#1
Ik ben weer oud, volgens mij
Een hamvraag: Is er leven na de dood?
234 antwoorden
70 weergaven
18-5-2026
Ik ben weer oud, volgens mij
#2
Eigenlijk weet ik het niet, volgens mij is alles subjectief maar ik geloof wel dat er iets is hierna en dat er mogelijkheden zijn.
#3
Nooten dat er mogelijkheden zijn.
Aan welke mogelijkheden denk je dan?
#4
ik heb inmiddels verschillende pogingen gedaan om hier een zinnig leesbaar antwoord te typen maar ik kom er niet uit want ik heb hier zoveel ideen over.
Als je echt intresse hebt dan moet je hier maar eens beginnen https://near-death.com/
Als je echt intresse hebt dan moet je hier maar eens beginnen https://near-death.com/
#5
Noot:ik heb inmiddels verschillende pogingen gedaan om hier een zinnig leesbaar antwoord te typen maar ik kom er niet uit want ik heb hier zoveel ideen over.
Laat er eens een paar ideeƫn lezen, juist dat vind ik interessant!
#6
Er is altijd een opmerkelijk verband tussen de spirituele theorieƫn en de hoeveelheid genomen psychedelica.
Ik vind deze dan ook erg wankel op het gebied van bewijs, die andere dimensies die zich alleen openbaren op het moment dat je de ballen uit je *Ak aan het trippen bent.
Je zou kunnen stellen dat deze middelen een 'sleutel' zijn voor andere werelden die zich op een of andere manier op geen enkel andere wijze kenbaar of verifieerbaar zijn dan in de beleving van een trippend persoon.
Zo zou je ook kunnen stellen dat water op kamertemperatuur koel aanvoelt, tenzij je je hand in magische sneeuw steekt voor een paar minuten en dat dit water vervolgens warmer aanvoelt omdat je in andere dimensies zit.
Meer voor de hand liggende verklaring is dat het onvoorstelbaar subjectief is wat je waarneemt. Je bent je nooit bewust van je ademhaling, tot ik er nu over begin en je er op gaat letten.
Je brein is constant informatie van je zintuigen tot een bruikbaar iets te maken en 'onnodige' dingen er uit te filteren. Daarom zijn persoonlijke waarnemingen zo'n slechte maatstaf om feitelijke dingen vast te stellen.
Ik vind deze dan ook erg wankel op het gebied van bewijs, die andere dimensies die zich alleen openbaren op het moment dat je de ballen uit je *Ak aan het trippen bent.
Je zou kunnen stellen dat deze middelen een 'sleutel' zijn voor andere werelden die zich op een of andere manier op geen enkel andere wijze kenbaar of verifieerbaar zijn dan in de beleving van een trippend persoon.
Zo zou je ook kunnen stellen dat water op kamertemperatuur koel aanvoelt, tenzij je je hand in magische sneeuw steekt voor een paar minuten en dat dit water vervolgens warmer aanvoelt omdat je in andere dimensies zit.
Meer voor de hand liggende verklaring is dat het onvoorstelbaar subjectief is wat je waarneemt. Je bent je nooit bewust van je ademhaling, tot ik er nu over begin en je er op gaat letten.
Je brein is constant informatie van je zintuigen tot een bruikbaar iets te maken en 'onnodige' dingen er uit te filteren. Daarom zijn persoonlijke waarnemingen zo'n slechte maatstaf om feitelijke dingen vast te stellen.
#7
Als jij in een huis woont, en in de loop der jaren ga je geleidelijk steeds stukken renoveren tot er uiteindelijk geen enkele steen meer origineel is, blijft het nog steeds je huis. En dat huis bestaat uit de materie waar het van gebouwd is, nietwaar? Of bestond er al een spirituele vorm ervan en is het fysieke slechts een manifestatie er van. Als je het huis sloopt, blijf je het dan een woning noemen?Hoe kunnen we het lichaam zijn? Het lichaam is constant veranderend. Zelfs op cellulair niveau is je lichaam niet meer hetzelfde als toen je lichaam net geboren was.
Andere metafoor:
Op een whiteboard staat een tekening. Die tekening is 'iets', en bestaat op het whiteboard.
Veeg je het whiteboard nu leeg dan bestaat de tekening ook niet meer. Er staat 'niets' op het whiteboard.
Het idee van de tekening is er wellicht nog wel, of de herinnering maar je kunt hem niet meer zien, of laten zien aan anderen. Die exacte tekening komt ook nooit meer terug.
In de fysieke wereld kun je stellen dat er geen 'niets' is inderdaad, maar in het filosofisch opzicht is er wel degelijk een 'niets' die je niet axiomatisch gelijk kunt trekken.
