#1
Naar je huisarts gaan en het probleem voorleggen.Iemand een oplossing voor weinig concentratie als rilatine niet te vekrijgen is?
Zelf gaan dokteren resulteert heel vaak in problemen. Verslaving, afhankelijkheid. Leer leren zonder medicijnen.
Rilatine voorschrift moeilijk te krijgen?
66 antwoorden
45 weergaven
18-5-2026
Zelf gaan dokteren resulteert heel vaak in problemen. Verslaving, afhankelijkheid. Leer leren zonder medicijnen.
#2
Het is echt niet moeilijk om Ritalin voorgeschreven te krijgen. Tegenwoordig krijgt iedereen de stempel AD(H)D gedrukt als hij wat drukker en minder geconcentreerd is. Ik zou zeggen maak een afspraak met de dokter die je kan adviseren naar een psycholoog of andere instantie en doe lekker druk en ga lekker in je eigen wereldje zitten wanneer ze je observeren. Pas op dat je straks niet de diagnose PDD-NOS krijgt als je overdreven gaat doen (bij wijze van spreken) ![:tearsofjoy:]()
Iniedergeval succes.
Iniedergeval succes.
#3
Het is echt niet moeilijk om Ritalin voorgeschreven te krijgen. Tegenwoordig krijgt iedereen de stempel AD(H)D gedrukt als hij wat drukker en minder geconcentreerd is. Ik zou zeggen maak een afspraak met de dokter die je kan adviseren naar een psycholoog of andere instantie en doe lekker druk en ga lekker in je eigen wereldje zitten wanneer ze je observeren. Pas op dat je straks niet de diagnose PDD-NOS krijgt als je overdreven gaat doen (bij wijze van spreken)
Iniedergeval succes.
Klopt. In mijn ogen een slechte ontwikkeling...
Ben ik het niet helemaal mee eens. Er wordt teveel en te makkelijk medicatie voorgeschreven. Maar dat mensen altijd roepen dat er veel teveel wordt gediagnosticeerd vind ik een beetje tricky. Vroeger wisten mensen simpelweg niet dat deze (neurobiologische) stoornissen bestonden dus is het logisch dat er nu meer gediagnosticeerd wordt. ADD wordt zelfs vaak ondergediagnosticeerd, zeker bij intelligente volwassen die op een bepaalde manier met bepaalde problemen hebben leren omgaan, ook al kost dat ze vaak veel energie.
In België zijn ze vrij streng. Ik ben zelf een voorbeeld van dat je hier de diagnose niet zomaar krijgt. Ik ben er voor 99% zeker van dat ik ADD heb, heb er twee boeken over gelezen en voldoe klinisch aan bijna alle kenmerken, mijn familie (gezin) en mijn vrienden herkennen mij erin. Maar hier in België hebben ze bij mij in ieder geval de hele hetero-anamnese gewoon overgeslagen. Ik heb een paar weken geleden een vier uur lang durend neuropsychologisch onderzoek moeten doen en uit de uitslagen kwam dat er wel wat zwaktes lagen in die hoek (planning, volgehouden aandacht) maar mijn scores waren ‘te goed’ voor een diagnose. Dit werd gebracht als heel goed nieuws: yay, je hebt geen ADD! Dat is natuurlijk hartstikke fijn, want niemand wil een psychiatrisch stempeltje, maar vervolgens sta je wel min of meer op straat en ondervind ik nog altijd dezelfde problemen als hiervoor, die tot een (min of meer) burn-out hebben geleid. Alles wat hier in België aan behandeling door de psycholoog plaatsvindt, wordt 100% niet vergoed en gaat dus een dure grap worden. Ik zag dit al enigszins aankomen want ik merkte tijdens die testsessie ook al dat dit toch een andere omgeving is (één-op-één, gestructureerd) en dat dingen waar ik normaal moeite mee heb zonder al die ruis toch makkelijker gingen. Ik heb zelf psychologie gestudeerd en vind het goed dat ze ruim waarde toedichten aan neuropsychologische testen. Maar het moet niet de enige methode zijn. Je voelt je zo toch ook niet echt serieus genomen: yo, wat jij zelf ervaart maakt niet zo uit, je familie hoeven we ook niet te spreken, maar je neuroscores waren wel oké, dus we zijn klaar hier, veel succes er nog mee.
