Bedankt voor deze reactie @Neo-ShulginistHaha heel confronterend deze tips. Want dat zijn stuk voor stuk dingen waar ik heel veel weerstand bij voel. Dus kennelijk heb je me daar wel te pakken
Eigenlijk wil ik dan zeggen 'ja ja, dat weet ik', en het dan vervolgens alsnog niet doen.
Eigenlijk is dat raar... hoezo is het een klap voor je zelfbeeld wanneer een relatie voorbij is?Wat kut dat je relatie over is… Dat is natuurlijk sowieso een enorme klap voor je zelfbeeld.
Zo veel liefde bij dit bericht, je eigen gevoelens en emotie kennen, herkennen en erkennen en daarbij ook nog eens hetzelfde doen voor die van haar.Nouja het is vrij makkelijk te duiden met dat ik alleen maar aan het huilen was. Voor mij was onze connectie zo ontzettend fijn. Ik denk niet dat ik me ooit zo op mijn gemak heb gevoeld bij iemand. Zij had dat ook. Maar daarnaast waren er voor haar ook zoveel moeilijkheden vanwege trauma, dat intimiteit gewoon echt even niet meer gaat, en dat zorgen over wat dat voor ons betekent een enorme last en belemmering voor herstel vormen. Het is dan best zuur als je zo je best hebt gedaan om het te laten werken, en het ook zo goed voelde, maar dat het desondanks beter is om daar niet mee door te gaan. En dan kan ik niet eens boos zijn ofzo, want ik snap het ook en het is niet haar schuld.
Zoeken = (herhalend) tegen jezelf zeggen: "ik heb het nog niet gevonden"Uiteraard, je ziet de consequenties en de gevolgen.
Stop met focussen op het positieve en ga er gewoon naar handelen of denken
Focussen betekent zoeken, en zoeken is niet hetzelfde als vinden
Hangt van de relatie af denk ik en hoe je uit elkaar gaat. Als je zielsveel van je partner houdt maar hij/zij gaat ineens vreemd bijvoorbeeld, dan moet dat toch wel enige invloed op je zelfbeeld hebben. Je gaat aan jezelf twijfelen en je vertrouwt misschien niet meer zo snel een nieuwe partner. Dit is maar een voorbeeld.Eigenlijk is dat raar... hoezo is het een klap voor je zelfbeeld wanneer een relatie voorbij is?
De eerste twee alinea's zijn voor mij zeer herkenbaar. Maar ik weet even niet goed hoe te reageren dus ik laat het hier even bij vandaag.Oh het doet me eigenlijk wel goed om zo snel al een reactie te lezen van iemand die een soortgelijke (levens)ervaring heeft! Dankjewel daarvoor!
Ik vind het inderdaad vaak lastig om duidelijk grenzen te stellen naar anderen toe, mede omdat ik meestal goed snap hoe die andere persoon de zaken ziet en waarom. Daardoor doe ik vrijwel automatisch water bij de wijn door mijn eigen wensen of behoeftes te bagatelliseren. Dus dat is zeker iets waar ik aan kan werken. Dat is natuurlijk wel een project voor de op de lange termijn, want het is iets wat je alleen zelf kunt bepalen door steeds te leren wat je wel of niet redelijk vind. Ik kan mezelf heel erg verliezen in dat soort vragen omdat ik altijd verschillende soorten logica erbij kan bedenken waarom iets wel of niet redelijk is. Zoals je zelf ook zegt: alles kan waar of onwaar zijn.
Wat ik ook lastig vind is om me op dagelijkse basis te focussen op het positieve. Ik vind het goed dat je het zegt hoor! En ik ken ook allerlei psychologische theorieën en onderzoeken die uitleggen waarom dat belangrijk is. Maar wat ik lastig vind aan zo'n positieve focus is dat ik juist heel sterk voel wat er mis gaat in de wereld, en om dan een positieve houding aan te nemen voelt dan al snel alsof ik expres oogkleppen opdoe zodat ik er niet mee hoef te dealen. Ik merk daar dus een sterke aversie tegen. Mede daarom zal ik deze tip van je extra serieus moeten nemen. Want ik sta mezelf behoorlijk in de weg door expres niet de dingen te doen die eigenlijk goed voor me zijn. Aan de andere kant voel ik ook sterk de motivatie om een positieve bijdrage te leveren. Dus misschien is dat de truc: om hardop te benoemen wat ik en anderen goed doen om uitdagingen op te lossen.
