#1
geheugen. al is er een paar maanden geleden een MRI scan gemaakt van me hersennen gemaakt en zag er allemaal top uit
Eerlijk, wat voor schade heb jij door drugs?
93 antwoorden
27 weergaven
18-5-2026
#2
Maar dat was nu juist mijn punt, dat je het maar half accepteert en vervolgens toch uit angst ertegen gaat vechten. Ik kan je uit veelvuldige ervaring met een out of body experience zeggen dat je altijd weer terugkomt en je dus niet bang hoeft te zijn om gek te worden ofzo.
Ik snap dat het allemaal niet zo makkelijk is, maar ik hoor je toch best wel veel over angsten van bepaalde aspecten die bij trippen kunnen komen kijken. Hoe sneller je je daar overheen kunt gaan zetten, hoe makkelijker trippen wordt. Uiteindelijk ben jij, en je ego, het die het jezelf moeilijk maakt niet het tripmiddel. Kun je dit soort dingen niet accepteren en laten gaan dan zul je het altijd moeilijk houden met trippen.
Ik zal het proberen.. Ik ga morgen toevallig weer LSD nemen met mijn vriend thuis. Geen garantie dat ik het krijg morgen uiteraard, maar ik zal eens proberen of het het probleem uiteindelijk op gaat lossen.
#3
@Rupsje
@Psychedelibee heeft helemaal gelijk, probeer alles te accepteren tijdens een trip en je nergens tegen te verzetten, dat laatste is de boosdoener.
Zo'n out of body experience is gewoon harstikke vet en niks om je zorgen over te maken of tegen te verzetten.
Have a nice trip morgen!![:)]()
edit;
Misschien is het beter om pas te gaan slapen als alles weer is uitgewerkt? Zo doe ik het eigenlijk altijd.
@Psychedelibee heeft helemaal gelijk, probeer alles te accepteren tijdens een trip en je nergens tegen te verzetten, dat laatste is de boosdoener.
Zo'n out of body experience is gewoon harstikke vet en niks om je zorgen over te maken of tegen te verzetten.
Have a nice trip morgen!
edit;
Misschien is het beter om pas te gaan slapen als alles weer is uitgewerkt? Zo doe ik het eigenlijk altijd.
#4
@Rupsje
@Psychedelibee heeft helemaal gelijk, probeer alles te accepteren tijdens een trip en je nergens tegen te verzetten, dat laatste is de boosdoener.
Zo'n out of body experience is gewoon harstikke vet en niks om je zorgen over te maken of tegen te verzetten.
Have a nice trip morgen!
edit;
Misschien is het beter om pas te gaan slapen als alles weer is uitgewerkt? Zo doe ik het eigenlijk altijd.
In principe probeer ik altijd heel erg om in trips mee te gaan en me niet te verzetten, maar dat is niet altijd even makkelijk. Ik heb echt al ontelbaar keren getript, maar ik blijf het moeilijk vinden, die overgave. De ene keer lukt het heel makkelijk, de andere keer is het een knelpunt.
Zeker bij zoiets als dit, wat ik daadwerkelijk echt doodeng vind maar ook omdat het in nuchtere staat dus voortduurt. Maar misschien is dit gewoon een mentaal obstakel waar ik overheen moet voor verdere persoonlijke groei, om het even heel zweverig te brengen, want 4x per week voor het slapen gaan uit je lichaam getrokken worden vind ik echt wel heel vervelend en storend worden. Zeker omdat ik er überhaupt al geen fan van was.