Ik laat het er voor nu gewoon bij zitten, want ik deed het vooral voor de erkenning (met name mijn familie vond dat belangrijk, voor hun viel veel op z’n plek hiermee). Als ik er in de toekomst veel klachten van blijf ondervinden laat ik in Nederland nog eens een onderzoek doen. Ik weet van mijn psychologenvriendinnen die diagnostisch onderzoek doen dat in Nederland de hetero-anamnese wel belangrijk wordt gevonden. Ik ben er vrij sterk van overtuigd dat ik de diagnose dan wel krijg, maar weet nog niet of ik het zie zitten om er op die manier naar op zoek te gaan.
Sorry voor deze rant
#4
Het is echt niet moeilijk om Ritalin voorgeschreven te krijgen. Tegenwoordig krijgt iedereen de stempel AD(H)D gedrukt als hij wat drukker en minder geconcentreerd is. .
Klopt. In mijn ogen een slechte ontwikkeling...
#5
Als iemand goede referenties weet naar onderzoeken m.b.t. de effecten van voeding op AD(H)D-symptomen, enlighten me, dat vind ik best een interessant thema namelijk.
Er is zoveel over te vinden. Wat zijn goede referenties voor jou? Je vertrouwt de dokter of dietist?
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/9368235
https://www.ggznieuws.nl/home/symptomen-adhd-effectief-te-bestrijden-met-vitamines/
Over magnesium wist ik het al. Niet alleen nuttig hierbij overigens. Is makkelijk bij jezelf te testen.
Wellicht gedateerd, maar het lezen imo waard.
http://www.fonteine.com/adhd.html
#6
Er is zoveel over te vinden. Wat zijn goede referenties voor jou? Je vertrouwt de dokter of dietist?
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/9368235
https://www.ggznieuws.nl/home/symptomen-adhd-effectief-te-bestrijden-met-vitamines/
Over magnesium wist ik het al. Niet alleen nuttig hierbij overigens. Is makkelijk bij jezelf te testen.
Wellicht gedateerd, maar het lezen imo waard.
http://www.fonteine.com/adhd.html
Thanks! Ga ik zeker bekijken.
#7
@Roze olifant
Weliswaar geen wetenschappelijk artikel, maar ook een interessante bron imo:
https://www.levente.nl/vrouwen.htm
Weliswaar geen wetenschappelijk artikel, maar ook een interessante bron imo:
https://www.levente.nl/vrouwen.htm
#8
Even nieuwsgierig, maar wie heb je daarvoor gecontact, of heeft de huisarts je doorverwezen?Attimo zei:Ik heb een afspraak gemaakt met een psychiater, het is idd zo dat je minstens 3 afspraken moet doorlopen vooraleer er een diagnose kan worden opgesteld en mogelijk medicatie kan worden voorgeschreven.
#9
Bekende van mij besteld ze gewoon online staan nooit online maar stuurt een privé bericht omdat het niet online mag staan ofso
#10
Ik heb ADHD en bij mij is het sinds vorig jaar vastgesteld. En nee, je krijgt het niet zomaar. Echt niet. De psychologen gaan verschillende testen met je afnemen en je kunt deze testen ook niet manipuleren. Psychologen hebben gestudeerd voor dit vak en weten dus precies hoe een ADHD-persoon functioneert en wat voor gedrag hij/zij vertoont.
Bij mij heeft het ongeveer 5-7 maanden geduurd voordat ik mijn eerste recept voor mijn ADHD kreeg. Ik kreeg methylfenidaat voorgeschreven (Ritalin is simpelweg gewoon een merknaam, het werkend bestanddeel is methylfenidaat) en ik begon met een dosering van 10 mg, 2x per dag. Dat werkte niet goed dus hadden we dosering opgeschroefd naar 15 mg, 2x per dag. Het werkte wel maar ik werd er meer een soort van "zombie" van. Ik was niet echt mezelf meer.
