#1
Bedankt voor het delen en geniet van het weer!Ik zit op de schrijfstoel vandaag. Ik hoop dat iemand er iets aan heeft. Nu ga ik lekker naar buiten want het weer is top![:)]()
Hoe bromazolam mij bijna fataal is geworden.
100 antwoorden
36 weergaven
18-5-2026
#2
Ik denk dat de meeste mensen best weten dat drugs verslavend zijn. Maar altijd is het idee 'zoiets overkomt mij niet'.Slecht geïnformeerd zijn of zelf-overschatting zullen dikwijls verslaving vooraf gaan schat ik. Ik denk dat bij mij ook wel een zeker nihilisme mij niet vreemd was toen ik begon met roken. Ik was nog tiener toen, bij mij zoals bij zovelen niet echt een tijd van uitsluitend doorwrochte beslissingen, 😂.
Ik ben blij dat ik in die periode Naked Lunch van Burroughs gelezen heb: behalve dat dat fascinerende literatuur was heb ik daar ook wel een heilige schrik voor verslaving aan drugs van opgelopen. In mijn vroege jaren bleef ik ver weg van alles wat niet alcohol of tabak was, die drugs zag ik toen niet echt voor wat ze waren.
William Burroughs zei dat hij heel geleidelijk junk werd, beetje bij beetje en in elke fase leek hij nog voldoende controle te hebben tot hij niet meer zonder kon. Hij beweerde dat hij zo junk werd bij gebrek aan enige andere motivatie die zijn leven een andere wending had kunnen geven.
Volgens mij komt dat ook deels door de misrepresentatie van verslaving. Veelal wordt gedaan alsof het kwaadaardige middelen zijn die je in hun greep nemen. Maar als je gaat experimenteren met middelen dan zal de eerste les zijn dat het helemaal niet zo werkt. En daarna komt de echte valkuil. Want aangezien je niet hoeft te vertrouwen op de algemene opvatting over drugs, ga je dan zelf op zoek naar geschikte toepassingen, zoals ontspanning, of een prosociaal effect, of betere concentratie op werk, noem maar op. Hoe meer toepassingen je gaat vinden voor drugs, des te minder je nog een leven kunt voorstellen zonder middelen.
Imo moeten we dus vooral focussen op middelengebruik als een copingmechanisme.
#3
Mooi gezegd! Dat was eigenlijk ook waar ik naar heen wilde @AtomicHoe meer toepassingen je gaat vinden voor drugs, des te minder je nog een leven kunt voorstellen zonder middelen.
Iedereen heeft in zijn of haar leven moeilijke periodes. Het kan maar zo zijn dat je er tijdens zo’n periode achter komt dat een bepaald middel verlichting biedt, op welke manier dan ook, en dan wordt het verleidelijk om die stof vaker te gaan gebruiken. Stapje voor stapje kunnen je grenzen ten aanzien van gebruik dan gaan vervagen, totdat je uiteindelijk op een punt komt dat er niet veel grenzen meer over zijn.
Ik denk dat factoren als ‘slecht geïnformeerd zijn’, ‘zelf-overschatting’, ‘nihilisme’ en ‘gebrek aan enige andere motivatie’ hier maar een beperkte rol spelen. Het begint allemaal als een poging om te copen die vervolgens uit de hand loopt.
Ik denk dat je daar in het werk van William Burroughs misschien niet zo’n goed beeld van krijgt omdat hij niet zo open is over de problemen die hem echt aan het hart gingen. Als je een biografie van de man leest kom je er toch wel achter dat hij veel heeft weggelaten.
#4
Precies dit. Plus de ernst van verslaving onderschatten.Ik denk dat factoren als ‘slecht geïnformeerd zijn’, ‘zelf-overschatting’, ‘nihilisme’ en ‘gebrek aan enige andere motivatie’ hier maar een beperkte rol spelen. Het begint allemaal als een poging om te copen die vervolgens uit de hand loopt.
#5
Dat is een interessante kijk op de zaak. Ik kan zien hoe dat werkt denk ik. De demonisering van drugs in contrast met de realiteit van het gebruiken van drugs laat genoeg hiaten over om in “verloren te lopen”. Er is idd meer dan voldoende info over drugsgebruik beschikbaar maar daar zit veel onzin tussen. Voor pakweg heroine of zo leek de aanpak van “demonisering “ me nog niet zo ongepast maar als je het op jouw manier bekijkt zou dat dan nog wel eens fout kunnen uitpakken bij mensen die besluiten om het toch eens te proberen. Merci voor het inzicht.Ik denk dat de meeste mensen best weten dat drugs verslavend zijn. Maar altijd is het idee 'zoiets overkomt mij niet'.
