#1
Dat mag maar je veroordeeld nogal.Ik zie dat anders. Mag dat ook?
Ik begrijp oprecht niet waarom dat niet naast elkaar kan bestaan. Je doet het echt jezelf aan.
Dat mag maar je veroordeeld nogal.Ik zie dat anders. Mag dat ook?
Ik heb mijn tekst net aangepast..Dat mag maar je veroordeeld nogal.
Ik begrijp oprecht niet waarom dat niet naast elkaar kan bestaan. Je doet het echt jezelf aan.
Dat is niet waar het over gaat hier.je partner heeft een week later al een relatie,
Goed, het ging de OP over het aantal bedpartners van zijn relatie. Ik heb al uitgelegd dat ik zelf ook niet echt veel problemen met aantallen heb (wel toen ik jonger was), maar ik vind erover opscheppen bijvoorbeeld niet fatsoenlijk naar je partner toe. Ik hecht nog wel enige waarde aan normale omgangsvormen in een relatie. Maar misschien ben ik op sommige punten nog best ouderwets en conservatief.Dat is niet waar het over gaat hier.
Mannelijkheid is in mijn ogen iets heel anders dan hoe anderen dat definiëren. De kern is in mijn ogen capabel zijn om een gelukkig leven te leiden zoals je zelf het ideale plaatje ziet, zonder anderen tot last te zijn. Sterker nog, je maakt het ook voor anderen een (extra) plezierig leven.maar de paar opmerkingen die over Mindless' (gebrek aan) 'mannelijkheid' werden gemaakt zijn nogal laag, niet dan?
Zoals je daarna hierover schrijft gooi je mijn inziens twee dingen door elkaar. Grenzen stellen en begeleiding. Heel veel mensen, zeker in jonge jaren, weten zelf niet wat ze willen of ze zijn. Bij twijfel worden regelmatig verkeerde opvattingen nagestreefd. Dat is uiteraard op alle vlakken, maar bij gender issues is dat extra cru en geen weg meer terug.Wat postmodernisme betreft; de invloed van die ideologie heeft ons de afgelopen tien jaar in laten zien dat het onverstandig is om helemaal geen grenzen te stellen aan hoe iemand zichzelf kan definiëren.
Ik vind het een teken van emotionele onvolwassenheid als het aantal bedpartners van je relatie invloed op jou heeft.Goed, het ging de OP over het aantal bedpartners van zijn relatie. Ik heb al uitgelegd dat ik zelf ook niet echt veel problemen met aantallen heb (wel toen ik jonger was), maar ik vind erover opscheppen bijvoorbeeld niet fatsoenlijk naar je partner toe. Ik hecht nog wel enige waarde aan normale omgangsvormen in een relatie. Maar misschien ben ik op sommige punten nog best ouderwets en conservatief.
We zijn natuurlijk allemaal mensen met onze eigen visies en opvattingen over bepaalde dingen. Wat open en liberaal is voor velen, is juist erg negatief voor anderen. Wie zijn wij om te beoordelen wat juist is of niet voor een ander? Er zijn ook jongeren die maagd blijven totdat ze de ware hebben ontmoet en met hem/haar gaan trouwen. Ik zie daar ook niet echt iets verkeerds in.
Well yeah, it's my job! Ik ben meer bezig met auto's dan met vrouwen ja. Mét nadenken!Wellicht is Mindless (zonder nadenken) tegenwoordig meer bezig met auto's, dan met vrouwen.
Apart, ik vind het een teken van gezond verstand. Vele vrouwen zijn het daar trouwens met me over eens. Maar die heb je hier niet zoveel op DF zo te zien. Of het ligt aan de regio, ik weet het niet.Ik vind het een teken van emotionele onvolwassenheid als het aantal bedpartners van je relatie invloed op jou heeft.
Klinkt een beetje anekdotisch. Ga je nog in op de post van @Roze Olifant ?Vele vrouwen zijn het daar trouwens met me over eens.
Ik heb zelf ook een losbandige periode gehad: open relatie, trio's, seksfeesten, noem het maar op. Maar op een gegeven moment heb ik voor mezelf besloten dat ik daar helemaal niet gelukkig van werd. In tegendeel juist: ik werd er erg ongelukkig van. Toen heb ik besloten om dat anders te doen.Apart, ik vind het een teken van gezond verstand. Vele vrouwen zijn het daar trouwens met me over eens. Maar die heb je hier niet zoveel op DF zo te zien. Of het ligt aan de regio, ik weet het niet.
