Wat een onzinnig topic en wat een onzinnige discussie. Het is alsof atheïsten een gelovige van het tegendeel proberen te bewijzen. Dit hele 'drugsforum' zit doorspekt van de subjectieve observaties van gebruikers, en helaas zijn deze regelmatig volstrekt foutief.
Om toch nog maar even gen te quoten: "toen werd er gewoon niet zo wetenschapelijk nachedacht over xtc". Het is grappig hoe gen hier 'wetenschapelijk' wegzet alsof een of andere nieuwe denkwijze. Maar ik snap gen wel, want toen ik ooit begon met MDMA waren mijn ideeen (en ook die van mijn vrienden) volledig fout. Hier kwam ik pas later achter (na veel leeswerk en een wetenschappelijke biomedische studie).
Laat ik eens proberen mijn gedachtegoed in een paar overzichtelijke punten uiteen te zetten:
1. MDMA komt voort uit pure wetenschap
Meneer Shulgin is een respectabele wetenschapper die de lucratieve industrie verruilde voor een levensdoel waarin hij op zoek was naar de penicilline voor het brein. Voor de onwetenden: de ontdekking van penicilline voor het lichaam was een revolutie voor de medische wetenschap en de mensheid. Simpele infecties op vervelende plekken, waardoor je vroeger bijna gegarandeerd het loodje legde, waren nu opeens uitstekend behandelbaar.
Shulgin was ervan overtuigd dat er vast wel een chemische stof zou zijn die dit voor de geest zou kunnen doen. Nu zijn zowel de geest als de organische chemie (het gebied waarin men deze stofjes/drugs/medicijnen beschrijft) beiden erg complex. Shulgin had een goed begrip van de psychoactieve stoffen vanuit de scheikunde, en 'voorspelde' als het ware welke stofjes potentieel grote psychoactieve waarde hadden. Het is handig als je dit enigszins kan voorspellen, want scheikunde bedrijven is complex, tijdrovend, en er zijn vooral ontelbare combinaties die je kunt maken. Louter psychoactieve stoffen voorspellen en vervolgens produceren is niet genoeg. Je hebt ook een 'reallife' test nodig, en aangezien Shulgin een echte pionier was, nam hij ook deze taak op zich. Zie zijn boeken voor het resultaat.
2. Er is maar een enkel type MDMA
Er is echt maar 1 enkele soort MDMA. Met scheikunde werk je door middel van een synthese toe naar een specifiek molecuul, en er is een specifiek molecuul wat we MDMA noemen. Of je nou MDMA pakt of XTC, als er MDMA inzit is de chemische uitwerking hetzelfde.
Maaaaaar: waarom zijn er dan zoveel uiteenlopende verhalen over de werking ervan? Dit is het resultaat van verschillende factoren:
a1. De uitwerking van MDMA is afhankelijk van je lichamelijke en geestelijke toestand. Als je op vakantie uitgerust en volgevreten bent, en je drink 3 biertjes, dan merk je er niet veel van. Heb je de hele dag keihard in de horeca gewerkt met 35 graden, weinig gegeten en drink je dan 3 biertjes achter elkaar, dan lijkt het alsof je stom dronken bent. Als je supergoed in je vel zit en rookt een goede wiet joint, dan wordt je waarschijnlijk erg blij, ben je down en vermoeid en
heb je ruzie met een goede maat, dan kan zon joint fataal uitpakken.
a2. De eerste keer MDMA is het beste zeggen mensen wel eens. Als je iets meemaakt dat 'heel tof is', dan creëer je een herinnering. Door deze herinnering veranderd je 'verwachtingspatroon' indien je dezelfde stof nog een keer neemt. Als de nieuwe ervaring tegenvalt vergeleken met de herinnering, kan de hele beleving veranderen. Het verschilt per mens hoe dit mechaniek in je hoofd werkt. Sommige mensen zijn snel teleurgesteld (en zullen zich concentreren op de negatieve effecten) en sommige mensen zijn snel tevreden (en waarderen alle positieve effecten).
a3. Ieder mens is anders, zowel lichamelijk als geestelijk. Mensen uit Azie missen vaak een enzym om alcohol te verwerken waardoor ze snel zat zijn. Het ene medicijn werkt wel bij jou maar niet bij een vriend. De een rookt zonder problemen 2 pakjes peuken op een dag, de ander voelt zich al erg onprettig bij meer dan 10 sigaretten per week. Er zijn zoveel (onbekende) factoren waardoor de uitwerking van MDMA kan verschillen. Zolang er geen globaal en gedegen onderzoek hiernaar is gedaan kunnen we er niet veel over zeggen.
b. De opname van MDMA is afhankelijk van de inname. Een hard geperste pil tussen een halve kilo chili con carne? Dit komt natuurlijk heel anders je lichaam binnen als een paar likjes MDMA poeder op een lege maag. Dan hebben we nog snuiven, spuiten en rectaal. Er zijn zoveel manieren om de stof tot je te nemen. Essentiële variabelen hier zijn tijdsduur en hoeveelheid per tijdseenheid.
c. Heb je wel daadwerkelijk MDMA? Voor ieder die ook maar een beetje verstand heeft van scheikunde: de kleinste variatie op een molecuul kan een gigantisch effect hebben op de psychoactieve waarde ervan. Een klein foutje in de synthese kan al leiden tot een variant die misschien wel niet eens beschreven is in de wetenschappelijke literatuur. Je weet het pas zeker als het getest is door een testcentrum, en zelfs dan is het nog maar de vraag of hun testmethode geen positief resultaat geeft bij 'aanverwante' stoffen die erop lijken maar niet helemaal hetzelfde zijn. Zolang we geen 'pharmaceutical grade MDMA' gebruiken en het uit vage loodsen komt van criminelen, blijft dit een onzekere factor. Tip: kijk de laatste "Drugs Inc" aflevering van seizoen 6 over MDMA (Manic Molly). Er gaan tal van stofjes rond als Molly terwijl ze niets met MDMA te maken hebben.
d. Heb je wel enkel MDMA? Elke combinatie met een psychoactieve stof kan de beleving veranderen. De andere stoffen kunnen bewust zijn toegevoegd, maar het kunnen ook bijproducten zijn van een onvolmaakte synthese. Ook is testen door een testcentrum hier je beste gereedschap.
3. Je herinneringen zijn vertekend en subjectief
Iedereen bezit zijn eigen monopolie op de waarheid. Je baseert je visie op wat je meemaakt en op wat mensen zeggen die je vertrouwt. Het leuke aan wetenschap is dat je nou eens probeert allemaal die informatie op een overzichtelijke hoop te gooien en elke toevalligheid probeert uit te sluiten.
4. Door MDMA te gebruiken verander je je hersenen
Je hersenen (en je lichaam) bestaat uit een verzameling van 'regel mechanismen'. Sommige zijn makkelijk: Als je honger hebt 'gromt' je maag. Echter in je hersenen vind er een samenspel plaats van vele chemisch en elektrisch aangestuurde mechanismen waarvan een hoop er nog maar gedeeltelijk begrepen worden. Het gebruik van MDMA heeft directe invloed op de mechanismen van serotine en dopamine (voor de emoties liefde en blijheid etc). Het over stimuleren van deze mechanismen zorgt er natuurlijkerwijs voor dat de mechanismen kunnen veranderen. Als je iets over stimuleert kan het bijvoorbeeld minder gevoelig worden. Deze effecten vinden plaats bij MDMA gebruik, en daardoor zal elk nieuw gebruik beïnvloed worden door eerdere gebruiken.