Ik heb het na 28 jaar nog steeds moeilijk met mezelf & iemand nieuw te leren kennen. Nu het (weeral) zover is, en ik iemand heb leren kennen, merk ik op dat dat meisje "niet stilgezeten" heeft bij wijze van spreken voor mij, als jullie begrijpen wat ik bedoel.
Dat verwacht ik ook niet trouwens, dat zou zo hypocriet van mezelf zijn. Maar er blijft zo een rot gevoel plakken als zij hier (ongewild) haar verhaal over vertelt.
Komt er ook nog bij dat ik soms wat onzeker/stress heb in de slaapkamer, wat nergens voor nodig is want alles gaat meestal perfect. Communicatie is hier ook een belangrijke, dus dat doe ik ook.
Enig idee hoe of tips hoe ik hiermee kan omgaan, zonder haar of mezelf te kwetsen, omdat rot gevoel gewoon maar wat te temperen ...
Mindless en z'n sportieve pookjeToch heel bijzonder om onderhoudsbeurten van auto's te vergelijken met de seksgeschiedenis van een vrouw. Wellicht is Mindless (zonder nadenken) tegenwoordig meer bezig met auto's, dan met vrouwen.
Tuurlijk, je leert je eigen en andere lichamen kennen. Maar wat zou er aan mij veranderen dat iemand anders door heeft?Ben je nou zo naïef om te denken dat het meest intieme dat je met een ander mens kunt doen geen invloed op je heeft? En dat met tientallen, zoniet honderden mensen.
Alleen al (niet fysieke) omgang met de mensen om je heen heeft grote invloed op je. Je wórdt (deels) de mensen waar je mee omgaat.
Je gelooft niet meer automatisch dat de eerste persoon met wie je 'geweest' bent, je Uitverkoren Partner is.Tuurlijk, je leert je eigen en andere lichamen kennen. Maar wat zou er aan mij veranderen dat iemand anders door heeft?
Dit zie ik anders. Zelfs na 44 jaar na dato.Je gelooft niet meer automatisch dat de eerste persoon met wie je 'geweest' bent, je Uitverkoren Partner is.
Helaas hield de relatie geen stand.
Lijkt erop dat je haar te vroeg bent tegengekomen.Natuurlijk heb ik van die partner ontzettend veel geleerd en ben ik veranderd.
Dat is nooit zo toch?Je gelooft niet meer automatisch dat de eerste persoon met wie je 'geweest' bent, je Uitverkoren Partner is.
Misschien een vreemde vraag, maar was het niet beter geweest als je haar nooit had ontmoet? Ik heb mezelf regelmatig die vraag gesteld over een meisje die voor mij de liefde van mijn leven was. Ondanks veel pijn en verdriet is mijn antwoord nee. Al is het maar omdat ik in ieder geval een keer in mijn leven een ware liefde heb gehad.Dit zie ik anders. Zelfs na 44 jaar na dato.
Het meisje waarmee ik voor het eerst intiem was, en dat uit mijn leven verdwenen is, was mijn perfecte partner. Mijn uitverkoren partner dus. Helaas hield de relatie geen stand. Ik zal nooit meer zo intens van iemand houden, als van deze eerste vrouw.
Ik laat niemand weer zo dicht bij komen.
Nog een keer zo een pijn lijden na een breuk dat gaat niet meer gebeuren!
Natuurlijk heb ik van die partner ontzettend veel geleerd en ben ik veranderd.
Hele beschavingen zijn op dit idee gebaseerd.Dat is nooit zo toch?
Ik heb zelf ook een losbandige periode gehad: open relatie, trio's, seksfeesten, noem het maar op. Maar op een gegeven moment heb ik voor mezelf besloten dat ik daar helemaal niet gelukkig van werd. In tegendeel juist: ik werd er erg ongelukkig van. Toen heb ik besloten om dat anders te doen.Apart, ik vind het een teken van gezond verstand. Vele vrouwen zijn het daar trouwens met me over eens. Maar die heb je hier niet zoveel op DF zo te zien. Of het ligt aan de regio, ik weet het niet.
