Sisyphus

"Zeepaardje zei: We gingen weer roken, buiten vond ik nog een beetje onwennig, de kleuren waren helderder, diepte was er niet meer. M ging lekker op de buitenwereld, ze zag de omgeving van gebouwen, bomen en auto's als een schilderij. We liepen terug naar binnen en onze vriend was met zijn lage stem aan het neuriën door de galmende hal van mijn appartementencomplex. Het voelde alsof het plafond mee bewoog op zijn geluidsgolven. Klik om te vergroten... Voor mijn gevoel wordt de wereld altijd een poppenkast, met kamertjes waarin ieder compartiment zijn eigen stemmingen en gevoel heeft. Of bij wat meer prikkels voelt het als een kermis of pretpark, overal wat te beleven en alles is vet. Zeepaardje zei: Op het plafond zag ik de schaduw van mijn klamboe. Hierin zag ik een lichaam hangend in een net onderwater. Ik zag het als een metafoor van mijzelf. Vast, hangend, in een net. In de zwaarte en diepte van de zee. Het voelde niet oncomfortabel maar het was een visualisatie van juist de comfortabelheid die ik heb gevonden in mijn pijn. Ja doei, dat wil ik niet, het belemmerd me, lanceer dat net maar naar boven, de lucht in, daar waar ik kan zweven en dat de kans op vallen me niet meer bang maakt. Dat is dan maar zo, het hoort er bij. Vallen en opstaan. Klik om te vergroten... Prachtig hoe acceptatie en loslaten ineens zo makkelijk gaat en de metaforische gevoelens zo visueel worden. Al je zintuigen en je gevoelens worden zo onmogelijk bijzonder aan elkaar verbonden. Deze vorm van vrijheid voelen is zo mooi. Zeepaardje zei: 'de truffels zijn lief voor me' zei M ineens.... Klik om te vergroten... Wow, deze was raak, de tranen kwamen in mijn ooghoeken toen ik deze las, zo mooi. Ik zie de truffels ook altijd als een 'persoon' of 'entiteit' waar je kennis mee moet maken, bevriend mee raakt en als je 'elkaar' snapt, ze het je allemaal gunt. Maar ook als een connectie met de natuur die van je houdt. Of het is de liefde van je zelf, voor jezelf, die je jezelf op dat moment gunt. Het kan in verschillende vormen komen, maar allemaal zo mooi en puur, alsof alles voor je gemaakt is om van je te houden. En zoals hierboven al gezegd in hele bijzondere metaforische zintuiglijke verbanden. Zeepaardje zei: Ondertussen hoorde ik onze tripsitters praten, onze twee vriendinnen waren samen aan het gamen, en de vriend zei ineens 'als je een wens het universum instuurt, wees dan niet te specifiek, dit verkleind de kans op vervulling omdat je gericht bent op te gedetailleerde verwachtingen. Het universum kan via vele wegen je wens beantwoorden, maar dan moet je hier wel voor open staan.' M en ik voelde dit op dat moment in ons ziel, alles klopte daar aan en we waren onder de indruk over zijn wijsheid. 'JA' zeiden we tegen hem. Waarop hij antwoordde dat hij het boek 'hulp uit het universum' aan het lezen was. Hij kwam bij ons zitten en ging een stukje voorlezen. Er kwam een anekdote in voor. Ik ging mee in het verhaal en visualiseerde het alsof ik naar een film keek. Op de achtergrond stond een meditatie muziekje aan met ambience geluiden van vogels. Alles was compleet. Zijn stem was de perfecte narrator en ik kon nog uren luisteren. Klik om te vergroten... Zo'n tripsitter moet ik ook hebben, wat een prachtige toevoeging moet dat zijn, die kan je goed diep helpen gaan."

"Er zijn geen woorden voor de visuals en gevoelens, maar ik begrijp je wel . Woorden hebben we zelf bedacht en zijn niet geschikt om de diepere oudere lagen / niveau's goed uit te kunnen leggen. Je kan soms zelfs kleuren ruiken en geluid zien. Alles voelt als trillingen, golven en flow. Wat mij betreft worden je zintuigen veel sterker met elkaar verbonden. Je gevoelens worden veel visueler."

"Zelf schrik ik hoevaak ik salvia hier zie staan. Ik drink met plezier af en toe een thee genaamd Jungle Chill, waar dat een bestanddeel van is. Juist omdat ik me altijd eerst wil verdiepen in wat ik doe en dus weet wat ik kan verwachten, schrik ik van de kijk op salvia. Maar ik denk dat de thee dan heel mild valt en het ook om de andere onderdelen gaat. Mijn no-go is heel lang, kan beter noemen wat ik wel zou doen, maar dat was de vraag niet. No-go: Heroïne (eigenlijk alles met een naald), Cocaïne, sos, 3MMC, Ketamine (en alle andere poeders door de neus)."

