je beste XTC momenten

Adrift zei:

Mijn beste XTC momenten zijn niet op 1 hand te tellen, maar het meest bijzondere moment was voor mij toch wel de eerste keer dat ik het gebruikte...
Ik voelde me al een maand of 2 depressief en lusteloos omdat ik leed aan intens liefdesverdriet. Mijn 2 beste vriendinnen besloten me mee te nemen naar Solar. We waren nog nooit met z'n 3en naar een festival geweest (wel afzonderlijk) en zij vonden het tijd dat ik weer een beetje normaal zou gaan doen. Totaal zonder enige verwachting ben ik meegegaan. Alledrie hadden we nog nooit XTC gebruikt. Mijn vriendinnen wilden dat heel graag eens doen, en in mijn staat van zijn dacht ik dat het toch niet veel erger met me kon gaan. Schouderophalend stemde ik in, en verbazingwekkend genoeg hadden we een uur later al 6 pillen gefixt.

Tegen het eind van de middag mikte we er alle drie een halve in. We stonden bij een spacy electrobandje te kijken dat aardig klonk en het was aangenaam warm. Hoewel ik er nonchalant in meegegaan was voelde ik me direct na het moment van droppen zenuwachtig en onrustig.. Dit hield een half uur aan waarin ik in mezelf gekeerd doemscenario's mbt mijn gemoedstoestand van de laatste tijd icm de XTC bedacht...maar toen kwam het moment.
Het moment dat ik buiten de open tent waar we in stonden iets op de grond zag fonkelen. Gebiologeerd liep ik erop af, ik bukte en zag dat het een ketting was met een soort van amulet eraan. Toen ik het opraapte voelde ik een gloed van positieve energie door me heen stromen. Meteen schoot het woord 'liefdes-amulet' door mijn hoofd. Met dat ding om mijn nek, zo besloot ik, kon ik het leven weer aan. Getroffen door deze sterk spiritueel voelende ervaring stond ik op en keek ik naar de lucht. DE LUCHT! Woooowww.... de lucht was nog nooit zo wijds en blauw. De wolken zo imposant. En de ruimte om mij heen zo aangenaam aanwezig. Het was net of ik in een klap weer ontvankelijk voor het leven was geworden! Met de grootste glimlach ooit liep ik terug naar mijn vriendinnen. Die hadden inmiddels ook een behoorlijke euforische inslag gekregen. De hele dag en nacht hebben we gedanst (op blote voeten want zo voelde ik me meer geaard!) en stonden we in liefdevolle verbinding met alle mensen om ons heen.

Ik zal nooit vergeten dat mijn vriendin zei dat het lang geleden was dat ze me zo gelukkig had gezien en dat ze terugverlangde naar die vriendin. Ik heb die avond aan mezelf beloofd dat ik er alles aan zou doen om weer zonder pijn te leven en sterk in mijn schoenen te staan.

De hele week na het festival heb ik me bijzonder wakker geschud gevoeld. Ik kon het zelfs niet laten om deze ervaring met mijn moeder te delen! Hoewel ik me voor kan stellen dat het lang niet voor iedereen of in ieder geval slim is om drugs te pakken als je je kut voelt heeft het mij geholpen de positieve kant van het leven weer in te zien, en over mijn verdriet heen te komen.

Inmiddels is dit zo'n 3,5 jaar geleden maar nog steeds als ik aan de pillen ga draag ik mijn liefdes-amulet

Klik om te vergroten...

Tekzor668 zei:

Mijn 2de pillenavond, onbeheerst, je bent jong en je wilwat... wat een nacht.
Vrijdagavond tien biertjes achterover gekapt in ons favoriete ondergrondse techno/house cafe.
Komt een vriendin opdagen met 10 dubbele rooie hartjes, ik koop ze allemaal voor mij en 2 vrienden en die vriendin direct terug om nog
Over amper 2 uur elk drie gedropt (toen waren ze niet 220 mg fzo ).
Man wat was dat zalig, heel die keet aan de X, iedereen loved up, een opkom kende ik toen niet echt
Het begon zonder enig voorteken, na 3 kwartier vn de eerste pil een goeie slag 10sec en ik ging pieken. Slikte er 2 bij en was goed voor de rest van de nacht.
Waren we zo overweldigd dat we een bostrip wilden doen.
Nog met de muziek in de oren, helemaal waus over de straten slingerend,
overal gedaantes en schimmen, kleine kinderen spelen, 100den mensen op stap met de hond om 3u snachts
In het bos aangekomen intussen zo hard aan het gaan dat de teletubbies ons verwelkomen en dat we maar niet kunnen zwijgen over het feit dat alles superzalig is, dat de teletubbies met ons mee moeten, ergens waren we terug in de onbevreesde onzorgelijke kindertijd gestapt. Een schattige tuinkabouter in de achtertuinen was opeens een trippartner tot iemand zei; zet terug, de mensen kijken (welke mensen ), de lichtjes in het bos van waar ze ook kwamen, ze zorgen voor een verlichting in de heftige oogtrillingen.
De trip eindigde met enkele peuken en spliffs op een bankje, engeltjes boven het water, kastelen in de lucht, pratende bloemen en vanaf dan total blackout, ik denk dat we de weg naar huis slapend bewandeld hebben, niemand weet nog iets, we kwamen allemaal tot besef thuis in mijn living, heel wazig maar bijna zogoed als nuchter. Hebben dan zo een 8u geslapen., terug tiptop in orde voor bioscoop met de chickies, een crash kende ik nog niet..

1van mijn herinneringen die ik nooit zal vergeten

Klik om te vergroten...

Tekzor668 zei:

Inderdaad het is allemaal leuk geweest hahaha, heeft me ook een lange tijd herstel gekost maar zijn zeker al bij al topervaringen, ik zoek het nooit meer zo ver nu

Klik om te vergroten...