geflipt

"Kwatzakottel zei: Voor mij zijn systeemdrugs die drugs die wezenlijk het systeem helpen ipv jou, eigenlijk alle geaccepteerde drugs, alcohol wiet koffie etc. Ik ken bijv. een gast die zit al 15 jaar stoned de wikipedia voor te lezen op facebook. Het gaat me er niet om culturen te beledigen, maar ik zie weinig goeds uit de substantie komen. Klik om te vergroten... Maar veel mensen hebben er toch baat bij? Kan enkel voor mezelf spreken, maar jaren geleden kon ik door een chronische ziekte niet meer inslapen. Heb tientallen pillen en cocktails gehad. Één ding bleek dan toch te werken, en dat was een jointje. Voorts blow ik niet. Ik denk dat het niet ligt aan de drug, maar aan hoe ermee wordt omgegaan. Cannabis heeft niet voor niets zo'n oude en rijke geschiedenis..."

"Inderdaad mooi geschreven. Mag ik vragen welke medicatie je toen nam?"

"SpeedIsLekker zei: Sertraline, Remergon, Trazodone en Lambipol. En om de twee weken vitamine C Klik om te vergroten... Ten eerste vind ik het vreemd dat je Sertraline krijgt, omdat deze een manische episode kan uitlokken. Maar dit terzijde. De Sertraline (alle SSRI's eigenlijk) combineren met psychedelica is lopen op een slappe koord. De twee werken elkaar tegen. Je kan er ernstige verwikkelingen aan over houden. Je speelt o.a. met je waardevolle serotonines. Ik geef het maar mee... Nog een persoonlijke vraag: Waar zit je nu? Hoog, laag of stabiel? (Ik vermoed namelijk dat de speed je nu wel hoog zal houden, tenzij je tolerantie te hoog is.) Edit: Zelf bipolair, en werkend als ervaringsdeskundige."

"@Mindless , ik vind dat het tijd wordt dat je eens een boek gaat schrijven. Ik bestel het alvast. Wat was de titel ook alweer?"

"Jaaa, da's een heel ander reportje dan het mijne! Maarrr, over kleuren en smaken valt er niet te dicussieëren... Wat fijn als je zo handig bent ook. Ik heb het tevergeefs verschillende keren geprobeerd met een kaars en wat zilverpapier, maar zonder veel succes. Zeelanddude zei: ... na elke hijs lijkt de kamer eventjes verlicht te worden. Klik om te vergroten... Dus dit was alsnog de rush die je voelde? Of toch net niet?"

"Zeelanddude zei: ... beter als de rush van snuiven Klik om te vergroten... klinkt aanlokkelijk, maar verder als wat aanklooien met zilverpapier lukt mij niet... Moet toch is zo'n pijpje kopen misschien..."

