#1
Ik ben afwezig geweest omdat ik me ook schaam. Al die goede en helpende voorstellen en mensen hier bereid mee te denken en proberen te helpen en ik deed er niks mee. Vandaar dat ik gewoon maar niks meer zei..
Steeds meer coke
381 antwoorden
150 weergaven
18-5-2026
#2
die herken ik heeel erg dat had/heb ik ook vaak in mijn topic maar open en eerlijk zijn en blijven communiceren zijn echt de dingen die je juist wel moet doen hoe erg je je dan ook schaamtIk ben afwezig geweest omdat ik me ook schaam. Al die goede en helpende voorstellen en mensen hier bereid mee te denken en proberen te helpen en ik deed er niks mee. Vandaar dat ik gewoon maar niks meer zei..
#3
Joiw verslaving heeft je gewoon in z’n macht. Pas als je in gaat zien dat jouw manier niet werkt, en dat je niet naar je eigen zieke hoofd moet luisteren, kun je daar uit breken. Je hoeft je nergens voor te schamen want je bent ziek. Maar die schaamte is wel je grootste probleem nu, want die verlamt je en daardoor wordt de schaamte alleen maar erger. Zo houd je je eigen gevangenis in stand. Ga ontsnappen in plaats van ontwijken en uitstellen.Ik ben afwezig geweest omdat ik me ook schaam. Al die goede en helpende voorstellen en mensen hier bereid mee te denken en proberen te helpen en ik deed er niks mee. Vandaar dat ik gewoon maar niks meer zei..
#4
Grappig is dat toch, dat er vaak een soort 'voor wat, hoort wat' dynamiek is. Jullie doen je best om mij van advies te voorzien en dus ... Maar zo werkt het toch hopelijk hier niet? Advies is alleen maar advies. Verder niets. Het is geen eis of bevel of norm of gebod of wet; het is advies. En een kenmerk van advies is dat het vrijblijvend is. Het fijne van dit forum is dat we allemaal in de shit hebben gezeten of nog wel zitten en dat we daarom (denken) wat beter advies te kunnen geven dan de gemiddelde oetlul. Maar het is nog steeds advies, totaal niet verplichtend.Ik ben afwezig geweest omdat ik me ook schaam. Al die goede en helpende voorstellen en mensen hier bereid mee te denken en proberen te helpen en ik deed er niks mee. Vandaar dat ik gewoon maar niks meer zei..
Ik heb het idee dat je dat gelukkig ook wel merkt en dat je daarom zelfs zo eerlijk durft te zijn om dit te bekennen. Wat ook heel fijn is, want het is echt een heel bekend fenomeen. Door daar over te praten, kan het steeds beter getackeld worden omdat het wel een belemmerend idee is. Zoals @dupont zegt: het is een gevangenis. Het houd je klein en verborgen. Het zet je in een underdog positie.
Terwijl advies juist heel goed kan zijn om je eigen tegengestelde mening te vormen. Ik herken het heel erg, dat idee dat je maar moet doen wat anderen zeggen. Het idee dat iedereen het beter weet, iedereen het beter voor elkaar heeft, iedereen beter in elkaar zit dan ik. Maar dat is niet waar natuurlijk. Want iedereen heeft zijn eigen achtergrond die hij meeneemt in zijn advies en die sluit niet altijd aan bij jouw situatie. En dat geeft je weer de mogelijkheid om te kijken naar je eigen gevoel/idee. Waarom slaat het niet 'aan'? Waarom kan het zelfs soms een totaal tegengesteld gevoel geven?
Mijn advies is om alles in je leven te gebruiken om jezelf beter te leren kennen en daardoor beter van jezelf te kunnen houden. Want ik denk dat hoe beter of meer je van jezelf kunt houden, hoe meer je ook van het leven en alles erin kunt houden. Maar weet je, dat zegt helemaal niets. Alleen dat ik zo denk en dat ik daar op dit moment mee bezig ben. Vanuit die hoek geef ik dan ook advies. En als je daar helemaal niet mee bezig bent, dan is mijn advies iets wat je gewoon lekker naast je neerlegt. Helemaal prima.
#5
Preach!Grappig is dat toch, dat er vaak een soort 'voor wat, hoort wat' dynamiek is. Jullie doen je best om mij van advies te voorzien en dus ... Maar zo werkt het toch hopelijk hier niet? Advies is alleen maar advies. Verder niets. Het is geen eis of bevel of norm of gebod of wet; het is advies. En een kenmerk van advies is dat het vrijblijvend is. Het fijne van dit forum is dat we allemaal in de shit hebben gezeten of nog wel zitten en dat we daarom (denken) wat beter advies te kunnen geven dan de gemiddelde oetlul. Maar het is nog steeds advies, totaal niet verplichtend.
