#1
Oke.Dat is niet helemaal hoe neurotransmitters werken. Je brein is ook geen spier.
Hoe dan wel?
Eerlijk, wat voor schade heb jij door drugs?
93 antwoorden
40 weergaven
18-5-2026
Hoe dan wel?
#2
Oke.
Hoe dan wel?
Ik ben geen neuroloog, maar de stelling dat dopamine verantwoordelijk is voor beloning, of het gevoel beloond te worden is onjuist.
Dopamine is oa verantwoordelijk voor het leren en onthouden wat het precies is dat zorgt voor de beloning.
In een studie met ratten is bijv naar voren gekomen dat ratten waarin dopamine werd onderdrukt evenveel plezier beleven.
In een andere studie steeg dopamine in afwachting van hun dosis heroine, maar was drastisch lager toen de rat het zelf moest nemen. De reden hiervoor is dat het de eerste keer was.
Daarbij heeft dopamine veel meer functies in het lichaam dan enkel mbt beloning.
#3
Je hersenen passen zich wel degelijk aan op het drugsgebruik en ik betwijfel of dat compleet onomkeerbaar is.. Zeker aangezien neuroplasticiteit afneemt naarmate je ouder wordt. Van langdurig drugsgebruik (en zeker op jonge leeftijd gok ik) kun je chronische klachten ontwikkelen zoals angst, depressie, maar ook aandachts- of geheugenproblemen, of persoonlijkheidsproblematiek. Dat kan door simpelweg tekorten in de hersenen maar ook omdat je persoonlijkheid zich aanpast op je drugsgebruik (en dat hangt natuurlijk ook weer samen).Kleine kanttekening ; Ik geloof niet dat dit onherstelbaar is. Absoluut niet, maar het vereist wel enige interesse in je eigen brein, een hoop lezen , en een beetje goeie moedSpieren kan je trainen en je brein is tenslotte ook een spier.
Psychotherapeutisch gezien is het ook niet helemaal onherstelbaar. Als je in je jeugd niet goed leert om met emoties om te gaan, adequaat te reageren op bepaalde situaties, om je veilig en vertrouwd te voelen, om hulp te vragen, verantwoordelijkheid te nemen of grenzen aan te geven (dat soort zaken), kun je dit later inderdaad nog leren zoals bijv. in therapie (al kan dit een behoorlijk lange weg zijn). Maar je blijft wel je kwetsbaarheid behouden, ook als je in de tussentijd nieuwe patronen hebt ontwikkeld. Ookal bewandel je de oude wegen niet zo vaak meer, ze blijven wel gewoon bestaan. De manier waarop het je heeft gevormd kun je niet compleet ongedaan maken.
#4
Je hersenen passen zich wel degelijk aan op het drugsgebruik en ik betwijfel of dat compleet onomkeerbaar is.. Zeker aangezien neuroplasticiteit afneemt naarmate je ouder wordt. Van langdurig drugsgebruik (en zeker op jonge leeftijd gok ik) kun je chronische klachten ontwikkelen zoals angst, depressie, maar ook aandachts- of geheugenproblemen, of persoonlijkheidsproblematiek. Dat kan door simpelweg tekorten in de hersenen maar ook omdat je persoonlijkheid zich aanpast op je drugsgebruik (en dat hangt natuurlijk ook weer samen).
Psychotherapeutisch gezien is het ook niet helemaal onherstelbaar. Als je in je jeugd niet goed leert om met emoties om te gaan, adequaat te reageren op bepaalde situaties, om je veilig en vertrouwd te voelen, om hulp te vragen, verantwoordelijkheid te nemen of grenzen aan te geven (dat soort zaken), kun je dit later inderdaad nog leren zoals bijv. in therapie (al kan dit een behoorlijk lange weg zijn). Maar je blijft wel je kwetsbaarheid behouden, ook als je in de tussentijd nieuwe patronen hebt ontwikkeld. Ookal bewandel je de oude wegen niet zo vaak meer, ze blijven wel gewoon bestaan. De manier waarop het je heeft gevormd kun je niet compleet ongedaan maken.
