Atomic

"Hey lieve mensen, Even een vraagje: Is de beroemde serotonine-regel ook van toepassing tussen gebruik van lsd en empathogenen? Dus moet ik na lsd gebruik ook 3 maanden wachten voor ik een empathogeen gebruik? Ik heb gelezen dat lsd ook de serotonine-processen beinvloedt en dacht dat het dus verstandiger was om de regel toe te passen. Klopt dit? Alvast bedankt voor jullie antwoorden"

"Neo-Shulginist zei: Het korte antwoord is, nee, dat hoeft niet. -Na empathogenen moet je wel 3 maanden wachten voordat je weer een empathogeen neemt. -Na empathogenen hoef je niet 3 maanden te wachten voordat je een tripmiddel zoals LSD neemt. Toch kun je beter wel een paar dagen wachten totdat je geen kater meer hebt van het empathogene middel, want als je een kater hebt dan zit je niet zo lekker in je vel. Van een kater wordt de trip minder fijn. -Na een tripmiddel zoals LSD kan je beter minimaal 2 weken wachten voordat je weer een tripmiddel neemt vanwege tijdelijke tolerantie die tripmiddelen veroorzaken. -Na een tripmiddel zoals LSD hoef je in principe niet te wachten totdat je een empathogeen neemt. Hoewel het verstandig is om wel even de tijd te nemen om uit te rusten en de trip te verwerken. Nog even een wat uitgebreider antwoord op je vraag: Serotonine is een molecuul, een boodschapperstof in het brein. En je hebt receptoren die geactiveerd worden door serotonine. Maar die receptoren worden soms ook geactiveerd door stoffen die op serotonine lijken (zoals bijvoorbeeld LSD). En dat onderscheid is belangrijk bij dit soort vragen. In de volksmond is 'serotonine' is een beetje een containerbegrip geworden. In het brein zitten maar liefst 14 verschillende serotonine receptoren die op verschillende plekken in het brein worden gevonden en ook een andere functie hebben. LSD grijpt in op een heel specifieke serotonine-receptor: de 5-HT2a-receptor. Deze receptor wordt in verband gebracht met psychedelische effecten. Uit onderzoek blijkt ook dat als je de 5-HT2a-receptor blokkeert, dat klassieke tripmiddelen dan ook niet meer hallucinogeen zijn. Empathogenen zijn doorgaans serotonine-releasers. Dat betekent dat ze niet rechtsreeks de receptor activeren, maar dat ze ervoor zorgen dat er veel serotonine wordt losgelaten in het brein. Door dat indirecte mechanisme worden (bijna) alle 14 verschillende serotonine-receptoren geactiveerd. Dat veroorzaakt dus een veel breder effect in het brein. Daardoor kan je achteraf ook meer last krijgen van een kater, want veel meer processen in het brein raken ontregeld door serotonine-releasers. Receptoren kunnen zich namelijk ongevoelig maken voor overstimulatie. Maar als een drug uit je systeem is, dan werken de natuurlijke processen dus niet meer zo goed omdat de receptor ongevoelig is geworden. Daardoor heb je bij empathogenen meer tijd nodig om de chemische balans te herstellen, want er zijn immers meer verschillende processen over het hele brein verstoord. Terwijl bij psychedelica de verstoorde balans op veel specifiekere plekken in het brein plaatsvindt en er minder tijd nodig is om die balans te herstellen. Dat is nog even simpel uitgelegd, want bij de kater en herstel van empathogenen hoort eigenlijk ook een uitleg over de rol van dopamine en noradrenaline, en de functies daarvan in het brein die dan ontregeld raken. Maar ik hou Klik om te vergroten... Wow. Dankjewel voor het verhelderende antwoord. Dat is enerzijds een duidelijk antwoord en tergelijkertijd een boeiend inzicht in een aspect van hoe het brein werkt. Ik neem de info ter harte. Nogmaals dank 🙏 Nu ga ik me inlezen in de 5-ht receptor. 👨‍🎓"