Want dan zou een jointje al bestaan voordat je hem draait (je kan immers niet 'iets' van 'niets' maken toch?) En ook nog nadat je hem op rookt.
Zo is het bewustzijn ook een gevolg van jouw brein dat aan voorwaarden voldoet om te kunnen functioneren en zal ook weer verdwijnen op het moment dat de 'machine' die jouw brein is stopt met werken
#8
Voor praktische doeleinden blijf je die samenstelling van vormen die min of meer hetzelfde lijkt te blijven "je huis" noemen. In de werkelijkheid bestaat je huis alleen als een 'ding' in jouw hoofd. Net zoals een 'boom' ook niet echt bestaat als een 'boom' daarbuiten in de 'externe wereld'. We zien een vorm als een soort patroon ontwikkelen die min herkenbaar blijft en geven het een naam: dat is een eik. Nee natuurlijk Ćs dat geen eik. "Eik" is maar een concept in je hoofd waarover we samen hebben besloten (middels taal) dat een bepaalde herkenbare vorm (of eerder een patroon, want een eik(enboom) ontwikkelt zich als vorm patroon) iets "is". Maar het zijn allemaal maar ideeĆ«n in onze geest.Als jij in een huis woont, en in de loop der jaren ga je geleidelijk steeds stukken renoveren tot er uiteindelijk geen enkele steen meer origineel is, blijft het nog steeds je huis.
De "materie" van het huis (muren/vloeren/daken) Ć©n de ruimte tussen de materie (kamers/ruimten) neemt de ruimte (space) in die er al was voordat het huis bestond, die er is wanneer het huis bestaat en die er zal zijn nadat het huis niet meer zal bestaan.En dat huis bestaat uit de materie waar het van gebouwd is, nietwaar? Of bestond er al een spirituele vorm ervan en is het fysieke slechts een manifestatie er van. Als je het huis sloopt, blijf je het dan een woning noemen?
Mooie metafoor voor ons eigen bewustzijn:
Gedachten, gevoelens, sensaties en percepties zijn gemaakt van bewustzijn. Het zijn tijdelijke vormen gezien door bewustzijn en gemaakt van bewustzijn. Bewustzijn is op vergelijkbare manier met de metafoor van het huis en ruimte de onderliggende realiteit van gedachten, gevoelens, sensaties en percepties. Bewustzijn was er voor hen, tijdens hen en zal er na hen zijn.
Inderdaad, de werkelijkheid is het whiteboard. De achtergrond waar tijdelijk vormen op verschijnen. Ook een goede metafoor voor bewustzijn.Andere metafoor:
Op een whiteboard staat een tekening. Die tekening is 'iets', en bestaat op het whiteboard.
Veeg je het whiteboard nu leeg dan bestaat de tekening ook niet meer. Er staat 'niets' op het whiteboard.
Het idee van de tekening is er wellicht nog wel, of de herinnering maar je kunt hem niet meer zien, of laten zien aan anderen. Die exacte tekening komt ook nooit meer terug.
De "fysieke wereld" is een concept in bewustzijn. Alle vormen hebben een achtergrond van vormloosheid nodig om waargenomen te worden. Op een vergelijkbare manier dat een oog transparant moet zijn om "solide" vormen te kunnen waarnemen.In de fysieke wereld kun je stellen dat er geen 'niets' is inderdaad, maar in het filosofisch opzicht is er wel degelijk een 'niets' die je niet axiomatisch gelijk kunt trekken.
Want dan zou een jointje al bestaan voordat je hem draait (je kan immers niet 'iets' van 'niets' maken toch?) En ook nog nadat je hem op rookt.
Het brein is ook maar een vorm. Alles wat een begin en een eind heeft, kan niet de realiteit zijn.Zo is het bewustzijn ook een gevolg van jouw brein dat aan voorwaarden voldoet om te kunnen functioneren en zal ook weer verdwijnen op het moment dat de 'machine' die jouw brein is stopt met werken
Wellicht is het brein nodig voor de perceptie van een wereld. Maar er moet een onderliggende realiteit van vormloosheid aan die vorm ten grondslag liggen (zoals de ruimte die het huis inneemt). Net zoals er de onderliggende realiteit van bewustzijn ten grondslag ligt aan elke vorm in de geest.
#9
Eik en boom zijn inderdaad maar concepten, maar die boom die staat er wel. Als jij er met je auto tegenaan rijdt maakt het niet zoveel uit hoe vormeloos je onderliggende realiteitsidee van de geest is, je vliegt toch echt door de voorruit om kennis te maken met de realiteit van de eik.