Ik heb het idee dat je dat gelukkig ook wel merkt en dat je daarom zelfs zo eerlijk durft te zijn om dit te bekennen. Wat ook heel fijn is, want het is echt een heel bekend fenomeen. Door daar over te praten, kan het steeds beter getackeld worden omdat het wel een belemmerend idee is. Zoals @dupont zegt: het is een gevangenis. Het houd je klein en verborgen. Het zet je in een underdog positie.
Terwijl advies juist heel goed kan zijn om je eigen tegengestelde mening te vormen. Ik herken het heel erg, dat idee dat je maar moet doen wat anderen zeggen. Het idee dat iedereen het beter weet, iedereen het beter voor elkaar heeft, iedereen beter in elkaar zit dan ik. Maar dat is niet waar natuurlijk. Want iedereen heeft zijn eigen achtergrond die hij meeneemt in zijn advies en die sluit niet altijd aan bij jouw situatie. En dat geeft je weer de mogelijkheid om te kijken naar je eigen gevoel/idee. Waarom slaat het niet 'aan'? Waarom kan het zelfs soms een totaal tegengesteld gevoel geven?
Mijn advies is om alles in je leven te gebruiken om jezelf beter te leren kennen en daardoor beter van jezelf te kunnen houden. Want ik denk dat hoe beter of meer je van jezelf kunt houden, hoe meer je ook van het leven en alles erin kunt houden. Maar weet je, dat zegt helemaal niets. Alleen dat ik zo denk en dat ik daar op dit moment mee bezig ben. Vanuit die hoek geef ik dan ook advies. En als je daar helemaal niet mee bezig bent, dan is mijn advies iets wat je gewoon lekker naast je neerlegt. Helemaal prima.
#6
No shame!! Velen hier zijn door hetzelfde proces gegaan en dit hoort erbij. Je hoeft je nergens voor te schamen want wij weten allemaal (bijna dan) hoe dit spelletje werkt.Ik ben afwezig geweest omdat ik me ook schaam. Al die goede en helpende voorstellen en mensen hier bereid mee te denken en proberen te helpen en ik deed er niks mee. Vandaar dat ik gewoon maar niks meer zei..
#7
Wat ik nog wilde toevoegen @Shitzooi ga vooral aan de slag met de suggesties van anderen zonder je af te vragen waarom of hoe het werkt. Alles dat je tot nu toe zelf hebt bedacht, heeft je hier gebracht. Als je het anders gaat doen kom ook jij uit de ellende.
💪
💪
#8
wat heftig maar heel goed van je ![:grin:]()
, je bent goed bezig <3
#9
Na meerdere fellows gesproken te hebben en meer eerlijk naar mezelf geweest te zijn. Veel tranen en verdriet. Heb ik toch besloten naar klinieken te gaan kijken.
#10
Moeilijke maar wijze beslissing @Shitzooi …Na meerdere fellows gesproken te hebben en meer eerlijk naar mezelf geweest te zijn. Veel tranen en verdriet. Heb ik toch besloten naar klinieken te gaan kijken.
#11
O en natuurlijk met jullie adviezen in mijn achterhoofd!Na meerdere fellows gesproken te hebben en meer eerlijk naar mezelf geweest te zijn. Veel tranen en verdriet. Heb ik toch besloten naar klinieken te gaan kijken.
het heeft even geduurd. Toch blijven geloven dat ‘dit de laatste keer is’ en dat ik het ‘toch redelijk zelf goed ga kunnen’.
ik heb nu toch ook al 3x school gemist door me gebruik. Ik moet gewoon accepteren dat ik intensief geholpen moet worden. Maar het valt me écht heel zwaar..ben er echt gebroken door. Zo dicht bij me leven weer oppakken na jarenlangen problemen (eetstoornissen, depressies, persoonlijkheidsproblamtiek). Me leven ligt al ‘stil’ sinds mijn 17e. Bijna 10 jaar..normaal was ik altijd gelijk vol in (intensieve) behandelingen gesprongen. Omdat ik me leven terug wilde. Maar omdat het juist een tijd lang echt goed ging met me, en ik juist bezig was met bouwen aan me toekomst deze keer, heeft het me nu langer gekost om het te accepteren. Accepteren dat ik het weer voor nu niet kan. Vandaar dat ik niet wilde luisteren naar jullie adviezen over klinieken. Ik wilde gewoon geloven dat ik het op een andere manier zou kunnen. Ik kon het gewoon niet accepteren, weer met school moeten stoppen voor de zoveelste keer..
