#1
Ik heb op 2C-C gestemd bij je stelling. Die stof is zwaar ondergewaardeerd imo. Dat komt mogelijk omdat Shulgin er niet positief over was in PIHKAL, en dat heeft volgens mij weer twee redenen. 1: hij stopte bij 40 milligram, en daar begint 2C-C nou juist net interessant te worden. Een betere dosis vind ik ergens tussen de 40 - 70 milligram. 2: het heeft nul therapeutische waarde omdat het mentaal juist vrij helder is.
Wat zo chill aan 2C-C is: het geeft een aangename, warme en zachte bodyload. Dat is echt ongekend, in ieder geval voor 2C-x, die toch wel gekenmerkt worden door behoorlijke bijwerkingen zoals misselijkheid, spierkrampen en hoofdpijn.
Verder zijn de visuals van 2C-C prachtig; beter dan de rest van de 2C-x in ieder geval. Daarnaast duurt het lekker kort. De piek is na 1,5 uur weer voorbij. Daarna heb je nog wel een paar uurtjes na-effecten, maar die kan je ook vrij gemakkelijk negeren. Dat maakt 2C-C dus ideaal als psychedelische snack. Gewoon ff snel en aangenaam trippen, leuke visuals, lekker gevoel in je lichaam, en dan poef, is het weer weg.
Sorry hiervoor; maar.....
Ik wil er nog wel even bij zeggen dat trippen in een pretpark echt niet zo cool is. Dat ik dat zeg is een beetje hypocriet, want ik heb ook een kruisje staan op mijn bucketlist naast 'paddo's nemen in het sprookjesbos van de Efteling'. Maar daardoor kan ik je dus uit ervaring vertellen dat pretparken gewoon geen goede plek zijn om te trippen, zelfs niet het sprookjesbos van de Efteling. Het is daar heel druk, voornamelijk met kinderen en gezinnen. Je hebt tegenover die mensen een verantwoordelijkheid om niet helemaal uit de pan te flippen, en die sfeer ademen pretparken dus ook heel erg tijdens trips. Ironisch genoeg wordt daardoor de kans om wel de pan uit te flippen omdat je angstig en paranoĂŻde wordt dus juist groter. Ik kan dus afraden om te gaan trippen in een pretpark. Je doet het echt alleen maar voor de bucketlist, je hebt er zelf geen fuck aan en je bent er mogelijk andere mensen en kinderen mee tot last. Niet cool dus. Doe het beter in de natuur of op een festival ofzo.
Daarnaast denk ik dat het wel echt even belangrijk is om je af te vragen waarom je nou precies research chemicals wil gebruiken. Je moet niet vergeten dat ze een onbekend gezondheidsrisico hebben he. Dus even om dat concreet te maken: dat betekent dat mogelijk elk lichaamsweefsel in je lichaam beschadigd kan raken door te experimenteren met dit soort middelen. Ja ik weet het, super hypocriet dat uitgerekend ik dat tegen je ga lopen vertellen, want ik heb hele waslijsten rc's gebruikt. Maar ik kan je dus ook uit ervaring vertellen dat je echt niet zoveel mist. De meeste rc's zijn slappe aftreksels van de populairdere middelen met veel meer bijwerkingen en ontzettend veel onzekerheden wat betreft gezondheid. Gewoon niet waard dus, behalve als je doel is om een bucketlist af te maken voor je eigen ego, wat eerlijk gezegd voor mij wel heel lang een grote drijfveer is geweest.
Wees dus kritisch op jezelf: 'waarom wil ik dit?'
Dat gezegd hebbende heeft Shulgin een aantal fenetylamines uitgeroepen tot zijn 'magical half-dozen', dat zijn zeg maar de psychedelica die hij het meest geschikt vond voor therapeutische doeleinden, zelfexploratie en voor het aangaan van (seksuele) connecties met anderen. Dat waren namelijk de criteria die hij gebruikte voor de kwaliteit van (nieuwe) drugs. Op die manier is hij gekomen op een zestal drugs: mescaline, 2C-B, 2C-E, DOM, 2C-T-2 en 2C-T-7.
We hebben de mazzel in Nederland dat van dat lijstje 2C-B super verkrijgbaar is. Dus eigenlijk denk ik dat je gewoon een beetje wat geduld moet hebben, even een chill contact moet zoeken die nog een pilletje 2C-B over heeft ofzo, en dat dan een keer gebruiken. 2C-B is de wat veiligere keuze omdat die drug de langste gebruiksgeschiedenis heeft en de 'best' gedocumenteerde gebruiksgeschiedenis. Hoewel er nog steeds zeer weinig bekend is over 2C-B. Zo weten we niet eens hoe het gemetaboliseerd (afgebroken en verwerkt) wordt in het menselijk lichaam.
Lysergamides zijn in de rc-wereld wel echt een uitzondering denk ik. Die middelen zijn haast een-op-een hetzelfde als LSD omdat ze inderdaad als prodrug (lijken te) werken, en omdat er niet eens zoveel verschil lijkt te zitten in de bio-availability van die prodrugs t.o.v. LSD. (denken we, want veel onderzoek ontbreekt).
