Voor die anus-schimmel kan je ze niet verantwoordelijk houden nee, daar hadden ze geen weet over (mits dit zou blijken uit onderzoek natuurlijk, misschien wisten ze er namelijk wel van).
De effecten van toegevoegde suikers (met name een hoog fructose-gehalte) op de volksgezondheid is echter duidelijk. De voedingsindustrie staat er al decennia lang om bekend onderzoek wat duidt op de gevaren van toegevoegde voedingsmiddelen (denk suiker, transvetten, nitraten etc.) tegen te werken. Dat is goed te zien aan de nog altijd stuiterende publieke opinie over deze voedingsmiddelen. Die opinie wordt namelijk gevormd door wat de voedingsindustrie naar buiten brengt middels hun producten en advertenties en de onderzoeken die ze financieren.
McDonalds weet wat het verkoopt, en doet bewust mensen verslaafd maken aan hun producten. Ik vind dat onethisch en van mij mogen ze daar verantwoordelijk voor gesteld worden.
Maar waar trek je dan een grens. Er zijn zo ontzettend veel zaken waar mensen in groten getale verslaafd aan raken. De lijst is onuitputtelijk. Ik ben het wel met je eens dat dergelijke uit de hand gelopen massale fastfoodketens onder de loep mogen worden genomen hoor, om een steeds dikker wordende bevolking tegen zichzelf te beschermen. Preventie enzo. Maar hoe? En hoe ver je daar in moet gaan? Is Piet Friet, de lokale snackbar om de hoek, die soortgelijke producten verkoopt dan ook onethisch? Is het bestaan van PornHub onethisch omdat sommige mensen 24/24 obsessief aan hun leuter trekken en hun baan of sociale leven verliezen? Is Apple verantwoordelijk voor het feit dat ik hele dagen verzaak met scrollen op mijn telefoon terwijl ik deadlines moet halen? Tuurlijk, soms is het meer obvious. Dat je van roken longkanker krijgt is duidelijk. Daar was actie vanuit de overheid noodzakelijk en gewenst. Maar… tja. Vaak is het dus niet zo duidelijk. In geval van het Corona-vaccin is het van het virus alvast veel duidelijker wat het kan aanrichten dan van het vaccin.
Ik neem dagelijks Wellbutrin tegen depressie. Een relatief veilig medicijn maar sporadisch krijgt ergens op de aardbol een pechvogel een acute hartstilstand na het gebruik van dit middel en overlijdt. It happens. En wie weet blijkt op lange termijn nog uit nieuw onderzoek dat mijn levensverwachting nu een paar jaar minder is. De gevolgen van depressie zijn echter zo enorm kut en verwoestend op alle fronten (ik was zelf 15 kg afgevallen tijdens de acute fase en sliep al tijden nauwelijks, twee jaar later ben ik nog steeds herstellende van die helse ellende) dat ik die minieme kans op een hartstilstand graag voor lief neem. Als ik dat pechnummer zou zijn, nou, dat zou best wel een beetje klote wezen (en dan zou mijn familie waarschijnlijk ook tegen iedereen vertellen wat een rotzooi Wellbutrin is, want zo werkt dat emotioneel). Maar het is nu eenmaal zo dat als je een substantie, drugs, medicijn, whatever, neemt dat je daarmee een drie kilometer lange bijsluiter aan mogelijke bijwerkingen voor lief neemt, die variëren van irritant tot gruwelijk.
Of het bestrijden of voorkomen van een kwaal de risico’s waard is moet iedereen voor zichzelf weten. Wil je dat niet, prima. Maar het wordt gewoon wel een beetje een ander verhaal als de aandoening geen onbesmettelijke kwaal zoals depressie is, of slechts een irritant jeukende anus-schimmel, maar een onvoorspelbare klootzak van een virus dat zich over de hele planeet verspreidt en mensenlevens ruïneert. Dan gaat zo’n beslissing niet meer alleen over jezelf.
Mag je alsnog de keuze zelf maken om het niet te doen, maar dan heeft de overheid het recht om anderen in publieke gelegenheden op een bepaalde manier tegen jou en je mogelijke besmetting te beschermen (door dus meer te testen, etc.). Okay, weer een hoop herhaling… Nu hou ik me weer even stil voor vandaag hoor jongens.
![:)]()
Genoeg over anussen enzo.
