#1
Mooi gezecht trouwens. En ik dacht er ook n beetje zo over man. En ik begin het een beetje te snappen. En ik hoop dat je gelijk hebt . En wat je zei met. ( een ander lichaam gedachte en wereld) k wil.het wel geloven maar het lijkt me zo raar.dat als.je gaat bijvb het bewustzijn er is en je verder leeft als geest bijvb maar je mischien wel.na n ander wereld gaat als n mens ofzoiets. Zoals `reïncarnatieKijk, wij (de meesten dan) geloven dat we dit lichaam zijn. Daarom lijkt het alsof je ín de wereld bent. Maar je kunt weer leren zien dat je een lichaam hébt, niet bent, en dat deze samen met de rest van de wereld in jouw bewustzijn verschijnt. Nét zoals dat in een droom gebeurd. Achteraf weet je van een droom immers ook dat de hele droomwereld in jou verscheen en dat alles in die droom jou was. Je was niet slechts een persoon ín die droomwereld. Dat leek alleen maar zo, zolang je droomde. Behalve als het een lucide droom was dan. Maar we kunnen ook lucide worden in deze collectieve droom, die de meeste mensen de werkelijkheid noemen. Maar het is niet de werkelijkheid. Hetgeen wat dromen ziet is de werkelijkheid, want dat veranderd nooit en is te allen tijde aanwezig in élke ervaring.
In een eventueel volgend leven kun je mogelijk een totaal ander lichaam hebben, totaal andere gedachten en in een totaal andere wereld zijn. Maar je bent nog steeds jij toch? Anders zou het niet 'jouw' leven zijn.
Dit soort dingen vereisen veel tijd en aandacht om diep over na te denken en naar te kijken. Van jongs af aan wordt ons geleerd dat we het lichaam zijn. Dat geloof gaat er niet zomaar uit. Zelfs als je er intellectueel gezien niet meer in gelooft, zitten daaronder nog vele lagen van gevoel opgeslagen in het lichaam, die jou het gevoel geven het lichaam te zijn.