Mijn punt was dan ook niet dat een huis ontstaan of verdwijnt in de absolute zin. De stenen/materie is hier symbool voor je lichaam, en de functie, het 'huis zijn' is een metafoor voor je bewustzijn. Misschien is het makkelijker om over te stappen naar een gloeilampje (het lichaam) en het licht (het bewustzijn)
Natuurlijk bestaat de materie al voor de lamp gebouwd is, maar wat silica en een hoopje wolfraam geeft geen licht. Pas wanneer alles zo gerangschikt is om te functioneren kan je het als lamp aanmerken en is het in staat te branden. Sla je deze kapot dan zal het licht ook verdwijnen.
Als ik jou goed begrijp stel je dat het licht van deze lamp er altijd is en zal zijn, ongeacht of die lamp bestaat. Dat zou dan met een beetje gymnastiek de stroom kunnen zijn die enkel een lamp gebruikt om zich te manifesteren als licht.
(Ik ga er even vanuit dat ik het een beetje correct onder woorden gebracht heb. )
Ik heb er even over zitten filosoferen en ik kan wel meer begrip opbrengen voor deze theorie nu, maar vind het toch meer aannemelijk dat er licht is door een lamp, en niet een lamp omdat er licht is.
De lamp is geen concept wat ontstaat door het licht
Om even helder te blijven š” leg me eens in lampen analogie uit wat er gebeurt met je bewustzijn voor je lichaam, en na het sterven.
Mijn punt was dan ook niet dat een huis ontstaan of verdwijnt in de absolute zin. De stenen/materie is hier symbool voor je lichaam, en de functie, het 'huis zijn' is een metafoor voor je bewustzijn. Misschien is het makkelijker om over te stappen naar een gloeilampje (het lichaam) en het licht (het bewustzijn)
Natuurlijk bestaat de materie al voor de lamp gebouwd is, maar wat silica en een hoopje wolfraam geeft geen licht. Pas wanneer alles zo gerangschikt is om te functioneren kan je het als lamp aanmerken en is het in staat te branden. Sla je deze kapot dan zal het licht ook verdwijnen.
Als ik jou goed begrijp stel je dat het licht van deze lamp er altijd is en zal zijn, ongeacht of die lamp bestaat. Dat zou dan met een beetje gymnastiek de stroom kunnen zijn die enkel een lamp gebruikt om zich te manifesteren als licht.
(Ik ga er even vanuit dat ik het een beetje correct onder woorden gebracht heb. )
Ik heb er even over zitten filosoferen en ik kan wel meer begrip opbrengen voor deze theorie nu, maar vind het toch meer aannemelijk dat er licht is door een lamp, en niet een lamp omdat er licht is.
De lamp is geen concept wat ontstaat door het licht
Om even helder te blijven š” leg me eens in lampen analogie uit wat er gebeurt met je bewustzijn voor je lichaam, en na het sterven.
#10
Ik wou eerst nog even reageren op een stukje van een eerdere post van je:
Voor mij hebben psychedelica de interesse in deze dingen aangewakkerd, maar de hoeveelheid aan genomen psychedelica nam voor mij met de jaren af, tot op het punt dat ik nu meer dan een jaar niet meer getript hebt. Maar die interesse in existentiƫle zaken is alleen maar gegroeid. Alleen is er meestal geen "vuurwerk" meer. De mindblowing revelaties zijn afnemende (al kunnen ze er soms nog weleens zijn, ook compleet nuchter). De "honeymoon-fase" is voorbij, zou je kunnen zeggen. Maar de kern, de essentie van deze inzichten is in leven als nooit te voren en er is ook het besef dat het allemaal niet draait om een mystieke, vaak bombastische ervaring, zoals je die kunt hebben op psychedelica. Het onderzoeken van existentiƫle zaken, oftewel: het onderzoeken van je eigen bestaan, kan en zal met de tijd juist een heel niet-spectaculair iets worden als je er blijvend interesse in blijft tonen. De intitiƫle "schok" (het vuurwerk zou je kunnen zeggen), is er af. Nu is het meer een langzaam afdalen in de vrede, geluk en liefde van de doorgaande moment tot moment realisatie. Niet dat ik hiermee wil impliceren dat ik ook maar iets meer weet dan een ander, omdat de realisatie juist is, dat ik niets weet. En dƔt haalt de sluier van (denken te) weten wat deze wereld is, weg. En brengt de verwondering terug.
"Bewijs" is trouwens mentaal. De geest wil concreet bewijs voor alles. Ik zou zeggen dat het "bewijs" voor existentiƫle vragen in de eigen ervaring gezocht moet worden. Een verstandelijk (oftewel conceptueel) bewijs is hier niet afdoende. Een intellectuele conclusie zal geen antwoord kunnen geven op dergelijke existentiƫle kwesties.
