Frenzel

"Druks zei: Ik ben er nog steeds niet over uit of ik nou 2x een psychose heb gehad na een paddo-trip. Ik ben dus 2x vrij diep gegaan in een paddotrip waarbij ik door de tijd reisde en totaal de link met het hier en nu verloor. Na de trip, toen mijn trip-buddy al weer gewoon de realiteit geaccepteerd had, zat ik nog steeds met de veronderstelling dat er iets niet klopte. Ik probeerde dan net te doen alsof er niets aan de hand was naar die vriend en ging uiteindelijk maar gewoon slapen in de hoop dat ik de volgende dag weer wakker zou worden in mijn eigen leventje. Toen ik de volgende dag wakker werd had ik vrij snel door dat dit toch echt de wereld en tijd is waarin ik thuishoor en kon het dan ook weer vrij snel accepteren. Is dit een psychose te noemen? Het was echt typisch dat ik zeg maar de 2x precies dezelfde ervaring had, terwijl ik me de 2e keer had voorgenomen dat het niet meer zou gaan gebeuren. Ik sloeg me ook direct voor m'n kop de volgende ochtend dat ik weer in de mindfuck was getrapt. Klik om te vergroten... Een psychose gaat vooraf aan veel blootstelling aan stress. Door de stress word je als eerst depressief en door een depressie kun je vervolgens in een psychose terecht komen. Dit gaat volgens een vrij langzaam verloop en ná een psychose volgt er weer een depressie. Men spreekt pas van een psychose wanneer wanen en/of hallucinaties en/of verward denken minimaal 30 dagen aanhouden. Psychedelische drugs kunnen dus een "trigger" zijn voor een psychose, maar dan ben je dus wél een persoon die drugs als negatief ervaart en ook hierbij gaat het weer volgens een verloop: Er zijn voortekenen (b.v. neiging tot isoleren, schuw of angstig gedrag, concentratieproblemen, verminderde prestaties op school of werk, voorliefde voor magie, mystiek, het paranormale, religie of filosofie, problemen met sociale contacten). Echter deze tekenen kunnen ook aan de leeftijd gebonden zijn (puberteit), maar opvallend is dat psychosen meestal rond het begin van de volwassenheid voor het eerst opduiken. Psychosen hebben ook ernstige gevolgen; dat je je toekomstverwachtingen wel op je buik kunt schrijven. Na een psychose is het onderhouden van sociale contacten of een relatie moeilijk. Het schijnt ook dat een aantal schizofrenen naast hun schizofrenie nog PTSS hebben, omdat een psychose als zeer angstaanjagend wordt beleefd. Ik kan zeggen dat ik al heel wat bad trips heb meegemaakt, maar geen daarvan heb ik als traumatisch ervaren. Ik zou een bad trip dus niet met een psychose durven vergelijken. In de wetenschap maakt men onderscheid tussen hallucinaties en pseudo-hallucinaties. Pseudo-hallucinaties zijn hallucinaties die je zelf opwekt met een hulpmiddel. Ben ook wel eens urenlang buiten westen geweest van de psilocine, dat ik even niet meer wist hoe ik in die status verzeild ben geraakt, maar met hard inspannen van het bewustzijn, kreeg ik toch altijd controle op mijn hallu's en wist ik weer dat ik champi's had geslikt. Het valt me op dat pseudo-hallucinaties ook "stuurbaar" zijn, dwz dat je zelf het thema van je trip kunt bepalen of door anderen kunt laten bepalen. Bij mijn weten zijn pseudo-hallucinaties dus beïnvloedbaar."

"Dat is het hem ook nog... eenmaal psychotisch geweest, is de kans groot dat er een volgende komt. En paranoïa ben ik altijd. Is me eens jarenlang gelukt om met therapie van drugs af te blijven, maar ik leefde gewoon hetzelfde als wanneer ik drugs gebruik. Bij mij maakt het geen verschil. Ik meen zelfs dat het leven met drugs beter gaat, omdat die de gevoelens van verlegenheid wat verminderen. Canabis vind ik 1 van de sterkste drugs en nog een voordeel is dat het lang duurt eer dat het tolerant gaat worden"