Dankje! Komt goed
Slapen zodra het is uitgewerkt is ook wel iets waar ik toe gedwongen ben nu ja
#5
Hoezo zweverig? Ik zie alle moeilijke dingen tijdens het trippen als een uitvergroting van angsten in het dagelijks leven en zodra je je daar overheen kunt zetten heb je daar in het dagelijks leven dus ook direct iets aan, zo kun je groeien van trippen. Het is btw niet altijd direct de angst die het tijdens trippen lijkt, maar kan ook gewoon algemeen met de angst om controle op te geven zijn. Met andere woorden, soms is een bepaalde angst tijdens trippen meer een metafoor voor een ander iets in je leven. Dat is altijd iets wat je bij jezelf na moet gaan, jij kent jezelf immers het beste.Maar misschien is dit gewoon een mentaal obstakel waar ik overheen moet voor verdere persoonlijke groei, om het even heel zweverig te brengen,
Maar als je er zo'n last van hebt is je er aan overgeven toch het beste wat je kunt doen, wellicht wordt het daarna minder en anders geeft het in ieder geval geen angst meer en heeft het dus ook geen grip meer op je. Mijn ervaring met trippen is dat als je niet met lessen aan de slag gaat, deze keer op keer terugkomen wat erg frustrerend kan werken op termijn.
De controle opgeven is echt een van de krachtigste dingen die trippen je kan leren, want als je er diep naar kijkt zul je zien dat je ook in het dagelijks leven vrijwel nergens echt controle op hebt en dat die controle drang slechts een illusie is die alleen maar een hoop stress met zich meebrengt. De dingen waar we wel controle over hebben zijn klein en het geeft enorm veel rust als je je enkel nog daar op focust en voor de rest gewoon meegaat met de flow des levens.
#6
Hoezo zweverig? Ik zie alle moeilijke dingen tijdens het trippen als een uitvergroting van angsten in het dagelijks leven en zodra je je daar overheen kunt zetten heb je daar in het dagelijks leven dus ook direct iets aan, zo kun je groeien van trippen. Het is btw niet altijd direct de angst die het tijdens trippen lijkt, maar kan ook gewoon algemeen met de angst om controle op te geven zijn. Met andere woorden, soms is een bepaalde angst tijdens trippen meer een metafoor voor een ander iets in je leven. Dat is altijd iets wat je bij jezelf na moet gaan, jij kent jezelf immers het beste.
Maar als je er zo'n last van hebt is je er aan overgeven toch het beste wat je kunt doen, wellicht wordt het daarna minder en anders geeft het in ieder geval geen angst meer en heeft het dus ook geen grip meer op je. Mijn ervaring met trippen is dat als je niet met lessen aan de slag gaat, deze keer op keer terugkomen wat erg frustrerend kan werken op termijn.
De controle opgeven is echt een van de krachtigste dingen die trippen je kan leren, want als je er diep naar kijkt zul je zien dat je ook in het dagelijks leven vrijwel nergens echt controle op hebt en dat die controle drang slechts een illusie is die alleen maar een hoop stress met zich meebrengt. De dingen waar we wel controle over hebben zijn klein en het geeft enorm veel rust als je je enkel nog daar op focust en voor de rest gewoon meegaat met de flow des levens.
Mooi verwoord!
#7
Hi there,
Even concreet gezegd ; wat voor schade merk jij nou echt ? Ik heb het natuurlijk niet over " Ik heb na 6 dagen festival met 3 uur slaap, 2 ons pep en een zak mdma waar je in kan kamperen last van slaapverlamming en gekke schokjes in mijn hoofd, hoe kan dat ?
Maar meer over mensen die drugs, welke dan ook, vaak voor langere tijd gebruiken, de "regels" voor zover je van regels kan spreken herkennen en op de hoogte zijn van enige basiskennis van drugs en alles eromheen.
Ik ben nieuwsgierig naar de antwoorden van "ervaren" gebruikers. Mensen die geruime tijd ervaring hebben met een, meerdere of zoveel mogelijk middelen, en dus ook kunnen herkennen, vooral achteraf wat het nou uiteindelijk met je heeft gedaan. Maak me geen zorgen over iets, fysiek helemaal niet, eerder geestelijk.Maar alles hangt natuurlijk samen haha, en ik was wel geinteresseerd of mensen dit herkennen. Zal aftrappen,
Lichamelijk eigelijk niks blijvends. Als slapen bij lichamelijk hoort dan wel, na een hook aan g 24/7 de laatste 4 maanden, slaap ik niet meer normaal. Zal ook komen door andere dingen maar slaap nooit meer langer door dan 3 Max 4 uur, soms erna nog heel even. Nachtmerries, gekke angst snachts enzo en mn laatste buisje was bijna 2 jaar geleden. Ben er aan gewend nu dus het is niet heel erg maar wel permanent een beetje oververmoeid.
