Precies dit. Plus de ernst van verslaving onderschatten.Ik denk dat factoren als âslecht geĂŻnformeerd zijnâ, âzelf-overschattingâ, ânihilismeâ en âgebrek aan enige andere motivatieâ hier maar een beperkte rol spelen. Het begint allemaal als een poging om te copen die vervolgens uit de hand loopt.
Dat is een interessante kijk op de zaak. Ik kan zien hoe dat werkt denk ik. De demonisering van drugs in contrast met de realiteit van het gebruiken van drugs laat genoeg hiaten over om in âverloren te lopenâ. Er is idd meer dan voldoende info over drugsgebruik beschikbaar maar daar zit veel onzin tussen. Voor pakweg heroine of zo leek de aanpak van âdemonisering â me nog niet zo ongepast maar als je het op jouw manier bekijkt zou dat dan nog wel eens fout kunnen uitpakken bij mensen die besluiten om het toch eens te proberen. Merci voor het inzicht.Ik denk dat de meeste mensen best weten dat drugs verslavend zijn. Maar altijd is het idee 'zoiets overkomt mij niet'.
Volgens mij komt dat ook deels door de misrepresentatie van verslaving. Veelal wordt gedaan alsof het kwaadaardige middelen zijn die je in hun greep nemen. Maar als je gaat experimenteren met middelen dan zal de eerste les zijn dat het helemaal niet zo werkt. En daarna komt de echte valkuil. Want aangezien je niet hoeft te vertrouwen op de algemene opvatting over drugs, ga je dan zelf op zoek naar geschikte toepassingen, zoals ontspanning, of een prosociaal effect, of betere concentratie op werk, noem maar op. Hoe meer toepassingen je gaat vinden voor drugs, des te minder je nog een leven kunt voorstellen zonder middelen.
Imo moeten we dus vooral focussen op middelengebruik als een copingmechanisme.
Ik zie je punt en ik denk dat het waardevol is. đMooi gezegd! Dat was eigenlijk ook waar ik naar heen wilde @Atomic
Iedereen heeft in zijn of haar leven moeilijke periodes. Het kan maar zo zijn dat je er tijdens zoân periode achter komt dat een bepaald middel verlichting biedt, op welke manier dan ook, en dan wordt het verleidelijk om die stof vaker te gaan gebruiken. Stapje voor stapje kunnen je grenzen ten aanzien van gebruik dan gaan vervagen, totdat je uiteindelijk op een punt komt dat er niet veel grenzen meer over zijn.
Ik denk dat factoren als âslecht geĂŻnformeerd zijnâ, âzelf-overschattingâ, ânihilismeâ en âgebrek aan enige andere motivatieâ hier maar een beperkte rol spelen. Het begint allemaal als een poging om te copen die vervolgens uit de hand loopt.
Ik denk dat je daar in het werk van William Burroughs misschien niet zoân goed beeld van krijgt omdat hij niet zo open is over de problemen die hem echt aan het hart gingen. Als je een biografie van de man leest kom je er toch wel achter dat hij veel heeft weggelaten.
Fijn dat we je een beetje aan het denken hebben kunnen zetten! En verder moet je gewoon lekker je eigen mening vormen đIk ben nog niet zover om dingen als niet goed geĂŻnformeerd zijn of nihilisme, of dat nu staat voor een weloverwogen keuze of emotionele leegheid of wat dan ook, volledig af te schrijven maar ik heb iets belangrijks niet aangehaald.
Volgens mij werkt het vaak niet zo. Mensen gaan niet gebruiken omdat ze een gebrek aan motivatie hebben, maar omdat ze gemotiveerd zijn om iets van het leven te maken en bepaalde middelen daarbij lijken te helpen. In het begin hebben middelen nog de gewenste uitwerking â minder pijn, meer rust en ontspanning, meer energie. Uiteindelijk blijft daar weinig van over, maar dat komt later. Het begint als iets constructiefs; het begint met goede intenties. Het is alleen vaak de verkeerde weg naar het juiste doel.Als je voldoende waardevols, voldoende ambitie hebt in je leven is de kans kleiner dat je je verliest in 1 ding. Als je echt op geen enkele andere manier gemotiveerd bent willen de keuzes die je wel maakt snel heel erg on-constructief zijn.
Ja wie wil zich stiekem niet beter voelen als je eigenlijk liever dood wil? Is lastig te zeggen welke impuls de overhand had in welk geval. Daar gaat nog wel wat therapie overheen voor ik daar antwoord op kan geven.Drugsgebruik zeker, maar ik had het even over de intentie die daaraan ten grondslag ligt. Gelukkig willen zijn is een onschuldige intentie, zelfs als de uitvoering te wensen over laat.
Maar je zei ook dat je gebruik in het begin vaak in intentie functioneel was. Dus je had soms ook constructieve intenties, niet alleen maar destructieve. Ik ontken verder trouwens ook niet dat er soms destructieve intenties aan drugsgebruik ten grondslag liggen, alleen vaak is dat ook niet zo (was mijn punt eerder in de discussie). Vaak proberen mensen het gewoon leuk te hebben of problemen op te lossen. De intentie is dan goed, maar de uitvoering wat minder.