Ik hou het er voor mezelf maar op dat zgn. schematherapie niet helemaal een waste of time is, maar om het even anders te verwoorden;
Je kan in ieder geval alles binnen je macht doen dingen te herstellen
Klinkt niet positief, al die dingen. Herken me in alles wat je opnoemt behalve grenzen aangeven en nu ik dit opschrijf ... herken ik me wel in alles wat je opnoemt
Thanks voor je antwoord,een duidelijke. Kan niet zo goed op Google of andere fora iets vinden over deze precieze vraag, of het zijn 10000 dezelfde tips die ik inmiddels wel weet.
Toch ga ik me geen zak aantrekken van deze informatie, want sta morgen nog steeds op met het idee dat ik bepaald gedrag kan en ga aanpassen, d.m.v proberen te snappen waarom je je gedraagt zoals je dat doet. En nooit te laat bent om te leren
( Overigens zet ik nu de fik in Zero.... zie je de rooksignalen al?)
#5
Ik heb dan ook nooit gezegd dat dopamine alleen voor het beloningsgevoel.
Waarom is die stelling niet waar dan ? Ik kan het zo gauw niet vinden met simpele searches als dopamine beloning etc, dus als jij het me wel kan vertellen
Misschien wat simpel gezegd, maar niet onjuist toch.
Maarrrrrr dat was de oorspronkelijke vraag niet........
Omdat dopamine je geen fijn gevoel geeft. Het zorgt ervoor dat bepaalde handelingen tot een fijn gevoel leiden.
Dopamine is zelf ook geen verslavende stof, en een tekort aan dopamine leidt tot een catatonische staat. Ik weet niet of je dat wel eens gezien hebt, maar dat is angstaanjagend.
Dat is het probleem ook met willen hergebruiken, de herinnering is neurologisch (door oa dopamine) opgeslagen. Als je interesse hebt wil ik je best wel wat artikelen sturen.
#6
@Zwijgrecht je kanttekening over geloof is de sleutel. Als je gelooft dat het onveranderlijk is, zal het zo zijn. Daarnaast zijn er zat andere dingen waar je plezier en (emotionele) rust uit kunt halen. Soms is het even zoeken, onvindbaar is het iig niet.
#7
Thanx man, daar geloof ik ook in@Zwijgrecht je kanttekening over geloof is de sleutel. Als je gelooft dat het onveranderlijk is, zal het zo zijn. Daarnaast zijn er zat andere dingen waar je plezier en (emotionele) rust uit kunt halen. Soms is het even zoeken, onvindbaar is het iig niet.
Het is ook niet wereldschokkend, ben nog steeds een gezonde gast, fysiek is helemaal niks mis. Eigelijk heb ik niks te zeiken, zit hier nu warm, ben gezond, heb een gezond verstand, en werk waar ik elke dag met plezier naar toe ga. Ook een duidelijk toekomstplan dus niet zoekende naar een doel.
Maar mentaal kijk ik nu terug en ben ik me er laatst bewust van geworden dat het wel het e.e.a heeft aangericht. Niks wat ik nog niet wist, wel iets wat ik pas op dat moment liet binnenkomen. Omdat ik wat aan het doen ben om bepaalde reacties en mechanismen te veranderen, en dat heeft onlosmakelijk met mekaar te maken.
Mocht een slimme brugklasser dit ooooit lezen ; wacht er nog even mee vriend, tot je doorhebt dat je beslissingen ook daadwerkelijk JOU beslissingen zijn
#8
@Zwijgrecht je kanttekening over geloof is de sleutel. Als je gelooft dat het onveranderlijk is, zal het zo zijn. Daarnaast zijn er zat andere dingen waar je plezier en (emotionele) rust uit kunt halen. Soms is het even zoeken, onvindbaar is het iig niet.
Er zijn talloze mensen met onomkeerbare schade door overmatig drinken en/of drugsgebruik, juist doordat ze jong zijn begonnen.
Dan kun je honderd keer willen dat het anders is, maar dat is het niet. En dan is accepteren toch echt beter. Ik zeg niet dat deze kerel dat moet doen ofzo, maar het is echt geen rozengeur en maneschijn.
#9
Accepteren dat iets anders is geworden is een van de stappen om verandering voor mogelijk te stellen. En tuurlijk zullen er mensen zijn die zulke erge schade ondervinden dat het lastig wordt om vernieuwende wegen in te gaan. Die mensen zijn dan al heel ver heen en zitten waarschijnlijk niet meer ver van het eind af.
