Of als je al wat verder bent in het contact en je gaat met een vrouw naar bed, dan kan je vragen: âVind je het je fijn als ik X?â
Ja ik had dus een tijd terug een scharrel met wie ik in bed belandde en die ging op een gegeven moment opeens rechtop zitten en ze zei:
"okee, nou volgens mij moeten we het nu even hebben over onze grenzen. Wat zou jij willen doen?"
Ik moest even wennen aan de directheid, maar het was wel echt super chill. We hebben eerst even duidelijk besproken wat de grenzen waren, wat zij fijn vond, wat ik opwindend vond. Wat mij betreft deed het daarna ook niks af aan de spanning of de sfeer ofzo. Dus toen dacht ik wel van 'oh nou chill, ga ik vaker doen.' Maar tegelijkertijd ken ik ook vriendinnen die dat juist helemaal niks vinden, sommigen zelfs die zoiets hebben van 'nou zoek jij het maar gewoon uit, ik ga je niet vertellen wat je moet doen hoor'. Overigens vind ik dat persoonlijk best een afknapper dus misschien maar beter als ik niet probeer om met dergelijke vriendinnen seks te hebben
Mijn punt was ook meer dat ik enerzijds vrouwen steun in hun klachten over ongewenst gedrag. Daar zijn voorbeelden te over van. Maar tegelijkertijd vind ik het vaak jammer van de discussie dat het dan niet gaat over wat wel gewenst is. En dat kan voor mannen (zoals ik) soms wel verwarrend zijn omdat je dan constant allerlei dingen hoort die niet mogen/kunnen, en dat het zou liggen aan je testosteron en je biologische programmering dat je nu eenmaal vrouwen wil veroveren en je daarom onbeschaafd gedraagt. Het lijkt me dus constructiever om het te hebben over: wat is wel gewenst? Hoe kun je het wel op een leuke manier doen, en hoe herken je signalen daarover?
Volgens mij hangt dat ook samen met dat we als samenleving het vaak niet acceptabel vinden dat vrouwen seksuele verlangens openlijk uiten (want slutshaming), wat dan weer het idee ondersteunt dat mannen een vrouw moeten 'veroveren' terwijl ze eigenlijk geen interesse hebben. Dat idee is enorm ondersteunend aan grensoverschrijdend gedrag.
Dus in ieder geval bedankt voor deze:
Ik word pas opgewonden als de context ook daadwerkelijk seksueel is.
En om het weer iets dichterbij het oorspronkelijke onderwerp te brengen, was dit wel wat ik bedoelde met Westerse waarden over man-vrouw verhoudingen, en dat die soms als universeel worden gepresenteerd, terwijl je er juist heel anders over kan denken.
Ik denk dat het toch wel belangrijk is om je te realiseren dat het belang van emancipatie ook een waardeoordeel is. Gelijkheid wordt in principe voorgesteld als een universeel mensenrecht. Maar alsnog is het mogelijk om daar anders over te denken
Het is lastig zeggen welke rolverdeling tussen mannen en vrouwen het best of het meest rechtvaardig is, omdat het afhangt van het waardensysteem wat je belangrijk vindt en vanaf welk oogpunt je naar de samenleving kijkt.
Dus laten we vooral blijven praten over wat we vinden en waarom.