Volgens mij komt dat ook deels door de misrepresentatie van verslaving. Veelal wordt gedaan alsof het kwaadaardige middelen zijn die je in hun greep nemen. Maar als je gaat experimenteren met middelen dan zal de eerste les zijn dat het helemaal niet zo werkt. En daarna komt de echte valkuil. Want aangezien je niet hoeft te vertrouwen op de algemene opvatting over drugs, ga je dan zelf op zoek naar geschikte toepassingen, zoals ontspanning, of een prosociaal effect, of betere concentratie op werk, noem maar op. Hoe meer toepassingen je gaat vinden voor drugs, des te minder je nog een leven kunt voorstellen zonder middelen.
Imo moeten we dus vooral focussen op middelengebruik als een copingmechanisme.
#6
Ik zie je punt en ik denk dat het waardevol is. 🙏Mooi gezegd! Dat was eigenlijk ook waar ik naar heen wilde @Atomic
Iedereen heeft in zijn of haar leven moeilijke periodes. Het kan maar zo zijn dat je er tijdens zo’n periode achter komt dat een bepaald middel verlichting biedt, op welke manier dan ook, en dan wordt het verleidelijk om die stof vaker te gaan gebruiken. Stapje voor stapje kunnen je grenzen ten aanzien van gebruik dan gaan vervagen, totdat je uiteindelijk op een punt komt dat er niet veel grenzen meer over zijn.
Ik denk dat factoren als ‘slecht geïnformeerd zijn’, ‘zelf-overschatting’, ‘nihilisme’ en ‘gebrek aan enige andere motivatie’ hier maar een beperkte rol spelen. Het begint allemaal als een poging om te copen die vervolgens uit de hand loopt.
Ik denk dat je daar in het werk van William Burroughs misschien niet zo’n goed beeld van krijgt omdat hij niet zo open is over de problemen die hem echt aan het hart gingen. Als je een biografie van de man leest kom je er toch wel achter dat hij veel heeft weggelaten.
Ik bekeek het misschien te veel alleen vanuit mijn individueel perspectief. In zekere zin zijn we altijd aan het copen denk ik en ik weet dat sommige drugs lekker zijn wanneer je je slecht voelt. In slechte tijden of een depressie wil je kijk op dingen ook wel eens veranderen en ik kan dan wel begrijpen hoe drugs dan heel sneaky deel kunnengaan uitmaken van dat “copen”. Misschien zelfs als je je goed voelt . Ik ben nog niet zover om dingen als niet goed geïnformeerd zijn of nihilisme, of dat nu staat voor een weloverwogen keuze of emotionele leegheid of wat dan ook, volledig af te schrijven maar ik heb iets belangrijks niet aangehaald. Dankjewel voor de opklaring
PS: en Burroughs was idd een getroebleerd figuur , onaangename mens zelfs als zelfs de helft van z’n biografieën maar kloppen. Maar ik
Lan ook wel zien dat zijn opmerking omtrent hoe hij in verslaving tuinde toch ook van waarde is. Als je voldoende waardevols, voldoende ambitie hebt in je leven is de kans kleiner dat je je verliest in 1 ding. Als je echt op geen enkele andere manier gemotiveerd bent willen de keuzes die je wel maakt snel heel erg on-constructief zijn. In die zin sluit dat deels wel aan op het copen door middel van drugs me dunkt. Die leegheid is niet goed voor een mens no matter waar ze vandaan komt.
#7
Fijn dat we je een beetje aan het denken hebben kunnen zetten! En verder moet je gewoon lekker je eigen mening vormen 😉Ik ben nog niet zover om dingen als niet goed geïnformeerd zijn of nihilisme, of dat nu staat voor een weloverwogen keuze of emotionele leegheid of wat dan ook, volledig af te schrijven maar ik heb iets belangrijks niet aangehaald.
Eén puntje nog. Je zegt:
Volgens mij werkt het vaak niet zo. Mensen gaan niet gebruiken omdat ze een gebrek aan motivatie hebben, maar omdat ze gemotiveerd zijn om iets van het leven te maken en bepaalde middelen daarbij lijken te helpen. In het begin hebben middelen nog de gewenste uitwerking — minder pijn, meer rust en ontspanning, meer energie. Uiteindelijk blijft daar weinig van over, maar dat komt later. Het begint als iets constructiefs; het begint met goede intenties. Het is alleen vaak de verkeerde weg naar het juiste doel.Als je voldoende waardevols, voldoende ambitie hebt in je leven is de kans kleiner dat je je verliest in 1 ding. Als je echt op geen enkele andere manier gemotiveerd bent willen de keuzes die je wel maakt snel heel erg on-constructief zijn.
