#1
Vroeger, toen ik nog een jong en klein vode'tje was, had ik ook een monogame relatie. Ik was 17 volgens mij. Het was een aardige jongen, mijn eerste echte liefde. Hij was bij mij en mn vader ingetrokken, dat was al helemaal geweldig. Alleen ik had net mijn moeder verloren, hij gaf me weinig aandacht want computerspelletjes vond hij interessanter, Hij kon weinig met mijn ontluikende seksualiteit, die zich toen volop aan het ontwikkelen was.
Zet die vode dan op een feestje met heel veel alcohol, blow, een kingsize bed met zes mensen en het kwaad geschiedde.
Het is niet alleen zijn schuld dat ik ben vreemdgegaan. Was ook mijn eigen domme hoofd, naiviteit toen, en gewoon algemene seksuele moraal die naar de klote ging want vanaf toen heb ik alles met veel jongens gedaan en er niet een raar van opgekeken.
Vreemdgaan in een mono relatie is gewoon fout, maar ik mensen er meestal niet scheef voor aan. Als iemand vreemdgaat is het een teken dat er iets flink fout zit in de relatie, tenzij het gewoon een dikke player is, en dan moet er iets gebeuren, kappen ermee of eraan werken.
Zet die vode dan op een feestje met heel veel alcohol, blow, een kingsize bed met zes mensen en het kwaad geschiedde.
Het is niet alleen zijn schuld dat ik ben vreemdgegaan. Was ook mijn eigen domme hoofd, naiviteit toen, en gewoon algemene seksuele moraal die naar de klote ging want vanaf toen heb ik alles met veel jongens gedaan en er niet een raar van opgekeken.
Vreemdgaan in een mono relatie is gewoon fout, maar ik mensen er meestal niet scheef voor aan. Als iemand vreemdgaat is het een teken dat er iets flink fout zit in de relatie, tenzij het gewoon een dikke player is, en dan moet er iets gebeuren, kappen ermee of eraan werken.
