIT....
Zo dit lucht even op !!!🥰
En nogmaals bedankt iedereen en heb een fijne dag 🙏!
Geniet nog even van het heerlijke weer want de herfst/winter is in aantocht !!
Blijf lekker hier mijn proces delen want zet nu toch met een blij gevoel een filmpje op (toch een keuze uit de duizenden en 1 mogelijkheden kunnen maken 😅)
Peace !
#10
Ja had ik na mijn eerste detox gedaan maar deed mij NUL. Heeft het me eerder moeilijker gemaakt dan makkelijker om eerlijk te zijn. Net als de ca, na, aa, ma enz meetings die mij het ook alleen maar moeilijker maakte. Zonder trek heen maar met trek vertrok ik weer.
Met alle respect dat dit voor vele helpt hoor maar mij heeft dit het me alleen maar zwaarder gemaakt ben ik nu eigenlijk achter, achteraf
Denk je echt dat die therapieën inhoudelijk veel doen? Natuurlijk niet.
Dagboekjes bijhouden, kinderachtige opdrachtjes, het doet inhoudelijk helemaal geen fuck.
Echter,
Herstel moet uit jezelf komen, echter doe je dat uiteindelijk allemaal met je brein en hersenen.
Door deze actief in herstel modus te houden groei je daarin, mentaal.
Door een simpele nietszeggende CGT Ben ik op woensdag bezig met mijn herstel, op de dag van de therapie zelf, daarna denk (ik in ieder geval) na over wat groepsgenoten hebben gedeeld, wat ik zelf die sessie heb gedeeld etc.
Uiteindelijk zijn het allemaal mini puzzelstukjes, als je er maar genoeg verzameld, dan heb je wellicht de puzzel af (blijvend herstel).
Op het moment dat je dat beseft en snapt, dan kom je vast een heel eind. 💪🙏
#11
Het is niet zo dat ik maar een enkele keer geweest ben hoor. Zoals ik zei ben al een tijd bezig en zeker meer dan een half jaar naar die meetings geweest... het brengt mij gewoon niets verder. Integendeel.l elke keer weer met een rotgevoel weg terwijl ik vaak met een goed gevoel heen ging. Ik heb het wat dat betreft wel echt een kans gegeven net als de cgt heb die gewoon verder keurig afgemaakt. Iets van 13 a 14x +- een uur en alle opdrachten gedaan.Denk je echt dat die therapieën inhoudelijk veel doen? Natuurlijk niet.
Dagboekjes bijhouden, kinderachtige opdrachtjes, het doet inhoudelijk helemaal geen fuck.
Echter,
Herstel moet uit jezelf komen, echter doe je dat uiteindelijk allemaal met je brein en hersenen.
Door deze actief in herstel modus te houden groei je daarin, mentaal.
Door een simpele nietszeggende CGT Ben ik op woensdag bezig met mijn herstel, op de dag van de therapie zelf, daarna denk (ik in ieder geval) na over wat groepsgenoten hebben gedeeld, wat ik zelf die sessie heb gedeeld etc.
Uiteindelijk zijn het allemaal mini puzzelstukjes, als je er maar genoeg verzameld, dan heb je wellicht de puzzel af (blijvend herstel).
Op het moment dat je dat beseft en snapt, dan kom je vast een heel eind. 💪🙏
Miss gewoon een verkeerde groep of ambulante hulp hoor zou ook kunnen. Denk dat het veel uitmaakt met wie je dit doet. Maar feit is elke keer voelde ik me niet op m'n gemak. En die 4 maanden cgt elke week vond ik echt helemaal drama ... ik zie gerust wel in dat het voor vele kan helpen. Maar met mij ging het een stuk beter nadat ik met deze dingen gestopt was tot het moment dat ik hoorde dat de wachttijd voor adhd therapie van 4 a 6 weken veranderd werd naar 5 maanden en dan ook nog dat gehannes over medicatie.. zowel ha en ggz rade aan hier aan te beginnen maar beide willen het niet voorschrijven... daar brak ik wat en begon weer met blowen.
Niet hun fout maar heeft mij wel een zet de verkeerde richting ingeduwd.
