De ziel, de geest, de entiteit, waarheen gaat deze?
Moeten we echt eerst over de rivier de Styx met Charon, en over de brug Es Siret, of is dat onzin?
Ik denk dat dat een metafoor is voor de ziel die terugkeert via de (heilige) geest naar God.
In mijn ogen zijn er een soort van niveau's in bewustzijn/realiteit. Dit is maar mijn opvatting, dus til er niet te zwaar aan. Het is ook geen oordeel over dat de ene persoon in het ene bewustzijn opereert en de andere persoon in het andere. Ieder van ons omvat al deze niveau's van bewustzijn en het ene niveau is ook niet 'beter' dan de andere.
- Als laagste is er ego-bewustzijn. Iemand die puur in ego-bewustzijn opereert is alleen maar bezig met overleven en pijn uit de weg gaan (door middel van plezier). Er is geen bewustzijn van de hogere dimensies. Het ego als zijnde een entiteit is een complete illusie en bestaat alleen in het denken. Toch is ego-bewustzijn immens belangrijk. Het is hier dat de ziel wijsheid, nederigheid en compassie kan leren die nodig zijn om de hogere niveau's van bewustzijn te bereiken.
- Dan is er het ziels-niveau bewustzijn. De ziel zelf is geen illusie maar ervaart een mate van (illusionaire) afgescheidenheid. Het is de ziel die incarneert "in" het lichaam (al is dat dus illusie). Ik denk ook dat het de ziel is die zo'n geloof in zijn eigen afgescheidenheid kan hebben, dat het als een geest, een niet-belichaamde entiteit kan verschijnen. Als je je bedenkt dat alles energie is, is dit niet eens zo'n gek idee. Verder is het de ziel die een verlangen kan hebben terug te keren naar het geheel (God, in religieuze termen). Het ego heeft geen verlangen dat te doen. Het ego wil alleen maar overleven, pijn ontwijken en plezier ervaren. Dus wanneer ervaren wordt dat men terug wil keren naar God, is dat de ziel die dat wil. Ondertussen kunnen er nog ego-verlangens zijn.
- Een stap hoger is de (heilige) geest. Oftewel puur spirit. Dit is het bewustzijn dat nooit geïncarneerd is. In het Hindoeïsme de 'Atman', de Zelf met hoofdletter Z genoemd. In de Atman is geen illusie, enkel realiteit.
- En dan is er het Absolute. Dit is de Atman die realiseert dat elke Zelf de eigen Zelf is. In het Hindoeïsme de Paramatman genoemd. Atman en Paramatman zijn 1 en dezelfde. De Zelf die overal en nergens is, nooit geboren en de bron van alle bestaan.
Elk niveau kan niet de niveau's boven zichzelf zien, maar alle niveau's onder zich. Het is een prachtige constructie (inclusief ego-bewustzijn).
Ik denk dus zeker dat er leven na de dood is. Dat wat wij in essentie zijn (het Absolute) is leven zelf, of de bron van alle leven. Er zal altijd leven zijn.