Denk dat mentaal het meest is veranderd. Mijn geheugen is erg achteruit gegaan (geen last van dmv handigheidjes voor jezelf, herinneringen op post its, lijstjes schrijven. Want kan anders echt verdwaasd in de ah staan of 3x op 1 dag naar de supermarkt voor haargel , en alle drie de keren met vanalles thuiskomen behalve... vroeger wist ik je telefoon nummer na 2 keer opnoemen uit mn hoofd voor de rest van het jaar. Kan mijn eigen postcodes door de war halen, daar merk ik het regelmatig aan.
Achterdochtiger, meer drukte en situaties met veel variabelen (meer) gaan vermijden. Altijd maar dat op je hoede zijn, altijd maar een plan a tm z willen hebben.
Altijd bezig zijn met hoe je overkomt door zo lang verbergen van je gebruik, ook wanneer je gewoon nuchter bent. Want was als........je betrapt wordt op werk, je baan kwijt raakt, huur niet betaald en zo voedt dat zichzelf. Ben overigens nog nooit betrapt of zelfs maar een opmerking.
Je eigenwaarde gaat er ook niet op vooruit. Heb wel dingen gedaan waardoor je achteraf anders naar jezelf lijkt.
Emotioneel instabiele(r) dan eerst, makkelijker uit het veld te slaan
Brand los, en om positief af te sluiten heeft het me wel ontzettend zelfredzaam gemaakt. Niet gauw bang of overstuur, en kan, afkloppen, altijd mn hoofd koel houden en prioriteiten stellen. Drugs gerelateerde situaties hebben dat denk ik wel helpen creeeren
Drugs en alles eromheen hebben me niet gemaakt tot wie ik nu ben maar een paar flinke deuken kan ik niet ontkennen helaas![:grimacing:]()
Ik merk dat door mijn wekelijks/dagelijks speed gebruik over een ongevere periode van 3jaar. Dat ik een stuk minder plezier heb aan de kleinere dingen als een keer met vrienden een ijsje halen in de stad (voornamelijk als ik nuchter ben), en vaak heel moe wordt rond dezelfde tijd dat ik regelmatig gebruikte als ik een keer niks of minder nam
Ook een voorbeeld dat mijn huid een stuk 'zwakker' is , ik heb nu heel snel losse felletjes of langblijvende wondjes en ook heel veel pukkels . Ook is mijn neus botje een aardig stukje weggesleten en heb ik regelmatig een plotselinge bloedneus .
Als laatste is mijn algemene humeur een flink stuk gedaald en ben ik vaak chagarijnig of mopperend .
Misschien was het wel eerst handig dat ik mezelf had voorgesteld in dat voorstel topic
#8
Dat maakte ik al op uit je eerdere posts ja, vandaar dat ik het aanhaalde.Controle opgeven heb ik altijd al een lastig iets gevonden, ik ben een behoorlijke control freak.
In zekere zin zijn we allemaal wel een beetje control freaks, alleen de een wat meer dan de ander natuurlijk. Mijn eerste echte les met psychedelica was de controle opgeven, zo heb ik in mijn eerste 10 trips een stuk of 5 moeilijke trips gehad waarbij de controle opgeven centraal stond. Sindsdien kan ik eigenlijk alles gewoon op mij af laten komen met trippen en kan het niet gek genoeg worden zeg maar. Wat daarbij trouwens mij ook heeft geholpen is dat ik in die tijd begon met backpacken waarbij ook nooit alles gaat zoals je op voorhand denkt.
Tot op de dag van vandaag ben ik blij dat psychedelica me heel snel geleerd heeft de controle op te geven, want ik heb daar ook in het dagelijks leven enorm profijt van en ben daardoor een stuk relaxter geworden.
Zo heb ik het wel altijd ervaren. Psychedelica blijven mij elke keer terugbrengen naar dezelfde plek totdat ik ermee aan de slag ga en weer verder met nieuwe lessen kan.Een beetje alsof psychedelica het de hele tijd terug gooit naar me en ik toch echt iets moet leren, denk ik, als ik er zo over nadenk. Alsof het een enorm belangrijke les is die ik echt een keer moet ondergaan.