Pech nu is even dat ik in afgelopen nacht vanuit het niet griep heb gekregen. Bleh.. niet heel erg hoor want is maar 37.8grd dus amper verhoging maar wel lastig. Dus zal nog een zeer rustig dagje worden..🤒
#12
Enige drang zijn peuken trouwens gek genoeg... heb de hele tijd een arm over whahaha ![:tearsofjoy:]()
... meer de houding het moment dan de drang naar nicotine denk ik.. stomme vieze peuken
#13
Nou is 37,8 grd voor een man zowat dodelijk natuurlijk... vrouwen lachen hierom LoL .. gewoon een mannengriepjeHet is niet zo dat ik maar een enkele keer geweest ben hoor. Zoals ik zei ben al een tijd bezig en zeker meer dan een half jaar naar die meetings geweest... het brengt mij gewoon niets verder. Integendeel.l elke keer weer met een rotgevoel weg terwijl ik vaak met een goed gevoel heen ging. Ik heb het wat dat betreft wel echt een kans gegeven net als de cgt heb die gewoon verder keurig afgemaakt. Iets van 13 a 14x +- een uur en alle opdrachten gedaan.
Miss gewoon een verkeerde groep of ambulante hulp hoor zou ook kunnen. Denk dat het veel uitmaakt met wie je dit doet. Maar feit is elke keer voelde ik me niet op m'n gemak. En die 4 maanden cgt elke week vond ik echt helemaal drama ... ik zie gerust wel in dat het voor vele kan helpen. Maar met mij ging het een stuk beter nadat ik met deze dingen gestopt was tot het moment dat ik hoorde dat de wachttijd voor adhd therapie van 4 a 6 weken veranderd werd naar 5 maanden en dan ook nog dat gehannes over medicatie.. zowel ha en ggz rade aan hier aan te beginnen maar beide willen het niet voorschrijven... daar brak ik wat en begon weer met blowen.
Niet hun fout maar heeft mij wel een zet de verkeerde richting ingeduwd.
Pech nu is even dat ik in afgelopen nacht vanuit het niet griep heb gekregen. Bleh.. niet heel erg hoor want is maar 37.8grd dus amper verhoging maar wel lastig. Dus zal nog een zeer rustig dagje worden..🤒
#14
Herken ik ook wel. Ik voelde me de eerste paar jaar een buitenstaander. Dat had niet gehoeven want iedereen was aardig en open. En ook al viel ik steeds terug, dat werd niet veroordeeld. Mijn hoofd maakte het moeilijker dan nodig. Dat veranderde wel echt toen ik stappenwerk ging doen. Dat is de essentie van de zelfhulpgroepen. Ik zie veel mensen alleen “meetinkjes pakken” en dat is prima, maar de groei zit hem in stappenwerk. Heb je dat geprobeerd?Het is niet zo dat ik maar een enkele keer geweest ben hoor. Zoals ik zei ben al een tijd bezig en zeker meer dan een half jaar naar die meetings geweest... het brengt mij gewoon niets verder. Integendeel.l elke keer weer met een rotgevoel weg terwijl ik vaak met een goed gevoel heen ging.
Uiteindelijk doet lotgenotencontact wel veel ook hoor. Ik hoop dat je dat in de ADHD groep zult vinden. Ervaring gaat alle boeken met mooie theorieën te boven. Zeker als je je open stelt om alles te proberen.
Anyways, beterschap voor nu en wees lief voor jezelf.
#15
Doe het vooral rustig en kalm aan @Mezelf
De roze wolk van nuchterheid, daar lijkt het op. Pas op de plaats maken, stap voor stap. 1 dag tegelijk. Als je teveel tegelijk wilt bestaat het risico dat het je overspoeld.
Toch wel gek als je net bent afgekickt en dagen hebt geslapen op het slechtste bed in een zorginstelling.
Zorg dat je waakzaam blijft, een middel is maar 1 armlengte van je verwijderd.
Ik zie zoveel dingen en zaken die je wilt oppakken, easy does it he.. Het belangrijkste vandaag de dag is dat je je nuchterheid behoudt. Dat zou het belang moeten zijn door de dag heen.