"OtherShore zei: Tja, dat geldt voor iedereen, toch? Mensen kiezen niet voor verslaving, maar met het verkeerde middel, in de verkeerde omstandigheden, kan het gebeuren. Ik hoop dat je het nooit mee hoeft te maken. Klik om te vergroten... Slecht geïnformeerd zijn of zelf-overschatting zullen dikwijls verslaving vooraf gaan schat ik. Ik denk dat bij mij ook wel een zeker nihilisme mij niet vreemd was toen ik begon met roken. Ik was nog tiener toen, bij mij zoals bij zovelen niet echt een tijd van uitsluitend doorwrochte beslissingen, 😂. Ik ben blij dat ik in die periode Naked Lunch van Burroughs gelezen heb: behalve dat dat fascinerende literatuur was heb ik daar ook wel een heilige schrik voor verslaving aan drugs van opgelopen. In mijn vroege jaren bleef ik ver weg van alles wat niet alcohol of tabak was, die drugs zag ik toen niet echt voor wat ze waren. William Burroughs zei dat hij heel geleidelijk junk werd, beetje bij beetje en in elke fase leek hij nog voldoende controle te hebben tot hij niet meer zonder kon. Hij beweerde dat hij zo junk werd bij gebrek aan enige andere motivatie die zijn leven een andere wending had kunnen geven."

"Neo-Shulginist zei: Ik denk dat de meeste mensen best weten dat drugs verslavend zijn. Maar altijd is het idee 'zoiets overkomt mij niet'. Volgens mij komt dat ook deels door de misrepresentatie van verslaving. Veelal wordt gedaan alsof het kwaadaardige middelen zijn die je in hun greep nemen. Maar als je gaat experimenteren met middelen dan zal de eerste les zijn dat het helemaal niet zo werkt. En daarna komt de echte valkuil. Want aangezien je niet hoeft te vertrouwen op de algemene opvatting over drugs, ga je dan zelf op zoek naar geschikte toepassingen, zoals ontspanning, of een prosociaal effect, of betere concentratie op werk, noem maar op. Hoe meer toepassingen je gaat vinden voor drugs, des te minder je nog een leven kunt voorstellen zonder middelen. Imo moeten we dus vooral focussen op middelengebruik als een copingmechanisme. Klik om te vergroten... Dat is een interessante kijk op de zaak. Ik kan zien hoe dat werkt denk ik. De demonisering van drugs in contrast met de realiteit van het gebruiken van drugs laat genoeg hiaten over om in “verloren te lopen”. Er is idd meer dan voldoende info over drugsgebruik beschikbaar maar daar zit veel onzin tussen. Voor pakweg heroine of zo leek de aanpak van “demonisering “ me nog niet zo ongepast maar als je het op jouw manier bekijkt zou dat dan nog wel eens fout kunnen uitpakken bij mensen die besluiten om het toch eens te proberen. Merci voor het inzicht."

"OtherShore zei: Mooi gezegd! Dat was eigenlijk ook waar ik naar heen wilde @Atomic Iedereen heeft in zijn of haar leven moeilijke periodes. Het kan maar zo zijn dat je er tijdens zo’n periode achter komt dat een bepaald middel verlichting biedt, op welke manier dan ook, en dan wordt het verleidelijk om die stof vaker te gaan gebruiken. Stapje voor stapje kunnen je grenzen ten aanzien van gebruik dan gaan vervagen, totdat je uiteindelijk op een punt komt dat er niet veel grenzen meer over zijn. Ik denk dat factoren als ‘slecht geïnformeerd zijn’, ‘zelf-overschatting’, ‘nihilisme’ en ‘gebrek aan enige andere motivatie’ hier maar een beperkte rol spelen. Het begint allemaal als een poging om te copen die vervolgens uit de hand loopt. Ik denk dat je daar in het werk van William Burroughs misschien niet zo’n goed beeld van krijgt omdat hij niet zo open is over de problemen die hem echt aan het hart gingen. Als je een biografie van de man leest kom je er toch wel achter dat hij veel heeft weggelaten. Klik om te vergroten... Ik zie je punt en ik denk dat het waardevol is. 🙏 Ik bekeek het misschien te veel alleen vanuit mijn individueel perspectief. In zekere zin zijn we altijd aan het copen denk ik en ik weet dat sommige drugs lekker zijn wanneer je je slecht voelt. In slechte tijden of een depressie wil je kijk op dingen ook wel eens veranderen en ik kan dan wel begrijpen hoe drugs dan heel sneaky deel kunnengaan uitmaken van dat “copen”. Misschien zelfs als je je goed voelt . Ik ben nog niet zover om dingen als niet goed geïnformeerd zijn of nihilisme, of dat nu staat voor een weloverwogen keuze of emotionele leegheid of wat dan ook, volledig af te schrijven maar ik heb iets belangrijks niet aangehaald. Dankjewel voor de opklaring PS: en Burroughs was idd een getroebleerd figuur , onaangename mens zelfs als zelfs de helft van z’n biografieën maar kloppen. Maar ik Lan ook wel zien dat zijn opmerking omtrent hoe hij in verslaving tuinde toch ook van waarde is. Als je voldoende waardevols, voldoende ambitie hebt in je leven is de kans kleiner dat je je verliest in 1 ding. Als je echt op geen enkele andere manier gemotiveerd bent willen de keuzes die je wel maakt snel heel erg on-constructief zijn. In die zin sluit dat deels wel aan op het copen door middel van drugs me dunkt. Die leegheid is niet goed voor een mens no matter waar ze vandaan komt."

