Een hamvraag: Is er leven na de dood?

Ik begin wel ineens aan mijzelf te twijfelen, zou ik het niet heel intens hebben gedroomd? Dat overkwam mij als kind al. Iig hoop ik niet dat dit concept op mij ligt te wachten.

Veel interessanter vind ik de vraag, waarom kunnen we niet accepteren dat dood gewoon dood is?

Mrloverdj zei:

En vissen dan of mieren?
Wat maakt ons belangrijker dat wij niet verloren gaan en zij wel?

Klik om te vergroten...

Ik denk niet dat wij belangrijker zijn dan dieren en ook niet dat ("de zielen van") dieren verloren gaan. Maar dan wel met de kanttekening dat ik niet geloof dat vissen en mieren bewustzijn hebben, net zoals ik ook niet geloof dat mensen bewustzijn hebben. Het is denk ik andersom: bewustzijn heeft mensen, vissen, mieren, etc. De vorm (mens, vis, mier etc.) verdwijnt, bewustzijn zelf (in zijn pure essentie) blijft over. En er is maar 1 bewustzijn.

Mrloverdj zei:

Ik zie dat dus totaal los van elkaar. Dat vind ik allemaal besef wat geld voor als je nog leeft. Het is voor mij geen indicatie wat er gebeurt na je dood.(de definitie of discussie van wat dood en leven dan precies is)

Klik om te vergroten...

Als je in dit moment ziet dat je alreeds niet in het lichaam zit (en dat is mogelijk) wat veranderd er dan voor jou na de fysieke dood? Al je hele leven zie je jouw lichaam veranderen. Letterlijk geen 1 cel is meer dezelfde als die van toen je een klein kind was. Maar alsnog ben jij er al die tijd geweest als dezelfde 'ik'. Als je dat ziet, hoe kun je dan mogelijk je lichaam zijn? Hoe kun je iets zijn dat je zelf ziet komen en gaan? Je bent het bewustzijn waarin het lichaam (en de wereld) verschijnt. De fysieke dood van het lichaam maakt dus niets uit voor jou. Natuurlijk, dit betekent niet dat je weet wat de vorm van je ervaring zal zijn na de dood van dit lichaam (gelukkig niet zeg), maar wel dat jij er nog zult zijn als het onveranderlijke bewustzijn dat die nieuwe ervaring zal hebben.

Dit is een hartstikke onconventionele gedachtegang natuurlijk, maar hoe gek is het conventionele wereldbeeld: dat er een bewustzijn of ziel 'in' een mens of dier zou zitten? Hoe werkt dat? Waar zit dat dan? Nooit is er zoiets gevonden en nooit zal er zoiets worden gevonden omdat bewustzijn niet materieel is. Waarom gaan we niet uit van onze daadwerkelijke ervaring: wij (bewustzijn) zijn primair en ons lichaam en de wereld zijn secundair. Wij veranderen nooit en het lichaam en de wereld veranderen constant. Is datgene wat constant is dan niet de onderliggende realiteit van datgene dat onderbroken is? Dat moet het zijn toch? Dat wat komt en gaat kan niet de onderliggende realiteit zijn.