Als je huis nog gewoon staat en je laat een enorme kraan met sloopkogel komen. En vervolgens laat je die sloopkogel contact maken met je huis. Dan zal de materie van je huis uiteraard met elke botsing van de sloopkogel reageren. Oftewel, je huis zal aan puin geslagen worden. Dit komt, omdat zowel je huis als de sloopkogel materie zijn. Ze bestaan beide in de wereld van vorm en interageren dus met elkaar. Ćlles in de wereld van vorm interageert/reageert met elkaar.
Maar wat doet de sloopkogel met de ruimte waar het huis staat/stond? Uiteraard: helemaal niets. Het slaat nog niet eens een deuk in de ruimte. Niet omdat die ruimte zo sterk is, maar omdat ruimte vormloos is en dus niet intererageert met de wereld van vorm.
Fysiek licht is ook een vorm. Niet alle vormen zijn solide zoals bijvoorbeeld een baksteen in de muur van je huis. Fysiek licht: licht met een lichtbron bestaat ook in de wereld van vorm. Zelfs gedachten bestaan in de wereld van vorm. De voorwaarde om een vorm te zijn, is dat iets grenzen/limitaties heeft. We herkennen een vorm aan zijn grenzen. Bijvoorbeeld grenzen in tijd: een gedachte begint en heeft ook een einde. Een object heeft een kleur, maar niet alle kleuren. Een huis heeft dimensies: zoveel meter lang, bij zoveel meter breed, bij zoveel meter hoog.
Er zijn verschillende niveaus van subtiliteit in de wereld van vorm. Zoals gezegd worden ze gedefinieerd in hun vorm door hun grenzen.
In jouw analogie van de lamp zijn er verschillende "niveaus" van vorm. Ten eerste de meer grove vorm van bijvoorbeeld het metalen frame van de lamp. Dit is nodig om alle componenten op hun plek te houden. Daarnaast ook de bedrading en ook het glas van de gloeilamp. Maar een subtielere vorm is de stroom/elektriciteit die door de bedrading naar de gloeilamp wordt geleid. Dit is ook een vorm, omdat het grenzen heeft. Het is nodig om samen met de andere componenten van de lamp een nog weer andere subtiele, doch fysieke vorm tot stand te laten komen: licht.
Mijn punt zou dan echter zijn: waarin bestaan al deze componenten/vormen? Net zoals het huis bestaat alle vorm in vormloosheid. Ze nemen een bepaalde ruimte in. Net zoals je bij een schilderij een doek nodig hebt zonder (relatieve) vorm - aldus: een blanco doek - om de vormen en kleuren op aan te brengen, moeten vormen in de natuurlijke wereld een achtergrond van vormloosheid hebben om gezien/gekend te worden.
Dan kom ik weer even terug op de analogie van het oog: Hoe kan een oog vormen/kleuren zien, als het niet zelf doorzichtig/transparant is? Als bijvoorbeeld de lens van het oog een licht-roze tint had, zou Ɣlles dat gezien zou worden, gezien worden in dat lichtroze licht. Hetzelfde is zo met ons bewustzijn: hoe kunnen alle vormen, op alle lagen van subtiliteit, waargenomen worden, als bewustzijn niet volledig transparant is? Er moet een onderliggende onveranderende vormloze realiteit zijn, als de wereld van vorm in al zijn kleuren en vormen ervaren/gekend kan worden.
Ik denk dat de reden hiervoor is, dat psychedelica deze openbaringen aanvankelijk vaak met veel "vuurwerk" brengen als het ware. Ze introduceren ons aan ideeƫn die nogal fundamenteel verschillen van het gemiddelde wereldbeeld van iemand. Dit kan het doen laten lijken alsof het hier mystieke "dimensies" betreft: vrijwel onbereikbare "plekken" of states of mind die enkel bereikt kunnen worden door bijvoorbeeld 20 jaar als een monnik in de lotushouding te gaan zitten mediteren of dus een hardcore tripmiddel te nemen (als soort van shortcut). Ik ben van mening dat dat allemaal niet nodig is en elk moment "spiritueel" van aard is, maar dat terzijde.Er is altijd een opmerkelijk verband tussen de spirituele theorieƫn en de hoeveelheid genomen psychedelica.
Ik vind deze dan ook erg wankel op het gebied van bewijs, die andere dimensies die zich alleen openbaren op het moment dat je de ballen uit je *Ak aan het trippen bent.
