Liefde die nooit helemaal overgaat.

@ Deranged: Wat een lange zin. :P

@ Dripptone: Ik ken het ja. Ik zit ook al 4 jaar lang met zo'n "liefde die nooit helemaal over gaat".
En het ergste is dat ik er nooit wat mee heb gedaan.

Irezz zei:

verneukeratief zei:

Zes jaar is wel extreem lang. Maar ik heb met het kwijtraken van een liefde toch ook flink last gehad. De voicemail op afstand afluisteren was net uitgevonden en die heb ik toch zeker wel een jaar dagelijks afgeluisterd. Haar voicemail dan.

Klik om te vergroten...

Met zo'n dingen kwets je jezelf toch enkel harder? Als het gedaan is tussen mij en 'n liefde verwijder ik meteen alle bewijs van existance van die persoon. Hoewel ik nooit 'n ex heb gehad die eigenlijk het downe gevoel waard was. Ik ben extreem veeleisend denk ik. En kan ie 't niet aan, tsjah...

Klik om te vergroten...

Het is niet de meest praktische methode om snel over een geliefde heen te raken inderdaad. Iedere x weer een keiharde klap in je bek als ik haar nieuwe vriend op de voicemail hoorde.
Gelukkig ben ik in de loop der jaren met vallen en opstaan ´een stuk beter´ geworden in het afsluiten van liefdes.

Dat is uhh... beter?

Niet?

Jawel joh. It's okidoki.

Is er iemand die na zijn ``grote liefde`` ieder leuk meisje/jongen het liefst uitkotst, en gewoon alleen wil zijn?

Dat je bewust geen gevoel meer in je hele omgeving investeerd omdat je dat er toch niet uithaald?

Irezz zei:

Ik ben extreem veeleisend denk ik.

Klik om te vergroten...

Which is good. Als je (te?) hoge eisen stelt en iemand vindt die daaraan voldoet én het toeval wil dat diegene net zo ondersteboven is van jou als andersom... just might be the one.

mee eens!

Marla Singer zei:

De tijd heelt wonden, het is echt waar!

Klik om te vergroten...

Dus ik doe er waarschijnlijk gewoon belachelijk lang over maar uiteindelijk komt alles goed? Dat hoop ik wel.

W.F.L. zei:

KapiteinPinda zei:

Je bent er namelijk op een dag smoorverliefd op geworden, en dat is met een rede: die persoon was voor jou de ware

Klik om te vergroten...

Nou.. Tuurlijk denk je dat op zo'n moment en verliefd word je niet zonder reden, maar ik stel me daar toch wat vragen bij als je een aantal jaar later iemand tegenkomt die nóg leuker is :P

Of denken jullie: "Mijn ex was toch wel veel leuker.."?

Klik om te vergroten...

Nee dat denk ik dan niet . Ik bedoelde meer dat op het moment dat je verliefd wordt, je een persoon toch minder goed kent. Dat er bepaalde aantrekkingskracht bestaat, maar dat je later ook veel afstotende factoren kan ontdekken. Dat betekent dan echter niet dat die punten die je tot iemand aangetrokken doen voelen genegeerd kunnen worden.

Misschien klink ik wat vaag :P

Dat verdwijnt wel lichtelijk, zodra jij liefde voelt voor een ander meisje/jongen.

DrippTone zei:

Dat blijkt. Maar is het normaal om er na zo lang nog steeds moeite mee te hebben?

Klik om te vergroten...

Ik denk dat het scheelt hoe je er naar kijkt. Als je nog veel aan je ex blijft denken is het logisch dat je er moeite mee hebt. Als je tegen jezelf roept "gebeurd is gebeurd, life goes on", is het alweer een stukje makkelijker.

Bovendien maakt het ook uit hoe jullie uit elkaar zijn gegaan. Of er al langer problemen waren, wie heeft besloten om het te beëindigen, etc. En een tip die ik je kan meegeven: als je een keer een leuk iemand tegenkomt, ga die persoon dan niet vergelijken met je ex. Ga er geen maatstaf van maken dat iemand leuker/aardiger/etc moet zijn, want dat schiet ook niet op...