De roze wolk van nuchterheid, daar lijkt het op. Pas op de plaats maken, stap voor stap. 1 dag tegelijk. Als je teveel tegelijk wilt bestaat het risico dat het je overspoeld.
Heb me misschien in jaren niet zo fit en gezond gevoeld als afgelopen dagen en vandaag
Toch wel gek als je net bent afgekickt en dagen hebt geslapen op het slechtste bed in een zorginstelling.
Zorg dat je waakzaam blijft, een middel is maar 1 armlengte van je verwijderd.
Ik zie zoveel dingen en zaken die je wilt oppakken, easy does it he.. Het belangrijkste vandaag de dag is dat je je nuchterheid behoudt. Dat zou het belang moeten zijn door de dag heen.
#16
Ja tuurlijk heb ik de stappen gedaan weet niet hoe vaak nou moet zeggen dat ik er toen vollop mee bezig ben geweest. Begrip dat iets voor de 1 wel werkt en voor de ander niet begin ik zo wel langzaam wat te missen....ken genoeg die al jaren clean zijn en dat nog steeds zijn maar amper tot niet naar meetings zijn geweest, stappen hebben doorlopen en of amper cgt gedaan hebben.Herken ik ook wel. Ik voelde me de eerste paar jaar een buitenstaander. Dat had niet gehoeven want iedereen was aardig en open. En ook al viel ik steeds terug, dat werd niet veroordeeld. Mijn hoofd maakte het moeilijker dan nodig. Dat veranderde wel echt toen ik stappenwerk ging doen. Dat is de essentie van de zelfhulpgroepen. Ik zie veel mensen alleen “meetinkjes pakken” en dat is prima, maar de groei zit hem in stappenwerk. Heb je dat geprobeerd?
Uiteindelijk doet lotgenotencontact wel veel ook hoor. Ik hoop dat je dat in de ADHD groep zult vinden. Ervaring gaat alle boeken met mooie theorieën te boven. Zeker als je je open stelt om alles te proberen.
Anyways, beterschap voor nu en wees lief voor jezelf.
Er is gewoon niet 1 manier wat voor "iedereen" werkt. Vind het super fijn dat het er is en helemaal dat het vele helpt maar daarbij zijn er op de meetings net zo goed meer dan de helft teruggevallen ondanks alle stappen, meetings en cgt...
Zou wat zijn dat er iets is wat echt voor iedereen werkt maarnzo simpel ligt dit gewoon niet...
Dus hoop gewoon dat die adhd groep wat gaat doen want merk gewoon dat hier de grootste euvel zit. Niet de trek want had ik mij terugval ook niet maar zonder hulp en een wachttijd van 5 fokking maanden ging ik niet redden.... maar er moesten toch dingen gebeuren want heb aardig wat te verliezen en overeind te houden kwa huis, caravan enz... geen excuus maar heeft me ergens wel weer geredt... heb alles nog en ben nog best vermogend financieel en dat moest wel gewaarborgd worden wat gek genoeg en zoals me hele leven al, niet nuchter lukte zonder blowen...
Dus ga gewoon vollop aan de gang met iets wat maanden terug opgepakt had moeten worden. Wat dat betreft en hoorde dit van mede detoxers ook, ggz is gewoon klote waar zij laconiek met bepaalde problematiek lijken om te gaan. Gaat een brijder meteen doorpakken.. dus gaat gerust wel goedkomen alleen niet met alleen focus op het (niet) gebruiken...
#17
Laatste keer de nuchterheid is het probleem niet zo... begin dit wat vervelend te vinden ookal weet ik dat het allemaal goed bedoeld is.... we weten het allemaal beter maar we zijn nou eenmaal allemaal anders... en natuurlijk heb ik dit met verslavingsartsen besproken... de toch wel specialisten die mij meermaals bevestigen dat juist bij veel mensen die cgt en meetings doen, niet helpt.. slagingspercentage ligt amper hoger bij de mensen die alles aanpakken op dat gebied.Doe het vooral rustig en kalm aan @Mezelf
De roze wolk van nuchterheid, daar lijkt het op. Pas op de plaats maken, stap voor stap. 1 dag tegelijk. Als je teveel tegelijk wilt bestaat het risico dat het je overspoeld.