Wij veranderen wel degelijk, Mindless....
Lichamelijk bezien: (volgens mij dan)
In een relatief kort tijdsbestek zijn wij geëvolueerd van een primaat achtige, die zich op handen en voeten verplaatste, naar een type primaat die rechtop is gaan lopen, en die ook nog eens een gigantische invloed op alles wat leeft heeft gekregen.
Hij kreeg verstand.
Waartoe deze evolutie verder nog toe gaat leiden, dat is onbekend.
Niet te voorspellen ook.
Het lichaam verandert dus zoals je ook zegt.
Maar die eerste primaten, die spraken hoogstwaarschijnlijk niet, met een taal zoals wij, en wat voor gedachtenwereld zouden ze gehad hebben?
Niet die van ons tegenwoordig, dat staat voor mij vast!
Vwb vissen en mieren:
dieren zoals deze hebben een instinct.
Geen verstand zoals wij dat hebben.
Dat is dan ook het kardinale punt, waarin wij verschillen met dieren.
wij discussiëren, overleggen, vergaderen..
Het lijkt soms wel zo, dat dieren over een verstand beschikken, maar dit is niet zo, uitgezonderd enkele primaten soorten zoals de bolebo's en chimpansees, naast de gorilla's misschien..
Deze zijn in staat om gezamenlijk op jacht te gaan bijvoorbeeld.
Of gereedschap te gebruiken.
Maar ik heb meeuwen de basaltblokken zien gebruiken om schelpdieren te kunnen kraken ( bemachtigen)
Dat deden ze, door een mossel oid vast te pakken in hun snavel, omhoog te vliegen, en dan die mossel te laten vallen op die stenen, en deze waren dan gekraakt zodat ze gegeten konden worden.
Dit vind ik wonderlijk, en heel mooi om te zien!

zo zie ik het...

Als er een mogelijkheid tot reïncarnatie zou zijn, hoe zit dat dan met entiteiten die dit niet willen?
Ik bijvoorbeeld, ik wil helemaal niet terugkomen.
Deze hele rotzooi die de wereld nu geworden is, nee dank u beleefd.
Ik laat de beurt voorbij gaan.
Ik zie namelijk alleen maar een onzalige toekomst.
Het is een zooitje geworden hier op deze aardkloot.
Dus in dezen pas ik.

Iets anders, wat geloven wij van mensen die klinisch dood zijn geweest, zijn uitgetreden uit hun lichaam, gezien hebben hoe de artsen bezig zijn geweest met hun lichaam, die ook allemaal een vergelijkbare ervaring hebben gehad?
Zoals een fel wit licht, wat warmte uitstraalde, en op dat moment kregen deze mensen een vorm van "bericht " dat ze terug moesten keren naar hun lichaam, omdat " het hun tijd nog niet was"?
Wat denken we hiervan?

Mrloverdj zei:

Daar was ooit zo'n boek over(of film.. vraag me al meer dan 10 jaar af welke het was) Volgens mij over een jongetje dat alleen als een soort geest bleef bestaan als mensen nog aan hem dachten. Als je helemaal vergeten was verdween je.

Klik om te vergroten...

Bedoel je The Sixth Sense ?

@ Mindless,
Over de zgn. BDE ( bijna dood ervaring) is veel beschreven en het is opmerkelijk hoe veel overeenkomsten deze BDE's hebben, bij toch wel veel mensen, die verder volkomen verschillend zijn.
Ik vind het iig wonderlijk.
Mijn oorspronkelijke studierichting ligt in de natuur.
Ook tegenwoordig kijk ik nog altijd met de ogen en de visie, die mij in de 70 er jaren zo is aangeleerd.
Helaas was er geen werkkring in te vinden, waardoor ik uiteindelijk beroepsmilitair werd...
Waarvan akte.

Ja.. het blijft een mysterie.. niemand die het je kan vertellen. Maar de video's van Alan Watts, ergens diep van binnen "voel" je dat het klopt. kan niet uitleggen. leven-dood.. het product van gedachten.. die dualistische visie van de linker hemisfeer.. "spotlight".. ookwel "narrow focussed view of attention" aldus Ian McGilchrist. Fascinerend..

Mindless zei:

Mooie video! Alan Watts weet het altijd prachtig te brengen!

En ook een mooie metafoor met het "spotlight" bewustzijn en "floodlight" bewustzijn.

We weten het inderdaad allemaal diep van binnen wel dat we het gehele universum zijn en dat we er altijd zullen zijn, maar we kijken meestal alleen maar met het "spotlight" bewustzijn.

Klik om te vergroten...