DrippTone zei:

Marla Singer zei:

De tijd heelt wonden, het is echt waar!

Klik om te vergroten...

Dus ik doe er waarschijnlijk gewoon belachelijk lang over maar uiteindelijk komt alles goed? Dat hoop ik wel.

Klik om te vergroten...

waarschijnlijk wel, no worries...

Drientje zei:

Wij zitten in hetzelfde schuitje Dripp!

Nog nooit was ik zo verliefd op een jongen en nog nooit was ik zo hard gekwetst. Nu 4 jaar later durf ik weer voorzichtig mezelf open te stellen voor verliefdheid maar nog steeds denk ik dat ik nooit meer zo verliefd kan worden als ik op mijn ex was.

Tijd heelt alle wonden maar er zal voor altijd een litteken zijn wat je ziel gemerkt heeft. Ook littekens vervagen maar dan nog blijft het een hard stukje in je ziel.

Klik om te vergroten...

Wij zitten in hetzelfde schuitje Dripp!

Nog nooit was ik zo verliefd op een jongen en nog nooit was ik zo hard gekwetst. Nu 4 jaar later durf ik weer voorzichtig mezelf open te stellen voor verliefdheid maar nog steeds denk ik dat ik nooit meer zo verliefd kan worden als ik op mijn ex was.

Tijd heelt alle wonden maar er zal voor altijd een litteken zijn wat je ziel gemerkt heeft. Ook littekens vervagen maar dan nog blijft het een hard stukje in je ziel.

Hoeveel tijd er ook voorbijgaat ik vind dat er nog steeds restanten blijven, helemaal vergeten is onmogelijk.

Ermee leven lukt uiteindelijk wel

De moeder van mijn dochter.Mijn ex dus.Maar haar moeder is helaas te vroeg gestorven.En die liefde voor mijn ex,die bestaat nu nog.Een-als- liefde die nooit helemaal overgaat.

mwa niet egt. tijd heelt wonden. plus ben tegenwoordig geen relatie man

Nu ik weer goed bevriend ben met mijn ex kan ik zeggen dat liefde nooit helemaal over gaat. Maar kan het wel een plaatsje geven en haar het geluk gunnen met die andere afschuwelijke kerel .... ondanks dat ik die patser echt niet moet.
Neemt niet weg dat ik nog wel eens vaker terug denk aan "onze tijd" en ernaar verlang

Ik heb vandaag na meer dan 5 jaar een vriendin/ex terug gevonden, wat ik altijd al een speciaal en 'sterk' meisje heb gevonden... Terwijl iedereen haar vroeger (vijf jaar geleden en daarna) peste op school, bleef ze ALTIJD sterk, en liet ze haar niet onderdoen.
Dat trok me aan tot haar; een sterke geest, door dik en dun; en ben buiten 'iedereens' wil, toen toch een relatie begonnen met dat meisje...

Maar vijf jaar geleden was ze plots weg.. en had sindsdien elk jaar naar haar gezocht.. GSM-nummer gevraagd aan personen die haar zouden kennen, maar telkens leverde het niets op.
vorige week voegde een meisje me toe via facebook, en ik zag meteen wie het was.. Het was 'zij'...
Vandaag heb ik meer dan een uur gereden naar haar thuis (waar we dan hadden afgesproken natuurlijk, ik ben geen stalker! ) ... Ze zag er nog steeds net dezelfde uit, en we vlogen mekaar recht in de armen, voor een dikke knuffel, die ik niet vergeet...
We hebben wat rond gereden, ergens wat gaan drinken, iets gaan uit-eten, en natuurlijk veel bijgepraat.

Uiteindelijk zijn we dan naar haar 'thuis' gegaan, waar we wat geknuffeld en gezoend hebben...
Het leek net alsof die barrière van vijf jaar ertussen nooit bestaan heeft... Het was speciaal, om het op een bescheiden manier uit te drukken...

Er komt zeker nog een vervolg op... voor de geïnteresseerden...