"Ah tranxène. Dat ken ik wel ja. Toen ik die destijds voorgeschreven kreeg waren dat nog van die blauwe, rupsvormige tabletjes. Weet niet meer hoeveel ik kreeg, maar het helpt inderdaad wel goed tegen angsten. Echter wanner ik de kuur stopte kwamen de angsten 2 keer zo hard terug. Das een van de nadelen van benzo's. Ook verslaving moet je daarbij heel erg mee uitkijken. Ik vind seresta een van de beste omdat die de minste bijwerkingen geven, maar rohypnol vind ik het best (alleen krijg je ze niet hier beneden in dit kikkerland). Als je een benzo slechts eens per 2 weken neemt zul je er nooit afhankelijk van worden. Als je last hebt van chronische angsten is lichaamsbeweging wel een goede aanrader. Met het gebruik van benzo's onderdruk je namelijk alleen maar de symptomen. Het is slechts uitstel van executie. Meer niet. Vandaar die lichaamsbeweging. Daar word je sterker van en dus zelfverzekerder. Ook werkt het positief op je gevoel van eigenwaarde omdat je er beter uit gaat zien."

"Men spreekt pas van een psychose als bepaalde symptomen langer dan 30 dagen blijven duren. Symptomen zijn: wanen, hallucinaties en verward denken. Oftewel de persoon in kwestie leeft in zijn eigen werkelijkheid. In een psychose maak je een vreemde indruk op je omgeving. Je doet en zegt ongerijmde (onsamenhangende) dingen. Sommige effecten van psychedelische drugs kun je daarom dan ook beschouwen als psychotische symptomen."

"manus zei: Wanen en hallucinaties zijn niet specifiek voor een psychose; sommige mensen met een psychose zijn alleen verward. Stemmen horen komt bij veel verder gezonde mensen voor. Wanen en hallucinaties komen bij veel ziektebeelden voor bv een delirium. Klik om te vergroten... Bedankt voor de reactie. Vindt het zelf best moeilijk om te begrijpen wat een psychose is. Ze hebben bij mij al tot 3 keer toe gezegd dat ik psychotisch was, maar ik geloofde dat nooit. Als ik dan doorvroeg of ze me eens wilden uitleggen wat dat dan is, konden ze mij en andere niet-psychotische mensen om me heen nergens van overtuigen. Ze baseerden mijn psychosen telkens op mijn woede en hun angst daarvoor. Het idee om psychosen als diagnose te hanteren vind ik dan ook een gevaarlijk principe waar leiders met verkeerde bedoelingen flink misbruik van zouden kunnen maken (als middel om burgers te excommuniceren) Het trieste is dat sommige mensen echt psychotisch kunnen zijn en er dus met hun denkstoornis gespot kan worden."

"Dat is zeker vervelend. Ik kan hun zo doende niet serieus nemen. Ook voel ik me zelf niet serieus genomen. Als je tegen me zegt dat ik vandaag depressief bevonden wordt en eraan toevoegt dat deze depressie nooit meer over zal gaan, geloof ik je meteen. Ik weet dat ik iets heb. In feite kunnen wij als drugs gebruikers allemaal wel begrijpen hoe het is om psychotisch te zijn, want onder invloed van drugs of wijn ben je tijdelijk psychotisch. Of ook als je zwaar afkickt. Maar ik begrijp niet waarom ze zeiden dat ik psychotisch was buiten mijn gebruik om. Ik heb nog nooit het gevoel gehad dat ik trip, terwijl ik niets had ingenomen. Soms kwam het misschien eens op het randje daarvan, maar niet zodanig dat ik de dag daarna nog steeds last daarvan had en medicijnen nodig had, hoewel het best eng is als je je ineens zo voelt alsof er een trip begint te werken zonder dat je het gebruikt hebt. Want het is zelfs al eng wanneer je bewust gebruikt. Er zijn meer slechte dan goede behandelaars en als je slecht behandelt wordt krijg je automatisch achterdocht wat feitelijk een symptoom van een psychose is. Ik kan een ander zelf ook psychotisch maken. Is op zich niet moeilijk. Als je hem maar lang genoeg blijft pesten wordt dat doel wel bereikt. Zulke slachtoffers isoleren zichzelf wat een symptoom van een psychose kan zijn, maar die wel door onder andere de overheidsmedewerkers in de hand gewerkt kan zijn en in een erger geval zelfs in stand gehouden wordt door dezelfden."

