Ik vind dat je niet moet vergeten dat de liberale orde voor best wel veel mensen gewoon niet werkt.
Hahahaha. Geloof me, dat vergeet ik niet snel. Ik zie het gewoon net anders dan jij denk ik. Waar jij problemen vooral bij de democratische instituten ziet, ken ik ze voornamelijk toe aan grote bedrijven en de mensen die daar veel aan verdienen. Dat er instituten zijn die dat fasciliteren en toezijn aan democratische vernieuwing zie en bepleit ik zeker ook. Maar ik geloof wel dat er eerst andere zaken, waar liberale politici een flinke vinger in de pap inhebben, spelen.
Nou moet ik ook bekennen dat ik dus ook wel weerstad voel bij termen als “het machtsblok de liberale orde”. Omdat het ook helemaal niet zo’n ingekaderd machtsblok is. Terwijl ik zachts gezegd een tyfus hekel heb aan (neo-)liberalisme en kapitalisme.
Maar de woorden die je steeds kiest schetsen het beeld dat er ergens in een grote kamer of videochat een groepje mensen (mannen zijn ook mensen toch😜) bij elkaar zit om eens effe lekker te kijken hoe ze de hele wereld onder de duim kunnen houden. Beetje illuminatie vibes zegmaar. En dat er mensen zijn met veel macht en slechte intenties geloof ik heilig, maar een bewust gestructureerde orde: neh. En dat we als samenleving in de huidige structuren hier niks aan kunnen doen, geloof ik ook niet. Ik geloof wel dat niet genoeg mensen dat willen, omdat te veel mensen profiteren van liberalisme. Niet zo veel als ze zouden kunnen, en ook volledig ongelijk: maar better safe then sorry, toch.
Maar het enige wat GroenLinks wil is dat de ECB iets meer uitlegt waarom ze geld aan bankiers geven. Ohja en de bonussen voor banken moeten iets minder hoog.
Naja er is natuurlijk een verschil tussen wat ze bereikt hebben binnen de huidige rechts liberale structuren waarin ze moeten bewegen
En wat ze willen
En ik snap dat jij liever ergens expliciet ziet staan “opdonderen met het ECB” maar ik geloof dat je intelligent genoeg bent om hierin te lezen dat ze het wel degelijk het liefst anders doen. En er zijn ook andere linkse partijen die daar nog veel radicaler in zijn. Hoe je dat bereikt vraagt alleen andere termen dan “opdonderen met het ECB”. Want er zijn nog genoeg mensen die wel in liberalisme en kapitalisme geloven. En die wel blij zijn met een overheid die zich richt op economische welvaart, groei, het aantrekken van grote bedrijven, in plaatst van op de mensen. Er zijn gewoon heel veel mensen die geloven dat dát het beste is (vooral voor zichzelf natuurlijk).
Er zijn best kritische economen zoals Kate Raworth, Timothy Parrique, en Jason Hickel die heel andere plannen bepleiten. Zij zeggen dat we moeten stoppen met het BBP-groeimodel (iets wat trouwens door de uitvinder van het BBP ook al bepleit werd), en dat we in plaats daarvan moeten gaan werken met kwalitatieve indicatoren voor welzijn. Daarnaast is Hickel bijvoorbeeld heel kritisch op het beleid van de ECB, wat gratis geld geeft aan banken, terwijl je dat geld ook gewoon kan geven aan mensen die het daadwerkelijk nodig hebben. Best een links idee, zou ik zeggen.
Maar waar haal je het vandaan dat linkse partijen niet zouden willen dat het geld niet meer naar banken, bankieren, rijken, multinationals, etc. gaat maar in de samenleving wordt gestopt?! Of dat linkse partijen niet bepleiten dat we minder moeten streven naar groei… die tegen een consumptiemaatschappij zijn? Die meer naar Brede Welvaart willen kijken en die meer participatie nastreven?
Sorry voor míjn cynisme, maar je hebt echt zitten slapen als je dat niet gehoord/gezien/gelezen hebt, toch? Of ben je gestopt met luisteren toen bleek dat hun “hoe” niet is zoals jij graag zou willen, omdat je zelf geen vertrouwen meer hebt in deze democratie, de democratische instituten? Ik snap wel dat vanuit die positie alles ruk is, maar voor wat je hierboven omschrijft is wel degelijk politieke wil. Voor dat geluid is alleen geen meerderheid in Nederland.