Voor mij hebben psychedelica de interesse in deze dingen aangewakkerd, maar de hoeveelheid aan genomen psychedelica nam voor mij met de jaren af, tot op het punt dat ik nu meer dan een jaar niet meer getript hebt. Maar die interesse in existentiƫle zaken is alleen maar gegroeid. Alleen is er meestal geen "vuurwerk" meer. De mindblowing revelaties zijn afnemende (al kunnen ze er soms nog weleens zijn, ook compleet nuchter). De "honeymoon-fase" is voorbij, zou je kunnen zeggen. Maar de kern, de essentie van deze inzichten is in leven als nooit te voren en er is ook het besef dat het allemaal niet draait om een mystieke, vaak bombastische ervaring, zoals je die kunt hebben op psychedelica. Het onderzoeken van existentiƫle zaken, oftewel: het onderzoeken van je eigen bestaan, kan en zal met de tijd juist een heel niet-spectaculair iets worden als je er blijvend interesse in blijft tonen. De intitiƫle "schok" (het vuurwerk zou je kunnen zeggen), is er af. Nu is het meer een langzaam afdalen in de vrede, geluk en liefde van de doorgaande moment tot moment realisatie. Niet dat ik hiermee wil impliceren dat ik ook maar iets meer weet dan een ander, omdat de realisatie juist is, dat ik niets weet. En dƔt haalt de sluier van (denken te) weten wat deze wereld is, weg. En brengt de verwondering terug.
"Bewijs" is trouwens mentaal. De geest wil concreet bewijs voor alles. Ik zou zeggen dat het "bewijs" voor existentiƫle vragen in de eigen ervaring gezocht moet worden. Een verstandelijk (oftewel conceptueel) bewijs is hier niet afdoende. Een intellectuele conclusie zal geen antwoord kunnen geven op dergelijke existentiƫle kwesties.
Ik blijf nog heel even bij de analogie van het huis en de ruimte waarin deze zich bevindt:Eik en boom zijn inderdaad maar concepten, maar die boom die staat er wel. Als jij er met je auto tegenaan rijdt maakt het niet zoveel uit hoe vormeloos je onderliggende realiteitsidee van de geest is, je vliegt toch echt door de voorruit om kennis te maken met de realiteit van de eik.
Als je huis nog gewoon staat en je laat een enorme kraan met sloopkogel komen. En vervolgens laat je die sloopkogel contact maken met je huis. Dan zal de materie van je huis uiteraard met elke botsing van de sloopkogel reageren. Oftewel, je huis zal aan puin geslagen worden. Dit komt, omdat zowel je huis als de sloopkogel materie zijn. Ze bestaan beide in de wereld van vorm en interageren dus met elkaar. Ćlles in de wereld van vorm interageert/reageert met elkaar.
Maar wat doet de sloopkogel met de ruimte waar het huis staat/stond? Uiteraard: helemaal niets. Het slaat nog niet eens een deuk in de ruimte. Niet omdat die ruimte zo sterk is, maar omdat ruimte vormloos is en dus niet intererageert met de wereld van vorm.
Nee...Mijn punt was dan ook niet dat een huis ontstaan of verdwijnt in de absolute zin. De stenen/materie is hier symbool voor je lichaam, en de functie, het 'huis zijn' is een metafoor voor je bewustzijn. Misschien is het makkelijker om over te stappen naar een gloeilampje (het lichaam) en het licht (het bewustzijn)
Natuurlijk bestaat de materie al voor de lamp gebouwd is, maar wat silica en een hoopje wolfraam geeft geen licht. Pas wanneer alles zo gerangschikt is om te functioneren kan je het als lamp aanmerken en is het in staat te branden. Sla je deze kapot dan zal het licht ook verdwijnen.
Als ik jou goed begrijp stel je dat het licht van deze lamp er altijd is en zal zijn, ongeacht of die lamp bestaat. Dat zou dan met een beetje gymnastiek de stroom kunnen zijn die enkel een lamp gebruikt om zich te manifesteren als licht.
(Ik ga er even vanuit dat ik het een beetje correct onder woorden gebracht heb. )
Ik heb er even over zitten filosoferen en ik kan wel meer begrip opbrengen voor deze theorie nu, maar vind het toch meer aannemelijk dat er licht is door een lamp, en niet een lamp omdat er licht is.
De lamp is geen concept wat ontstaat door het licht
Om even helder te blijven š” leg me eens in lampen analogie uit wat er gebeurt met je bewustzijn voor je lichaam, en na het sterven.
Fysiek licht is ook een vorm. Niet alle vormen zijn solide zoals bijvoorbeeld een baksteen in de muur van je huis. Fysiek licht: licht met een lichtbron bestaat ook in de wereld van vorm. Zelfs gedachten bestaan in de wereld van vorm. De voorwaarde om een vorm te zijn, is dat iets grenzen/limitaties heeft. We herkennen een vorm aan zijn grenzen. Bijvoorbeeld grenzen in tijd: een gedachte begint en heeft ook een einde. Een object heeft een kleur, maar niet alle kleuren. Een huis heeft dimensies: zoveel meter lang, bij zoveel meter breed, bij zoveel meter hoog.