#8
Misschien dat daar wel meer over geïnformeerd mag worden van school en media uit. Over hoe mensen in strategieën van drugsgebruik terecht komen en systematisch beginnen gebruiken. Ik ging er van uit dat die info out there was maar misschien was ik naïf. Misschien weten mensen wel dat drugs verslavend zijn maar niet op welke manier ze er aan verslaafd worden omdat er gedemoniseerd en niet voorgelicht wordt. Mensen zoeken altijd altijd naar strategieën om de werkelijkheid te handlen en ik kan zien hoe drugs daar heel direct lijken op in te spelen. Misschien dat onderliggende oorzaken waarom je drugs gebruikt zelfs minder belangrijk zijn qua hoeveelheid verslaafden dan het onbegrip dat er heerst over deze neiging van mensen om strategieën te hanteren en de manier waarop dope daar een easy fix lijken te zijn. Heel interessant allemaal. Nogmaals bedankt voor het bewust maken.Fijn dat we je een beetje aan het denken hebben kunnen zetten! En verder moet je gewoon lekker je eigen mening vormen 😉
Eén puntje nog. Je zegt:
Volgens mij werkt het vaak niet zo. Mensen gaan niet gebruiken omdat ze een gebrek aan motivatie hebben, maar omdat ze gemotiveerd zijn om iets van het leven te maken en bepaalde middelen daarbij lijken te helpen. In het begin hebben middelen nog de gewenste uitwerking — minder pijn, meer rust en ontspanning, meer energie. Uiteindelijk blijft daar weinig van over, maar dat komt later. Het begint als iets constructiefs; het begint met goede intenties. Het is alleen vaak de verkeerde weg naar het juiste doel.
Langs de andere kant vrees ik dat er altijd mensen gaan zijn die niet te bereiken vallen en dat het beleid dikwijls niet op de meest constructieve manier voorlicht.
Persoonlijk gebruik ik vele soorten drugs nooit en andere maximum om de paar maanden en soms al eens een half jaar niets. Ook onze traditionele drug alcohol slaag ik al eens een maand of 2 over en meestal blijft dat bij 1 of 2 biertjes in het weekend, nooit in de week.
Mijn argumenten die ik eerder aanhaalde bracht ik overtuigd aan omdat die voor mij werken maar goed: als je gebruiker bent moet je toch altijd maar hout vasthouden zeker.
Ik heb ook wel 2 mensen gekend die verhangen waren ,en waarschijnlijk nog zijn, aan coke en alcohol. Mijn inziens hielden die teveel van het living fast and dying young concept en leefden ze tot hun eigen stomme verbazing nog toen ik afstand nam van hen. Maar misschien is die keuze die ze leken te maken ook maar gewoon een gevolg van een strategie om de werkelijkheid te handlen. Veel om over na te denken.
Ik wens mensen met een verslavingsproblematiek veel sterkte en liefde toe. En ik blijf ondertussen hout vasthouden!!
#9
Wat je omschrijft is wel hoe het bij mij begonnen is.Ik denk dat de meeste mensen best weten dat drugs verslavend zijn. Maar altijd is het idee 'zoiets overkomt mij niet'.
Volgens mij komt dat ook deels door de misrepresentatie van verslaving. Veelal wordt gedaan alsof het kwaadaardige middelen zijn die je in hun greep nemen. Maar als je gaat experimenteren met middelen dan zal de eerste les zijn dat het helemaal niet zo werkt. En daarna komt de echte valkuil. Want aangezien je niet hoeft te vertrouwen op de algemene opvatting over drugs, ga je dan zelf op zoek naar geschikte toepassingen, zoals ontspanning, of een prosociaal effect, of betere concentratie op werk, noem maar op. Hoe meer toepassingen je gaat vinden voor drugs, des te minder je nog een leven kunt voorstellen zonder middelen.
Imo moeten we dus vooral focussen op middelengebruik als een copingmechanisme.
4F-MPH om productief te kunnen zijn en beter/vaker/intensiever te sporten. Hierna volgden de andere middelen en raakte ik, zonder het door te hebben, de controle kwijt. 4F-MPH, aka 4F-Ritalin... ik zag het als een geneesmiddel.
