Ik denk dat we het erover eens zijn dat bewustzijn slechts een momentopname is van het 'hier en nu'? We zijn niet het bewust zijn, we zijn bewust. We kunnen het bewustzijn weldegelijk tijdelijk of definitief kwijtraken (bijvoorbeeld door te sterven), maar we kunnen ons ook weer bewust worden (bijvoorbeeld als we bijkomen na een flinke klap op het hoofd).
Nee ik zie het anders. Je raakt het bewustzijn van de wereld kwijt, niet bewustzijn zelf. Bewustzijn is het hier en nu, daarom is het áltijd hier en nu. Bewustzijn 'van de wereld' is die momentopname, wat een verschijning van percepties, sensaties en gedachten in bewustzijn (het hier en nu) is.
Mijn inziens is voor bewust zijn weldegelijk een goed werkend stel hersenen nodig. Aangezien het bewust zijn per persoon, en daarmee mijn inziens ook door ieders net iets verschillende hersenopbouw, vind ik het zeer onwaarschijnlijk dat er bewustzijn na de dood zou zijn. Je hersenen rotten of branden namelijk weg, zodra je 'dood' bent.
Ja dat is de aanname waar ik het over had. Er is geen bewijs dat hersenen causaal zijn voor bewustzijn, maar alsnog geloven we dat.
Met je laatste alinea ben ik het overigens niet eens. Het hebben en gebruiken van zintuigen is iets heel anders dan bewust zijn. Even twee voorbeelden, blijvend bij de mens (een dier pakken vind ik te makkelijk). Eén: je hebt écht veel teveel alcohol op. Maar écht veel dus. Je zintuigen nemen zaken waar en je reageert daarop. Dat is bijna instinctief te noemen. Je bent 'van de wereld' bent je bewustzijn verloren.
Ja je bent 'van de wereld'. Je bewustzijn 'van de wereld' is weg. Dat betekent niet dat bewustzijn zelf weg is.
Voorbeeld twee: psychedelica en egodood. Je bewustzijn is weg, maar je lichaam functioneert gewoon nog.
Maar dat is altijd vanuit tweede persoons perspectief. In de wereld van een ander ziet iemand jouw lichaam liggen. In je eigen ervaring (de enige ervaring die je hebt) verdwijnt de wereld + het lichaam en verschijnt daarna weer opnieuw, net zoals bij het wakker worden 's ochtends.
Als we compleet ultra realistische dromen met werelden en lichamen kunnen dromen, net zo gedetailleerd als wat we nu zien, waarom zou hetzelfde niet nu kunnen gebeuren? Vlak voordat je droomde was die droomwereld er ook niet, maar toen je begon te dromen was het er ineens.
Daarbij is zeker voor voelen geen bewustzijn nodig. Je kunt wel weer bewust worden, door te voelen. Denk maar aan het knijpen in nagelriemen en schouderspieren om mensen 'wakker' (bewust te maken).
Ik wil echt niet flauw doen, maar voor voelen is absoluut wel bewustzijn nodig. Er moet toch eerst bewustzijn zijn alvorens we ergens bewust ván kunnen zijn? Onze taal geeft hier al een hint naar: 'Ik ben bewust... van dit gevoel/deze perceptie/deze gedachte'. De 'Ik ben bewust' komt altijd vóór het waargenomene. Je zult eerst moeten weten 'Ik ben bewust' alvorens je weet 'Ik ben bewust... van...'
Hoe kun je voelen en niet tegelijk bewust zijn? Als je voelt, ben je per definitie bewust. Misschien ben je niet aan het denken over wat je voelt, maar je bent bewust, anders kon je niet bewust zijn van het gevoel.
Als het bewustzijn " jij" bent, en dat dit niet net zoals het lichaam met de hersenen sterft en vergaat, dan is het zeer interessant om te weten waar dat " zijn" dan blijft?
Laten we dat "bewustzijn " entiteit noemen...
Ikzelf geloof dat de dood een eeuwige diepe slaap is. Zeer diep, je aardse lijf en bewustzijn verdwijnen, voorgoed, maar het gaat mij om de entiteit.
Wat daarmee gebeurt, weet ik pas als ikzelf aan de beurt ben geweest.
Eerder niet...
Nou ja, als je nu al ziet dat jij (bewustzijn) niet te lokaliseren bent in tijd en ruimte, maar alsnog onontkenbaar 'bent', dan ben je overal en nergens. Hier en nu. Waar zou "het" (jij) heen moeten gaan? Er is altijd alleen maar hier en nu.
En, ik heb mensen gekend, die, als er ook maar één mogelijkheid zou zijn, deze zouden absoluut op de een of andere manier contact met mij opgenomen hebben.
Dit is nooit gebeurd.
Dit geeft te denken.
Maar dan zouden deze mensen nog als een entiteit met een individuele wil moeten bestaan. Misschien dat het voor kan komen dat sommige mensen zó sterk geloven een individuele entiteit te zijn, dat die energie voort blijft bestaan na de fysieke dood, wie weet. Dat is wat we ook wel geesten noemen. Maar misschien zijn die mensen teruggekeerd naar de essentie en in dat geval zijn ze overal en nergens, dat wat wij nu ook al zijn. Met andere woorden: zij zijn jou, jij bent hen. Ze zijn op de enige "plek" waar we ooit zijn geweest en zullen zijn: hier en nu. Althans, dat is mijn overtuiging.