Ieder zijn eigen!
Hier ben ik het wel met je eens. Dat heeft volgens mij te maken met onzekerheid. En nogmaals, ik had hier bij mijn eerste twee langere relaties last van. Later veel minder. En als je de eerste post van de OP nog eens goed leest, voel je diezelfde onzekerheid.Ik vind het een teken van emotionele onvolwassenheid als het aantal bedpartners van je relatie invloed op jou heeft.
Noem me maar ouderwets maar ik ben blij dat ik nooit zo losbandig ben geweest. Ik heb me ook vrijwel altijd ongemakkelijk gevoeld na een one night stand. Dat is nooit mijn ding geweest. Ben toch altijd meer iemand van de lange relaties geweest en niet de avontuurtjes.k heb zelf ook een losbandige periode gehad: open relatie, trio's, seksfeesten, noem het maar op. Maar op een gegeven moment heb ik voor mezelf besloten dat ik daar helemaal niet gelukkig van werd. In tegendeel juist: ik werd er erg ongelukkig van. Toen heb ik besloten om dat anders te doen.
Ja dat is prima. Goed dat je je daar prettig bij voelt. In mijn geval voelde ik me heel erg in een "mannelijke" rol gedrukt waarin ik moest bewijzen dat ik vrouwen kon en wilde veroveren. Die rol paste helemaal niet bij me en dat was ook een belangrijke reden waarom ik ongelukkig werd van losbandigheid. Dat is trouwens ook waarom ik me tegen voorgekookte genderrollen keer, want ik heb zelf ervaren hoe onderdrukkend die kunnen zijn. Op dezelfde manier vind ik dus ook niet dat we vrouwen in genderrollen moeten duwen.Noem me maar ouderwets maar ik ben blij dat ik nooit zo losbandig ben geweest. Ik heb me ook vrijwel altijd ongemakkelijk gevoeld na een one night stand. Dat is nooit mijn ding geweest. Ben toch altijd meer iemand van de lange relaties geweest en niet de avontuurtjes.
En ik denk dat heel veel mannen (vrouwen?) er net zo over denken. Het haantjesgedrag wordt ze opgelegd. Toch een vorm van maatschappelijke druk. En dat is helaas met social media alleen maar erger geworden. Ik was trouwens ook zo toen ik met daten en uitgaan begon maar niet zo losbandig.Ja dat is prima. Goed dat je je daar prettig bij voelt. In mijn geval voelde ik me heel erg in een "mannelijke" rol gedrukt waarin ik moest bewijzen dat ik vrouwen kon en wilde veroveren. Die rol paste helemaal niet bij me en dat was ook een belangrijke reden waarom ik ongelukkig werd van losbandigheid.
Ik denk dat dat te maken heeft met het zoeken naar stabiliteit en rust in je leven en relatie. Hoe wankel dat ook kan zijn want ik heb veel mensen met lange relaties uit elkaar zien gaan recent. Ik ga er gemakshalve maar vanuit dat de meeste mensen dat ook zoeken.Ja dat is prima. Goed dat je je daar prettig bij voelt.
Onmogelijk: dat wellicht niet. Wel moeilijker.Ik heb zelf ook een losbandige periode gehad: open relatie, trio's, seksfeesten, noem het maar op. Maar op een gegeven moment heb ik voor mezelf besloten dat ik daar helemaal niet gelukkig van werd. In tegendeel juist: ik werd er erg ongelukkig van. Toen heb ik besloten om dat anders te doen.
Als ik jouw gedachtengang volg dan zou zoiets voor vrouwen onmogelijk zijn omdat het aantal bedpartners voor altijd aan hun zal beklijven?
Ik ga hier even bullshit callen om meerdere redenen.O.a. door: bij fysieke intimiteit komt bij vrouwen eerder oxytocine vrij.
www.ncbi.nlm.nih.gov
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."