#1
Dát ja, je doet een poging om met iets anders te copen. Mooi verwoord. En terwijl je daar heel hard mee bezig denkt te zijn, word je bij je strot gegrepen door een stille sluipmoordenaar en blijkt je oplossing plots je probleem te zijn geworden.Mooi gezegd! Dat was eigenlijk ook waar ik naar heen wilde @Atomic
Iedereen heeft in zijn of haar leven moeilijke periodes. Het kan maar zo zijn dat je er tijdens zo’n periode achter komt dat een bepaald middel verlichting biedt, op welke manier dan ook, en dan wordt het verleidelijk om die stof vaker te gaan gebruiken. Stapje voor stapje kunnen je grenzen ten aanzien van gebruik dan gaan vervagen, totdat je uiteindelijk op een punt komt dat er niet veel grenzen meer over zijn.
Ik denk dat factoren als ‘slecht geïnformeerd zijn’, ‘zelf-overschatting’, ‘nihilisme’ en ‘gebrek aan enige andere motivatie’ hier maar een beperkte rol spelen. Het begint allemaal als een poging om te copen die vervolgens uit de hand loopt.
Ik denk dat je daar in het werk van William Burroughs misschien niet zo’n goed beeld van krijgt omdat hij niet zo open is over de problemen die hem echt aan het hart gingen. Als je een biografie van de man leest kom je er toch wel achter dat hij veel heeft weggelaten.