Hoe bromazolam mij bijna fataal is geworden.

Neo-Shulginist zei:

Ik denk dat de meeste mensen best weten dat drugs verslavend zijn. Maar altijd is het idee 'zoiets overkomt mij niet'.
Volgens mij komt dat ook deels door de misrepresentatie van verslaving. Veelal wordt gedaan alsof het kwaadaardige middelen zijn die je in hun greep nemen. Maar als je gaat experimenteren met middelen dan zal de eerste les zijn dat het helemaal niet zo werkt. En daarna komt de echte valkuil. Want aangezien je niet hoeft te vertrouwen op de algemene opvatting over drugs, ga je dan zelf op zoek naar geschikte toepassingen, zoals ontspanning, of een prosociaal effect, of betere concentratie op werk, noem maar op. Hoe meer toepassingen je gaat vinden voor drugs, des te minder je nog een leven kunt voorstellen zonder middelen.

Imo moeten we dus vooral focussen op middelengebruik als een copingmechanisme.

Klik om te vergroten...

Dat is een interessante kijk op de zaak. Ik kan zien hoe dat werkt denk ik. De demonisering van drugs in contrast met de realiteit van het gebruiken van drugs laat genoeg hiaten over om in “verloren te lopen”. Er is idd meer dan voldoende info over drugsgebruik beschikbaar maar daar zit veel onzin tussen. Voor pakweg heroine of zo leek de aanpak van “demonisering “ me nog niet zo ongepast maar als je het op jouw manier bekijkt zou dat dan nog wel eens fout kunnen uitpakken bij mensen die besluiten om het toch eens te proberen. Merci voor het inzicht.

OtherShore zei:

Mooi gezegd! Dat was eigenlijk ook waar ik naar heen wilde @Atomic

Iedereen heeft in zijn of haar leven moeilijke periodes. Het kan maar zo zijn dat je er tijdens zo’n periode achter komt dat een bepaald middel verlichting biedt, op welke manier dan ook, en dan wordt het verleidelijk om die stof vaker te gaan gebruiken. Stapje voor stapje kunnen je grenzen ten aanzien van gebruik dan gaan vervagen, totdat je uiteindelijk op een punt komt dat er niet veel grenzen meer over zijn.

Ik denk dat factoren als ‘slecht geïnformeerd zijn’, ‘zelf-overschatting’, ‘nihilisme’ en ‘gebrek aan enige andere motivatie’ hier maar een beperkte rol spelen. Het begint allemaal als een poging om te copen die vervolgens uit de hand loopt.

Ik denk dat je daar in het werk van William Burroughs misschien niet zo’n goed beeld van krijgt omdat hij niet zo open is over de problemen die hem echt aan het hart gingen. Als je een biografie van de man leest kom je er toch wel achter dat hij veel heeft weggelaten.

Klik om te vergroten...

Ik zie je punt en ik denk dat het waardevol is. 🙏
Ik bekeek het misschien te veel alleen vanuit mijn individueel perspectief. In zekere zin zijn we altijd aan het copen denk ik en ik weet dat sommige drugs lekker zijn wanneer je je slecht voelt. In slechte tijden of een depressie wil je kijk op dingen ook wel eens veranderen en ik kan dan wel begrijpen hoe drugs dan heel sneaky deel kunnengaan uitmaken van dat “copen”. Misschien zelfs als je je goed voelt . Ik ben nog niet zover om dingen als niet goed geïnformeerd zijn of nihilisme, of dat nu staat voor een weloverwogen keuze of emotionele leegheid of wat dan ook, volledig af te schrijven maar ik heb iets belangrijks niet aangehaald. Dankjewel voor de opklaring
PS: en Burroughs was idd een getroebleerd figuur , onaangename mens zelfs als zelfs de helft van z’n biografieën maar kloppen. Maar ik
Lan ook wel zien dat zijn opmerking omtrent hoe hij in verslaving tuinde toch ook van waarde is. Als je voldoende waardevols, voldoende ambitie hebt in je leven is de kans kleiner dat je je verliest in 1 ding. Als je echt op geen enkele andere manier gemotiveerd bent willen de keuzes die je wel maakt snel heel erg on-constructief zijn. In die zin sluit dat deels wel aan op het copen door middel van drugs me dunkt. Die leegheid is niet goed voor een mens no matter waar ze vandaan komt.