Er zijn verschillende niveaus van subtiliteit in de wereld van vorm. Zoals gezegd worden ze gedefinieerd in hun vorm door hun grenzen.
In jouw analogie van de lamp zijn er verschillende "niveaus" van vorm. Ten eerste de meer grove vorm van bijvoorbeeld het metalen frame van de lamp. Dit is nodig om alle componenten op hun plek te houden. Daarnaast ook de bedrading en ook het glas van de gloeilamp. Maar een subtielere vorm is de stroom/elektriciteit die door de bedrading naar de gloeilamp wordt geleid. Dit is ook een vorm, omdat het grenzen heeft. Het is nodig om samen met de andere componenten van de lamp een nog weer andere subtiele, doch fysieke vorm tot stand te laten komen: licht.
Mijn punt zou dan echter zijn: waarin bestaan al deze componenten/vormen? Net zoals het huis bestaat alle vorm in vormloosheid. Ze nemen een bepaalde ruimte in. Net zoals je bij een schilderij een doek nodig hebt zonder (relatieve) vorm - aldus: een blanco doek - om de vormen en kleuren op aan te brengen, moeten vormen in de natuurlijke wereld een achtergrond van vormloosheid hebben om gezien/gekend te worden.
Dan kom ik weer even terug op de analogie van het oog: Hoe kan een oog vormen/kleuren zien, als het niet zelf doorzichtig/transparant is? Als bijvoorbeeld de lens van het oog een licht-roze tint had, zou Ɣlles dat gezien zou worden, gezien worden in dat lichtroze licht. Hetzelfde is zo met ons bewustzijn: hoe kunnen alle vormen, op alle lagen van subtiliteit, waargenomen worden, als bewustzijn niet volledig transparant is? Er moet een onderliggende onveranderende vormloze realiteit zijn, als de wereld van vorm in al zijn kleuren en vormen ervaren/gekend kan worden.
#11
misschien wel boeiend artikel
www.volkskrant.nl
Cardioloog Pim van Lommel: āEr is geen leven na de dood, maar wel continuĆÆteit van bewustzijnā
De mensen met bijna-doodervaringen noemt hij zijn grootste leermeesters. Cardioloog Pim van Lommel (79) is ervan overtuigd dat de dood niet het einde is van wie je bent, van je essentie. āWe zullen er nooit achter komen waar bewustzijn vandaan komt.ā
#12
Wij veranderen wel degelijk, Mindless....
Lichamelijk bezien: (volgens mij dan)
In een relatief kort tijdsbestek zijn wij geƫvolueerd van een primaat achtige, die zich op handen en voeten verplaatste, naar een type primaat die rechtop is gaan lopen, en die ook nog eens een gigantische invloed op alles wat leeft heeft gekregen.
Hij kreeg verstand.
Waartoe deze evolutie verder nog toe gaat leiden, dat is onbekend.
Niet te voorspellen ook.
Het lichaam verandert dus zoals je ook zegt.
Maar die eerste primaten, die spraken hoogstwaarschijnlijk niet, met een taal zoals wij, en wat voor gedachtenwereld zouden ze gehad hebben?
Niet die van ons tegenwoordig, dat staat voor mij vast!
Vwb vissen en mieren:
dieren zoals deze hebben een instinct.
Geen verstand zoals wij dat hebben.
Dat is dan ook het kardinale punt, waarin wij verschillen met dieren.
wij discussiƫren, overleggen, vergaderen..
Het lijkt soms wel zo, dat dieren over een verstand beschikken, maar dit is niet zo, uitgezonderd enkele primaten soorten zoals de bolebo's en chimpansees, naast de gorilla's misschien..
Deze zijn in staat om gezamenlijk op jacht te gaan bijvoorbeeld.
Of gereedschap te gebruiken.
Maar ik heb meeuwen de basaltblokken zien gebruiken om schelpdieren te kunnen kraken ( bemachtigen)
Dat deden ze, door een mossel oid vast te pakken in hun snavel, omhoog te vliegen, en dan die mossel te laten vallen op die stenen, en deze waren dan gekraakt zodat ze gegeten konden worden.
Dit vind ik wonderlijk, en heel mooi om te zien!
zo zie ik het...
Als er een mogelijkheid tot reĆÆncarnatie zou zijn, hoe zit dat dan met entiteiten die dit niet willen?
