#1
geheugen. al is er een paar maanden geleden een MRI scan gemaakt van me hersennen gemaakt en zag er allemaal top uit
Maar dat was nu juist mijn punt, dat je het maar half accepteert en vervolgens toch uit angst ertegen gaat vechten. Ik kan je uit veelvuldige ervaring met een out of body experience zeggen dat je altijd weer terugkomt en je dus niet bang hoeft te zijn om gek te worden ofzo.
Ik snap dat het allemaal niet zo makkelijk is, maar ik hoor je toch best wel veel over angsten van bepaalde aspecten die bij trippen kunnen komen kijken. Hoe sneller je je daar overheen kunt gaan zetten, hoe makkelijker trippen wordt. Uiteindelijk ben jij, en je ego, het die het jezelf moeilijk maakt niet het tripmiddel. Kun je dit soort dingen niet accepteren en laten gaan dan zul je het altijd moeilijk houden met trippen.
Ik heb 8 maandenlang paniekaanvallen en chronische hyperventilatie gehad omdat ik in augustus 2018 veel te veel, veel te snel gedaan had. Dat is wel echt een dingetje waar ik ontzettend veel last van gehad heb. Verder valt het op zich wel mee.
Ik zie soms dingen aan voor mensen en andersom als ik begin te dissociëren, maar zodra ik me focus is het wel gewoon weer direct weg. Niet eng ook of zo, maar het gebeurt wel heel vaak sinds mijn psychedelicagebruik. Vandaag had ik het ook heel erg tijdens m'n werk. Dan dacht ik in 20 seconden 5 keer dat er iemand links in m'n ooghoek stond die geld op z'n kaart wilde zetten (ik zat in zo'n hok waar 2 kassa's stonden en m'n collega was al weg), maar dan was er gewoon niemand een kwam het doordat een deel van de muur beigeachtig was, net zoals de kleur van een gezicht zou kunnen hebben.
Soms zie ik blauwe randen rond dingen, zoals ik ze ook zie op truffels.
Het enige waar ik verder misschien wel een beetje moeite mee heb is dat ik me sinds m'n drugsgebruik niet meer helemaal grounded voel. Het is alsof ik een beetje door de ruimte zweef. Ik voel me permanent lichter. De reden dat ik er moeite mee heb is omdat ik daardoor heel soms het idee heb dat ik flauw ga vallen, terwijl ik gewoon over straat loop of iets aan het doen ben. Is nog nooit gebeurt gelukkig.
Ik zou misschien kunnen zeggen dat mijn mentale gezondheid erop achteruit gegaan is, maar ik weet eerlijk gezegd niet of dat wel echt waar is, want 85% van de problemen die ik heb die had ik al ver voordat ik met drugs begon.
Edit: en dan heb ik het alleen nog maar over de schade die ik mezelf aandoe, want ik ben m'n relaties met anderen ook wel knap hard aan het verneuken momenteel. Maar goed, ik hoop dat therapie me er dus bij gaat kunnen helpen om dat ooit in de toekomst nog recht te kunnen zetten.
XTC en de dag erna een te hoge dosis LSA (veel intenser dan verwacht in ieder geval, waardoor ik bad ging). Momenteel bijna dagelijks ketamine en af en toe een andere drug tussendoor.@Salvia Klinkt heftig. Mag ik vragen wat je in augustus 2018 gebruikt hebt? en wat je gebruik momenteel is? (ivm het kapotmaken van je relaties).
Sorry als ik je in verlegheid breng.
Alleen voeding tot je nemen die jouw lichaam en geest goed laten functioneren.Wat is dan optimaal eten? Dat lijkt mij heel moeilijk te bepalen.
verhaal over eten
Als je verder wilt praten over voeding is een nieuw topic misschien handig. We moeten inderdaad niet teveel offtopic gaan.
Wie heeft er ervaring met, of kent verhalen, van mensen die heel jong zijn begonnen met drugs? En kan daar wat meer over vertellen.
Overal lees je natuurlijk niet beginnen zolang je grijze massa nog in ontwikkeling is, slecht, etcetera etcetera. Ik kan mijn ervaring of vermoeden niet zo goed verwoorden, maar zal het proberen.