Bij andere rc's zoals fenetylamines werkt dat echt heel anders. Dat zijn geen prodrugs, en dat betekent dus dat je farmacologisch gezien echt een sprong in het diepe neemt. Je hebt geen idee welke stoffen er dan ontstaan in je lichaam en wat die doen. En er zijn nogal wat biochemische processen in je lichaam. Dat is dus gewoon niet te overzien.
Voor nu laat ik het maar even hierbij![:wink:]()
Wat zo chill aan 2C-C is: het geeft een aangename, warme en zachte bodyload. Dat is echt ongekend, in ieder geval voor 2C-x, die toch wel gekenmerkt worden door behoorlijke bijwerkingen zoals misselijkheid, spierkrampen en hoofdpijn.
Verder zijn de visuals van 2C-C prachtig; beter dan de rest van de 2C-x in ieder geval. Daarnaast duurt het lekker kort. De piek is na 1,5 uur weer voorbij. Daarna heb je nog wel een paar uurtjes na-effecten, maar die kan je ook vrij gemakkelijk negeren. Dat maakt 2C-C dus ideaal als psychedelische snack. Gewoon ff snel en aangenaam trippen, leuke visuals, lekker gevoel in je lichaam, en dan poef, is het weer weg.
Sorry hiervoor; maar.....
Ik wil er nog wel even bij zeggen dat trippen in een pretpark echt niet zo cool is. Dat ik dat zeg is een beetje hypocriet, want ik heb ook een kruisje staan op mijn bucketlist naast 'paddo's nemen in het sprookjesbos van de Efteling'. Maar daardoor kan ik je dus uit ervaring vertellen dat pretparken gewoon geen goede plek zijn om te trippen, zelfs niet het sprookjesbos van de Efteling. Het is daar heel druk, voornamelijk met kinderen en gezinnen. Je hebt tegenover die mensen een verantwoordelijkheid om niet helemaal uit de pan te flippen, en die sfeer ademen pretparken dus ook heel erg tijdens trips. Ironisch genoeg wordt daardoor de kans om wel de pan uit te flippen omdat je angstig en paranoĂŻde wordt dus juist groter. Ik kan dus afraden om te gaan trippen in een pretpark. Je doet het echt alleen maar voor de bucketlist, je hebt er zelf geen fuck aan en je bent er mogelijk andere mensen en kinderen mee tot last. Niet cool dus. Doe het beter in de natuur of op een festival ofzo.
Daarnaast denk ik dat het wel echt even belangrijk is om je af te vragen waarom je nou precies research chemicals wil gebruiken. Je moet niet vergeten dat ze een onbekend gezondheidsrisico hebben he. Dus even om dat concreet te maken: dat betekent dat mogelijk elk lichaamsweefsel in je lichaam beschadigd kan raken door te experimenteren met dit soort middelen. Ja ik weet het, super hypocriet dat uitgerekend ik dat tegen je ga lopen vertellen, want ik heb hele waslijsten rc's gebruikt. Maar ik kan je dus ook uit ervaring vertellen dat je echt niet zoveel mist. De meeste rc's zijn slappe aftreksels van de populairdere middelen met veel meer bijwerkingen en ontzettend veel onzekerheden wat betreft gezondheid. Gewoon niet waard dus, behalve als je doel is om een bucketlist af te maken voor je eigen ego, wat eerlijk gezegd voor mij wel heel lang een grote drijfveer is geweest.
Wees dus kritisch op jezelf: 'waarom wil ik dit?'
Dat gezegd hebbende heeft Shulgin een aantal fenetylamines uitgeroepen tot zijn 'magical half-dozen', dat zijn zeg maar de psychedelica die hij het meest geschikt vond voor therapeutische doeleinden, zelfexploratie en voor het aangaan van (seksuele) connecties met anderen. Dat waren namelijk de criteria die hij gebruikte voor de kwaliteit van (nieuwe) drugs. Op die manier is hij gekomen op een zestal drugs: mescaline, 2C-B, 2C-E, DOM, 2C-T-2 en 2C-T-7.
We hebben de mazzel in Nederland dat van dat lijstje 2C-B super verkrijgbaar is. Dus eigenlijk denk ik dat je gewoon een beetje wat geduld moet hebben, even een chill contact moet zoeken die nog een pilletje 2C-B over heeft ofzo, en dat dan een keer gebruiken. 2C-B is de wat veiligere keuze omdat die drug de langste gebruiksgeschiedenis heeft en de 'best' gedocumenteerde gebruiksgeschiedenis. Hoewel er nog steeds zeer weinig bekend is over 2C-B. Zo weten we niet eens hoe het gemetaboliseerd (afgebroken en verwerkt) wordt in het menselijk lichaam.
Lysergamides zijn in de rc-wereld wel echt een uitzondering denk ik. Die middelen zijn haast een-op-een hetzelfde als LSD omdat ze inderdaad als prodrug (lijken te) werken, en omdat er niet eens zoveel verschil lijkt te zitten in de bio-availability van die prodrugs t.o.v. LSD. (denken we, want veel onderzoek ontbreekt).
Bij andere rc's zoals fenetylamines werkt dat echt heel anders. Dat zijn geen prodrugs, en dat betekent dus dat je farmacologisch gezien echt een sprong in het diepe neemt. Je hebt geen idee welke stoffen er dan ontstaan in je lichaam en wat die doen. En er zijn nogal wat biochemische processen in je lichaam. Dat is dus gewoon niet te overzien.
Voor nu laat ik het maar even hierbij