Ik heb dit toen vervolgens met mijn psycholoog aangekaart en toen hebben we besloten het methylfenidaat-gebruik te staken en over te stappen op een ander medicijn, dexamfetamine. We begonnen met een dosering van 2,5mg, 2x per dag. Dit was voor mij niet genoeg dus nu slik ik (nog steeds vandaag de dag) 2x 5mg per dag. Ik vind dexamfetamine tot nu toe erg goed werken, ik voel me gewoon mezelf en tegelijkertijd kan ik me gewoon goed concentreren.
Ik neem het 5 dagen per week en in het weekend niet. Dan geef ik mijn lichaam om het zo te zeggen even rust. De meeste slikken het elke dag door en door, zonder enige tussenstops er tussen maar ik doe dit ook om eventuele afhankelijkheid te voorkomen. Nu moet ik zeggen dat ik voor mezelf aardig goed functioneer door dexamfetamine maar ik wil het nog steeds wel gewoon zonder kunnen, mocht ik ooit van dexamfetamine af willen stappen. Die 2 dagen niet gebruiken bied dan toch wel een mogelijkheid om je brein het werk zelf te laten doen, ook al moet je 3x harder lopen. Ja, dexamfetamine is voor mij heel fijn.
Ik slik dexamfetamine van de Magistrale Bereider (misschien ken je 't wel), dat houdt in dat de apotheker het zeg maar zelf bereid. Het is ook verkrijgbaar onder de naam Amfexa®, maar dit wil ik niet omdat ik hier heel veel negatieve recensies over lees. Dexamfetamine (Magistrale Bereider) werkt prima voor mij, gelukkig! Althans, op dit moment.
Ik zal je adviseren daarom niet te experimenteren met ADHD-medicatie. Ik snap best de interesse en dat extra stukje brandstof dat het je geeft, maar het is echt onnodig. Wees blij dat je geen stoornis zoals ADHD hebt en dat je gewoon normaal kunt leren, zonder door allerlei toeters en bellen afgeleid te raken. Je moet doen waar je je goed bij voelt, eerlijk is eerlijk, maar ik vind persoonlijk wel dat je niet bij een aangewezen psycholoog een 'act' moet gaan spelen om aan methylfenidaat of dexamfetamine te kunnen komen. Ze steken namelijk echt tijd en werk in je.
Probeer anders eens natuurlijke supplementen die de concentratie een boost geven? Of smart drugs uit de smartshop misschien? Daar heb je ook allerlei concentratieboosters te koop. Daar heb je geen recept voor nodig, haha!
Even ter zijde, het is niet als een belediging bedoeld, gewoon als een advies. En als je het wel wilt doen, dan moet je dat ook gewoon doen, haha! Iedereen zijn eigen mening en keuze.
Bij mij heeft het ongeveer 5-7 maanden geduurd voordat ik mijn eerste recept voor mijn ADHD kreeg. Ik kreeg methylfenidaat voorgeschreven (Ritalin is simpelweg gewoon een merknaam, het werkend bestanddeel is methylfenidaat) en ik begon met een dosering van 10 mg, 2x per dag. Dat werkte niet goed dus hadden we dosering opgeschroefd naar 15 mg, 2x per dag. Het werkte wel maar ik werd er meer een soort van "zombie" van. Ik was niet echt mezelf meer.
Ik heb dit toen vervolgens met mijn psycholoog aangekaart en toen hebben we besloten het methylfenidaat-gebruik te staken en over te stappen op een ander medicijn, dexamfetamine. We begonnen met een dosering van 2,5mg, 2x per dag. Dit was voor mij niet genoeg dus nu slik ik (nog steeds vandaag de dag) 2x 5mg per dag. Ik vind dexamfetamine tot nu toe erg goed werken, ik voel me gewoon mezelf en tegelijkertijd kan ik me gewoon goed concentreren.
Ik neem het 5 dagen per week en in het weekend niet. Dan geef ik mijn lichaam om het zo te zeggen even rust. De meeste slikken het elke dag door en door, zonder enige tussenstops er tussen maar ik doe dit ook om eventuele afhankelijkheid te voorkomen. Nu moet ik zeggen dat ik voor mezelf aardig goed functioneer door dexamfetamine maar ik wil het nog steeds wel gewoon zonder kunnen, mocht ik ooit van dexamfetamine af willen stappen. Die 2 dagen niet gebruiken bied dan toch wel een mogelijkheid om je brein het werk zelf te laten doen, ook al moet je 3x harder lopen. Ja, dexamfetamine is voor mij heel fijn.