Toch wil ik dit soort uitspraken liever niet doen, zonder de uitspraak direct weer tegen te spreken. Mensen die twijfelen aan hun kracht kunnen hierdoor ontmoedigd worden.
Dus, als je denkt dat het je niet meer lukt: probeer het toch, het is het waard!
Voor iemand die hier op een forum aanwezig is, zal het niet zo snel het geval zijn dat ze al verloren zaak zijn. Het feit dat je de kracht hebt deze site op te zoeken en zo'n topic aan te maken of aan deel te kunnen nemen, zegt genoeg lijkt me.
Toch wil ik dit soort uitspraken liever niet doen, zonder de uitspraak direct weer tegen te spreken. Mensen die twijfelen aan hun kracht kunnen hierdoor ontmoedigd worden.
Dus, als je denkt dat het je niet meer lukt: probeer het toch, het is het waard!
Voor iemand die hier op een forum aanwezig is, zal het niet zo snel het geval zijn dat ze al verloren zaak zijn. Het feit dat je de kracht hebt deze site op te zoeken en zo'n topic aan te maken of aan deel te kunnen nemen, zegt genoeg lijkt me.
#10
Accepteren dat iets anders is geworden is een van de stappen om verandering voor mogelijk te stellen. En tuurlijk zullen er mensen zijn die zulke erge schade ondervinden dat het lastig wordt om vernieuwende wegen in te gaan. Die mensen zijn dan al heel ver heen en zitten waarschijnlijk niet meer ver van het eind af.
Toch wil ik dit soort uitspraken liever niet doen, zonder de uitspraak direct weer tegen te spreken. Mensen die twijfelen aan hun kracht kunnen hierdoor ontmoedigd worden.
Dus, als je denkt dat het je niet meer lukt: probeer het toch, het is het waard!
Voor iemand die hier op een forum aanwezig is, zal het niet zo snel het geval zijn dat ze al verloren zaak zijn. Het feit dat je de kracht hebt deze site op te zoeken en zo'n topic aan te maken of aan deel te kunnen nemen, zegt genoeg lijkt me.
Ja ik ben het helemaal met je eens. Helemaal wat mensen ontmoedigen betreft. Het is dan denk ik ook de beeldvorming door de mensen waar ik door omringd word, vanaf jonge leeftijd door zwaar verslaafden.
#11
Ja ik ben het helemaal met je eens. Helemaal wat mensen ontmoedigen betreft. Het is dan denk ik ook de beeldvorming door de mensen waar ik door omringd word, vanaf jonge leeftijd door zwaar verslaafden.
Ik snap je laatste zin niet, je bedoelt dat je hebt gezien in je omgeving dat het vaak tot lange termijn schade leid??
En rustig aan jongens , ik hoef helemaal nergens vrede mee te sluiten ,we praten niet over een handicap of een permanent spraakgebrek vanwege teveel pillen ofzo
Maar bedankt voor de reacties ik hoop op meer !
#12
Uiteraard is het geen rozengeur en maneschijn, maar daarom stel ik de vraag! Ik wil graag weten van mensen die een gelijke situatie hebben ervaren of van hebben gehoord.Er zijn talloze mensen met onomkeerbare schade door overmatig drinken en/of drugsgebruik, juist doordat ze jong zijn begonnen.
Dan kun je honderd keer willen dat het anders is, maar dat is het niet. En dan is accepteren toch echt beter. Ik zeg niet dat deze kerel dat moet doen ofzo, maar het is echt geen rozengeur en maneschijn.
Mezelf hoef ik niet gerust te stellen want maak me nergens zorgen over. Integendeel. Besef me wel dat het wel beter hád kunnen zijn. Maar wat als? Daar hou ik me liever niet meer mee bezig. Santé !
@Woke-up-sticky , artikelen zou gewaardeerd worden, tnx
#13
Ik snap je laatste zin niet, je bedoelt dat je hebt gezien in je omgeving dat het vaak tot lange termijn schade leid??
En rustig aan jongens , ik hoef helemaal nergens vrede mee te sluiten ,we praten niet over een handicap of een permanent spraakgebrek vanwege teveel pillen ofzo
Maar bedankt voor de reacties ik hoop op meer !