Nu 4 jaar later is er niet veel meer van mijzelf, familiecontact of sociaal contact over.
Het maakt imo niet (veel) uit welk middel, maar waarom en hoe vaak je het neemt.
#10
Wauw.. goed dat je dit hier deelt, je legt het ook goed uit je verhaal. Wist dat je op moest passen met dit spul, en dat je er geheugenverlies van lijdt, maar dat het ZO gevaarlijk was en blijvende effecten kon hebben daar schrik ik van.
‘Deze drugs maakt je op een gegevenmoment onbewust van je lichamelijke en mentale staat’
DIT dus. Perfecter kon je het niet beschrijven. Je bent niet echt van de kaart , maar meer op een rare automatische pilotenstand.
Sterkte! Ik hoop dat je zult herstellen. 😢❤️
‘Deze drugs maakt je op een gegevenmoment onbewust van je lichamelijke en mentale staat’
DIT dus. Perfecter kon je het niet beschrijven. Je bent niet echt van de kaart , maar meer op een rare automatische pilotenstand.
Sterkte! Ik hoop dat je zult herstellen. 😢❤️
#11
Ik zit zelf helaas met teveel fysieke en psychische speeds afhankelijkheids problemen en pas ook door een hel gegaan na 3 weken dagelijks 9mg bromos te hebben gevreten. Kwam bij dit forum en schrok echt van dit verhaal maar herkende ook veel dingen. Vol interesse ieder hun reacties gelezen. Zonder account trouwens tot ik deze reactie zegt. Geen flauw idee hoe t werkt toch maar is een account gemaakt. Toen ik las wat je hier schreef en de nadruk opFijn dat we je een beetje aan het denken hebben kunnen zetten! En verder moet je gewoon lekker je eigen mening vormen 😉
Eén puntje nog. Je zegt:
Volgens mij werkt het vaak niet zo. Mensen gaan niet gebruiken omdat ze een gebrek aan motivatie hebben, maar omdat ze gemotiveerd zijn om iets van het leven te maken en bepaalde middelen daarbij lijken te helpen. In het begin hebben middelen nog de gewenste uitwerking — minder pijn, meer rust en ontspanning, meer energie. Uiteindelijk blijft daar weinig van over, maar dat komt later. Het begint als iets constructiefs; het begint met goede intenties. Het is alleen vaak de verkeerde weg naar het juiste doel.
"Mensen gaan niet gebruiken omdat ze een gebrek aan motivatie hebben, maar omdat ze gemotiveerd zijn om iets van het leven te maken en bepaalde middelen daarbij lijken te helpen."
Ff serieus, dit is blijk van een extreem eenzijdige blik die alleen maar op basis is van nog geen procent van de verschillende oorzaken levensomstandigheden aangeboren beperkingen en.
Ik heb dit account gemaakt om jou te vragen niet meer over verslaving te praten. Je hebt gelijk dat deze manier van verslaafd worden en deze lakse mensen bestaan. Maar dit uit je als t algehele.
Ik zeg je dat je nog zown 5 jaar tijd en daarin 2 boeken per week lezen nodig heb
De manier hoe je dit schrijft laat zien dat in jou kennis dit altijd of grotendeels verslaving zo tot stand komt
Het is nog geen kwart 100ste van een procent dat het werkelijke verhaal verteld.
Walgelijk
#12
Vergat een klein klein voorbeeldje erbij te geve.Ik zit zelf helaas met teveel fysieke en psychische speeds afhankelijkheids problemen en pas ook door een hel gegaan na 3 weken dagelijks 9mg bromos te hebben gevreten. Kwam bij dit forum en schrok echt van dit verhaal maar herkende ook veel dingen. Vol interesse ieder hun reacties gelezen. Zonder account trouwens tot ik deze reactie zegt. Geen flauw idee hoe t werkt toch maar is een account gemaakt. Toen ik las wat je hier schreef en de nadruk op
"Mensen gaan niet gebruiken omdat ze een gebrek aan motivatie hebben, maar omdat ze gemotiveerd zijn om iets van het leven te maken en bepaalde middelen daarbij lijken te helpen."
Ff serieus, dit is blijk van een extreem eenzijdige blik die alleen maar op basis is van nog geen procent van de verschillende oorzaken levensomstandigheden aangeboren beperkingen en.