Ik slik dexamfetamine van de Magistrale Bereider (misschien ken je 't wel), dat houdt in dat de apotheker het zeg maar zelf bereid. Het is ook verkrijgbaar onder de naam Amfexa®, maar dit wil ik niet omdat ik hier heel veel negatieve recensies over lees. Dexamfetamine (Magistrale Bereider) werkt prima voor mij, gelukkig! Althans, op dit moment.
Ik zal je adviseren daarom niet te experimenteren met ADHD-medicatie. Ik snap best de interesse en dat extra stukje brandstof dat het je geeft, maar het is echt onnodig. Wees blij dat je geen stoornis zoals ADHD hebt en dat je gewoon normaal kunt leren, zonder door allerlei toeters en bellen afgeleid te raken. Je moet doen waar je je goed bij voelt, eerlijk is eerlijk, maar ik vind persoonlijk wel dat je niet bij een aangewezen psycholoog een 'act' moet gaan spelen om aan methylfenidaat of dexamfetamine te kunnen komen. Ze steken namelijk echt tijd en werk in je.
Probeer anders eens natuurlijke supplementen die de concentratie een boost geven? Of smart drugs uit de smartshop misschien? Daar heb je ook allerlei concentratieboosters te koop. Daar heb je geen recept voor nodig, haha!
Even ter zijde, het is niet als een belediging bedoeld, gewoon als een advies. En als je het wel wilt doen, dan moet je dat ook gewoon doen, haha! Iedereen zijn eigen mening en keuze.
#11
Methylfenidaat (Ritalin) wordt inderdaad niet zomaar voorgeschreven. Ze zijn hier de laatste jaren steeds strenger op geworden. Na jaren Modafinil te hebben gebruikt voor de behandeling van een slaapstoornis, ben ik een paar maanden geleden overgestapt op Methylfenidaat. Ik ben hiervoor door een arts gezien, niet door een psychiater. Ik heb het echter niet zomaar voorgeschreven gekregen, hiervoor ben ik wel uitgebreid onderzocht. Helaas had ik teveel last van bijwerkingen van de Methylfenidaat, waardoor ik er al snel mee moest stoppen en nu met een overvloed aan pillen zit. Het duurt even voordat je het voorgeschreven krijgt, maar als je het dan eenmaal voorgeschreven krijgt, dan krijg je meteen een hele lading.Ik ben vervolgens overgestapt op Dexamfetamine, maar ook daarbij had ik teveel last van bijwerkingen en moest ik helaas stoppen. Ik krijg nu een medicijn dat nog niet op de Nederlandse markt is toegelaten, maar dat op een hele andere manier werkt dan Modafinil, Methylfenidaat of Dexamfetamine en daardoor ook niet recreatief te gebruiken is helaas.
![:wink:]()
Wat voor medicijn precies als ik vragen mag? Als het nog niet toegelaten is op de markt, snap ik ook wel dat je er niks over mag zeggen hoor, haha. Maar ben gewoon benieuwd. Is dit een medicijn voor narcolepsie en ADHD of enkel voor narcolepsie/slaapstoornis?
#12
Zo'n 7-8 jaar geleden werd methylfenidaat me nog net niet letterlijk door mijn strot heen gedauwd, tegenwoordig willen ze nog wel eens moeilijk doen met voorschrijven ondanks dat ik het al jaren lang frequent gebruik.
Ik heb bij veel verschillende hulpverleners een methylfenidaat recept aangevraagd, mijn ervaring is dat het heel erg sterk verschilt per hulpverlener, sommige zijn vanuit persoonlijke overtuiging tegen het gebruik van waar anderen de toegevoegde waarde er wel van inzien en de negatieve zijde van het verhaal opgeblazen vinden.
Mijn ervaring verteld me ook dat ze in België moeilijker doen met voorschrijven dan in Nederland. Je moet in België constant om de zoveel maanden terugkomen bij een hulpverlener voor een herhaal recept en dit bezoek kost eveneens extra geld. In Nederland kreeg ik 1x een recept en kon ik onbeperkt om de maand bij de apotheek herhaal receptje ophalen.