Atomic zei:

Ik ben nog niet zover om dingen als niet goed geïnformeerd zijn of nihilisme, of dat nu staat voor een weloverwogen keuze of emotionele leegheid of wat dan ook, volledig af te schrijven maar ik heb iets belangrijks niet aangehaald.

Klik om te vergroten...

Fijn dat we je een beetje aan het denken hebben kunnen zetten! En verder moet je gewoon lekker je eigen mening vormen 😉

Eén puntje nog. Je zegt:

Atomic zei:

Als je voldoende waardevols, voldoende ambitie hebt in je leven is de kans kleiner dat je je verliest in 1 ding. Als je echt op geen enkele andere manier gemotiveerd bent willen de keuzes die je wel maakt snel heel erg on-constructief zijn.

Klik om te vergroten...

Volgens mij werkt het vaak niet zo. Mensen gaan niet gebruiken omdat ze een gebrek aan motivatie hebben, maar omdat ze gemotiveerd zijn om iets van het leven te maken en bepaalde middelen daarbij lijken te helpen. In het begin hebben middelen nog de gewenste uitwerking — minder pijn, meer rust en ontspanning, meer energie. Uiteindelijk blijft daar weinig van over, maar dat komt later. Het begint als iets constructiefs; het begint met goede intenties. Het is alleen vaak de verkeerde weg naar het juiste doel.

OtherShore zei:

Fijn dat we je een beetje aan het denken hebben kunnen zetten! En verder moet je gewoon lekker je eigen mening vormen 😉

Eén puntje nog. Je zegt:

Volgens mij werkt het vaak niet zo. Mensen gaan niet gebruiken omdat ze een gebrek aan motivatie hebben, maar omdat ze gemotiveerd zijn om iets van het leven te maken en bepaalde middelen daarbij lijken te helpen. In het begin hebben middelen nog de gewenste uitwerking — minder pijn, meer rust en ontspanning, meer energie. Uiteindelijk blijft daar weinig van over, maar dat komt later. Het begint als iets constructiefs; het begint met goede intenties. Het is alleen vaak de verkeerde weg naar het juiste doel.

Klik om te vergroten...

Misschien dat daar wel meer over geïnformeerd mag worden van school en media uit. Over hoe mensen in strategieën van drugsgebruik terecht komen en systematisch beginnen gebruiken. Ik ging er van uit dat die info out there was maar misschien was ik naïf. Misschien weten mensen wel dat drugs verslavend zijn maar niet op welke manier ze er aan verslaafd worden omdat er gedemoniseerd en niet voorgelicht wordt. Mensen zoeken altijd altijd naar strategieën om de werkelijkheid te handlen en ik kan zien hoe drugs daar heel direct lijken op in te spelen. Misschien dat onderliggende oorzaken waarom je drugs gebruikt zelfs minder belangrijk zijn qua hoeveelheid verslaafden dan het onbegrip dat er heerst over deze neiging van mensen om strategieën te hanteren en de manier waarop dope daar een easy fix lijken te zijn. Heel interessant allemaal. Nogmaals bedankt voor het bewust maken.
Langs de andere kant vrees ik dat er altijd mensen gaan zijn die niet te bereiken vallen en dat het beleid dikwijls niet op de meest constructieve manier voorlicht.
Persoonlijk gebruik ik vele soorten drugs nooit en andere maximum om de paar maanden en soms al eens een half jaar niets. Ook onze traditionele drug alcohol slaag ik al eens een maand of 2 over en meestal blijft dat bij 1 of 2 biertjes in het weekend, nooit in de week.
Mijn argumenten die ik eerder aanhaalde bracht ik overtuigd aan omdat die voor mij werken maar goed: als je gebruiker bent moet je toch altijd maar hout vasthouden zeker.
Ik heb ook wel 2 mensen gekend die verhangen waren ,en waarschijnlijk nog zijn, aan coke en alcohol. Mijn inziens hielden die teveel van het living fast and dying young concept en leefden ze tot hun eigen stomme verbazing nog toen ik afstand nam van hen. Maar misschien is die keuze die ze leken te maken ook maar gewoon een gevolg van een strategie om de werkelijkheid te handlen. Veel om over na te denken.
Ik wens mensen met een verslavingsproblematiek veel sterkte en liefde toe. En ik blijf ondertussen hout vasthouden!!