Je hebt dus een tweedeling tussen het kamp 'je luistert niet' en het kamp 'je snapt het niet'.
Wat dat betreft kan ik het boek Waarom Mensen Balen van de Politiek van Daan Brouwer aanraden. Dat boek laat heel goed zien waar nou eigenlijk die tweedeling vandaan komt. Dan wordt ook duidelijker waarom mensen afhaken. Want waarom zou je nog geëngageerd zijn met een politiek stelsel waar je geen invloed op hebt, wat niet naar je luistert, en wat allerlei beloftes doet die je niet terugziet in je eigen omgeving?
Ik ken het boek, ik heb heel veel over het specifieke onderwerp gelezen en mijn conclusie is dat er helemaal geen simpel antwoord is zoals je die nu schetst. Het ligt echt niet alleen bij “geen invloed hebben” (is namelijk niet geheel waar imo) “de politiek luistert niet” (want verrassing: als de politiek naar Pietje luistert, luistert het niet naar Jantje. Met andere woorden: er wordt wel geluisterd, maar niets iedereens ideale uitkomst kan gehonoreerd worden. De belangen worden afgewogen tot wat verondersteld wordt wat het beste voor een héle samenleving is.)
Een groot deel van het antwoord staat volgens mij zelfs helemaal los van politiek. Heeft met historie van bepaalde gebieden te maken, natuurlijke houdingen, de impulsen die we krijgen vanuit de maatschappij (werk, socials, series, eten: consumeren) waardoor er helemaal geen tijd en ruimte is te blijven aanhaken, en ga zo maar door. Het is niet een simpel vraagstuk en er is geen quick fix voor. Het is niet opgelost als alle politici kolossaal erin slagen om aan jouw bovenstaande eisen te voldoen als dat al mogelijk zou zijn.
Ik vind wel dat de politiek en de ambtenarij de verantwoordelijkheid hebben om hier serieus aan te werken. Om het weer aantrekkelijk en lonend te maken om meer betrokken te zijn. Om duidelijke verwachtingen te scheppen over de keuzes en mogelijkheden die ze hebben om te beïnvloeden. Om goed uit te leggen waaom keuzes worden gemaakt en hoe verschillende belangen zijn afgewogen. Maar nee, de schuld ligt niet alleen bij hen.
Daarmee kunnen beleidsmakers hun verantwoordelijkheid afschuiven op individuen
Wat maakt het dat jij het idee hebt dat ambtenaren erbij zitten met het idee “nou. Wat een kutzooi dit probleemstuk. Hoe kunnen we ervoor zorgen dat wij dit van ons af kunnen schuiven en de bal lekker bij onze inwoners te leggen zodat we weer lekker om half 4 naar huis kunnen?”?
Dat is namelijk totaal niet mijn ervaring met ambtenaren. Er werken heel veel mensen voor de overheid, en zeker de decentrale, die met oprechte en goede intenties het beste voor hun inwoners (willen) doen. Alleen veel vraagstukken zijn ook gewoon complex. En moet ook vanuit een complexe positie worden opgelost. Het is wel even wat anders dan de vraag “hoe maken we aandeelhouders blij” “hoe meer winst” enzovoorts…
Zoals ik ook in het andere topic al zei vind ik het nogal vermoeiend en demotiverend hoe je dit afschildert en herhaalt… je uitspraken over ambtenaren zijn ook constant cynisch en vol wantrouwen. Je scheert ze ook constant over een kam. En ik ben benieuwd naar jouw ervaringen die hiervoor hebben gezorgd, maar ik vind persoonlijk wel dat die uitspraken erg eenzijdig en stellig zijn.
Maar belangrijker is dat onderdeel van mijn ideale drugsbeleid is dat je langzaam herstructureert. Niet in één keer POEF, nu hebben we het ideale drugsbeleid en dan is het klaar. Maar steeds met kleine stapjes toewerken naar dat ideaal, terwijl je aandacht hebt voor de situatie op de grond en daarop anticipeert.
Makes sense tho😅