Ieder zijn eigen!
Hier ben ik het wel met je eens. Dat heeft volgens mij te maken met onzekerheid. En nogmaals, ik had hier bij mijn eerste twee langere relaties last van. Later veel minder. En als je de eerste post van de OP nog eens goed leest, voel je diezelfde onzekerheid.Ik vind het een teken van emotionele onvolwassenheid als het aantal bedpartners van je relatie invloed op jou heeft.
Noem me maar ouderwets maar ik ben blij dat ik nooit zo losbandig ben geweest. Ik heb me ook vrijwel altijd ongemakkelijk gevoeld na een one night stand. Dat is nooit mijn ding geweest. Ben toch altijd meer iemand van de lange relaties geweest en niet de avontuurtjes.k heb zelf ook een losbandige periode gehad: open relatie, trio's, seksfeesten, noem het maar op. Maar op een gegeven moment heb ik voor mezelf besloten dat ik daar helemaal niet gelukkig van werd. In tegendeel juist: ik werd er erg ongelukkig van. Toen heb ik besloten om dat anders te doen.
Ja dat is prima. Goed dat je je daar prettig bij voelt. In mijn geval voelde ik me heel erg in een "mannelijke" rol gedrukt waarin ik moest bewijzen dat ik vrouwen kon en wilde veroveren. Die rol paste helemaal niet bij me en dat was ook een belangrijke reden waarom ik ongelukkig werd van losbandigheid. Dat is trouwens ook waarom ik me tegen voorgekookte genderrollen keer, want ik heb zelf ervaren hoe onderdrukkend die kunnen zijn. Op dezelfde manier vind ik dus ook niet dat we vrouwen in genderrollen moeten duwen.Noem me maar ouderwets maar ik ben blij dat ik nooit zo losbandig ben geweest. Ik heb me ook vrijwel altijd ongemakkelijk gevoeld na een one night stand. Dat is nooit mijn ding geweest. Ben toch altijd meer iemand van de lange relaties geweest en niet de avontuurtjes.
En ik denk dat heel veel mannen (vrouwen?) er net zo over denken. Het haantjesgedrag wordt ze opgelegd. Toch een vorm van maatschappelijke druk. En dat is helaas met social media alleen maar erger geworden. Ik was trouwens ook zo toen ik met daten en uitgaan begon maar niet zo losbandig.Ja dat is prima. Goed dat je je daar prettig bij voelt. In mijn geval voelde ik me heel erg in een "mannelijke" rol gedrukt waarin ik moest bewijzen dat ik vrouwen kon en wilde veroveren. Die rol paste helemaal niet bij me en dat was ook een belangrijke reden waarom ik ongelukkig werd van losbandigheid.
Ik denk dat dat te maken heeft met het zoeken naar stabiliteit en rust in je leven en relatie. Hoe wankel dat ook kan zijn want ik heb veel mensen met lange relaties uit elkaar zien gaan recent. Ik ga er gemakshalve maar vanuit dat de meeste mensen dat ook zoeken.Ja dat is prima. Goed dat je je daar prettig bij voelt.
Onmogelijk: dat wellicht niet. Wel moeilijker.Ik heb zelf ook een losbandige periode gehad: open relatie, trio's, seksfeesten, noem het maar op. Maar op een gegeven moment heb ik voor mezelf besloten dat ik daar helemaal niet gelukkig van werd. In tegendeel juist: ik werd er erg ongelukkig van. Toen heb ik besloten om dat anders te doen.
Als ik jouw gedachtengang volg dan zou zoiets voor vrouwen onmogelijk zijn omdat het aantal bedpartners voor altijd aan hun zal beklijven?
Ik ga hier even bullshit callen om meerdere redenen.O.a. door: bij fysieke intimiteit komt bij vrouwen eerder oxytocine vrij.
Haha ja helemaal prima toch!Ik word (wij worden) daar net wel gelukkig van 😆
Ik word (wij worden) daar net wel gelukkig van 😆Ik heb zelf ook een losbandige periode gehad: open relatie, trio's, seksfeesten, noem het maar op. Maar op een gegeven moment heb ik voor mezelf besloten dat ik daar helemaal niet gelukkig van werd. In tegendeel juist: ik werd er erg ongelukkig van. Toen heb ik besloten om dat anders te doen.
Als ik jouw gedachtengang volg dan zou zoiets voor vrouwen onmogelijk zijn omdat het aantal bedpartners voor altijd aan hun zal beklijven?
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."