Neo-Shulginist zei:

Ik denk dat de meeste mensen best weten dat drugs verslavend zijn. Maar altijd is het idee 'zoiets overkomt mij niet'.
Volgens mij komt dat ook deels door de misrepresentatie van verslaving. Veelal wordt gedaan alsof het kwaadaardige middelen zijn die je in hun greep nemen. Maar als je gaat experimenteren met middelen dan zal de eerste les zijn dat het helemaal niet zo werkt. En daarna komt de echte valkuil. Want aangezien je niet hoeft te vertrouwen op de algemene opvatting over drugs, ga je dan zelf op zoek naar geschikte toepassingen, zoals ontspanning, of een prosociaal effect, of betere concentratie op werk, noem maar op. Hoe meer toepassingen je gaat vinden voor drugs, des te minder je nog een leven kunt voorstellen zonder middelen.

Imo moeten we dus vooral focussen op middelengebruik als een copingmechanisme.

Klik om te vergroten...

Wat je omschrijft is wel hoe het bij mij begonnen is.
4F-MPH om productief te kunnen zijn en beter/vaker/intensiever te sporten. Hierna volgden de andere middelen en raakte ik, zonder het door te hebben, de controle kwijt. 4F-MPH, aka 4F-Ritalin... ik zag het als een geneesmiddel.

Nu 4 jaar later is er niet veel meer van mijzelf, familiecontact of sociaal contact over.
Het maakt imo niet (veel) uit welk middel, maar waarom en hoe vaak je het neemt.

Wauw.. goed dat je dit hier deelt, je legt het ook goed uit je verhaal. Wist dat je op moest passen met dit spul, en dat je er geheugenverlies van lijdt, maar dat het ZO gevaarlijk was en blijvende effecten kon hebben daar schrik ik van.

‘Deze drugs maakt je op een gegevenmoment onbewust van je lichamelijke en mentale staat’

DIT dus. Perfecter kon je het niet beschrijven. Je bent niet echt van de kaart , maar meer op een rare automatische pilotenstand.

Sterkte! Ik hoop dat je zult herstellen. 😢❤️

OtherShore zei:

Fijn dat we je een beetje aan het denken hebben kunnen zetten! En verder moet je gewoon lekker je eigen mening vormen 😉

Eén puntje nog. Je zegt:

Volgens mij werkt het vaak niet zo. Mensen gaan niet gebruiken omdat ze een gebrek aan motivatie hebben, maar omdat ze gemotiveerd zijn om iets van het leven te maken en bepaalde middelen daarbij lijken te helpen. In het begin hebben middelen nog de gewenste uitwerking — minder pijn, meer rust en ontspanning, meer energie. Uiteindelijk blijft daar weinig van over, maar dat komt later. Het begint als iets constructiefs; het begint met goede intenties. Het is alleen vaak de verkeerde weg naar het juiste doel.

Klik om te vergroten...

Ik zit zelf helaas met teveel fysieke en psychische speeds afhankelijkheids problemen en pas ook door een hel gegaan na 3 weken dagelijks 9mg bromos te hebben gevreten. Kwam bij dit forum en schrok echt van dit verhaal maar herkende ook veel dingen. Vol interesse ieder hun reacties gelezen. Zonder account trouwens tot ik deze reactie zegt. Geen flauw idee hoe t werkt toch maar is een account gemaakt. Toen ik las wat je hier schreef en de nadruk op
"Mensen gaan niet gebruiken omdat ze een gebrek aan motivatie hebben, maar omdat ze gemotiveerd zijn om iets van het leven te maken en bepaalde middelen daarbij lijken te helpen."

Ff serieus, dit is blijk van een extreem eenzijdige blik die alleen maar op basis is van nog geen procent van de verschillende oorzaken levensomstandigheden aangeboren beperkingen en.

Ik heb dit account gemaakt om jou te vragen niet meer over verslaving te praten. Je hebt gelijk dat deze manier van verslaafd worden en deze lakse mensen bestaan. Maar dit uit je als t algehele.
Ik zeg je dat je nog zown 5 jaar tijd en daarin 2 boeken per week lezen nodig heb

De manier hoe je dit schrijft laat zien dat in jou kennis dit altijd of grotendeels verslaving zo tot stand komt

Het is nog geen kwart 100ste van een procent dat het werkelijke verhaal verteld.