Toch wel gek als je net bent afgekickt en dagen hebt geslapen op het slechtste bed in een zorginstelling.
Zorg dat je waakzaam blijft, een middel is maar 1 armlengte van je verwijderd.
Ik zie zoveel dingen en zaken die je wilt oppakken, easy does it he.. Het belangrijkste vandaag de dag is dat je je nuchterheid behoudt. Dat zou het belang moeten zijn door de dag heen.
De trajecten voor aankomende tijd is ook allemaal op advies van artsen en die konden meer dan goed begrijpen dat vele groepen en therapieën niet voor iedereen (mij) is .... dus het is nog steeds zo dat ik me laat leiden door de specialisten en dus dit niet allemaal zelf verzonnen heb.. die verrekte adhd therapie en medicatie had gewoon tijdig opgepakt moeten worden want dan was dit topic waarschijnlijk niet eens onstaan..
Slaap therapie is trouwens nog een optie die is geopperd bij de brijder maar dat willen ze pas doen als ik al enige tijd de adhd therapie en medicatie volg en of is opgestart.
Sta voor deze therapie dan ook meer dan open .. slapen is mijn hele leven ook met blowen altijd al drama geweest dus misschien kan dat al heel wat doen 🤷♂️
#18
@Mezelf ik vind dat je goed bezig bent.
En ookal is dit dan "zogenaamde een roze wolk" who cares?
Jij hebt toch voor jouzelf al mooie plannen gemaakt. Jij weet wat je wil en wat je daarvoor nodig en wat je wel en niet moet doen.
Je hebt zo te lezen afgelopen jaar hard gewerkt en dingen uitgeprobeerd die je af hebt gemaakt maar niet voor jou werken.
Dat kan, voor de 1 werken meetings (het stappenplan enzo) wel voor de ander niet en dat is prima. Er zijn meer wegen die naar rome leiden.
Voor de rest probeer eens te luisteren ipv je eigen mening en idee opte dringen, niet iedereen gaat meteen door een exteeem diep dal en niet iedereen ervaart zijn detox/proces als 1 berg ellende.
Be a less negative Nancy 🤣😋
En ookal is dit dan "zogenaamde een roze wolk" who cares?
Jij hebt toch voor jouzelf al mooie plannen gemaakt. Jij weet wat je wil en wat je daarvoor nodig en wat je wel en niet moet doen.
Je hebt zo te lezen afgelopen jaar hard gewerkt en dingen uitgeprobeerd die je af hebt gemaakt maar niet voor jou werken.
Dat kan, voor de 1 werken meetings (het stappenplan enzo) wel voor de ander niet en dat is prima. Er zijn meer wegen die naar rome leiden.
Voor de rest probeer eens te luisteren ipv je eigen mening en idee opte dringen, niet iedereen gaat meteen door een exteeem diep dal en niet iedereen ervaart zijn detox/proces als 1 berg ellende.
Be a less negative Nancy 🤣😋
#19
Thanks! Precies mijn punt 🤗@Mezelf ik vind dat je goed bezig bent.
En ookal is dit dan "zogenaamde een roze wolk" who cares?
Jij hebt toch voor jouzelf al mooie plannen gemaakt. Jij weet wat je wil en wat je daarvoor nodig en wat je wel en niet moet doen.
Je hebt zo te lezen afgelopen jaar hard gewerkt en dingen uitgeprobeerd die je af hebt gemaakt maar niet voor jou werken.
Dat kan, voor de 1 werken meetings (het stappenplan enzo) wel voor de ander niet en dat is prima. Er zijn meer wegen die naar rome leiden.
Voor de rest probeer eens te luisteren ipv je eigen mening en idee opte dringen, niet iedereen gaat meteen door een exteeem diep dal en niet iedereen ervaart zijn detox/proces als 1 berg ellende.
Be a less negative Nancy 🤣😋
#20
Het is goed bedoelt @Mezelf , sinds mijn benzo afkick kan ik niet goed lange stukken lezen. Ik heb dus niet alles goed kunnen lezen. Vandaar dat ik bepaalde uitleg gemist heb vanuit jouw.
Ga ervoor, als je maar gelooft in jezelf.
Ga ervoor, als je maar gelooft in jezelf.