"Ja? Meen je? Nee, dat geloof ik niet dat jij me niet serieus neemt. Dus je beweert dat het onmogelijk is om iemand moedwillig psychotisch te maken?"

"Het ligt aan mij dat je dat idee hebt. Het spijt me. Ik ben niet zo goed behandeld geworden in de psychiatrie en heb op afdelingen dus ook wel psychotische mensen meegemaakt. Het valt op dat zij veel momenten uit hun psychose nadien vergeten zijn, zoals je dat ook ziet bij mensen die dronken waren. Er zijn wel dingen die ze achteraf zullen proberen te verklaren maar dat komt vaak niet overeen met wat er werkelijk gebeurde. Zij hadden gedurende hun psychose een andere werkelijkheid. Ook kunnen ze bevestigen dat ze in een psychose hebben gezeten, erkennen dat het ziekelijk is (zelfs iets met bezetenheid te maken kan hebben) en absoluut niet willen hebben dat ze er nogmaals in terugvallen. Als je mij vraagt hoe ik mijn psychose ervaarde kan ik zeggen dat ik boos was en vervolgens allerlei kneusjes hoorden zeggen: je bent psychotisch, je hebt onze professionele hulp nodig. Of dat ik niet mag stoppen met medicijnen gebruik en allerlei van dat soort streken om me nog bozer te krijgen. Ze zijn gewoon heel erg duivels bezig. Op dit moment natuurlijk niet meer zo erg met mij, maar wel nog met andere slachtoffers waar ik een mede getuige van ben. En die naar mijn gevoel helemaal niet psychotisch zijn (geweest). Deze kennis is zo pijnlijk dat ik het meeste zou willen verdringen. Je zou haast denken dat het het uiterlijk van een psychose heeft gekregen, als ik dat werkelijk zou doen. Iemand kan onwetend zijn en nog maar weinig van het begrip psychose afweten. Zoiemand kun je makkelijk iets aanpraten of met behulp van opdringerij laten geloven dat hij psychotisch is terwijl dat niet zo is. Ook voor mensen die echt psychotisch zijn geldt dat zij nog steeds een eigen wil hebben. Echter veel mensen met een overheidsbaantje schijnen deze wil niet te eren."

"Dat is maar net wat ik bedoel... Als ik WIL kan ik zeker iemand psychotisch krijgen, al hangt het er natuurlijk wel een beetje vanaf dat er voldoende mensen moeten zijn die zich met mij samenzweren. Een van mijn lotgenoten is het er, net als mij, ook niet mee eens dat hij schizofreen is verklaard en HIJ beweert zelfs dat zich bij overspannenheid en schizofrenia ongeveer dezelfde soort symptomen voordoen. Het is goed mogelijk om iemand bewust tot overspannenheid te drijven en hem vervolgens nog wat anti-psychotische medicijnen zijn maag in te toveren, zodat zijn geloofwaardigheid flink in opspraak wordt gebracht wanneer hij aan de wereld probeert bekend te maken wat hem is aangedaan, want mensen zijn nogal bang voor hetgeen zij niet kennen. Tenminste dat is iets wat ik zelf ook vooral wel merk wanneer ik iemand zeg dat ik neuroleptica neem of, dat ze zeggen dat ik schizo ben. Meestal is het vanaf dan einde zoek met dat contact. En dat terwijl ik niet eens geloof dat ik het ben, laat staan die medicijnen nodig heb. Op deze manier drijven ze de spits met hun psychologische spelletjes. De Engelsen hebben het toepasselijke werkwoord TO PERSECUTE. Dit heeft 3 betekenissen. Onderdrukken, vervolgen; lastig vallen. De meest gebruikte methode die ze hebben om de overspannenheid van een ander in stand te houden. Als ze dit bij je doen ga je vanzelf allerlei gebreken lijden (en LET OP! dit LIJKT op schizofrenia maar hoeft het niet per sé te zijn). Je krijgt namelijk een grote mond, je gaat je verspreken, je maakt fouten, je vergeet allerlei belangrijke zaken, schreeuwen, in jezelf praten en als ze er maar lang genoeg mee doorgaan, ga je uiteindelijk van gekkigheid nog rondjes om de tafel rennen."