Kee ik wil hier ook helemaal geen welles nietus verhaal van maken - zonde van je topic.
Laat ik wel vooropstellen dat ik op veel vlakken ook vind dat de overheid te veel focust op de individuele verantwoordelijkheid van inwoners. De campagne “Wil je meer werken, laat het dan merken.” waarmee SWZ de schuld en oplossing van te veel deeltijdprinsesjes bij de vrouwen neerlegt vind ik een keurig voorbeeld.
Maar denk je niet dat dat vooral te maken zou kunnen hebben met de (neo)liberale politieke koers dat ons land 13+ jaar kent? (Een koers die zich typeert met focus op eigen verantwoordelijkheid en een kleine overheid?) In plaats van met de ambtenaren, die nota bene worden gevraagd deze politieke koers te verwerken in beleid?
Zoals ik al aangaf, ik zoek de problemen echt meer in de politieke tendens dan de instituten zelf. En ik ben ook een
groot voorstander van democratische en bestuurlijke vernieuwing, maar vind het gewoon niet heel realistisch hoe je de boel schetst.
Nou, neem bijvoorbeeld de campagne 'bloed aan je pil' van de gemeente Rotterdam. Die campagne is naar eigen zeggen bedoeld om gebruikers bewust te maken van hun rol in de drugscriminaliteit. En dus de rol van het drugsbeleid buiten beschouwing te laten. Ik heb hierboven wat wetenschappelijke bronnen gedeeld over welke factoren er meespelen bij dtugsgerelateerd conflict he. Dat soort kennis wordt uitdrukkelijk buiten beschouwing gelaten (trouwens ook door de journalisten die eigenlijk de macht zouden moeten controleren door feiten te checken)
www.hartvannederland.nl/regio/rotterdam/er-kleeft-bloed-aan-je-pil-rotterdam-wil-drugsgebruikers-bewust-maken-van
Naja, behalve dat ik het (persoonlijk!) een bullshitscope vindt, dit is waar de
campagne op focust.
Het is een aanname dat beleidsmakers intern niet bezig zijn met hun eigen bijdrage hieraan, of dat van het beleid, etc. Of dat er helemaal niks gedaan wordt met die conclusies en geluiden. Misschien hebben ze wel gewoon gehoord: “Ja vet goed punt helemaal gelijk, maar Yesilgoz wil er niks van horen dus de focus moet op de gebruiker en boeven vangen.”
Ik moet zeggen: ik weet het op dit onderwerp ook niet goed, ik heb geen ervaring met de ambtenaren op dit beleidsveld. Maar ik ken het ministerie wel goed en mijn ervaring is juist dat daar erg veel progressieve, jonge en openminded mensen werken.
Maar uit jouw voorbeeld blijkt ook dat zulke andersdenkende ambtenaren gewoon monddood worden gemaakt door de organisatie waarvoor ze werken.
Ik had het over de politie. Daarover weten we dat het een heel conservatief, moeilijk, vastgeroest instituut is, waardoor ook shit als institutioneel racisme e.d. makkelijk ruimte krijgt. Dat is ook een breedgedragen onderzocht iets waar men verandering op wil.
Ik vind dat je echt wel heel makkelijk alle ambtenaren aan dit voorbeeld van mij relateert. Beleidsmakers en uitvoeringsorganisaties (zoals de politie, de belastingdienst, toeslagen) zijn en werken echt compleet anders. En tussen beleidsmakers is er ook een gigantisch verschil, zeker tussen het Rijk en de decentrale overheid. De eerste schiet om uiteenlopende redenen het meeste tekort op goed kunnen omgaan met “tegenspraak”. En dát er niet altijd goed omgegaan is/wordt met “tegenspraak” door beleidsmakers is ook alom bekend (zie het toeslagenschandaal, maar ook de integriteitsfraude bij Rotterdam Vastgoed).
Alleen wordt daar wel aan gewerkt, wat zeker verder gaat dan “goede intenties”. Er wordt keihard gewerkt en getraind en gedrilld om een goede balans te vinden tussen “werken met de politieke wensen waar democratisch voor gekozen is” en als ambtenaar vanuit je expertise en overtuiging het goede voor de samenleving te doen, tegen die politieke wens in te gaan. Als het goed is lees je in deze zin überhaupt al hoe moeilijk die balans is. Er wordt ook getraind in hoe het management bij overheden om kunnen gaan met deze geluiden, er gehoor aan kunnen geven, etc. Er worden nieuwe structuren ingericht om aan zulke voorvallen minder ruimte te bieden, noem maar op. Sinds het toeslagenschandaal is dit alleen maar versneld en toegenomen.
Maar als iedereen jouw woorden moet geloven, dan hoeft niemand meer iets van de overheid te vertrouwen en is er geen hoop dat dit goedkomt. Dus waarom dan nog werken aan vertrouwen, inwoners weer laten aanhaken, de processen intern verbeteren, etc? Snap je beetje waar ik op doel?
Dus
moet je positief praten over ambtenaren? Neuh hoor (je moet helemaal niks sowieso😂🫶🏻). Maar ik zou zelf wel oppassen met de aannames en hoe je die stelt. Daarom ook mijn vraag waar je ze op baseert… En misschien helpt het wel om ook in te zien dat dergelijke retoriek (dus niet per se wat je zegt maar hoe je dat zegt) óók echt bijdraagt aan dat wantrouwen, aan dat afhaken en zo kan zorgen voor meer problemen dan oplossingen. Ook in de drugsbeleid gerelateerde contexten. “Ik vind/ ik ervaar dat …” is al heel wat anders dan “de ambtenaren zijn er op uit om zoveel mogelijk in de schoenen van burgers te schuiven en bereiken niets met goede intenties.” Sorry maar zelfs als ik dit type heb ik het gevoeg dat ik een nieuwe complottheorie de wereld in slinger.