Walgelijk

Pedrit078 zei:

Ik zit zelf helaas met teveel fysieke en psychische speeds afhankelijkheids problemen en pas ook door een hel gegaan na 3 weken dagelijks 9mg bromos te hebben gevreten. Kwam bij dit forum en schrok echt van dit verhaal maar herkende ook veel dingen. Vol interesse ieder hun reacties gelezen. Zonder account trouwens tot ik deze reactie zegt. Geen flauw idee hoe t werkt toch maar is een account gemaakt. Toen ik las wat je hier schreef en de nadruk op
"Mensen gaan niet gebruiken omdat ze een gebrek aan motivatie hebben, maar omdat ze gemotiveerd zijn om iets van het leven te maken en bepaalde middelen daarbij lijken te helpen."

Ff serieus, dit is blijk van een extreem eenzijdige blik die alleen maar op basis is van nog geen procent van de verschillende oorzaken levensomstandigheden aangeboren beperkingen en.

Ik heb dit account gemaakt om jou te vragen niet meer over verslaving te praten. Je hebt gelijk dat deze manier van verslaafd worden en deze lakse mensen bestaan. Maar dit uit je als t algehele.
Ik zeg je dat je nog zown 5 jaar tijd en daarin 2 boeken per week lezen nodig heb

De manier hoe je dit schrijft laat zien dat in jou kennis dit altijd of grotendeels verslaving zo tot stand komt

Het is nog geen kwart 100ste van een procent dat het werkelijke verhaal verteld.

Walgelijk

Klik om te vergroten...

Vergat een klein klein voorbeeldje erbij te geve.

Sommige mensen worden geboren zonder 8ste chromosoom en onder hen bestaan er letterlijk 0 die een werkweek van meer dan langer dan 10u per week aankunnen. Deze mensen in Nederland hebben allemaal een wayong uitkering en worden allemaal terecht helaas 100 procent levenslang afgekeurd.

Hoeveel motivatie zoude gebruikers onder deze mensen gehad hebben om iets te maken van iets waar ze allemaal voor hun 16e al te horen krijgen dat er helemaal geen kenker van het leven te maken valt. En zo vele aangeboren beperkingen. Of geboren worden in favelas. Joh en zo kan ik 100.000 voorbeelden garanderen waarmee ik jou gebrekkige kennis 100.000 x iets nieuws leer

OtherShore zei:

Ja helemaal waar, maar elke verslaving begint met gebruik. Misschien is in het begin nog de intentie om het leuk te hebben, maar op een gegeven moment gebruik je misschien om moeilijk gevoelens of situaties te vermijden. Bedoel je misschien dat de intentie dan niet meer goed is? Omdat je dan aan het vluchten bent?

Ja zo zou je het kunnen zien, maar in breder perspectief denk ik dat je ook in dat latere stadium uiteindelijk nog gelukkig probeert te zijn of probeert te functioneren (wat dan toch weer goede intenties zijn, alleen slecht uitgevoerd). Dus zelfs vluchtgedrag begint met goede intenties denk ik dan. Niemand wil fundamenteel iets slechts, je kies gewoon de verkeerde aanpak om iets goeds (geluk, functioneren) te bereiken.

Klik om te vergroten...

Nou ik wou iets slechts met mezelf omdat ik wou dat de pijn ophield geloof ik. Is zon rare warboel aan emoties dat het lastig uit elkaar te trekken valt na 15+ jaar. En speedballen doet gekke dingen met een mens.

OtherShore zei:

Ja helemaal waar, maar elke verslaving begint met gebruik. Misschien is in het begin nog de intentie om het leuk te hebben, maar op een gegeven moment gebruik je misschien om moeilijk gevoelens of situaties te vermijden. Bedoel je dat de intentie dan niet meer goed is? Omdat je dan aan het vluchten bent?

Ja zo zou je kunnen zien, maar in breder perspectief denk ik dat je ook in dat latere stadium uiteindelijk nog gelukkig probeert te zijn of probeert te functioneren (wat dan toch weer goede intenties zijn, alleen slecht uitgevoerd). Dus zelfs vluchtgedrag begint met goede intenties denk ik dan. Niemand wil fundamenteel iets slechts, je kies gewoon de verkeerde aanpak om iets goeds (geluk, functioneren) te bereiken.

Klik om te vergroten...