In het begin zag ik trippen vooral als iets leuks, wat het overwegend natuurlijk ook gewoon is, maar daardoor deed ik te weinig met de lessen en dat begon te frustreren omdat ik dus telkens weer op hetzelfde werd gewezen. Sindsdien ga ik er direct mee aan de slag en dan nog kunnen veel lessen meerdere trips in beslag nemen, maar de frustratie is weg omdat ik nu weet dat ik er wel mee aan de slag ga en dus tenminste langzaam progressie maak.
#9
Peesontsteking en zenuwbeschadiging.
Peesontsteking na 5 dagen non stop CAD tekenen onder invloed van pep.
De pezen zwelden op en knelden zenuwen en bloedvaten in mijn pols af met zenuwbeschadiging tot gevolg.
Ik had geen gevoel, coördinatie en kracht meer in mijn handen.
Na 8 maanden speciale fysiotherapie voor hand en pols plus het dragen van een spalk gaat het nu weer de goede kant op.
Peesontsteking na 5 dagen non stop CAD tekenen onder invloed van pep.
De pezen zwelden op en knelden zenuwen en bloedvaten in mijn pols af met zenuwbeschadiging tot gevolg.
Ik had geen gevoel, coördinatie en kracht meer in mijn handen.
Na 8 maanden speciale fysiotherapie voor hand en pols plus het dragen van een spalk gaat het nu weer de goede kant op.
#10
Ik heb 8 maandenlang paniekaanvallen en chronische hyperventilatie gehad omdat ik in augustus 2018 veel te veel, veel te snel gedaan had. Dat is wel echt een dingetje waar ik ontzettend veel last van gehad heb. Verder valt het op zich wel mee.
Ik zie soms dingen aan voor mensen en andersom als ik begin te dissociëren, maar zodra ik me focus is het wel gewoon weer direct weg. Niet eng ook of zo, maar het gebeurt wel heel vaak sinds mijn psychedelicagebruik. Vandaag had ik het ook heel erg tijdens m'n werk. Dan dacht ik in 20 seconden 5 keer dat er iemand links in m'n ooghoek stond die geld op z'n kaart wilde zetten (ik zat in zo'n hok waar 2 kassa's stonden en m'n collega was al weg), maar dan was er gewoon niemand een kwam het doordat een deel van de muur beigeachtig was, net zoals de kleur van een gezicht zou kunnen hebben.
Soms zie ik blauwe randen rond dingen, zoals ik ze ook zie op truffels.
Het enige waar ik verder misschien wel een beetje moeite mee heb is dat ik me sinds m'n drugsgebruik niet meer helemaal grounded voel. Het is alsof ik een beetje door de ruimte zweef. Ik voel me permanent lichter. De reden dat ik er moeite mee heb is omdat ik daardoor heel soms het idee heb dat ik flauw ga vallen, terwijl ik gewoon over straat loop of iets aan het doen ben. Is nog nooit gebeurt gelukkig.
Ik zou misschien kunnen zeggen dat mijn mentale gezondheid erop achteruit gegaan is, maar ik weet eerlijk gezegd niet of dat wel echt waar is, want 85% van de problemen die ik heb die had ik al ver voordat ik met drugs begon.
Edit: en dan heb ik het alleen nog maar over de schade die ik mezelf aandoe, want ik ben m'n relaties met anderen ook wel knap hard aan het verneuken momenteel. Maar goed, ik hoop dat therapie me er dus bij gaat kunnen helpen om dat ooit in de toekomst nog recht te kunnen zetten.
Ik zie soms dingen aan voor mensen en andersom als ik begin te dissociëren, maar zodra ik me focus is het wel gewoon weer direct weg. Niet eng ook of zo, maar het gebeurt wel heel vaak sinds mijn psychedelicagebruik. Vandaag had ik het ook heel erg tijdens m'n werk. Dan dacht ik in 20 seconden 5 keer dat er iemand links in m'n ooghoek stond die geld op z'n kaart wilde zetten (ik zat in zo'n hok waar 2 kassa's stonden en m'n collega was al weg), maar dan was er gewoon niemand een kwam het doordat een deel van de muur beigeachtig was, net zoals de kleur van een gezicht zou kunnen hebben.