Dit gaat cliché en stereotyperend klinken maar vrouwelijke hulpverleners doen naar mijn ervaring aanzienlijk moeilijker over het voorschrijven van recepten. Wat voor mij het beste werkt is simpelweg een oprecht gesprek aangaan met de hulpverlener, aangeven wat je wilt en waarom. Als je een verhaal gaat verzinnen werkt dit meestal averechts.
Als de hulpverlener professioneel is zal deze je verhaal onbevangen aanhoren en een objectief advies formuleren, dat zou het geval moeten wezen in ieder geval.
Ik heb bij veel verschillende hulpverleners een methylfenidaat recept aangevraagd, mijn ervaring is dat het heel erg sterk verschilt per hulpverlener, sommige zijn vanuit persoonlijke overtuiging tegen het gebruik van waar anderen de toegevoegde waarde er wel van inzien en de negatieve zijde van het verhaal opgeblazen vinden.
Mijn ervaring verteld me ook dat ze in België moeilijker doen met voorschrijven dan in Nederland. Je moet in België constant om de zoveel maanden terugkomen bij een hulpverlener voor een herhaal recept en dit bezoek kost eveneens extra geld. In Nederland kreeg ik 1x een recept en kon ik onbeperkt om de maand bij de apotheek herhaal receptje ophalen.
Dit gaat cliché en stereotyperend klinken maar vrouwelijke hulpverleners doen naar mijn ervaring aanzienlijk moeilijker over het voorschrijven van recepten. Wat voor mij het beste werkt is simpelweg een oprecht gesprek aangaan met de hulpverlener, aangeven wat je wilt en waarom. Als je een verhaal gaat verzinnen werkt dit meestal averechts.
Als de hulpverlener professioneel is zal deze je verhaal onbevangen aanhoren en een objectief advies formuleren, dat zou het geval moeten wezen in ieder geval.
Benzodiazepines doen de meeste hulpverleners tegenwoordig wel wat moeilijker over denk ik. Bij mij op de opleiding wordt de benzodiazepine problematiek (wat vaak zelfs een epidemie wordt genoemd) toch wel relatief vaak besproken. Veel hulpverleners, vooral in België die enkel anti psychotica willen voorschrijven.Net als dat iedereen rustiger wordt door benzo's... (al schrijven ze dat wel iets makkelijker voor).
#13
Indd ben zelf uit BE en dat krijg je niet zomaar voorgeschreven. Maar de hypocrisie loopt echt de spuigaten uit toch bij de artsen die ik ga. Benzo's aan de lopende band flunitrazepam, tranxene 50, Staurodorm 30, Valium 10, Halcion 0.250mg en Valium flacons. Dan nog Durogesic nu 100ug pleisters van pijn arts en oxynorm 20 voor doorbraakpijn.
Maar indd ritalin daar doet mijn benzo arts moeilijk over tegen andere patienten. Snap het echt niet, ahja welkom in het apenland pfff.
Anders moet je maar in je omgeving iemand kennen die het krijgt en mss er soms op overschot heeft?
Owja en proficiat DF![:)]()
en mooie nieuwe pagina ![:wink:]()
. Hopelijk nog vele jaren en aan iedereen hier een fijne dag gewenst ![:wink:]()
Maar indd ritalin daar doet mijn benzo arts moeilijk over tegen andere patienten. Snap het echt niet, ahja welkom in het apenland pfff.
Anders moet je maar in je omgeving iemand kennen die het krijgt en mss er soms op overschot heeft?
Owja en proficiat DF
#14
Een psycholoog vertelde mij laatst dat flunitrazepam sinds kort uit de omloop is gehaald in België.Indd ben zelf uit BE en dat krijg je niet zomaar voorgeschreven. Maar de hypocrisie loopt echt de spuigaten uit toch bij de artsen die ik ga. Benzo's aan de lopende band flunitrazepam, tranxene 50, Staurodorm 30, Valium 10, Halcion 0.250mg en Valium flacons. Dan nog Durogesic nu 100ug pleisters van pijn arts en oxynorm 20 voor doorbraakpijn.