Sowieso vluchtgedrag, en waarschijnlijk ook wel een periode waarbij doorgebruiken nog een netto positiever resultaat oplevert dan stoppen. Maar dat is dan met name bij fysiek verslavende middelen zo, denk ik. Ik ken in ieder geval mensen die als ze opstonden zo zaten te shaken van de alcoholontwenning zaten dat ze eerst een paar drankjes nodig hadden voordat ze ueberhaupt iets konden doen waarbij fijne motoriek nodig was. Ik weet niet precies wat dan de bedoeling is, maar iets in de trant van "weer kunnen functioneren" terwijl ze zich nog verder de put in zopen natuurlijk.

Of dat vluchtgedrag echt een intentie is weet ik niet. Ik ben altijd al een vermijder geweest, dat was gewoon mijn strategie om om te kunnen gaan met dingen waarmee ik niet om dacht te kunnen gaan (en op die manier leerde ik het natuurlijk ook nooit maar dat terzijde). Ik deed dat een groot deel van mijn leven al. Door me ziek te melden bijvoorbeeld, of door het zo te manipuleren dat 't niet meer hoefde. Dat was de manier toen ik nog geen drugs had.

Toen mijn hoofd eenmaal door kreeg dat ik dat vermijden ook kon gaan doen door te gebruiken, ging ik dat doen. Op alles waar ik mezelf bang voor maakte. Ik had het alleen niet bewust door dat mijn hoofd dat aan het doen was. Het heeft te maken mijn mijn oer-instinct: bij gevaar hard wegrennen. Maar als ik in onschuldige dingen gevaar ga zien dan gaat 't natuurlijk gigantisch mis 🤔.

Misschien wat herhaling van voorgaande posts, maar zo ervaar ik het als ik nu terug kijk. Maar wat @PapaverMan zegt het is heel moeilijk te ontrafelen allemaal. Misschien kan ik het maar het best samenvatten als "proberen om te gaan met (delen van) een leven dat onmogelijk lijkt".

_shikantaza zei:

Sowieso vluchtgedrag, en waarschijnlijk ook wel een periode waarbij doorgebruiken nog een netto positiever resultaat oplevert dan stoppen. Maar dat is dan met name bij fysiek verslavende middelen zo, denk ik. Ik ken in ieder geval mensen die als ze opstonden zo zaten te shaken van de alcoholontwenning zaten dat ze eerst een paar drankjes nodig hadden voordat ze ueberhaupt iets konden doen waarbij fijne motoriek nodig was. Ik weet niet precies wat dan de bedoeling is, maar iets in de trant van "weer kunnen functioneren" terwijl ze zich nog verder de put in zopen natuurlijk.

Of dat vluchtgedrag echt een intentie is weet ik niet. Ik ben altijd al een vermijder geweest, dat was gewoon mijn strategie om om te kunnen gaan met dingen waarmee ik niet om dacht te kunnen gaan (en op die manier leerde ik het natuurlijk ook nooit maar dat terzijde). Ik deed dat een groot deel van mijn leven al. Door me ziek te melden bijvoorbeeld, of door het zo te manipuleren dat 't niet meer hoefde. Dat was de manier toen ik nog geen drugs had.

Toen mijn hoofd eenmaal door kreeg dat ik dat vermijden ook kon gaan doen door te gebruiken, ging ik dat doen. Op alles waar ik mezelf bang voor maakte. Ik had het alleen niet bewust door dat mijn hoofd dat aan het doen was.

Misschien wat herhaling van voorgaande posts, maar zo ervaar ik het als ik nu terug kijk. Maar wat @PapaverMan zegt het is heel moeilijk te ontrafelen allemaal. Misschien kan ik het maar het best samenvatten als "proberen om te gaan met (delen van) een leven dat onmogelijk lijkt".

Klik om te vergroten...

Mooi omschreven idd

PapaverMan zei:

Nou ik wou iets slechts met mezelf omdat ik wou dat de pijn ophield geloof ik.

Klik om te vergroten...

Maar geloof je dat “jezelf iets aan willen doen” over het algemeen een belangrijke reden is voor gebruik en/of verslaving? Ik praat even in het algemeen. Een suïcidale intentie kan natuurlijk ten grondslag liggen aan gebruik (of misschien is “suïcidaal” een te sterk woord, maar dat het je in ieder geval niet meer uitmaakt). Dat weet ik.