Wandelingen zijn ook een goed idee ja! Ik doe dat ook vaak. Met mijn ex belde ik vrijwel elke dag een uur en dan ging ik ondertussen een rondje lopen. Eigenlijk is er geen enkele reden waarom ik niet hetzelfde kan doen zonder dat ik met haar bel. Waarschijnlijk is het zelfs beter om niet te bellen tijdens het lopen, want dat weerhoudt je natuurlijk om je bezig te houden met je eigen gedachten.
Aan elk van ons op dit forum is er wel wat leuks op te merken al zien we dat zelf niet meer zo en wees niet te streng voor je eigen zou ik dan maar zeggen, niet al mijn raad opvolgen want ik heb me erbij neergelegd dat mijn situatie niet meer nuchter zal zijn maar in een frivolere narcotische staat😝🥹😎😀Ik hou wel van lekker eten, maar ik weet niet of ik leuk ben 🧐
Ik zie ook weer heeel erg tegen de winter op. Het koude, sombere, natte weer met korte dagen. Vind die tijd heel deprimerend. Al kan een wandeling in een bos dan wel soms aangenaam zijn als er sneeuw ligt. Maar zoveel sneeuw is er de afgelopen jaren hier niet gevallen..Dit is precies het probleem waar ik ook vaak tegen aan loop, nu gaat het nog wel, maar straks in de winter is er veel minder te doen, en dat trek ik wat slecht.
Hmmm ja dat klinkt ook zwaar. Je kan al niet zomaar stoppen met van iemand houden maar het helpt wel als ze je gewoon echt naaien natuurlijk. Als dat dan ook al niet zo is, is het echt lastig voor jezelf een plekje te geven. It takes time, jij komt er wel❤️Nouja het is vrij makkelijk te duiden met dat ik alleen maar aan het huilen was. Voor mij was onze connectie zo ontzettend fijn. Ik denk niet dat ik me ooit zo op mijn gemak heb gevoeld bij iemand. Zij had dat ook. Maar daarnaast waren er voor haar ook zoveel moeilijkheden vanwege trauma, dat intimiteit gewoon echt even niet meer gaat, en dat zorgen over wat dat voor ons betekent een enorme last en belemmering voor herstel vormen. Het is dan best zuur als je zo je best hebt gedaan om het te laten werken, en het ook zo goed voelde, maar dat het desondanks beter is om daar niet mee door te gaan. En dan kan ik niet eens boos zijn ofzo, want ik snap het ook en het is niet haar schuld.
Dat hoeft het inderdaad niet te zijn. Toch denk ik dat mensen snel geneigd zijn te kijken naar wat ze beter of anders hadden moeten doen, als de breuk ongewenst is, zegmaar. Het is ook een grotere een klap (denk ik) omdat je heel kwetsbaar bent in een relatie, heel open. En als je dán geraakt wordt, doet het gewoon meer pijn.Eigenlijk is dat raar... hoezo is het een klap voor je zelfbeeld wanneer een relatie voorbij is?
Dit klopt helemaal en is veel rechtvaardiger naar jezelf. Alleen is het grote nadeel dat relaties vaak gepaard gaan met emoties, en dan is dit moeilijk om te realiseren. Das namelijk heel rationeel. Vgm weet neo rationeel wel waarom het goed was om uit elkaar te gaan én dat hij zelf niet zo veel anders had kunnen doen. Maar dat maakt het niet minder pijnlijk en je gaat toch terugkijken door die gevoelens…Het is wat we maatschappelijk gezien allemaal maar aannemen, een relatie is fijn en zorgen dat die in stand blijft is belangrijk
Maar is dat wel zo? En als je erachter komt dat je beslissing om in de relatie te geraken een slechte is geweest, moet je dan doorgaan met die relatie?
Ik ben bij sommige relaties die ik had zielsgelukkig geweest dat ze uiteindelijk verbroken waren, daar heb ik hard voor moeten werken.
Daar heeft mijn zelfbeeld weinig moeite mee gehad.
Dit klopt helemaal en is veel rechtvaardiger naar jezelf. Alleen is het grote nadeel dat relaties vaak gepaard gaan met emoties, en dan is dit moeilijk om te realiseren.
Het punt is ook meer dat de relatie op mij juist een heel positieve impact heeft gehad. Werk en wonen ging even niet zo chill. Maar als ik dan in het weekend met haar was dan kwam ik helemaal tot rust.Eigenlijk is dat raar... hoezo is het een klap voor je zelfbeeld wanneer een relatie voorbij is?
Het is wat we maatschappelijk gezien allemaal maar aannemen, een relatie is fijn en zorgen dat die in stand blijft is belangrijk
Maar is dat wel zo? En als je erachter komt dat je beslissing om in de relatie te geraken een slechte is geweest, moet je dan doorgaan met die relatie?
Ik ben bij sommige relaties die ik had zielsgelukkig geweest dat ze uiteindelijk verbroken waren, daar heb ik hard voor moeten werken.