Iedereen heeft tot bepaalde hoogte ADHD. Dat is o.a. een reden dat ADHD vrij standaard wordt gediagnosticeerd bij 'schoolachterstand'. Subtype 1 / AI in ieder geval (ADHD 'zonder hyperactiviteitskenmerken').Mijn psychiater schrijft dat voor voor mij en heb geen adhd..
#15
Voor hoe lang krijg je die voor geschreven en voor welke klachten??
Denk dat er een wezenlijk verschil zit tussen benzo's en ritalin
En zo ie zo medicijnen worden voor medische klachten voor geschreven en daardoor ook vergoed
Als je zo nodig ritalin oid wil/ nodig heb zonder medische reden koop het dan via een andere weg of haal wat anders
En naar zeuren allemaal dat de eigen bijdrage ziekte etc steeds duurder word...
Denk dat er een wezenlijk verschil zit tussen benzo's en ritalin
En zo ie zo medicijnen worden voor medische klachten voor geschreven en daardoor ook vergoed
Als je zo nodig ritalin oid wil/ nodig heb zonder medische reden koop het dan via een andere weg of haal wat anders
En naar zeuren allemaal dat de eigen bijdrage ziekte etc steeds duurder word...
#16
Ik val misschien een beetje laat binnen in dit topic maar ik vind het heel goed dat het moeilijk voorgeschreven wordt.
Mijn neef(je) had het voorgeschreven gekregen idd voor adhd. Het hielp hem wel met school maar hij had zeker na een paar jaar zoveel negatieve bijwerkingen dat hij is gestopt. Niet kunnen slapen, broodmager omdat zijn eetlust bijna 0,0 was en hij was af en toe echt een zombie.
Zonder was voor hem wel wat lastiger op school maar hij voelde zich 100x beter. Hij heeft therapie/hulp gehad om te leren concentreren en zich te verzoenen met zijn adhd. Dat is de moeilijke en langere weg maar (voor hem) wel de beste weg. (En misschien voor de meesten wel de beste weg).
In de tijd dat hij het voorgeschreven kreeg, ik gok zo een 10 jaar geleden, liep de halve school met voorgeschreven ritalin/concerta op zak. En t gros had echt geen adhd maar moeilijk opvoedbaar, lui of niet goed opgevoed/begeleid. En het ergste was nog dat de pappies en mammies van deze kids blij waren dat hun kind drugs mochten, scheelde hun een hoop werk en frustratie...
Rot van je neefje
Heb het zelf ook mieten slikken werd alleen maar erger
Het laatste wat je zegt ben ik het niet mee eens
Ritalin etc werkt niet op iemand zonder add/ adhd werkt juist averechts
#17
^ Dat is niet helemaal correct. Ook als je geen ADHD hebt kun je je lekker concentreren met ritalin. Waarom denk je dat zo veel studenten het nemen? ![:wink:]()
#18
Ja dat komt dan toch door het speedy en focus gevoel van de amfi?
Maar waarhet voor bedoelt is kalmeren werkt dan niet zo bedoelde ik en heb ik heb eigenlijk altijd o thoude
Maar waarhet voor bedoelt is kalmeren werkt dan niet zo bedoelde ik en heb ik heb eigenlijk altijd o thoude
#19
Stimulanten werken gewoon bij iedereen hetzelfde hoor. Op lage doseringen worden ook mensen die geen adhd er rustiger en meer gefocust van. Op hoge doseringen worden mensen met adhd aan de andere kant er ook weer gewoon druk en onrustig van. Het enige verschil zit hem in dat adhders meer kunnen nemen wat voor hun nog onder een lage dosering valt en dus veel meer nodig hebben om er druk van te worden.Ja dat komt dan toch door het speedy en focus gevoel van de amfi?
Maar waarhet voor bedoelt is kalmeren werkt dan niet zo bedoelde ik en heb ik heb eigenlijk altijd o thoude
#20
Ben ik het niet helemaal mee eens. Er wordt teveel en te makkelijk medicatie voorgeschreven. Maar dat mensen altijd roepen dat er veel teveel wordt gediagnosticeerd vind ik een beetje tricky. Vroeger wisten mensen simpelweg niet dat deze (neurobiologische) stoornissen bestonden dus is het logisch dat er nu meer gediagnosticeerd wordt. ADD wordt zelfs vaak ondergediagnosticeerd, zeker bij intelligente volwassen die op een bepaalde manier met bepaalde problemen hebben leren omgaan, ook al kost dat ze vaak veel energie.