#12
Heel goed. Zo verdrietig als je nu bent, zo blij zul je over een tijdje zijn als je doorkrijgt dat je Shitzooi 2.0 bent geworden door keihard aan je problemen te werken. Ga de confrontatie maar aan en blijf je herstel op #1 zetten. Het leven wordt beter dan ooit tevoren.O en natuurlijk met jullie adviezen in mijn achterhoofd!
het heeft even geduurd. Toch blijven geloven dat ‘dit de laatste keer is’ en dat ik het ‘toch redelijk zelf goed ga kunnen’.
ik heb nu toch ook al 3x school gemist door me gebruik. Ik moet gewoon accepteren dat ik intensief geholpen moet worden. Maar het valt me écht heel zwaar..ben er echt gebroken door. Zo dicht bij me leven weer oppakken na jarenlangen problemen (eetstoornissen, depressies, persoonlijkheidsproblamtiek). Me leven ligt al ‘stil’ sinds mijn 17e. Bijna 10 jaar..normaal was ik altijd gelijk vol in (intensieve) behandelingen gesprongen. Omdat ik me leven terug wilde. Maar omdat het juist een tijd lang echt goed ging met me, en ik juist bezig was met bouwen aan me toekomst deze keer, heeft het me nu langer gekost om het te accepteren. Accepteren dat ik het weer voor nu niet kan. Vandaar dat ik niet wilde luisteren naar jullie adviezen over klinieken. Ik wilde gewoon geloven dat ik het op een andere manier zou kunnen. Ik kon het gewoon niet accepteren, weer met school moeten stoppen voor de zoveelste keer..
💪💪💪💪💪💪💪💪💪💪💪💪💪💪💪 You can do it!
#13
Nou. Ik heb iemand van NA gesproken. Die heeft me een telefoonnummer gestuurd van iemand in de verslavingszorg. Net 45 min gebeld. Straks documenten invullen en terug sturen. Het gaat niet lang duren voordat ik ik een kliniek zit zo te horen, waarschijnlijk Zuid-Afrika.
ik voel nu een mix van verdriet en opluchting en acceptatie. Het besef ook dat ik me school op dit moment toch wel had verneukt hoe graag ik het ook wilde kunnen en doen. Het besef dat ik gewoon intensieve hulp nodig heb en die ook verdien. Me strijdlust zit er nog steeds. Zelfs na al me tegenslagen.
vrijdag ook open kaart spelen met me docent. Hopelijk, doordat ik niet zomaar wil stoppen maar ziek ben, kan ik geld terug krijgen of afspraak maken dat ik later opnieuw de cursus start.
ik voel nu een mix van verdriet en opluchting en acceptatie. Het besef ook dat ik me school op dit moment toch wel had verneukt hoe graag ik het ook wilde kunnen en doen. Het besef dat ik gewoon intensieve hulp nodig heb en die ook verdien. Me strijdlust zit er nog steeds. Zelfs na al me tegenslagen.
vrijdag ook open kaart spelen met me docent. Hopelijk, doordat ik niet zomaar wil stoppen maar ziek ben, kan ik geld terug krijgen of afspraak maken dat ik later opnieuw de cursus start.
#14
Ik hoop voor je dat je snel terecht kunt in zuid Afrika of een andere ontwenningskliniek!
Er zijn zoals eigenlijk overal voor, wachtlijsten en nu maar hopen dat het niet te lang duurt.
Stap 1 heb je gezet, en dat is een heel erg belangrijke....erken dat je hulp nodig hebt, je kunt het niet alleen, want je bent ( zwaar) verslaafd.
Dit heb je nu geaccepteerd allemaal.
Je bent heel goed bezig!!
Er zijn zoals eigenlijk overal voor, wachtlijsten en nu maar hopen dat het niet te lang duurt.
Stap 1 heb je gezet, en dat is een heel erg belangrijke....erken dat je hulp nodig hebt, je kunt het niet alleen, want je bent ( zwaar) verslaafd.
Dit heb je nu geaccepteerd allemaal.
Je bent heel goed bezig!!
#15
Daar geloof ik ook echt in! Ik ben er echt van overtuigd dat ik een fijn leven tegemoet ga als ik clean ben. Het gaat niet makkelijk zijn. Maar echt ik kan niet wachten.Je gaat jezelf ook terug vinden, en je hoofd wordt een fijnere plek om te zijn, fijner dan ooit tevoren. En de gedachte alleen al dat je die nieuwe jij op het spel zet met gebruiken zal steunend werken, en je de motivatie geven om de goede dingen te gaan en blijven doen. Houd altijd in je achterhoofd waar je het voor doet, waar je harde werk uiteindelijk voor is.
Voor mij is m'n nuchtere hoofd in herstel zo'n fijne plek geworden dat ik niet eens meer middelen wil. Het wordt er toch niet fijner meer van. Ook niet met drank.
