#1
Goeiemiddag,Laatste tijd merk ik weer dat ik mij redelijk snel van dingen aantrek die op mijn werk gebeuren. Voel me ongelofelijk snel in een sleur zitten, irriteer mij aan vele mensen, maak me zorgen over geld en baanzekerheid, denk veel na over mijn werk in mijn vrije tijd, denk veel na over hoe ik in de groep val op het werk enzovoort. Ik ben nou eenmaal net even anders dan vele mensen in eerste instantie denken en misschien laat ik mijzelf ook wel zo doen voorkomen. Ik kom of kan heel spontaan overkomen, als een echt sociaal mens. Maar eigenlijk ben ik een ontzettende denker en redelijk introvert. Mijn extraverte houding gebruik ik alleen maar om nog enigszins mee te komen met de rest. Nou weet ik dat jezelf zijn altijd het beste is, maar als ik dat was dan had ik nu geen baan. Ik kan namelijk ontzettend slecht tegen de dagelijkse sleur en al helemaal aan de mensen (collega's) die ik dan elke dag moet zien. Niet dat ik een hekel aan ze heb en het zijn best aardige mensen maar al dat onzinnige gedoe over popie jopie gedrag, social media, mode, vooroordelen, roddelen, liegen en werkmentaliteit enzo etc kan ik zo zwaar slecht tegen.
* Kan het zo zijn dat psychedelica ervoor kan zorgen dat je een afkeer krijgt voor onze huidige manier van leven in de huidige maatschappij? en daardoor dus je moeilijk aan dat achterlijke gedoe van vele mensen om ons heen kan aanpassen?
* Of was ik al zo'n persoon dat zo over de maatschappij nadacht en daardoor psychedelica op mijn pad is gekomen?
Ik weet namelijk ontzettend goed dat mijn baan helemaal niet belangrijk is en geld al helemaal niet. Maar toch maak ik mij er druk over. De hierboven genoemde maatjes hebben per maand minsten drie keer zo weinig te besteden dan ik, maar die leven prima en zijn niet minder blij. Verder vind ik best dat ik leuk werk heb en dat is best bijzonder om uit mijn mond te horen. Vind het "moeten" werken elke dag afschuwelijk. Werk, thuiskomen eten bijkomen slapen en dan weer werk. Precies dit voor 5 dagen lang ELKE week. Echt afschuwelijk, hoe leuk ik mijn werk ook vind. En dan waar mensen het elke dag ook over hebben... Sport, geld, kijk mij polulair zijn, mode, over andere roddelen/zwartmaken, beter voelen dan een ander, vooroordelen enzovoort. Het kost mij echt te veel energie om hier allemaal aan mee te doen. Maar hier niet aan meedoen werkt zeer negatief en mensen gaan je dan vermijden of daarop beoordelen. Tegenwoordig is het ook niet meer belangrijk om goed in je werk te zijn maar hoe goed je in de groep valt en hoe populair je bent. Dit zijn gewoon dingen waar ik mij ontzettend aan irriteer.
Zal psychedelica een oorzaak en of een gevolg zijn? Hoe voelen mede psychonauten dit?
Bedankt voor het lezen en een fijne dag en weekend verder allemaal!
Dit komt mij ook bekend voor vooral het gedoe met de dagelijkse sleur. Hier heb ik zelf ook veel moeite mee, want ja je wilt toch een “normaal” leven hebben en niet buiten de maatschappij te vallen(Het bekende verhaal van huisje boompje beestje/je leven op orde hebben volgens de sociale standaard.) Helaas hoort daar het popie jopie gedrag, social media, mode, vooroordelen, roddelen, liegen en werkmentaliteit ook bij. Dat kunnen we niet ontlopen, ook al irriteert het elke dag weer.
Ik ben blij dat ik een goeie baan heb, en redelijk onbezorgd kan leven. Dan zijn de frustratie’s met collega’s een ding wat je moet accepteren. Overal waar je “gedwongen” moet samen heb je mensen waar je niet mee overweg kan. Probeer te richten op het positieve van je collega’s en als het kan draag oordopjes. Er is niks mis met wat meer introvert zijn op het werk en gewoon je werk te doen en niet mee te hobbelen met je collega’s. Zelf focus ik me altijd op het werk en niet op het sociale. Je komt uiteindelijk om een taak uit te voeren(waar je voor betaalt word) en uren over koetjes en kalfjes praten is dan niet aan mij besteed. Het feit dat sommige collega’s mij misschien als asociaal of een moeilijk persoon neem ik maar voor lief. Gelukkig heb ik ook collega’s die er hetzelfde over denken.
Persoonlijk denk ik dat dit soort gedrag al bij de persoonlijkheid/karakter zat, misschien heeft de psychedelica het wel versterkt. Voor mij persoonlijk is het in elk geval zeker dat ik altijd al moeite had om mee te komen in de maatschappij, en mijn interesse in psychedelica(drugs) pas later kwam.
Het helpt in elk geval niet dat je je door psychedelica (nog) meer bewust wordt van wat er echt belangrijk is in het leven, ipv status en geld.
Druk maken over werk en inkomen is wel onvermijdelijk, want ja je wilt toch een dak boven je hoofd en je huidige levenstijl aanpassen is ook niet zo makkelijk. Je bent gewend aan elke maand een vast salaris en past daar toch vaak je leven op aan. Dat wil niet zeggen dat het leven beter is dan als je minder geld zou hebben. Dat zie ik ook bij vrienden die een stuk minder te besteden hebben per maand, maar wel meer vrijheid hebben en die zijn net zo blij met hun leven.
Het is in mijn ogen, de angst voor het onbekende en nu weet je gewoon wat je hebt.
Ik denk dus dat het gewoon karakter trekken zijn(introvert en sociale status minder belangrijk vinden) en de "afkeer krijgt voor onze huidige manier van leven in de huidige maatschappij" de psychedelica dit versterkt. maar die afkeer had ik in elk geval al voordat ik begon met trippen.
Dat is hoe ik erover denk, en ik leen even je slotzin,
Bedankt voor het lezen en een fijne dag en weekend verder allemaal!
