Dit onderwerp is voor mij ook helemaal raak, zoveel gelijkgestemden hier zou geen verrassing moeten zijn, maar toch ben ik verrast
![:)]()
. Mijn weerstand voor de huidige maatschappij was er al voordat ik psychedelica gebruikte, echter door nieuwe inzichten is dat wel bevestigd en sterker geworden. Daarom vraag ik me nu ook af of ik er wel mee door zou moeten gaan, aangezien ik steeds minder aan de geldende standaard wil blijven voldoen en dat problemen kan gaan geven.
Vanaf mijn 20e ben ik fulltime gaan werken, de eerste jaren waren prima, maar na een paar jaar besef je dat het werk dat je doet helemaal niet relevant is. We houden elkaar aan het werk omdat het huidige financiele schuldenstelsel een constante economische groei vereist, wat forceert dat werken noodzakelijk is. Mijn ideaalbeeld is dat we allemaal doen wat nodig is en alle overbodige overhead wegnemen, waardoor we veel minder kunnen werken of eerder kunnen stoppen.
Daarnaast ben ik enigszins minimalistisch, hoe minder ik heb, hoe minder zorgen ik hoef te maken over mijn spullen en die te behouden / niet kwijt te raken. De potentie om dingen te verliezen veroorzaken bij mij spanningen, minder hebben geeft mij rust. Ik woon in een 2-kamer appartement en vind dat meer dan voldoende, ik zou ook in een studio kunnen wonen, maar ik woon nu al het kleinst van al mijn vrienden, dus dat gaat alleen maar raar gevonden worden.
Sinds de lockdown zie ik mijn collega's niet meer en valt het me op dat ik ze ook niet mis. De laatste weken had ik ook al geen zin meer om in de pauze bij ze te gaan zitten, want de onderwerpen zijn altijd hetzelfde en nogal typisch. En dan heb je nog het type dat zelf niet veel voorstelt, maar omdat hij zichzelf niet verbeterd maar wel beter wil zijn dan anderen, juist anderen omlaag probeert te halen om er boven te komen.
Nu zou ik alles op de schop willen gooien, het liefst zou ik gaan voor een volledig vrij leven, zo min mogelijk bezit en alleen doen wat nodig is. Maar ik durf mijn zekerheden niet op te geven, dus zit ik met een hypotheek en vast contract in een baan die me niet boeit. Tegen mijn wil in wat ik ben gaan zien als kapitalistische slavernij (ik kan hier nog veeel te lang over doorgaan, maar dat was het punt niet helemaal), niet wetende hoe ik zekerheid die ik verlang kan vinden in een andere vorm van leven.
Dus ja, ik functioneer nog omdat het de verwachting is en ik niet anders durf, maar niet omdat het me bevalt. Is er ergens een klooster voor ons?