Ja absoluut. Het is bijna niet afdoende te analyseren, maar mijn punt is gewoon: Mensen die kampen met verslaving zijn over het algemeen geen slechte mensen. Het zijn goede mensen met goede intenties die op het verkeerde pad terecht gekomen zijn.Ja wie wil zich stiekem niet beter voelen als je eigenlijk liever dood wil? Is lastig te zeggen welke impuls de overhand had in welk geval. Daar gaat nog wel wat therapie overheen voor ik daar antwoord op kan geven.
Dan zijn we het helemaal eens iigJa absoluut. Het is bijna niet afdoende te analyseren, maar mijn punt is gewoon: Mensen die kampen met verslaving zijn over het algemeen geen slechte mensen. Het zijn goede mensen met goede intenties die op het verkeerde pad terecht gekomen zijn.
Volgens mij is er nog wel een verschil tussen gebruik en verslaving hier. @PapaverMan en ik denken denk ik meer op verslavingsniveau.Drugsgebruik zeker, maar ik had het even over de intentie die daaraan ten grondslag ligt. Gelukkig willen zijn is een onschuldige intentie, zelfs als de uitvoering te wensen over laat.
Maar je zei ook dat je gebruik in het begin vaak in intentie functioneel was. Dus je had soms ook constructieve intenties, niet alleen maar destructieve. Ik ontken verder trouwens ook niet dat er soms destructieve intenties aan drugsgebruik ten grondslag liggen, alleen vaak is dat ook niet zo (was mijn punt eerder in de discussie). Vaak proberen mensen het gewoon leuk te hebben of problemen op te lossen. De intentie is dan goed, maar de uitvoering wat minder.
Het grootste issue is vaak dat ze zelf niet inzien dat ze destructief bezig zijn. En dat ze met hun eigen destructie ook hun omgeving mee (kunnen) nemen. Zie @tequilavodka bijvoorbeeld.Ja absoluut. Het is bijna niet afdoende te analyseren, maar mijn punt is gewoon: Mensen die kampen met verslaving zijn over het algemeen geen slechte mensen. Het zijn goede mensen met goede intenties die op het verkeerde pad terecht gekomen zijn.
Ja helemaal waar, maar elke verslaving begint met gebruik. Misschien is in het begin nog de intentie om het leuk te hebben, maar op een gegeven moment gebruik je waarschijnlijk om moeilijk gevoelens of situaties te vermijden. Bedoel je misschien dat de intentie dan niet meer goed is? Omdat je dan aan het vluchten bent?Volgens mij is er nog wel een verschil tussen gebruik en verslaving hier. @PapaverMan en ik denken denk ik meer op verslavingsniveau.
Nou ik wou iets slechts met mezelf omdat ik wou dat de pijn ophield geloof ik. Is zon rare warboel aan emoties dat het lastig uit elkaar te trekken valt na 15+ jaar. En speedballen doet gekke dingen met een mens.Ja helemaal waar, maar elke verslaving begint met gebruik. Misschien is in het begin nog de intentie om het leuk te hebben, maar op een gegeven moment gebruik je misschien om moeilijk gevoelens of situaties te vermijden. Bedoel je misschien dat de intentie dan niet meer goed is? Omdat je dan aan het vluchten bent?
Ja zo zou je het kunnen zien, maar in breder perspectief denk ik dat je ook in dat latere stadium uiteindelijk nog gelukkig probeert te zijn of probeert te functioneren (wat dan toch weer goede intenties zijn, alleen slecht uitgevoerd). Dus zelfs vluchtgedrag begint met goede intenties denk ik dan. Niemand wil fundamenteel iets slechts, je kies gewoon de verkeerde aanpak om iets goeds (geluk, functioneren) te bereiken.
Sowieso vluchtgedrag, en waarschijnlijk ook wel een periode waarbij doorgebruiken nog een netto positiever resultaat oplevert dan stoppen. Maar dat is dan met name bij fysiek verslavende middelen zo, denk ik. Ik ken in ieder geval mensen die als ze opstonden zo zaten te shaken van de alcoholontwenning zaten dat ze eerst een paar drankjes nodig hadden voordat ze ueberhaupt iets konden doen waarbij fijne motoriek nodig was. Ik weet niet precies wat dan de bedoeling is, maar iets in de trant van "weer kunnen functioneren" terwijl ze zich nog verder de put in zopen natuurlijk.Ja helemaal waar, maar elke verslaving begint met gebruik. Misschien is in het begin nog de intentie om het leuk te hebben, maar op een gegeven moment gebruik je misschien om moeilijk gevoelens of situaties te vermijden. Bedoel je dat de intentie dan niet meer goed is? Omdat je dan aan het vluchten bent?