Ja, in de heroine scène zul je vaker vrienden verliezen door langdurig polygebruik dan in de coffeeshop. En dat je beeld gevormd wordt door wat je om je heen ziet. Wat voor de ene normaal is, is voor de ander extreem.
#14
Hmm.
Er was eind jaren 90 flinke schade door jarenlang XTC misbruik (bijna elk wekend en de aangeraden dosering ver overschrijden), mijn serotonine huishouding was helemaal verkloot met o.a. depressiviteit, angstproblematiek en derealisatie/depersonalisatie als gevolg, heeft meer dan een jaar gekost om daar weer bovenop te komen.
Dan heb ik de lichtste vorm van COPD, 30 jaar lang blowen en nog langer roken heeft toch zijn sporen nagelaten. Dat mijn geheugen het soms laat afweten is dan ook wel logisch met al dat geblow.
Dat was het wel volgens mij. Ik heb een paar keer dusdanig vaak speed gebruikt (enkele keren per week) dat ik last kreeg van emotionele instabiliteit wanneer ik nuchter was, en wel heel snel op mijn teentjes getrapt zijn en snel boos worden. Op zich niet verkeerd, want dan weet ik meteen waarom speed voor mij niet geschikt is voor regelmatig gebruik.
Overigens denk ik dat mijn 2 burnouts niet drugsgerelateerd waren. Die waren toch echt het gevolg van jarenlang veel en veel te veel uren maken met veel te weinig slaap en drugs deed ik toen zo goed als niet want daar had ik geeneens tijd voor.
Er was eind jaren 90 flinke schade door jarenlang XTC misbruik (bijna elk wekend en de aangeraden dosering ver overschrijden), mijn serotonine huishouding was helemaal verkloot met o.a. depressiviteit, angstproblematiek en derealisatie/depersonalisatie als gevolg, heeft meer dan een jaar gekost om daar weer bovenop te komen.
Dan heb ik de lichtste vorm van COPD, 30 jaar lang blowen en nog langer roken heeft toch zijn sporen nagelaten. Dat mijn geheugen het soms laat afweten is dan ook wel logisch met al dat geblow.
Dat was het wel volgens mij. Ik heb een paar keer dusdanig vaak speed gebruikt (enkele keren per week) dat ik last kreeg van emotionele instabiliteit wanneer ik nuchter was, en wel heel snel op mijn teentjes getrapt zijn en snel boos worden. Op zich niet verkeerd, want dan weet ik meteen waarom speed voor mij niet geschikt is voor regelmatig gebruik.
Overigens denk ik dat mijn 2 burnouts niet drugsgerelateerd waren. Die waren toch echt het gevolg van jarenlang veel en veel te veel uren maken met veel te weinig slaap en drugs deed ik toen zo goed als niet want daar had ik geeneens tijd voor.
#15
Slaap is ook een killer.Hmm.
Er was eind jaren 90 flinke schade door jarenlang XTC misbruik (bijna elk wekend en de aangeraden dosering ver overschrijden), mijn serotonine huishouding was helemaal verkloot met o.a. depressiviteit, angstproblematiek en derealisatie/depersonalisatie als gevolg, heeft meer dan een jaar gekost om daar weer bovenop te komen.
Dan heb ik de lichtste vorm van COPD, 30 jaar lang blowen en nog langer roken heeft toch zijn sporen nagelaten. Dat mijn geheugen het soms laat afweten is dan ook wel logisch met al dat geblow.
Dat was het wel volgens mij. Ik heb een paar keer dusdanig vaak speed gebruikt (enkele keren per week) dat ik last kreeg van emotionele instabiliteit wanneer ik nuchter was, en wel heel snel op mijn teentjes getrapt zijn en snel boos worden. Op zich niet verkeerd, want dan weet ik meteen waarom speed voor mij niet geschikt is voor regelmatig gebruik.
Overigens denk ik dat mijn 2 burnouts niet drugsgerelateerd waren. Die waren toch echt het gevolg van jarenlang veel en veel te veel uren maken met veel te weinig slaap en drugs deed ik toen zo goed als niet want daar had ik geeneens tijd voor.
Geld een beetje hetzelfde voor met drugs heb ik t idee, je merkt het niet gelijk en kan heel lang goed gaan, maar ooit zal de rekening gepresenteerd worden. Ik merk iig wel dat het op een diep niveau met je fuckt, dieper dan even een drugsdipje. XTC verhaal komt me bekend voor, idiote hoeveelheden en uiteraard geen greintje magic meer te vinden tot er gewoon een afkeer tegen krijgen. Duurt ook ff voordat je weer enigzins jezelf voelt, en als je gevoelig ervoor bent kan het heel deprimerend zijn.