OtherShore zei:

Maar geloof je dat “jezelf iets aan willen doen” over het algemeen een belangrijke reden is voor gebruik en/of verslaving? Ik praat even in het algemeen. Een suïcidale intentie kan natuurlijk ten grondslag liggen aan gebruik (of misschien is “suïcidaal” een te sterk woord, maar dat het je in ieder geval niet meer uitmaakt). Dat weet ik.

Klik om te vergroten...

Niet voor beginnen ermee igg nee. Maar wel vaak in later stadium.

Verslaving is misschien in de kern toch iets destructiefs. Op een gegeven moment weet je wel dat het niet goed voor je is en toch ga je er meer door. Je weet al dat je jezelf aan het kapot maken bent en toch ga je door. Op dat moment is het niet rationeel meer en zijn intenties ver te zoeken. Dan wordt je geleefd en beheerst door je verslaving en veel mensen worden dan suïcidaal. Hebben jullie het misschien over dat stadium @PapaverMan en @_shikantaza?

OtherShore zei:

Verslaving is misschien in de kern toch iets destructiefs. Op een gegeven moment weet je wel dat het niet goed voor je is en toch ga je er meer door. Je weet al dat je jezelf aan het kapot maken bent en toch ga je door. Op dat moment is het niet rationeel meer en zijn intenties ver te zoeken. Dan wordt je geleefd en beheerst door je verslaving en veel mensen worden dan suïcidaal. Hebben jullie het misschien over dat stadium @PapaverMan en @_shikantaza?

Klik om te vergroten...

Ja dat is idd waar het vaak naartoe gaat IME. En veel mensen gebruiken niet voor de lol maar om ergens mee te copen zodra je merkt dat dat kan. Dan was eerste keer voor de lol maar daarna niet meer.

OtherShore zei:

Verslaving is misschien in de kern toch iets destructiefs. Op een gegeven moment weet je wel dat het niet goed voor je is en toch ga je er meer door. Je weet al dat je jezelf aan het kapot maken bent en toch ga je door. Op dat moment is het niet rationeel meer en zijn intenties ver te zoeken. Dan wordt je geleefd en beheerst door je verslaving en veel mensen worden dan suïcidaal. Hebben jullie het misschien over dat stadium @PapaverMan en @_shikantaza?

Klik om te vergroten...

Zeker. Ik wist toen ik er begon al dat Coke heel slecht voor een mens is, maar ik bagatelliseerde dat natuurlijk, en een hele tijd was het genote op de korte termijn belangrijker dan een hartaanval over 20 jaar. Wie dan leeft, die dan zorgt, toch? En het is natuurlijk duur, en er zit een groot crimineel netwerk achter. Maarja geld had ik toen wel en tsja die mafia daar merk ik niks van. Egoïstische gedachtengang natuurlijk.

Het drong wel wat meer tot me door toen ik in een psychose belandde, maar toen was ik al te ver om te kunnen stoppen zonder hulp. Ik werd inderdaad geleefd door mijn verslaving. Ik kwam op het punt dat ik wilde gebruiken als ik nuchter was, en dat gebruiken zo kut werd dat ik nuchter wilde zijn als ik onder invloed was. Ik denk dat dat voor mij een uitzichtloos leven was toen.

En met hulp erbij heeft het ook nog 5 jaar geduurd voordat ik langer clean kon worden. Pas toen doodgaan een reëele gebeurtenis op een vrij korte termijn werd, kon ik de motivatie pas opbrengen om in te zien dat het echte probleem was hoe ik tegen de wereld en het leven aan keek. En dat moest dus anders. Wat ik altijd als fundament had gehad, bleek niet te kloppen. En dat was me een bittere pil.

Ik zit op de schrijfstoel vandaag. Ik hoop dat iemand er iets aan heeft. Nu ga ik lekker naar buiten want het weer is top

_shikantaza zei:

Zeker. Ik wist toen ik er begon al dat Coke heel slecht voor een mens is, maar ik bagatelliseerde dat natuurlijk, en een hele tijd was het genote op de korte termijn belangrijker dan een hartaanval over 20 jaar. Wie dan leeft, die dan zorgt, toch? En het is natuurlijk duur, en er zit een groot crimineel netwerk achter. Maarja geld had ik toen wel en tsja die mafia daar merk ik niks van. Egoïstische gedachtengang natuurlijk.