Soms zie ik blauwe randen rond dingen, zoals ik ze ook zie op truffels.
Het enige waar ik verder misschien wel een beetje moeite mee heb is dat ik me sinds m'n drugsgebruik niet meer helemaal grounded voel. Het is alsof ik een beetje door de ruimte zweef. Ik voel me permanent lichter. De reden dat ik er moeite mee heb is omdat ik daardoor heel soms het idee heb dat ik flauw ga vallen, terwijl ik gewoon over straat loop of iets aan het doen ben. Is nog nooit gebeurt gelukkig.
Ik zou misschien kunnen zeggen dat mijn mentale gezondheid erop achteruit gegaan is, maar ik weet eerlijk gezegd niet of dat wel echt waar is, want 85% van de problemen die ik heb die had ik al ver voordat ik met drugs begon.
Edit: en dan heb ik het alleen nog maar over de schade die ik mezelf aandoe, want ik ben m'n relaties met anderen ook wel knap hard aan het verneuken momenteel. Maar goed, ik hoop dat therapie me er dus bij gaat kunnen helpen om dat ooit in de toekomst nog recht te kunnen zetten.
#11
Schade is een groot woord. Het heeft mijn leven veranderd en een mens van mij gemaakt. Leven is mooi. Eindelijk.
#12
Al vanaf mijn kindertijd zit ik aan de anripsychotica, antidepressiva, drugs... Ben eigenlijk nooit echt compleet nuchter geweest, en ik ben mijn hele vertrouwen daar in mijzelf ook in kwijt geraakt. Ik denk dat ik elke maand sowieso een flinke trip nodig ben om normaal te kunnen functioneren. Spijtig maar waar. Toch beter dan de zyprexa, wellbutrin, methylfenidaat, hasj, coke, heroine, benzodiazepinnes, mdma en van die vage research chemicals. Ik ben helemaal klaar met drugs en medicijnen, maar nuchter zijn beleef ik als leeg, deprimerend en ontzettend saai.
De vraag is of ik er schade aan heb ondervonden. Ik ben net 30 geworden en ik ben scherper van geest dan ooit, maar dat komt denk ik eerder door mijn autisme. Als kind was ik behoorlijk gedragsgestoord en begreep ik compleet niks van de wereld. Ik ging van behoorlijk autistisch naar nu licht autistisch (mcdd). Ook is het mij de afgelopen twee weken gelukt om met een geheugentechniek 130 nieuwe engelstalige woorden te onthouden. Ik lees veel en ik hou mij bezig met wiskunde. Als kind werd ik gezien als iemand die lijdt aan dyscalculie en vanaf oktober is het mij gelukt om twee werkboeken over algebra uit te werken en het grotendeels te begrijpen. Het lukt mij om gemiddeld zo'n 6uur per dag te lezen en mij met algebra bezig te houden. Ik wandel elke dag een uur, ik mediteer 2x daags 20minuten, ik sta dagelijks twee minuten lang onder de koude douche en bouw dit uit met het nemen van een ijsbad in de toekomst. Mijn motivatie, de wil om te werken, leergierigheid, is nu hoger dan ooit. Ik begin ook steeds meer inzicht te krijgen in sociale interactie tussen mensen. Hoe dat werkt met communicatie en dergelijke. Het lijkt wel alsof mijn brein het juist steeds beter doet in plaats van slechter. Qua uiterlijk ben ik erop vooruit gegaan in de zin van dat ik niet meer lijdt aan overgewicht. Als kind, puber en rond mijn 25e was ik echt heel erg dik. Ik heb altijd een ding gehad voor junkfood in grote proporties. Dat is ook een verslaving waar ik steeds meer grip op krijg. Ik kan nu jeanmaat w33 aan terwijl ik op mijn 27 de grootste jeanmaat niet meer aan.