Het is maar een vermoeden of gevoel hé , take it easy mensen die het beter weten, en explain me
Heb het idee dat er iets veranderd of kapot gaat, of niet groeit in je dopamine (beloning toch) systeem. Ik ga in alles bijna altijd voor de "snelle" kick of voldoening. Heb aardig wat gebruikt vanaf m'n 12/13e. Zal vast ook aan persoonlijkheid liggen, maar "voelt" alsof ik inmiddels zo daarop ben ingesteld dat het heel moeilijk is om dat tegen gaan. Niet alleen met drugs.
Verder stopt je emotionele ontwikkeling zo goed als. Zag een topic ooit met volgens mij precies die titel , Gestopt met emotionele ontwikkeling en daar kan ik 100 procent in vinden. Het moment dat je bezig gaat met clean worden, of bewust met je "problemen" te dealen, trekt er een soort dikke mist weg en toen merkte ik dat je stukje bij beetje dingen tegenkomt waarin je een heel stuk achterloopt. Hoe adequaat te reageren op bepaalde situaties, omgaan met emoties, praten met hulpveners en uberhaupt hulp kunnen accepteren. Als je vroeger alle emoties, of nouja veel ervaart onder invloed dan wordt het later wel even op je tanden bijten, als de euforie van "1 maand clean!!!" :P zal iedereen wel last van hebben in bepaalde mate die gebruikt heeft i guess.
Kleine kanttekening ; Ik geloof niet dat dit onherstelbaar is. Absoluut niet, maar het vereist wel enige interesse in je eigen brein, een hoop lezen , en een beetje goeie moedSpieren kan je trainen en je brein is tenslotte ook een spier.
Arriverdecci!
Accepteren dat iets anders is geworden is een van de stappen om verandering voor mogelijk te stellen. En tuurlijk zullen er mensen zijn die zulke erge schade ondervinden dat het lastig wordt om vernieuwende wegen in te gaan. Die mensen zijn dan al heel ver heen en zitten waarschijnlijk niet meer ver van het eind af.
Toch wil ik dit soort uitspraken liever niet doen, zonder de uitspraak direct weer tegen te spreken. Mensen die twijfelen aan hun kracht kunnen hierdoor ontmoedigd worden.
Dus, als je denkt dat het je niet meer lukt: probeer het toch, het is het waard!
Voor iemand die hier op een forum aanwezig is, zal het niet zo snel het geval zijn dat ze al verloren zaak zijn. Het feit dat je de kracht hebt deze site op te zoeken en zo'n topic aan te maken of aan deel te kunnen nemen, zegt genoeg lijkt me.
Ja ik ben het helemaal met je eens. Helemaal wat mensen ontmoedigen betreft. Het is dan denk ik ook de beeldvorming door de mensen waar ik door omringd word, vanaf jonge leeftijd door zwaar verslaafden.
Uiteraard is het geen rozengeur en maneschijn, maar daarom stel ik de vraag! Ik wil graag weten van mensen die een gelijke situatie hebben ervaren of van hebben gehoord.Er zijn talloze mensen met onomkeerbare schade door overmatig drinken en/of drugsgebruik, juist doordat ze jong zijn begonnen.
Dan kun je honderd keer willen dat het anders is, maar dat is het niet. En dan is accepteren toch echt beter. Ik zeg niet dat deze kerel dat moet doen ofzo, maar het is echt geen rozengeur en maneschijn.
Het is dan wel weer interessant hoe je in de ene periode veel drugs gebruikt en in de andere periode te veel werkt. Dit is namelijk iets wat vaak bij verslaving, zelfbeschadiging, eetproblemen, geld uitgeven, overwerken, promiscuïteit e.d. voorkomt; van het ene copingmechanisme in het andere copingmechanisme schieten, om onbewust toch emoties te kunnen dempen of houvast te zoeken.Overigens denk ik dat mijn 2 burnouts niet drugsgerelateerd waren. Die waren toch echt het gevolg van jarenlang veel en veel te veel uren maken met veel te weinig slaap en drugs deed ik toen zo goed als niet want daar had ik geeneens tijd voor.
Nou je hebt de ziekte van Korsakov als perfect voorbeeld van onomkeerbare schade door alcoholmisbruik.Uiteraard is het geen rozengeur en maneschijn, maar daarom stel ik de vraag! Ik wil graag weten van mensen die een gelijke situatie hebben ervaren of van hebben gehoord.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."