Ja, als ik dan de videos van Jiddu Krisnamutri erbij haal over awareness.. dan geeft hij aan met je volle aandacht naar bloemen, bomen enz te kijken.. zonder oordelen of een mening erover te hebben.. gewoon de schoonheid erin zien met je volle aandacht in het moment. Zelfde met zintuigen, ervaren zonder "gedachten" de overhand te laten krijgen met "dat wil ik ook".. (oorzaak van verlangen, zoals bij een mooi huis o.i.d).. maar het valt niet mee. Zit zo vastgeroest erin..

0t0lerance zei:

Ja, als ik dan de videos van Jiddu Krisnamutri erbij haal over awareness.. dan geeft hij aan met je volle aandacht naar bloemen, bomen enz te kijken.. zonder oordelen of een mening erover te hebben.. gewoon de schoonheid erin zien met je volle aandacht in het moment. Zelfde met zintuigen, ervaren zonder "gedachten" de overhand te laten krijgen met "dat wil ik ook".. (oorzaak van verlangen, zoals bij een mooi huis o.i.d).. maar het valt niet mee. Zit zo vastgeroest erin..

Klik om te vergroten...

Jiddu Krishnamurti is geweldig!

En ja, als je met 100% aandacht naar de natuur kijkt, kan de grens tussen dat waar je naar kijkt en "jezelf" compleet verdwijnen.

Exact!

De Zandman zei:

Een kennis van mij beweerde laatst nog, dat een crematie " een wel erg pijnlijke ervaring " betekent voor de overledene"
Natuurlijk vroeg ik waarom.
Antwoord was: de ziel blijft vaak nog enige tijd aanwezig in het lichaam, maar is niet meer direct actief.
En dan ga je dat lichaam in een heet vuur schuiven.
Nou, die ziel, die gaat pijn lijden op deze manier!

Tsja.
Deze geloven zijn er dus ook....

Klik om te vergroten...

In veel culturen wordt daarom het lichaam pas na een x aantal dagen verbrand of begraven, als 'de ziel het lichaam verlaten heeft'.

Ik las ooit De teerling is geworpen' van Jean-Paul Sartre, daarin wordt een wereld geschetst waarin de zielen van overledenen tussen de levenden blijven ronddwalen en alle ongemakken die daarmee gepaard gaan.

Na dat boek hoopte ik alleen maar dat deze filosofie geen waarheid blijkt te zijn.

Mijn hoop is dat alles één bewustzijn is en het lichaam een tijdelijk omhulsel is om ervaring op te doen en te groeien.

Het ik of ego is een illusie en daarin eenzaam.
Het bewustzijn is wij allemaal en niet het ik. Dus: ik ben zonder de rest niets en het ik sterft alleen, maar niet het wij.

Daarom voor mij geen angst voor de dood, want het is niet het einde van het leven. (Denk ik, hoop doet leven!)

Hier heb ik een uitgesproken mening over, maar het antwoord op de vraag of er leven is na de dood is niet ja of nee maar het is ja en nee. Dit is belangrijk.

Om te beginnen een verwijzing naar de fysica vooraleer ik over ga op de metafysica; volgens de fysica is het zo dat waarom er iets is (het heelal, planeten en sterren, dieren en mensen,...) simpelweg zo is omdat het eenvoudiger is dan dat er niets is, omdat de natuur zo werkt.

Ik stel dat het niets niet kan bestaan, dat het een in zichzelf besloten contradictie is; als niets bestaat dan is het er, bestaat het - al is het maar als concept.

Zo kan er dus niet niets zijn na de dood, er moet iets zijn...

Volgens mij is het zo dat zolang er een bewustzijn is je hier deel van uitmaakt, maar niet als jezelf, eerder als een geheel van het eigen ik losstaand bewustzijn - en dat is een kosmisch bewustzijn; wij als mens zijn geen vreemden van de kosmos, alle materie bestaat uit zware elementen, wij zijn dus de kosmos ergo is ons bewustzijn een geheel en is dat het bewustzijn van de kosmos.