De vraag is of ik er schade aan heb ondervonden. Ik ben net 30 geworden en ik ben scherper van geest dan ooit, maar dat komt denk ik eerder door mijn autisme. Als kind was ik behoorlijk gedragsgestoord en begreep ik compleet niks van de wereld. Ik ging van behoorlijk autistisch naar nu licht autistisch (mcdd). Ook is het mij de afgelopen twee weken gelukt om met een geheugentechniek 130 nieuwe engelstalige woorden te onthouden. Ik lees veel en ik hou mij bezig met wiskunde. Als kind werd ik gezien als iemand die lijdt aan dyscalculie en vanaf oktober is het mij gelukt om twee werkboeken over algebra uit te werken en het grotendeels te begrijpen. Het lukt mij om gemiddeld zo'n 6uur per dag te lezen en mij met algebra bezig te houden. Ik wandel elke dag een uur, ik mediteer 2x daags 20minuten, ik sta dagelijks twee minuten lang onder de koude douche en bouw dit uit met het nemen van een ijsbad in de toekomst. Mijn motivatie, de wil om te werken, leergierigheid, is nu hoger dan ooit. Ik begin ook steeds meer inzicht te krijgen in sociale interactie tussen mensen. Hoe dat werkt met communicatie en dergelijke. Het lijkt wel alsof mijn brein het juist steeds beter doet in plaats van slechter. Qua uiterlijk ben ik erop vooruit gegaan in de zin van dat ik niet meer lijdt aan overgewicht. Als kind, puber en rond mijn 25e was ik echt heel erg dik. Ik heb altijd een ding gehad voor junkfood in grote proporties. Dat is ook een verslaving waar ik steeds meer grip op krijg. Ik kan nu jeanmaat w33 aan terwijl ik op mijn 27 de grootste jeanmaat niet meer aan.
#13
Niks!
#14
Een hoop geld..
Zeker die coke!
Zeker die coke!
#15
Een hoop geld..
Zeker die coke!
So indd, dure tyfus troep dat het is! Zo klaar mee gelukkig..
#16
Ik niet gewoon op zijn tijd af en toe een keertje los..
#17
Ik niet gewoon op zijn tijd af en toe een keertje los..
Ik was er ook mede klaar mee omdat er elke x versneden teringzooi wordt verkocht hier in de omgeving, vind t gewoon zonde van m'n centen die lui lachen zich rot.. ze sturen ook altijd van die aanbiedingen per sms, nou ze duwen t maar lekker in een heel donker gaatje😆
Echt goeie geen idee waar k dat vandaan haal maar heb niet eens zin om daar moeite voor te doen, mocht t een x op m'n pad komen zie k het wel weer mr k ga niet op zoek
#18
Door een combinatie van factoren: vitamine en mineralen gebrek (chronisch door darmbypass), overmatig spugen en medicatie en tandenknarsen, zijn mijn tanden heel erg aangetast. Het is van voren niet te zien maar ik weet dat binnenkort er niks meer over is en de neptandjes zich nergens meer aan kunnen hechten...
#19
Ik heb 8 maandenlang paniekaanvallen en chronische hyperventilatie gehad omdat ik in augustus 2018 veel te veel, veel te snel gedaan had. Dat is wel echt een dingetje waar ik ontzettend veel last van gehad heb. Verder valt het op zich wel mee.
Ik zie soms dingen aan voor mensen en andersom als ik begin te dissociëren, maar zodra ik me focus is het wel gewoon weer direct weg. Niet eng ook of zo, maar het gebeurt wel heel vaak sinds mijn psychedelicagebruik. Vandaag had ik het ook heel erg tijdens m'n werk. Dan dacht ik in 20 seconden 5 keer dat er iemand links in m'n ooghoek stond die geld op z'n kaart wilde zetten (ik zat in zo'n hok waar 2 kassa's stonden en m'n collega was al weg), maar dan was er gewoon niemand een kwam het doordat een deel van de muur beigeachtig was, net zoals de kleur van een gezicht zou kunnen hebben.
Soms zie ik blauwe randen rond dingen, zoals ik ze ook zie op truffels.