Daar heeft mijn zelfbeeld weinig moeite mee gehad.
Gaat nu wat beter! Uit frustratie dat het in de relatie niet zo lekker ging ben ik maar gewoon wat gaan doen. Ik wist niet hoe en wat, maar ik ben er maar gewoon voor gaan zitten en zomaar iets lukraaks gedaan, gewoon om op zijn minst iets gedaan te krijgen. Als het dan niet goed zou zijn dan mochten ze me maar vertellen wat ze wel zouden willen, want daar lieten ze me steeds maar naar gokken. Wonderwel bleek dat 'iets' wat ik deed gewoon goed te zijn dus zo heb ik puur uit frustratie een doorbraak geforceerd.Is het op werk wel alweer wat gezelliger?
Geluk inderdaad dat die drieslag jou niet treft !Geluk bij een ongeluk dus, dat het nu niet met werk, wonen, én relatie kut gaat.
Gelukkig❤️Het punt is ook meer dat de relatie op mij juist een heel positieve impact heeft gehad. Werk en wonen ging even niet zo chill. Maar als ik dan in het weekend met haar was dan kwam ik helemaal tot rust.
Ze hielp me met leuke kleding uitzoeken, probeerde me te motiveren om te sporten, hielp me met geld (be)sparen.
Andersom deed ik dat ook: ik hielp haar door een burnout heen door de juiste hulp te zoeken en leren accepteren dat je niet altijd aan hoeft te staan. Ik hielp haar op zoek te gaan naar nieuwe vrienden en contacten. En ik motiveerde haar om een toekomstplan te maken hoe je je leven ziet over vijf jaar.
We waren ook samen allerlei toekomstplannen aan het maken. We zouden gaan samenwonen; hadden net een gezamenlijke rekening geopend. We hadden het over kinderen krijgen en een huis kopen.
En dan ineens valt dat alles weg. Natuurlijk waren daar wel goede redenen voor. En het is ook niet zo dat ik nu ineens veel onzekerder ben over mezelf. Ik ben vooral verdrietig dat ik nu al dat moois moet missen.
Hahaha wat heerliiiiiiijk. Dat geeft vast ook energie.Gaat nu wat beter! Uit frustratie dat het in de relatie niet zo lekker ging ben ik maar gewoon wat gaan doen. Ik wist niet hoe en wat, maar ik ben er maar gewoon voor gaan zitten en zomaar iets lukraaks gedaan, gewoon om op zijn minst iets gedaan te krijgen. Als het dan niet goed zou zijn dan mochten ze me maar vertellen wat ze wel zouden willen, want daar lieten ze me steeds maar naar gokken. Wonderwel bleek dat 'iets' wat ik deed gewoon goed te zijn dus zo heb ik puur uit frustratie een doorbraak geforceerd.
Geluk bij een ongeluk dus, dat het nu niet met werk, wonen, én relatie kut gaat.
Ik heb gisteren het boek Over Liefde en Loslaten van Jan Geurtz opengeslagen, en toen dacht ik 'ohja, shit. Toch weer wat valkuilen erin laten sluipen.'@Neo-Shulginist hoe staat het met jouw reis richting zelfacceptatie en -liefde?
Ik bleek voornamelijk in 'samsara' te blijven hangen doordat ik gehecht ben geraakt aan een situatie die voor mij heel aangenaam was, omdat ik eindelijk erkend en beloond werd voor de dingen waar ik goed in ben. Maar daarom kon ik ook moeilijk accepteren dat die omgeving veranderde, wat leidde tot zelfafwijzing en daarmee gepaard gaande negativiteit.Ik heb gisteren het boek Over Liefde en Loslaten van Jan Geurtz opengeslagen, en toen dacht ik 'ohja, shit. Toch weer wat valkuilen erin laten sluipen.'
Een van de dingen die ik heb gedaan is mijn ouders om hulp vragen met managen van mijn financiën. Ik heb namelijk gewoon een ok salaris, maar ik sta constant rood en leef van mijn credit card. Dus we hebben nu afgesproken dat ik mijn salaris naar hen overmaak, dat zij mijn rekeningen betalen, en me 100 euro leefgeld per week terugstorten. Dat doen we even een half jaar om financiële ruimte te creëren en daarna langzaamaan weer wennen aan een gezondere manier met geld omgaan.@Neo-Shulginist hoe staat het met jouw reis richting zelfacceptatie en -liefde?
Het voornemen om lekker te gaan eten bij De Nieuwe Winkel blijft wel staan 😁Hulp vragen is toch heel sterk. Plus je onderneemt actie om je leven te verbeteren. Helemaal prima.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."