"Zeker, op sociaal gebied durf je makkelijker dingen dan wanneer je nuchter bent. Een vriend met behoorlijk heftige angststoornis is compleet genezen na 3 bier, dan boeit het allemaal niet meer. Ik geloofde eerst niet dat dat zo makkelijk kon, ik nam zijn stoornis minder serieus. Tot ik zelf paniekaanvallen kreeg en erachter kwam dat na 2 bier het veel beter gaat, na 3 bier is het over. Dat moet alleen niet de oplossing worden."

"Ik zet om de paar weken wel eens een 'jungle chill'-thee, gekocht via een online smart-shop. Het werkt licht merkbaar zo'n 3-4 uurtjes. "Deze sterke mix geeft je een zeer aangenaam en ontspannend gevoel. Dit komt voornamelijk door de aanwezigheid van skullcap. Door de hoge dosering van wild lettuce voelt deze thee ook lichtelijk opiaat-achtig aan. Het hallucinogene gedeelte komt van salvia divinorum; dit blad geeft deze kruidenmix een licht psychedelisch tintje." Vrienden van me zeggen dat ze niks merken, maar hebben misschien niet de juiste verwachting. Als je psychedelica kent snap je wat meer in welke hoek je moet zoeken met waar dit spul met je gevoel heen wil gaan. Ik word er meliger van, dingen zijn sneller grappig en ik voel me heel ontspannen. Vervolgens slaap ik heerlijk en voel me de volgende dag ook nog ontspannen. Het is wel ontiegelijk bitter, maar die smaak blijft niet zo lang hangen."

"Ik merk in deze periode in mijn omgeving veel meer begrip voor elkaars standpunten, misschien ook door de manier waarop ik er mee om ga. Ongeveer 1x per week spreek ik nog met 2-3 mensen af, in december werd het evt nog wel eens 4, maar als ook maar 1 persoon de groepsgrootte niet zo zag zitten, deden we het niet/anders. Er hoeft maar 1 persoon iets aan te geven en iedereen accepteert dat standpunt, dit is de tijd om dat juist te doen / leren. Zelf vind ik de vaccinatie nu nog wel een beetje griezelig, omdat het vaccin zo nieuw is. Maar na een paar maanden ben ik pas aan de beurt en zal het beeld duidelijk genoeg zijn om het gewoon aan te durven (tenzij er echt bizarre dingen boven water komen). Echter ben ik nogal recalcitrant op het moment dat dingen MOETEN, ik ben de eerste die er tegenin gaat, omdat de vrije wil van mij niet in het geding mag komen. Ook als ik dan bepaalde dingen niet meer mag, zal ik daar dan vrijwillig voor kiezen, ook al had ik me wel willen laten vaccineren. Een absolute grens vind ik bijvoorbeeld wanneer mijn baas een vaccinatie(bewijs) zou eisen, dan blijf ik principieel thuis werken omdat ik niet bereid ben het te leveren, zelfs als ik hem heb. Puur om als persoon een punt te maken voor de vrije wil en privacy waar iedereen recht op heeft."

"Nlghtshlft zei: Maar fijn dat er dus ook op een luchtige manier over gesproken kan worden, jullie hebben geen idee hoe goed dat mij doet Klik om te vergroten... Helemaal mee eens, ik was vandaag blij verrast met het niveau in dit topic. Op dit forum zie ik veel welbespraakte mensen, goeie volzinnen, punctuatie en normale argumenten. Ik ben wel anders gewend van grotere community-sites. Er zijn evenveel meningen als mensen, alles is niet volledig zwart/wit, de waarheid ligt in het midden en in een range, die is nooit exact te bepalen."

"Pijn is fijn, ik zat tijdens deze lockdown weer wat met mezelf in de knoop, teveel tijd om te piekeren, winterdip en geen doel of zin om daar ook maar naar op zoek te gaan. Maar toen kreeg ik ontiegelijk last van mijn enkel. Slapen, opstaan, naar de wc gaan, iedere stap werd een uitdaging. Boodschappen doen was een project waar ik me al een dag op voorbereidde. Na een tijdje besefte ik me dat ik mentaal geen issue meer had, omdat alle aandacht naar mijn fysieke toestand moest. Daar begon ik zelfs van te genieten, in plaats van dat iedere dag voorbij waait zonder dat je hem onthoudt of er bewust van blijft, was iedere seconde van iedere dag een heel bewust moment. Iedere stap moest met voorbedachte rade. Een enkele slapeloze nacht bezorgde me ook nog wat hallucinaties, ik lag gewoon te ijlen van half dromerig oververmoeid geen draai kunnen vinden. Na 4 uur beseffen dat alles wat je gedacht en gezien had allemaal niet echt was en helemaal nergens meer op sloeg, heel bijzonder en ik vond het voornamelijk grappig. De pijn leidde me volledig af van alle sleur en mentale kwellingen, want ik had iets dat al mijn focus opeiste. De ontsteking is na een paar weken verdwenen, het gaat sinds een paar weken weer helemaal prima met de enkel, maar ik mis de pijn soms, wat was het heerlijk om zo geforceerd afgeleid te worden. Ik moest even lachen om de gedachte om in mezelf te gaan snijden, omdat ik daar zowaar even begrip voor kreeg. Ok, rustig jongens, dat ga ik natuurlijk niet doen. Maar ik ontkwam er denk ik niet aan om pijn te accepteren, omarmen en waarderen, omdat verzetten niet meer mogelijk was en ik wilde toch even het uiterste van die ervaring benoemen. Zodra je aan de andere kant van die streep leeft, geeft dat een nieuwe kijk waarvan ik niet wist dat die bestond."

