#1
Ik denk even specifiek aan een jongen die meer dan de helft zo oud is als ik: 18. Haat zijn werk en praat alsof zijn lot al is bezegeld om in dat werk te moeten blijven hangen. Jongen, als je wilt kun je nog 50 keer je leven omgooien. Als je wílt.Klopt ook. Helaas is dit alleen maar erger geworden in deze tijd waarin zovelen onnodig een label krijgen opgeplakt . Dat en de medicatie verlamt een mens echt.
Ik onderschat overigens de mentale problemen van velen niet. Maar het aantal labels en etiketten lijkt alleen maar drastisch toe te nemen als ik kijk in mijn eigen omgeving.
Dat wordt niet per se makkelijk, maar het alternatief is eindeloos moeilijker/pijnlijker: een leven lang je waardevolle tijd en nu met name: jeúgd weggeven aan iets dat je haat.
Over zulken heb ik het. Dit land biedt zoveel mogelijkheden. De beperkingen zijn in dit geval (en soortgelijke) zelfopgelegd.
En het is niets om licht op te vatten. Je dagen invullen met iets waar je een hekel aan hebt is je persoonlijke hel. Natúúrlijk moet je daar proberen uit te komen.
Dankjewel!En welkom terug trouwens !
Hoe zijn dingen hier lately?