Ik bijvoorbeeld, ik wil helemaal niet terugkomen.
Deze hele rotzooi die de wereld nu geworden is, nee dank u beleefd.
Ik laat de beurt voorbij gaan.
Ik zie namelijk alleen maar een onzalige toekomst.
Het is een zooitje geworden hier op deze aardkloot.
Dus in dezen pas ik.
Iets anders, wat geloven wij van mensen die klinisch dood zijn geweest, zijn uitgetreden uit hun lichaam, gezien hebben hoe de artsen bezig zijn geweest met hun lichaam, die ook allemaal een vergelijkbare ervaring hebben gehad?
Zoals een fel wit licht, wat warmte uitstraalde, en op dat moment kregen deze mensen een vorm van "bericht " dat ze terug moesten keren naar hun lichaam, omdat " het hun tijd nog niet was"?
Wat denken we hiervan?
Lichamelijk bezien: (volgens mij dan)
In een relatief kort tijdsbestek zijn wij geƫvolueerd van een primaat achtige, die zich op handen en voeten verplaatste, naar een type primaat die rechtop is gaan lopen, en die ook nog eens een gigantische invloed op alles wat leeft heeft gekregen.
Hij kreeg verstand.
Waartoe deze evolutie verder nog toe gaat leiden, dat is onbekend.
Niet te voorspellen ook.
Het lichaam verandert dus zoals je ook zegt.
Maar die eerste primaten, die spraken hoogstwaarschijnlijk niet, met een taal zoals wij, en wat voor gedachtenwereld zouden ze gehad hebben?
Niet die van ons tegenwoordig, dat staat voor mij vast!
Vwb vissen en mieren:
dieren zoals deze hebben een instinct.
Geen verstand zoals wij dat hebben.
Dat is dan ook het kardinale punt, waarin wij verschillen met dieren.
wij discussiƫren, overleggen, vergaderen..
Het lijkt soms wel zo, dat dieren over een verstand beschikken, maar dit is niet zo, uitgezonderd enkele primaten soorten zoals de bolebo's en chimpansees, naast de gorilla's misschien..
Deze zijn in staat om gezamenlijk op jacht te gaan bijvoorbeeld.
Of gereedschap te gebruiken.
Maar ik heb meeuwen de basaltblokken zien gebruiken om schelpdieren te kunnen kraken ( bemachtigen)
Dat deden ze, door een mossel oid vast te pakken in hun snavel, omhoog te vliegen, en dan die mossel te laten vallen op die stenen, en deze waren dan gekraakt zodat ze gegeten konden worden.
Dit vind ik wonderlijk, en heel mooi om te zien!
zo zie ik het...
Als er een mogelijkheid tot reĆÆncarnatie zou zijn, hoe zit dat dan met entiteiten die dit niet willen?
Ik bijvoorbeeld, ik wil helemaal niet terugkomen.
Deze hele rotzooi die de wereld nu geworden is, nee dank u beleefd.
Ik laat de beurt voorbij gaan.
Ik zie namelijk alleen maar een onzalige toekomst.
Het is een zooitje geworden hier op deze aardkloot.
Dus in dezen pas ik.
Iets anders, wat geloven wij van mensen die klinisch dood zijn geweest, zijn uitgetreden uit hun lichaam, gezien hebben hoe de artsen bezig zijn geweest met hun lichaam, die ook allemaal een vergelijkbare ervaring hebben gehad?
Zoals een fel wit licht, wat warmte uitstraalde, en op dat moment kregen deze mensen een vorm van "bericht " dat ze terug moesten keren naar hun lichaam, omdat " het hun tijd nog niet was"?
Wat denken we hiervan?
#13
Bedoel je The Sixth Sense ?Daar was ooit zo'n boek over(of film.. vraag me al meer dan 10 jaar af welke het was) Volgens mij over een jongetje dat alleen als een soort geest bleef bestaan als mensen nog aan hem dachten. Als je helemaal vergeten was verdween je.
#14
@ Mindless,
Over de zgn. BDE ( bijna dood ervaring) is veel beschreven en het is opmerkelijk hoe veel overeenkomsten deze BDE's hebben, bij toch wel veel mensen, die verder volkomen verschillend zijn.
Ik vind het iig wonderlijk.
Mijn oorspronkelijke studierichting ligt in de natuur.
Ook tegenwoordig kijk ik nog altijd met de ogen en de visie, die mij in de 70 er jaren zo is aangeleerd.
Helaas was er geen werkkring in te vinden, waardoor ik uiteindelijk beroepsmilitair werd...
Waarvan akte.