"Kwak zei: Ik vroeg aan aan van de organisatoren of het zin had dat ik de volgende dag weer een portie truffel ga gebruiken. Ik lees toch echt verhalen dat je de dosis moet verdubbelen, hij zelf zei dat dit niet hoefde. Ik ga het allemaal wel zien. En hoop dat ik een mooi stukje tekst binnenkort hier kan droppen. Klik om te vergroten... Ik heb op een festival 2 dagen achter elkaar 15gr gedaan, 2e dag was ik eigenlijk niet van plan, maar het was zo vet dat ik het gewoon een kans wilde geven. Het voelde niet alsof ik een weerstand had opgebouwd, dag 2 was net zo bijzonder als dag 1. 30 gram is best wat, dat heb ik 1x gedaan en daar ga ik het ook bij laten. Geen spijt van, maar dat is toch wel een nieuw niveau aan intens. Ik stond buiten de ruimte, tijd, het universum. Alle oneindigheden waren begrijpelijk en werden visueel eindig gevormd in een gelaagde bol. Buiten die bol van alles bevond zich een boom. Een paar maanden later kwam ik een plaatje tegen, direct dacht ik: dat zag ik, deze heb ik mogen aanschouwen. De boom heet Yggdrasil. Succes met de bom die af gaat in je hoofd, het is geen kleintje Mindless zei: Ja, psilocybine verrast mij altijd compleet met weer nieuwe openbaringen. Het voelt nooit alsof ik een trip al eerder heb gehad. Ik laat ook compleet los wat ik uit een trip wil halen en laat het middel me maar meevoeren in wat het me wil laten zien. Klik om te vergroten... Na 14 trips kan ik dit volledig bevestigen, geen enkele trip heeft ook maar iets op welke andere geleken. Als je iets geleerd hebt, hoef je dat niet nog een keer uitgelegd te krijgen, dus is het weer tijd voor een volgende / andere les. Wat een prachtig spul is het ook, eigenlijk bestaat er geen magie, maar tijdens zo'n trip voor een paar uurtjes toch zeker wel. Kwak zei: Wat is jouw verste deurtje die je met paddo's/truffels hebt geopend? Is iemand verder gekomen dan met ayahuasca? Met andere woorden. Heb je dingen meegemaakt die met paddo's/truffels intenser en breakthrough waren dan met ayahuasca? Ik probeer nu zo min mogelijk verwachting te creëren en toch sluimert het in . Klik om te vergroten... Verschilt per keer, ik kan ze niet eens sorteren op welke ik het mooist of belangrijkst vond, want het is compleet onmogelijk om ze te vergelijken. Ik ken alleen truffels, geen ayahuasca. Maar de 3e trip op 15gram was een ego-dood, de 5e keer splitste mijn persoonlijkheid af en werd ik de hele avond voor de gek gehouden door mijn innerlijke kind die dingen in huis kwijt maakte. De 10e was mijn eerste en laatste keer op 30gr met de boom Yggdrasil, De 12e was ik geïnteresseerd in sjamanisme, dus vond ik dat ik een Spirit Animal moest kunnen ontmoeten om dat pad serieus te kunnen nemen, dus die heb ik mogen ontmoeten op een manier die van tevoren totaal niet te bedenken is. Er waren ook 2 'negatieve' trips. #2 ging mis omdat ik hetzelfde dacht te kunnen ervaren als de eerste keer. De trip stuurde een andere kant op dan dat ik wou, dat duurde 2 uur met benauwdheid en druk op mijn borst voordat ik leerde dat ik het los moest laten, wat voor alle keren in de toekomst gezorgd heeft dat het goed ging. #9 ging ook mis, ik zat niet goed in mijn vel en dacht dat een trip kon helpen. Toen splitsten mijn lichaam en ziel zich van elkaar en stond ik als 3e toe te kijken hoe ze elkaar beschuldigden van alles wat me dwars zat, pijnlijk en leerzaam. Ik nummer ze nogal specifiek, voor mij zijn ze stuk voor stuk allemaal even belangrijk en onvergetelijk geweest dat ik na 2-3 jaar nog precies weet welke het was. Truffels is voor mij meer dan genoeg, een wondermiddel dat me veel breder en dieper heeft leren kijken naar de wereld en mezelf. Ik heb niks anders nodig."