Het heelal aanschouwt zichzelf door het bewustzijn van de mens.

Daar wij altijd deel uitmaken van de kosmos (de wet van behoud van energie en materie) zullen wij altijd deel uitmaken van het kosmisch bewustzijn, ook na de dood, enkel niet als onszelf. Ja en nee.

Interessante bijdrage!
niets Bestaat niet...
@Mindless?

Martinus zei:

Ik ken alleen maar 1 ervaring in mn leven en dat is het huidige moment. Maar ik vergeet telkens waar dat huidige moment begonnen is.

Klik om te vergroten...

Nu?



Je moet er denk ik ook steeds bewust naar terug komen.

Ideeën zijn maar ideeën ja, maar ze kunnen verwijzen naar iets dat geen idee is. Ik denk wel dat veel van wat Alan Watts zegt zeker geen holle ideeën zijn maar verwijzen naar een echte ervaring. Toch... Hij was dan inderdaad ook weer een alcoholist. Je moet denk ik altijd naar de ideeën zelf kijken en die je laten leiden naar een echte ervaring voor jezelf. Niet naar de persoon die consistent zou moeten zijn in alles wat hij/zij zegt. Niemand is consistent en woorden/ideeën kunnen nooit de waarheid zelf vatten, maar slechts pointers ervoor zijn.

De Zandman zei:

Interessante bijdrage!
niets Bestaat niet...
@Mindless?

Klik om te vergroten...

Zeker een interessante bijdrage.

Hoe ik het zie:

Het concept 'niets' zoals we dat normaal gebruiken bestaat niet als werkelijkheid. Dat niets is slechts de conceptuele tegenhanger van 'iets'.

Maar er is een echt 'Niets' (hoofdletter N). Dat is wat wij zijn. In de zin van: niet-iets. Wat wij zijn heeft geen vorm, geen grenzen, is geen ding/object. Het is niet 'iets'. Maar zeker is: het 'is'. Sterker nog, waar 'iets' altijd slechts een tijdelijk bestaan heeft, heeft 'Niets' (met hoofdletter N) een doorlopend onveranderlijk constant bestaan. Het kosmische bewustzijn, if you will... En nee, dat bewustzijn zal nooit eindigen, omdat het ook nooit is begonnen (probeer dat eens met je hoofd te bevatten ). Het simpelweg 'is'. Jij simpelweg 'bent'. Je bent nooit geboren, je zult nooit sterven. Het lichaam zal sterven, maar wij zijn niet het lichaam.

Ik denk dat dit wel aardig overeenkomt met @Freaky Freggle zijn opvatting(?)

Ja, de terminologie neemt andere vormen aan maar ik begrijp wat je bedoelt. Er zitten inderdaad gelijkenissen in; dat wat is. Dat herken ik inderdaad vanuit mijn eigen overtuiging. Interessante visie. Het niets is echter al wel iets doordat je iets benoemt als niets, dus is het al iets: een concept...

Freaky Freggle zei:

Ja, de terminologie neemt andere vormen aan maar ik begrijp wat je bedoelt. Er zitten inderdaad gelijkenissen in; dat wat is. Dat herken ik inderdaad vanuit mijn eigen overtuiging. Interessante visie. Het niets is echter al wel iets doordat je iets benoemt als niets, dus is het al iets: een concept...

Klik om te vergroten...

Ja het is een concept, het bestaat als een idee in ons hoofd. In die zin is het 'iets'. Maar het 'Niets' (met hoofdletter N) gaat voorbij het conceptuele. Het is jezelf, of je nu denkt of niet.