"Herstel heeft mij gebracht wat de drugs mij hadden beloofd". Onthoud die maar. Je gaat 't meemaken!
ik had van de week heel even de gedachten door me hoofd van: “ja je gaat wel clean worden zo in de zomer. Dat is wel echt kut”. Maar 1 seconde erna: “uh oke stel ik stel het uit tot na de zomer. Denk je echt dat je een leuke zomer gaat hebben? Je komt je huis nauwelijks nog uit door je gebruik. Drankjes doen in de zon ga je niet eens doen joh. Je gaat een veel leukere en fijnere zomer tegemoet als je clean bent”
#16
En dan zeggen ze (meer in de VS trouwens) dat wiet de gateway drug is. Volgens mij is dat eerder alcohol.Anyway, ik dwaal af. Maar dit is me altijd een doorn in het oog. Maargoed, het went en uiteindelijk mis je het steeds minder.
Het helpt waarschijnlijk dat ik het een paar keer aan mezelf bewezen heb dat dat niet gaat. Één glas was vaak niet genoeg en vanaf de derde moet ik ineens coke of speed hebben 😅🙄
En ja, dan is de remming er dus al af door de alcohol. Maargoed, dat zal je zelf misschien nog ervaren. Of niet.
#17
Het gaat niet goed. Weer gebruikt. En ben gewoon jankend aan het snuiven. Maar ik kan niet stoppen. En ik heb morgen avond concert van Springsteen waar ik heen ga met me vader. En ik heb / had er zo veel zin in. En nu ben ik bang dat ik weer een hele nacht geen slaap heb en ik niet meer durf te gaan. Waarom kan ik het dan nu niet weg leggen? Ik voel me fucking klote. Ik wil dit niet. Ik wil me vader niet teleur stellen. Ik wil dit niet meer
#18
Klinkt heftig hoor...Het gaat niet goed. Weer gebruikt. En ben gewoon jankend aan het snuiven. Maar ik kan niet stoppen. En ik heb morgen avond concert van Springsteen waar ik heen ga met me vader. En ik heb / had er zo veel zin in. En nu ben ik bang dat ik weer een hele nacht geen slaap heb en ik niet meer durf te gaan.
Maar oh zo herkenbaar! Het was voor mij niet anders. Leuke dingen willen doen met anderen, juist ook met mijn vader die terminaal ziek was. Maar die verdomde verslaving stond er gewoon tussen...
Ik kan daar eigenlijk voor jou geen antwoord op geven. Maar voor mij was het antwoord heel simpel:Waarom kan ik het dan nu niet weg leggen?
Omdat ik verslaafd ben.
Omdat ik verslaafd ben en niet voldoende hersteld ben om weerstand te bieden tegen die verslaving.
Knoop dat in je oren. Het is een ziekte, geen morele tekortkoming. Geen slappe ruggengraat, maar een nare, nare ziekte.
Kijk, wat je zou kunnen doen. Maar dit is enorm lastig, is om je coke door de wc te spoelen.Ik voel me fucking klote. Ik wil dit niet. Ik wil me vader niet teleur stellen. Ik wil dit niet meer
In een vlaag van opwelling dat je er helemaal klaar mee bent, kan dat soms lukken.
Zodra het doorgespoeld is heb je ongetwijfeld instant spijt. Maar dan is het wel weg.
Daarna is het zaak om dat nare kutgevoel van je af te praten. Met je directe omgeving of door een fellow of fella te bellen. Spreek je helemaal uit, helemaal betekent dat dat kutgevoel ook weg is.
Daarna is er ruimte om rustig te slapen als de coke ver genoeg is uitgewerkt en je je gevoel hebt uitgesproken.
Het is een optie, maar makkelijk is het niet. En geef jezelf dus ook niet op je kop als dat niet lukt. Want dat betekent maar een ding: dat je nog niet voldoende hersteld bent om er weerstand tegen te kunnen bieden. Meer niet!
Je bent niet zwak, of een mislukking, maar gewoon nog niet hersteld! ❤️
#19
Soms ben ik er eerlijk over. Vaak niet. Ik wil ze geen pijn doen. Iedereen dichtbij mij heeft al zo veel shit en ellende met me mee gemaakt. Ik wil gewoon dat dit stopt. Klote spul.
echt heel erg herkenbaar, het doet mij veel pijn omdat ik zelf ook zo goed omtrent mijn verslaving
echt heel erg herkenbaar, het doet mij veel pijn omdat ik zelf ook zo goed omtrent mijn verslaving
#20
ik had ook van die momenten dat ik tijdens porno kijken en dus ook tijdens drugsgebruik keihard moest janken echt heel weird was dat toen