#16
Blaasproblemen door mijn Ket verslaving. Volgens mij verder niet zoveel. Wil eigenlijk niet weten hoe mijn binnenkant eruit ziet...
En heb paniekaanvallen sinds mijn drugs gebruik.
Oh trouwens wel mijn gezicht door mijn GHB verslaving. Zit onder de plekken nu, maar dat trekt vanzelf weer weg...
En heb paniekaanvallen sinds mijn drugs gebruik.
Oh trouwens wel mijn gezicht door mijn GHB verslaving. Zit onder de plekken nu, maar dat trekt vanzelf weer weg...
#17
Het geheugen die me begin de 30 jaren mij regelmatig volledig in de steek laat en dat is volgens mij te wijten aan misbruik van serotoninezuipende middelen i.c.m. amfetamines/rc's. Blowen deed ik al meer dan 10 jaar en ik had lichte problemen met kortetermijn geheugen. Na mijn laatste escapades van 2014-2016 is mijn geheugen een echte zeef waar het meeste verdwijnt.
Ook humeuriger, sneller geraakt,... net na misbruik was dit eerder psychotisch gedrag en depressie maar dit gaat al veel beter aangezien ik al het gehele jaar onthouding doe van de leukere stofjes en voordien ook al een goed jaar geen misbruik vertoond had. Enkel wat blowen met een gezonde levensstijl helpt de meeste klachten weg maar dat geheugen ai ai...
Ook humeuriger, sneller geraakt,... net na misbruik was dit eerder psychotisch gedrag en depressie maar dit gaat al veel beter aangezien ik al het gehele jaar onthouding doe van de leukere stofjes en voordien ook al een goed jaar geen misbruik vertoond had. Enkel wat blowen met een gezonde levensstijl helpt de meeste klachten weg maar dat geheugen ai ai...
#18
Ik dronk in mijn jeugd wel veel alcohol tijdens het uitgaan. Vanaf mijn 21e ben ik veel minder gaan drinken en heb ik mij op gezonde voeding en sport gestort. vanaf mijn 29e ben ik bijna volledig gestopt met alcohol drinken (max 1 glas wijn incidenteel) en gebruik ik regelmatig truffels.paddo's. ik ben nu 35 en ik heb nergens last van. Ik voel me beter dan ooit en mensen schatten me altijd jonger in.
#19
Emotioneel instabiel ; het vermogen te zien wat de goede en slechte handeling of keuze is in een situatie, en waar een stabiel persoon het e.e.a kan slikken, laat de instabiele zich heel snel uit het veld slaan en maakt keuzes, geeneens bewust vanuit emotie en niet vanuit rationaliteit.
Hoe langer je vol gas gebruikt hoe moeilijker het wordt weer stevig in je schoenen te komen te staan en weer een beetje standvast bent
Herkenbaar ? :P
Hoe langer je vol gas gebruikt hoe moeilijker het wordt weer stevig in je schoenen te komen te staan en weer een beetje standvast bent
Herkenbaar ? :P
#20
Het is dan wel weer interessant hoe je in de ene periode veel drugs gebruikt en in de andere periode te veel werkt. Dit is namelijk iets wat vaak bij verslaving, zelfbeschadiging, eetproblemen, geld uitgeven, overwerken, promiscuïteit e.d. voorkomt; van het ene copingmechanisme in het andere copingmechanisme schieten, om onbewust toch emoties te kunnen dempen of houvast te zoeken.Overigens denk ik dat mijn 2 burnouts niet drugsgerelateerd waren. Die waren toch echt het gevolg van jarenlang veel en veel te veel uren maken met veel te weinig slaap en drugs deed ik toen zo goed als niet want daar had ik geeneens tijd voor.
Nou je hebt de ziekte van Korsakov als perfect voorbeeld van onomkeerbare schade door alcoholmisbruik.Uiteraard is het geen rozengeur en maneschijn, maar daarom stel ik de vraag! Ik wil graag weten van mensen die een gelijke situatie hebben ervaren of van hebben gehoord.