Ja zo zou je kunnen zien, maar in breder perspectief denk ik dat je ook in dat latere stadium uiteindelijk nog gelukkig probeert te zijn of probeert te functioneren (wat dan toch weer goede intenties zijn, alleen slecht uitgevoerd). Dus zelfs vluchtgedrag begint met goede intenties denk ik dan. Niemand wil fundamenteel iets slechts, je kies gewoon de verkeerde aanpak om iets goeds (geluk, functioneren) te bereiken.
Mooi omschreven iddSowieso vluchtgedrag, en waarschijnlijk ook wel een periode waarbij doorgebruiken nog een netto positiever resultaat oplevert dan stoppen. Maar dat is dan met name bij fysiek verslavende middelen zo, denk ik. Ik ken in ieder geval mensen die als ze opstonden zo zaten te shaken van de alcoholontwenning zaten dat ze eerst een paar drankjes nodig hadden voordat ze ueberhaupt iets konden doen waarbij fijne motoriek nodig was. Ik weet niet precies wat dan de bedoeling is, maar iets in de trant van "weer kunnen functioneren" terwijl ze zich nog verder de put in zopen natuurlijk.
Of dat vluchtgedrag echt een intentie is weet ik niet. Ik ben altijd al een vermijder geweest, dat was gewoon mijn strategie om om te kunnen gaan met dingen waarmee ik niet om dacht te kunnen gaan (en op die manier leerde ik het natuurlijk ook nooit maar dat terzijde). Ik deed dat een groot deel van mijn leven al. Door me ziek te melden bijvoorbeeld, of door het zo te manipuleren dat 't niet meer hoefde. Dat was de manier toen ik nog geen drugs had.
Toen mijn hoofd eenmaal door kreeg dat ik dat vermijden ook kon gaan doen door te gebruiken, ging ik dat doen. Op alles waar ik mezelf bang voor maakte. Ik had het alleen niet bewust door dat mijn hoofd dat aan het doen was.
Misschien wat herhaling van voorgaande posts, maar zo ervaar ik het als ik nu terug kijk. Maar wat @PapaverMan zegt het is heel moeilijk te ontrafelen allemaal. Misschien kan ik het maar het best samenvatten als "proberen om te gaan met (delen van) een leven dat onmogelijk lijkt".
Maar geloof je dat âjezelf iets aan willen doenâ over het algemeen een belangrijke reden is voor gebruik en/of verslaving? Ik praat even in het algemeen. Een suĂŻcidale intentie kan natuurlijk ten grondslag liggen aan gebruik (of misschien is âsuĂŻcidaalâ een te sterk woord, maar dat het je in ieder geval niet meer uitmaakt). Dat weet ik.Nou ik wou iets slechts met mezelf omdat ik wou dat de pijn ophield geloof ik.
Niet voor beginnen ermee igg nee. Maar wel vaak in later stadium.Maar geloof je dat âjezelf iets aan willen doenâ over het algemeen een belangrijke reden is voor gebruik en/of verslaving? Ik praat even in het algemeen. Een suĂŻcidale intentie kan natuurlijk ten grondslag liggen aan gebruik (of misschien is âsuĂŻcidaalâ een te sterk woord, maar dat het je in ieder geval niet meer uitmaakt). Dat weet ik.
Ja dat is idd waar het vaak naartoe gaat IME. En veel mensen gebruiken niet voor de lol maar om ergens mee te copen zodra je merkt dat dat kan. Dan was eerste keer voor de lol maar daarna niet meer.Verslaving is misschien in de kern toch iets destructiefs. Op een gegeven moment weet je wel dat het niet goed voor je is en toch ga je er meer door. Je weet al dat je jezelf aan het kapot maken bent en toch ga je door. Op dat moment is het niet rationeel meer en zijn intenties ver te zoeken. Dan wordt je geleefd en beheerst door je verslaving en veel mensen worden dan suĂŻcidaal. Hebben jullie het misschien over dat stadium @PapaverMan en @_shikantaza?
Zeker. Ik wist toen ik er begon al dat Coke heel slecht voor een mens is, maar ik bagatelliseerde dat natuurlijk, en een hele tijd was het genote op de korte termijn belangrijker dan een hartaanval over 20 jaar. Wie dan leeft, die dan zorgt, toch? En het is natuurlijk duur, en er zit een groot crimineel netwerk achter. Maarja geld had ik toen wel en tsja die mafia daar merk ik niks van. EgoĂŻstische gedachtengang natuurlijk.Verslaving is misschien in de kern toch iets destructiefs. Op een gegeven moment weet je wel dat het niet goed voor je is en toch ga je er meer door. Je weet al dat je jezelf aan het kapot maken bent en toch ga je door. Op dat moment is het niet rationeel meer en zijn intenties ver te zoeken. Dan wordt je geleefd en beheerst door je verslaving en veel mensen worden dan suĂŻcidaal. Hebben jullie het misschien over dat stadium @PapaverMan en @_shikantaza?
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."