"OtherShore zei: Fijn dat we je een beetje aan het denken hebben kunnen zetten! En verder moet je gewoon lekker je eigen mening vormen 😉 Eén puntje nog. Je zegt: Volgens mij werkt het vaak niet zo. Mensen gaan niet gebruiken omdat ze een gebrek aan motivatie hebben, maar omdat ze gemotiveerd zijn om iets van het leven te maken en bepaalde middelen daarbij lijken te helpen. In het begin hebben middelen nog de gewenste uitwerking — minder pijn, meer rust en ontspanning, meer energie. Uiteindelijk blijft daar weinig van over, maar dat komt later. Het begint als iets constructiefs; het begint met goede intenties. Het is alleen vaak de verkeerde weg naar het juiste doel. Klik om te vergroten... Misschien dat daar wel meer over geïnformeerd mag worden van school en media uit. Over hoe mensen in strategieën van drugsgebruik terecht komen en systematisch beginnen gebruiken. Ik ging er van uit dat die info out there was maar misschien was ik naïf. Misschien weten mensen wel dat drugs verslavend zijn maar niet op welke manier ze er aan verslaafd worden omdat er gedemoniseerd en niet voorgelicht wordt. Mensen zoeken altijd altijd naar strategieën om de werkelijkheid te handlen en ik kan zien hoe drugs daar heel direct lijken op in te spelen. Misschien dat onderliggende oorzaken waarom je drugs gebruikt zelfs minder belangrijk zijn qua hoeveelheid verslaafden dan het onbegrip dat er heerst over deze neiging van mensen om strategieën te hanteren en de manier waarop dope daar een easy fix lijken te zijn. Heel interessant allemaal. Nogmaals bedankt voor het bewust maken. Langs de andere kant vrees ik dat er altijd mensen gaan zijn die niet te bereiken vallen en dat het beleid dikwijls niet op de meest constructieve manier voorlicht. Persoonlijk gebruik ik vele soorten drugs nooit en andere maximum om de paar maanden en soms al eens een half jaar niets. Ook onze traditionele drug alcohol slaag ik al eens een maand of 2 over en meestal blijft dat bij 1 of 2 biertjes in het weekend, nooit in de week. Mijn argumenten die ik eerder aanhaalde bracht ik overtuigd aan omdat die voor mij werken maar goed: als je gebruiker bent moet je toch altijd maar hout vasthouden zeker. Ik heb ook wel 2 mensen gekend die verhangen waren ,en waarschijnlijk nog zijn, aan coke en alcohol. Mijn inziens hielden die teveel van het living fast and dying young concept en leefden ze tot hun eigen stomme verbazing nog toen ik afstand nam van hen. Maar misschien is die keuze die ze leken te maken ook maar gewoon een gevolg van een strategie om de werkelijkheid te handlen. Veel om over na te denken. Ik wens mensen met een verslavingsproblematiek veel sterkte en liefde toe. En ik blijf ondertussen hout vasthouden!!"

"Goed. Bedankt voor de info. Ik ga niet (te) gek doen en het op 5 mg moxy houden. Merci voor het advies. Misschien produceer ik nog wel een trip-verslag en laat ik weten hoe het gaat. Prettig eindejaar"

"Wow iedereen. Dankjewel. Ik ga het toch eens in Brussel laten testen dan. Dank je. Klopt het dat 2fdck nu ook verboden is? Ik zie het niet meer te koop staan…"

"En de high? Is die vergelijkbaar?"