Ik heb dit account gemaakt om jou te vragen niet meer over verslaving te praten. Je hebt gelijk dat deze manier van verslaafd worden en deze lakse mensen bestaan. Maar dit uit je als t algehele.
Ik zeg je dat je nog zown 5 jaar tijd en daarin 2 boeken per week lezen nodig heb
De manier hoe je dit schrijft laat zien dat in jou kennis dit altijd of grotendeels verslaving zo tot stand komt
Het is nog geen kwart 100ste van een procent dat het werkelijke verhaal verteld.
Walgelijk
Sommige mensen worden geboren zonder 8ste chromosoom en onder hen bestaan er letterlijk 0 die een werkweek van meer dan langer dan 10u per week aankunnen. Deze mensen in Nederland hebben allemaal een wayong uitkering en worden allemaal terecht helaas 100 procent levenslang afgekeurd.
Hoeveel motivatie zoude gebruikers onder deze mensen gehad hebben om iets te maken van iets waar ze allemaal voor hun 16e al te horen krijgen dat er helemaal geen kenker van het leven te maken valt. En zo vele aangeboren beperkingen. Of geboren worden in favelas. Joh en zo kan ik 100.000 voorbeelden garanderen waarmee ik jou gebrekkige kennis 100.000 x iets nieuws leer
#13
Ik voel me vereerd 😅Ik heb dit account gemaakt om jou te vragen niet meer over verslaving te praten.
Mijn punt was dat er aan verslaving toch vaak een positieve intentie ten grondslag ligt, dat mensen drugs gaan gebruiken omdat je daarmee iets van het leven lijkt te kunnen maken. Ik ben het dus niet eens met het idee dat er aan verslaving altijd een destructieve intentie ten grondslag ligt (soms misschien wel). Dat was ongeveer mijn punt. Jij bent het daar niet mee eens begrijp ik?
#14
Weer complete onzin. Soms lijkt dit misschien zo door onwetendheid van een minderjarige puber met al al altijd een pijnlijke Negatieve onderliggend probleem. Die er helaas in grote getalen zijn. Maar een zwangere vrouw kan met 1 x drugs gebruik t kind al zwak maken en in deze tijd ontkomt vrijwel niemand aan experimenteren ermee. Hoelang zal t duren voordat t kind weet dat zijn moeder zijn leven heeft vergald. Maar simpele mensen met adhd add hebbe al een dopamine afwijking aangeboren. Mdma proberen? Speed? Dodelijk. Want iedereen vind zijn eerste pilletje wel lekker maar onbehandelde onwetende over zijn afwijking in dopamine afwijking die dus zijn amfetamine voor t eerst neemt. Deze mensen vinden het net even iets lekkerder dan de rest en zijn direct de lul. Tot ze hopelijk de juiste kennis hulp en dus diagnose krijgen en dan maar hopen dat ze door jarenlang overmatig gebruik hun neurotransmitters niet zodanig gesloopt hebben dat de verotte receptoren nieteens meer communicatie onder elkaar hebbe. Wat vaak gebeurt.Ik voel me vereerd 😅
Mijn punt was dat er aan verslaving toch vaak een positieve intentie ten grondslag ligt, dat mensen drugs gaan gebruiken omdat je daarmee iets van het leven lijkt te kunnen maken. Ik ben het dus niet eens met het idee dat er aan verslaving altijd een destructieve intentie ten grondslag ligt (soms misschien wel). Dat was ongeveer mijn punt. Jij bent het daar niet mee eens begrijp ik?
En dan is t medicijn ter overbrugging voor en de hele behandeling ook onmogelijk
Er bestaat geen positieve intentie. Losbollige onwetenheid wel. Maar altijd iets wat vroeg of laat of zelfs nooit naar boven zal of zou moeten komen
#15
Weet je wat er bij elke verslaving wel letterlijk altijd zit. Egoïsme. Cruciale om dit te begrijpen als je wil herstellenIk voel me vereerd 😅
Mijn punt was dat er aan verslaving toch vaak een positieve intentie ten grondslag ligt, dat mensen drugs gaan gebruiken omdat je daarmee iets van het leven lijkt te kunnen maken. Ik ben het dus niet eens met het idee dat er aan verslaving altijd een destructieve intentie ten grondslag ligt (soms misschien wel). Dat was ongeveer mijn punt. Jij bent het daar niet mee eens begrijp ik?