In België zijn ze vrij streng. Ik ben zelf een voorbeeld van dat je hier de diagnose niet zomaar krijgt. Ik ben er voor 99% zeker van dat ik ADD heb, heb er twee boeken over gelezen en voldoe klinisch aan bijna alle kenmerken, mijn familie (gezin) en mijn vrienden herkennen mij erin. Maar hier in België hebben ze bij mij in ieder geval de hele hetero-anamnese gewoon overgeslagen. Ik heb een paar weken geleden een vier uur lang durend neuropsychologisch onderzoek moeten doen en uit de uitslagen kwam dat er wel wat zwaktes lagen in die hoek (planning, volgehouden aandacht) maar mijn scores waren ‘te goed’ voor een diagnose. Dit werd gebracht als heel goed nieuws: yay, je hebt geen ADD! Dat is natuurlijk hartstikke fijn, want niemand wil een psychiatrisch stempeltje, maar vervolgens sta je wel min of meer op straat en ondervind ik nog altijd dezelfde problemen als hiervoor, die tot een (min of meer) burn-out hebben geleid. Alles wat hier in België aan behandeling door de psycholoog plaatsvindt, wordt 100% niet vergoed en gaat dus een dure grap worden. Ik zag dit al enigszins aankomen want ik merkte tijdens die testsessie ook al dat dit toch een andere omgeving is (één-op-één, gestructureerd) en dat dingen waar ik normaal moeite mee heb zonder al die ruis toch makkelijker gingen. Ik heb zelf psychologie gestudeerd en vind het goed dat ze ruim waarde toedichten aan neuropsychologische testen. Maar het moet niet de enige methode zijn. Je voelt je zo toch ook niet echt serieus genomen: yo, wat jij zelf ervaart maakt niet zo uit, je familie hoeven we ook niet te spreken, maar je neuroscores waren wel oké, dus we zijn klaar hier, veel succes er nog mee.
Ik laat het er voor nu gewoon bij zitten, want ik deed het vooral voor de erkenning (met name mijn familie vond dat belangrijk, voor hun viel veel op z’n plek hiermee). Als ik er in de toekomst veel klachten van blijf ondervinden laat ik in Nederland nog eens een onderzoek doen. Ik weet van mijn psychologenvriendinnen die diagnostisch onderzoek doen dat in Nederland de hetero-anamnese wel belangrijk wordt gevonden. Ik ben er vrij sterk van overtuigd dat ik de diagnose dan wel krijg, maar weet nog niet of ik het zie zitten om er op die manier naar op zoek te gaan.
Sorry voor deze rantmaar ik wilde hier toch even op reageren. Want ik heb recent dus zelf wel ervaren dat het - in ieder geval in België - dus écht niet zo simpel is om die diagnose te krijgen. En ik vind uitspraken als ‘oh joh iedereen die tegenwoordig wat concentratieproblemen heeft, heeft ADHD’ vaak ook wel wat bagataliserend overkomen richting mensen die wel serieus onder hun diagnose lijden. Ik snap het hoor, ik dacht ook lang dat ADHD en ADD ‘modediagnoses’ waren, maar me er zelf wat meer in verdiept te hebben zie ik dat toch wat genuanceerder. Het zijn serieuze aandoeningen die de aandacht moeten krijgen die ze verdienen, alleen moet het medicatiebeleid strikter gemonitord worden.
Heb je weleens een streng dieet gevolgd voor een lange tijd (geen suiker, cafeïne, nicotine, koolhydraten, drugs)?
Voor mij persoonlijk verdwijnt de "ADD" dan als sneeuw voor de zon.
Er word wel gezegd dat de buik je tweede hoofd/brein is.
En,
Ik vind eerder dat de maatschappij en haar snelle bestaan een serieuze aandoening is op onze geest.
Je praat veel te feitelijk over iets wat je niet zomaar kan beweren.