Een hamvraag: Is er leven na de dood?

De Zandman zei:

Interessante bijdrage!
niets Bestaat niet...
@Mindless?

Klik om te vergroten...

Freaky Freggle zei:

Ja, de terminologie neemt andere vormen aan maar ik begrijp wat je bedoelt. Er zitten inderdaad gelijkenissen in; dat wat is. Dat herken ik inderdaad vanuit mijn eigen overtuiging. Interessante visie. Het niets is echter al wel iets doordat je iets benoemt als niets, dus is het al iets: een concept...

Klik om te vergroten...

De Zandman zei:

Beiden; om dit te kunnen bevatten, dit is echt heel moeilijk.
Wij zijn m.i. wel degelijk " iets" omdat wij invloed kunnen uitoefenen op de medemens, en zelfs Het onmetelijke heelal.
Zo las ik ooit een uitspraak van wijlen dhr Hauwkins, dat "het heelal nog altijd aan het uitdijen is.
Wat is er dan om ons heelal heen, waarin het heelal kan uitdijen?
Daarvoor is er vlgs mij het antwoord: het niets.
Het kan niet anders, dan dat zijn.
Mbt deze zienswijze kunnen we zeggen, dat wij het absolute "niets" niet kunnen begrijpen.
Ga maar na: het heelal, onmetelijk groot, groeit!
Alle melkwegstelsels, zonnestelsels, planeten, zij worden nog steeds gevormd uit....ja, wat precies?
Nieuwe oerknallen?
Gaswolken die samenklonteren tot nieuwe stelsels?
En waar is " alles" mee begonnen?
Dit gaat iig mijn begrijpen te boven...

Klik om te vergroten...

De Zandman zei:

Ik ben, dat staat vast.
Er zijn nogal wat mensen die niet meer zijn, dan een kilo stof...en toch zijn ze er nog. Ergens.

Klik om te vergroten...

Freaky Freggle zei:

Dit doet me wat denken aan Descartes, de Meditationes de prima philosophia nr. 2. Cogito ergo sum, ik denk dus ik ben.

Descartes gaat op zoek naar een zekerheid temidden van het onzekere. Zo gaat hij op pad naar de Demiurg die onze verstanden beneveld. Of ziet hij vanuit zijn apartement mensen, maar hij ziet geen mensen enkel jassen en hoeden.

Uiteindelijk zegt hij dat het enige waarvan hij zeker kan zijn is dat hij denkt. Hij denkt dus hij is.

Klik om te vergroten...

Mindless zei:

Zeker een interessante bijdrage.

Hoe ik het zie:

Het concept 'niets' zoals we dat normaal gebruiken bestaat niet als werkelijkheid. Dat niets is slechts de conceptuele tegenhanger van 'iets'.

Maar er is een echt 'Niets' (hoofdletter N). Dat is wat wij zijn. In de zin van: niet-iets. Wat wij zijn heeft geen vorm, geen grenzen, is geen ding/object. Het is niet 'iets'. Maar zeker is: het 'is'. Sterker nog, waar 'iets' altijd slechts een tijdelijk bestaan heeft, heeft 'Niets' (met hoofdletter N) een doorlopend onveranderlijk constant bestaan. Het kosmische bewustzijn, if you will... En nee, dat bewustzijn zal nooit eindigen, omdat het ook nooit is begonnen (probeer dat eens met je hoofd te bevatten ). Het simpelweg 'is'. Jij simpelweg 'bent'. Je bent nooit geboren, je zult nooit sterven. Het lichaam zal sterven, maar wij zijn niet het lichaam.

Ik denk dat dit wel aardig overeenkomt met @Freaky Freggle zijn opvatting(?)

Klik om te vergroten...

Mindless zei:

Alleen had hij het fout. Bewustzijn kent zichzelf zonder te denken. Maar als je altijd alleen maar denkt, zie je het onderliggende bewustzijn niet.

Klik om te vergroten...

Freaky Freggle zei:

Dat doet me dan weer denken aan Freud; het bewustzijn en het Uber bewustzijn. Eigenlijk is dat de scheiding tussen het bewuste en onderbewuste. Of zie jij dat anders nog?

Klik om te vergroten...

Mindless zei:

Nee, nu wordt een aanname gemaakt.

Namelijk, dat je het lichaam bent. En als jij het lichaam bent, verschijnt er ook een wereld met "anderen". Zelf en we....,.

Klik om te vergroten...

De Zandman zei:

Een aanname als vaststaand feit beschouwen, Tsjaaaa.
Ik ben het wel met je eens, @Mindless, dat het "ik" i.c.m. het " zijn" idd zo geïnterpreteerd kan worden.
Het " ik " verandert nooit, het wordt wel steeds groter door alle ervaringen die je dagelijks opdoet.
Dit gegeven kan ik "voelen".
Het lichaam verandert idd.
Wij hebben allemaal een mot in ons lichaam, die het lijf langzaam, heel langzaam opvreet.
En uiteindelijk, het " ik" gaat het lichaam definitief verlaten, waar gaat dat dan heen....

Klik om te vergroten...

De Zandman zei:

Een aanname als vaststaand feit beschouwen, Tsjaaaa.
Ik ben het wel met je eens, @Mindless, dat het "ik" i.c.m. het " zijn" idd zo geïnterpreteerd kan worden.
Het " ik " verandert nooit, het wordt wel steeds groter door alle ervaringen die je dagelijks opdoet.
Dit gegeven kan ik "voelen".
Het lichaam verandert idd.
Wij hebben allemaal een mot in ons lichaam, die het lijf langzaam, heel langzaam opvreet.
En uiteindelijk, het " ik" gaat het lichaam definitief verlaten, waar gaat dat dan heen....

Klik om te vergroten...

Geneesmiddel zei:

. Niet zo een leuk vooruitzicht, maar je nalatenschap zal natuurlijk voortleven in wat jij achterlaat: familie, vrienden en alles waar jij invloed op hebt gehad.

En ja, dit blijft een subjectief en spiritueel onderwerp natuurlijk

Klik om te vergroten...

De Zandman zei:

Echt "niets" bestaat evenmin.
Want als er, wat dan ook, als zijnde niets wordt genaamd, dan is dat niets alsnog weer " iets" geworden...
De dood geeft ons i.i.g. eeuwige rust.
Geen pijn, problemen, onrust, gezeur, drukte, ledigheid, alles is " niets" geworden, omdat je zeer waarschijnlijk niets meer waarneemt....

Klik om te vergroten...