Ik heb in januari een cursus boeddhisme gevolgd, en dat heeft veel geholpen ja!
De cursus heeft me een hele hoop geleerd. Maar het voornaamste is metta: mildheid en vriendelijkheid naar jezelf en anderen. Komt erop neer dat ik veel moest van mezelf, en weinig eisen stelde. Dat speelt natuurlijk allemaal mee in een negatief zelfbeeld. Over de jaren heen is dat denk ik gegroeid door een steeds sterkere zelfhaat en groeiend cynisme.
Inmiddels begrijp ik beter hoe je lief bent voor jezelf. Dat zit 'm deels in jezelf vriendelijk aanspreken in je gedachten, want de woorden die je gebruikt hebben gevolgen (karma)! Wat ik nu bijvoorbeeld wel eens doe is complimentjes of dankbaarheid in mijn wachtwoorden verstoppen, zodat je dat steeds opnieuw moet typen. En als ik een bestand naar mezelf mail dan sluit ik af met "bedankt voor je (..), lieve
@Neo-Shulginist"
Lief zijn voor jezelf is ook moeite doen om het jezelf naar de zin te maken. Voor mij zit die zelfzorg vooral in dingen als sport, gezond eten, en mijn huis schoonmaken / opruimen. De liefheid zit 'm dan vooral in dat je het jezelf gunt om lekkerder in vel / woning te zitten. En dat kost vaak even wat moeite!
Toch gek, want die moeite nam ik altijd voor anderen, maar dan voelde het nooit echt als moeite. Bij mezelf is dat vaak een ander probleem. Ik weet toch wel dat ik het stiekem ook wel ok vind als ik niet zo lief doe tegen mezelf. Dus dan kan je ook gemakkelijker met minder wegkomen. Bij anderen denk ik er dan niet eens over na om zoiets te flikken. Dat "doe je niet".
Het boeddhisme heeft dus zeker geholpen bij dit soort dingen duidelijk maken!
Ik ben op een gegeven moment zelfs een dagmeditatie doen: de hele dag stil zitten, mediteren, en niet praten. Okee met wat pauzes ertussen. Maar dan ook niet praten.
Zulke retraites kende ik al wel, maar ik kan nooit stil zitten dus het leek me echt verschrikkelijk.
Maar mijn ervaring was echt super positief! De langdurige meditatie gaf een enorme rust en kalmte. Ik heb me eigenlijk nooit zo relaxed gevoeld! Ik was echt helemaal ok. Ik zou het zelfs "willoos" noemen, maar dan op een goede manier. Ik hoefde oprecht niks meer.
Natuurlijk heb ik aan de drugs en na de seks wel eens een staat van pure bliss ervaren. Maar dan was ik ook altijd bedwelmd. Nu had ik die bliss, alleen ik was ook volledig wakker, helder, en energiek.
Echt een heel bijzondere ervaring.
Dus als ik nu lief wil zijn voor mezelf dan ga ik even 15-30 minuten mediteren, en dan en komt zo'n zelfde rust weer terug. Werkt niet altijd trouwens, want soms kan ik me niet goed genoef concentreren. Maar altijd kalmeert het wel wat.