Het enige waar ik verder misschien wel een beetje moeite mee heb is dat ik me sinds m'n drugsgebruik niet meer helemaal grounded voel. Het is alsof ik een beetje door de ruimte zweef. Ik voel me permanent lichter. De reden dat ik er moeite mee heb is omdat ik daardoor heel soms het idee heb dat ik flauw ga vallen, terwijl ik gewoon over straat loop of iets aan het doen ben. Is nog nooit gebeurt gelukkig.
Ik zou misschien kunnen zeggen dat mijn mentale gezondheid erop achteruit gegaan is, maar ik weet eerlijk gezegd niet of dat wel echt waar is, want 85% van de problemen die ik heb die had ik al ver voordat ik met drugs begon.
Edit: en dan heb ik het alleen nog maar over de schade die ik mezelf aandoe, want ik ben m'n relaties met anderen ook wel knap hard aan het verneuken momenteel. Maar goed, ik hoop dat therapie me er dus bij gaat kunnen helpen om dat ooit in de toekomst nog recht te kunnen zetten.
@Salvia Klinkt heftig. Mag ik vragen wat je in augustus 2018 gebruikt hebt? en wat je gebruik momenteel is? (ivm het kapotmaken van je relaties).
Sorry als ik je in verlegheid breng.
#20
Ik vind dit een enorm intressante topic. Ikzelf gebruik recreatief:
xtc 1x in de 3 maanden, tussendoor soms speed soms psychedelica maar tesamen niet meer dan 1x per maand.
Soms blow/drink ik (ik houd het niet precies bij, maar vaker dan 1x in de 2 weken is het niet)
Voor zo'n 2 jaartjes nu.
En toch vraag ik me af hoeveel schade zoiets mij brengt. Ikzelf heb niet het idee dat ik schade oploop. Afgezien van de gebruikelijke katers na gebruik. Maar ja, ik kan niet zo eenvoudig even aan mijn lever en brein vragen hoe het nou is![:tongueout:]()
.
Verder ben ik nu 4 jaar geleden afgestudeerd en aan het werk. Ik ben wel ontevreden met hoe mijn leven nu is.
Een paar naasten denken dat dit door mijn gebruik komt, ik zelf geloof dat niet. Die naasten zijn ook van de "drugs are BAD m'kaaaaay" groep, dus ik vind die zorgen twijfelachtig. Maar of ze ongelijk hebben weet ik niet.
Ik maak me wel zorgen over een vriend. Hij blowt nagenoeg dagelijks, ik merk opzich weinig verandering in zijn gedrag. Alleen dat zijn motivatie om dingen te ondernemen minder wordt. Hij zegt dat het komt doordat hij momenteel niet erg gelukkig is (hij zit vast qua werk en huur) en dat blowen hem juist helpt ontspannen :/.
xtc 1x in de 3 maanden, tussendoor soms speed soms psychedelica maar tesamen niet meer dan 1x per maand.
Soms blow/drink ik (ik houd het niet precies bij, maar vaker dan 1x in de 2 weken is het niet)
Voor zo'n 2 jaartjes nu.
En toch vraag ik me af hoeveel schade zoiets mij brengt. Ikzelf heb niet het idee dat ik schade oploop. Afgezien van de gebruikelijke katers na gebruik. Maar ja, ik kan niet zo eenvoudig even aan mijn lever en brein vragen hoe het nou is
Verder ben ik nu 4 jaar geleden afgestudeerd en aan het werk. Ik ben wel ontevreden met hoe mijn leven nu is.
Een paar naasten denken dat dit door mijn gebruik komt, ik zelf geloof dat niet. Die naasten zijn ook van de "drugs are BAD m'kaaaaay" groep, dus ik vind die zorgen twijfelachtig. Maar of ze ongelijk hebben weet ik niet.
Ik maak me wel zorgen over een vriend. Hij blowt nagenoeg dagelijks, ik merk opzich weinig verandering in zijn gedrag. Alleen dat zijn motivatie om dingen te ondernemen minder wordt. Hij zegt dat het komt doordat hij momenteel niet erg gelukkig is (hij zit vast qua werk en huur) en dat blowen hem juist helpt ontspannen :/.