Het drong wel wat meer tot me door toen ik in een psychose belandde, maar toen was ik al te ver om te kunnen stoppen zonder hulp. Ik werd inderdaad geleefd door mijn verslaving. Ik kwam op het punt dat ik wilde gebruiken als ik nuchter was, en dat gebruiken zo kut werd dat ik nuchter wilde zijn als ik onder invloed was. Ik denk dat dat voor mij een uitzichtloos leven was toen.

En met hulp erbij heeft het ook nog 5 jaar geduurd voordat ik langer clean kon worden. Pas toen doodgaan een reëele gebeurtenis op een vrij korte termijn werd, kon ik de motivatie pas opbrengen om in te zien dat het echte probleem was hoe ik tegen de wereld en het leven aan keek. En dat moest dus anders. Wat ik altijd als fundament had gehad, bleek niet te kloppen. En dat was me een bittere pil.

Ik zit op de schrijfstoel vandaag. Ik hoop dat iemand er iets aan heeft. Nu ga ik lekker naar buiten want het weer is top

Klik om te vergroten...

Is iig heel herkenbaar

_shikantaza zei:

Ik zit op de schrijfstoel vandaag. Ik hoop dat iemand er iets aan heeft. Nu ga ik lekker naar buiten want het weer is top

Klik om te vergroten...

Bedankt voor het delen en geniet van het weer!

De uiteindelijke beslissing om te stoppen met gebruiken, heb ik uit mijzelf genomen.
Dat heeft niemand voor mij gedaan.
Ik was zover afgegleden dat ik besefte, dat hey zo niet meer kon. Echt rock bottom was het.
Iedere dag zwaar onder invloed, de ruzies met mijn ex die dit opleverde, de groeiende malaise, ik was het helemaal zat.
Ik heb me toen laten verwijzen naar verslavingszorg en enkele maanden later ging ik de kliniek in.
Daar ben ik ontwend van benzo's en alcohol tegelijk.
Het is een tijd geweest, dat ontwennen, die ik nooit zal vergeten!
Na de kliniek ben ik 2 jaar ongeveer naar de AA gegaan en dat heeft me erdoor geholpen om het vol te houden om niet meer te drinken en niet meer te gebruiken.
Tot op de dag van vandaag bezie ik het nuchter blijven nog altijd per 24 uur.
Alhoewel ik niet vaak cravings heb, een enkele uitzondering daargelaten.
Het gaat er nog altijd om op te letten op triggers.
De blowerij, daar ben ik in 1 keer helemaal mee gestopt terwijl ik nog aan de benzo's en drank zat, met een rituele verbranding van al mijn attributen die ik gebruikte voor die blowerij, zoals bamboe bongpijpen en nog een voorraadje hash. Het hiermee stoppen was het keerpunt eigenlijk.
Ik heb nog weleens een rc geprobeerd, maar daar was ik gauw klaar mee en dit was maar een enkele keer dat de verslavings duivel spartelde om me toch weer zover te krijgen ahw...en nu is het afgelopen hoop ik.

OtherShore zei:

Mooi gezegd! Dat was eigenlijk ook waar ik naar heen wilde @Atomic

Iedereen heeft in zijn of haar leven moeilijke periodes. Het kan maar zo zijn dat je er tijdens zo’n periode achter komt dat een bepaald middel verlichting biedt, op welke manier dan ook, en dan wordt het verleidelijk om die stof vaker te gaan gebruiken. Stapje voor stapje kunnen je grenzen ten aanzien van gebruik dan gaan vervagen, totdat je uiteindelijk op een punt komt dat er niet veel grenzen meer over zijn.

Ik denk dat factoren als ‘slecht geïnformeerd zijn’, ‘zelf-overschatting’, ‘nihilisme’ en ‘gebrek aan enige andere motivatie’ hier maar een beperkte rol spelen. Het begint allemaal als een poging om te copen die vervolgens uit de hand loopt.

Ik denk dat je daar in het werk van William Burroughs misschien niet zo’n goed beeld van krijgt omdat hij niet zo open is over de problemen die hem echt aan het hart gingen. Als je een biografie van de man leest kom je er toch wel achter dat hij veel heeft weggelaten.

Klik om te vergroten...

Dát ja, je doet een poging om met iets anders te copen. Mooi verwoord. En terwijl je daar heel hard mee bezig denkt te zijn, word je bij je strot gegrepen door een stille sluipmoordenaar en blijkt je oplossing plots je probleem te zijn geworden.