Over de zgn. BDE ( bijna dood ervaring) is veel beschreven en het is opmerkelijk hoe veel overeenkomsten deze BDE's hebben, bij toch wel veel mensen, die verder volkomen verschillend zijn.
Ik vind het iig wonderlijk.
Mijn oorspronkelijke studierichting ligt in de natuur.
Ook tegenwoordig kijk ik nog altijd met de ogen en de visie, die mij in de 70 er jaren zo is aangeleerd.
Helaas was er geen werkkring in te vinden, waardoor ik uiteindelijk beroepsmilitair werd...
Waarvan akte.
#15
Ja.. het blijft een mysterie.. niemand die het je kan vertellen. Maar de video's van Alan Watts, ergens diep van binnen "voel" je dat het klopt. kan niet uitleggen. leven-dood.. het product van gedachten.. die dualistische visie van de linker hemisfeer.. "spotlight".. ookwel "narrow focussed view of attention" aldus Ian McGilchrist. Fascinerend..
#16
Ja, als ik dan de videos van Jiddu Krisnamutri erbij haal over awareness.. dan geeft hij aan met je volle aandacht naar bloemen, bomen enz te kijken.. zonder oordelen of een mening erover te hebben.. gewoon de schoonheid erin zien met je volle aandacht in het moment. Zelfde met zintuigen, ervaren zonder "gedachten" de overhand te laten krijgen met "dat wil ik ook".. (oorzaak van verlangen, zoals bij een mooi huis o.i.d).. maar het valt niet mee. Zit zo vastgeroest erin..Mooie video! Alan Watts weet het altijd prachtig te brengen!
En ook een mooie metafoor met het "spotlight" bewustzijn en "floodlight" bewustzijn.
We weten het inderdaad allemaal diep van binnen wel dat we het gehele universum zijn en dat we er altijd zullen zijn, maar we kijken meestal alleen maar met het "spotlight" bewustzijn.
#17
Jiddu Krishnamurti is geweldig!Ja, als ik dan de videos van Jiddu Krisnamutri erbij haal over awareness.. dan geeft hij aan met je volle aandacht naar bloemen, bomen enz te kijken.. zonder oordelen of een mening erover te hebben.. gewoon de schoonheid erin zien met je volle aandacht in het moment. Zelfde met zintuigen, ervaren zonder "gedachten" de overhand te laten krijgen met "dat wil ik ook".. (oorzaak van verlangen, zoals bij een mooi huis o.i.d).. maar het valt niet mee. Zit zo vastgeroest erin..
En ja, als je met 100% aandacht naar de natuur kijkt, kan de grens tussen dat waar je naar kijkt en "jezelf" compleet verdwijnen.
#18
Exact!
#19
Een kennis van mij beweerde laatst nog, dat een crematie " een wel erg pijnlijke ervaring " betekent voor de overledene"
Natuurlijk vroeg ik waarom.
Antwoord was: de ziel blijft vaak nog enige tijd aanwezig in het lichaam, maar is niet meer direct actief.
En dan ga je dat lichaam in een heet vuur schuiven.
Nou, die ziel, die gaat pijn lijden op deze manier!
Tsja.
Deze geloven zijn er dus ook....
In veel culturen wordt daarom het lichaam pas na een x aantal dagen verbrand of begraven, als 'de ziel het lichaam verlaten heeft'.
Ik las ooit De teerling is geworpen' van Jean-Paul Sartre, daarin wordt een wereld geschetst waarin de zielen van overledenen tussen de levenden blijven ronddwalen en alle ongemakken die daarmee gepaard gaan.
Na dat boek hoopte ik alleen maar dat deze filosofie geen waarheid blijkt te zijn.
Mijn hoop is dat alles Ć©Ć©n bewustzijn is en het lichaam een tijdelijk omhulsel is om ervaring op te doen en te groeien.
Het ik of ego is een illusie en daarin eenzaam.
Het bewustzijn is wij allemaal en niet het ik. Dus: ik ben zonder de rest niets en het ik sterft alleen, maar niet het wij.
Daarom voor mij geen angst voor de dood, want het is niet het einde van het leven. (Denk ik, hoop doet leven!)
#20
Dat zie ik anders.
Ik zie dat je als persoon, in je dooie eentje wordt geboren.
En in je eentje ga je weer.. als jouw tijd voorbij is.
Als je geluk hebt, is er iemand bij je aanwezig, maar sterven, doe je in je eentje...die naast je staan, die gaan immers niet met je mee...
Ik zie dat je als persoon, in je dooie eentje wordt geboren.
En in je eentje ga je weer.. als jouw tijd voorbij is.
Als je geluk hebt, is er iemand bij je aanwezig, maar sterven, doe je in je eentje...die naast je staan, die gaan immers niet met je mee...