Beiden; om dit te kunnen bevatten, dit is echt heel moeilijk.
Wij zijn m.i. wel degelijk " iets" omdat wij invloed kunnen uitoefenen op de medemens, en zelfs Het onmetelijke heelal.
Zo las ik ooit een uitspraak van wijlen dhr Hauwkins, dat "het heelal nog altijd aan het uitdijen is.
Wat is er dan om ons heelal heen, waarin het heelal kan uitdijen?
Daarvoor is er vlgs mij het antwoord: het niets.
Het kan niet anders, dan dat zijn.
Mbt deze zienswijze kunnen we zeggen, dat wij het absolute "niets" niet kunnen begrijpen.
Ga maar na: het heelal, onmetelijk groot, groeit!
Alle melkwegstelsels, zonnestelsels, planeten, zij worden nog steeds gevormd uit....ja, wat precies?
Nieuwe oerknallen?
Gaswolken die samenklonteren tot nieuwe stelsels?
En waar is " alles" mee begonnen?
Dit gaat iig mijn begrijpen te boven...

De Zandman zei:

Beiden; om dit te kunnen bevatten, dit is echt heel moeilijk.
Wij zijn m.i. wel degelijk " iets" omdat wij invloed kunnen uitoefenen op de medemens, en zelfs Het onmetelijke heelal.
Zo las ik ooit een uitspraak van wijlen dhr Hauwkins, dat "het heelal nog altijd aan het uitdijen is.
Wat is er dan om ons heelal heen, waarin het heelal kan uitdijen?
Daarvoor is er vlgs mij het antwoord: het niets.
Het kan niet anders, dan dat zijn.
Mbt deze zienswijze kunnen we zeggen, dat wij het absolute "niets" niet kunnen begrijpen.
Ga maar na: het heelal, onmetelijk groot, groeit!
Alle melkwegstelsels, zonnestelsels, planeten, zij worden nog steeds gevormd uit....ja, wat precies?
Nieuwe oerknallen?
Gaswolken die samenklonteren tot nieuwe stelsels?
En waar is " alles" mee begonnen?
Dit gaat iig mijn begrijpen te boven...

Klik om te vergroten...

Het is denk ik niet dat het moeilijk is. Het is precies wat je zegt: het gaat het begrijpen/verstand te boven. Het verstand kan dit niet begrijpen. Alleen het verstand kan moeilijk denken. Wanneer het verstand eindelijk eens stil valt (voor lang genoeg), dán wordt het begrepen. Maar niet op een intellectuele, maar op een existentiële wijze.

Ja, dat wat bestaat voor de oerknal. Dit is de betekenis van:

Before Abraham, I AM.

Ik noem hem vaker, maar deze is zo krachtig. Dit vat alles samen. Er is iets dat bestaat vóór tijd en ruimte. Niet ín tijd en ruimte, maar ervoor/erbuiten. En dat iets (of niets, net hoe je het bekijkt), zijn wij.

Maar dat krijgt alleen betekenis als jij áls de I AM/IK BEN jezelf terug herkend, als sléchts dat. Onder alle rollen en identificaties die je aan hebt genomen. Wat je doet, door slechts: zijn. Zijn wat je bent, en niets meer dan dat.

Ik ben, dat staat vast.
Er zijn nogal wat mensen die niet meer zijn, dan een kilo stof...en toch zijn ze er nog. Ergens.

De Zandman zei:

Ik ben, dat staat vast.
Er zijn nogal wat mensen die niet meer zijn, dan een kilo stof...en toch zijn ze er nog. Ergens.

Klik om te vergroten...

Nee, nu wordt een aanname gemaakt.

Namelijk, dat je het lichaam bent. En als jij het lichaam bent, verschijnt er ook een wereld met "anderen". Zelf en wereld verschijnen altijd tegelijk. Dit is de identificatie met het lichaam, wat we overigens allemaal van tijd tot tijd doen. Maar als je er even bij stilstaat: je bent niet écht het lichaam.

Hoe kun jij het lichaam zijn, als het lichaam constant veranderd. En jij niet? Jij ziet alle verandering. Hoe? Omdat jij zelf nooit veranderd.