Herstel is onmogelijk zonder dit ego te trekken. Denk daar maar is over na
#16
denk ook maar eens aan je toon...Weet je wat er bij elke verslaving wel letterlijk altijd zit. Egoïsme. Cruciale om dit te begrijpen als je wil herstellen
Herstel is onmogelijk zonder dit ego te trekken. Denk daar maar is over na
#17
Sorry, langdurige strijd. Nu bij de kern van mijn egoïsme gevonden. Maar die tekkel ik stap voor stap. En dan zal ik volledig herstellen en mensenlevens redden.denk ook maar eens aan je toon...
Kan t ff niet hebbe als iemand over positive intenties gaat praten. Positive intenties uit egoïsme bestaat niet
#18
Ik ben het met je eens dat onwetendheid vaak een belangrijke rol speelt in het ontstaan van een verslaving.Er bestaat geen positieve intentie. Losbollige onwetenheid wel.
Hier verschillen we denk ik gewoon van mening. Ik zie het verlangen om gelukkig te zijn of om geen angst te voelen uiteindelijk wel als een positieve intentie (een drang om iets aan het leven te beteren), maar je kan het ook egoïsme noemen.Positive intenties uit egoïsme bestaat niet
#19
Ik zit zelf helaas met teveel fysieke en psychische speeds afhankelijkheids problemen en pas ook door een hel gegaan na 3 weken dagelijks 9mg bromos te hebben gevreten. Kwam bij dit forum en schrok echt van dit verhaal maar herkende ook veel dingen. Vol interesse ieder hun reacties gelezen. Zonder account trouwens tot ik deze reactie zegt. Geen flauw idee hoe t werkt toch maar is een account gemaakt. Toen ik las wat je hier schreef en de nadruk op
"Mensen gaan niet gebruiken omdat ze een gebrek aan motivatie hebben, maar omdat ze gemotiveerd zijn om iets van het leven te maken en bepaalde middelen daarbij lijken te helpen."
Ff serieus, dit is blijk van een extreem eenzijdige blik die alleen maar op basis is van nog geen procent van de verschillende oorzaken levensomstandigheden aangeboren beperkingen en.
Ik heb dit account gemaakt om jou te vragen niet meer over verslaving te praten. Je hebt gelijk dat deze manier van verslaafd worden en deze lakse mensen bestaan. Maar dit uit je als t algehele.
Ik zeg je dat je nog zown 5 jaar tijd en daarin 2 boeken per week lezen nodig heb
De manier hoe je dit schrijft laat zien dat in jou kennis dit altijd of grotendeels verslaving zo tot stand komt
Het is nog geen kwart 100ste van een procent dat het werkelijke verhaal verteld.
Walgelijk
Lekkere binnenkomer hoor, als eerste post tegenover een gewaardeerd lid. Goud dit 😂
Ik vond vooral dit wel komisch:
Ik zeg je dat je nog zown 5 jaar tijd en daarin 2 boeken per week lezen nodig heb
Zelf denk ik dat je verslaving nog niet begrijpt als je 3000 boeken in 200 jaar gelezen hebt. Daarom dat eigen ervaring met verslaving zo waardevol is. En laat @OtherShore die nu net wel hebben.
Verder kunnen we hier denk ik best civiele discussies voeren. Maar wel op een andere toon over het algemeen.
Sorry, langdurige strijd. Nu bij de kern van mijn egoïsme gevonden. Maar die tekkel ik stap voor stap. En dan zal ik volledig herstellen en mensenlevens redden.
Wat betreft je egoïsme... Ik heb geen idee hoe je aan je verslaving werkt. En waarom je denkt dat het zo succesvol is. Ik hoop vooral dat je dat niet alleen doet, maar samen met anderen. Door samen naar mijn gedrag te kijken en andersom ook dat ik er op die manier voor anderen ben. Openstaan voor nieuwe ideeën. Open staan voor het idee dat ik de antwoorden eens een keer niet heb.
Voor mij is dat dé manier om mijn ego af te breken en mijn egocentrisme de kop in te drukken.
Overigens moet ik de eerste verslaafde met slechte intenties nog tegenkomen. Maarja, after all is de weg naar de hel geplaveid met goede intenties. Goede intenties zeggen vaak niets over gedrag. Zeker niet in verslaving.
#20
De grote redder. Maar zonder positieve intenties. Anderen redden om je ego te strelen?En dan zal ik volledig herstellen en mensenlevens redden.
Positive intenties uit egoïsme bestaat niet
News flash: iedere verslaafde kan alleen zichzelf maar redden. Het enige dat de rest kan doen is hulp aanbieden.