"Spacetime zei: Kun je die antwoorden of bevestigingen nadien dan ook meenemen in je nuchtere leven? Kun je er wat mee? Zelf heb ik met disso's meermaals inzichten gekregen in de ultieme aard van materie. Niet louter inzichten als in gedachten, maar een werkelijk doorleefd begrip, een impliciet weten, waarbij alle mysteries waren ontrafeld. Ik was niet die begreep, maar ik wás het begrip, of, sterker nog, het te begrijpen concept zélf. Ik lééfde het concept. De ervaring ging gepaard met een begrip dat niet viel mee te nemen buiten de ervaring zelf, een begrip inherent aan de ervaring. Vandaag de dag heb ik alleen de herinnering aan de ervaring het te weten, maar het weten zélf is niet meer toegankelijk. In die zin kan ik het niet meenemen. Echter, alleen al de (vage) herinnering hoe het was om het te weten is er echter wel een die ik koester. Zo ook een andere herinnering, waarbij ik geheel voor ogen zag hoe ik tegelijkertijd een onmetelijk groot en onmetelijk klein onderdeel ben van het geheel, maar ongeacht mijn grootte in het geheel even onmisbaar ben dan welk onderdeel dan ook. Ik zoomde in naar nul en uit naar oneindig. Ik ben deel van het geheel. Het geheel bestaat niet zonder dit deel. Deel en geheel zijn onlosmakelijk verbonden. Daarom ben ik ook het geheel, of even essentieel als het geheel. Deel en geheel zijn één. Ook deze ervaring voelde meer dan louter een begrip. Ook hier was er geen 'ik' meer dat begreep, maar lééfde ik het concept zélf, een concept dat we vanuit onze normale bewustzijnstoestand nooit écht zullen begrijpen. Ook hierbij is het begrip zelf zoals ik het toen doorleefde weg, maar de herinnering aan deze ervaring is er een die het hebben van bijvoorbeeld zelftwijfel of een laag zelfbeeld in feite tot iets belachelijks maakt. Het is een herinnering die me helpt te relativeren. Klik om te vergroten... Ik kan er soms iets mee. Vaak is het allemaal te abstract, zoals toe ik de lente zag op moleculair vlak. Dat is mooi op zich, maar daar kan je verder weinig mee. Toch zag ik ook antwoorden rond mijn verslaving aan speed. Zeer concreet zeg maar. Materie zien en/of begrijpen komt wel vaker voor met disso's. Zo krijg ik van 3-ho-PCP haast geen visuals, maar blijft het wel mijn favoriete disso, doordat het zo'n warm dekentje euforie over me heen legt, en de space vooral in het hoofd plaatsheeft. Het is nomaal dat je delen nmeeneemt, terwijl je andere dingen 'vergeet'. Mar het geveoel dat je eraan over houdt is vaak veel groter dan de wetenschap van het bestaan ervan. Vergeet dat niet. Je hébt het wel degelijk beleefd, en dat heeft je zeer waarschijnlijk wezenlijk verandert. Dat vergroten en verkleinen van dingen (zowel dingen als je ego), is zeer eigen aan disso's (met name Ketamine). Wat neem je meestal, en hoeveel? Je moet wel een rustige ziel hebben als je zo kan in- en uitzoomen van groot naar klein. Bij mij gaat dat allemaal veel meer in schokken en draaien. Maar ik ben er dan nog maar een paar maanden intensief mee bezig. "Ook hier was er geen 'ik' meer..." De bewuste ego-dood. Zeer bijzondere materie. PM me gerust als je er verder over door wil praten. Spacetime zei: Eens had ik het antwoord op alles, maar dan ook echt álles, nadat ik al enige tijd met bepaalde levensvragen worstelde. Het antwoord oversteeg echter alle vragen. Ik had vrij recent een ademwerkceremonie gedaan die had geresulteerd in een ervaring van totale eenwording in een alomvattend wit licht, in contact met de ultieme bron van goddelijke liefde. Noem alle clichés. Het was een ervaring waarbij mijn identiteit evenals tijd en ruimte volledig op waren gehouden te bestaan. Nog altijd is dit de meest memorabele ervaring die ik ooit heb gehad. Anyway, opeens tijdens een trip op 3-MeO-PCP wist ik het. Ik zou naar Bali af moeten reizen, daar waar de begeleiders van die ademwerkceremonie woonachtig zijn. Ik had mijn roeping gevonden. Ik zou bij hen in de leer gaan. Mijn leven zou nooit meer hetzelfde zijn. Ik zag mezelf tussen de rijstvelden, in een adembenemend mooie, haast paradijselijke omgeving. Op Bali zou ik totale verlichting bereiken. Ik zag het scenario helemaal voor me. Ik doorleefde elk detail. Ik was volledig overtuigd van de keuze die ik moest maken. Toen de trip begon af te zwakken, begonnen toch twijfels in te dalen. 'Zou het écht...?' ... 'Hmm, ik weet het niet...' ... 'Toch niet...?' ... 'Nee...?' ... 'Eh, nee!' ... 'Kut!' Naarmate de trip afzwakte en de nuchterheid weer begon in te dalen besefte ik me dat het één grote mindfuck was geweest. Het voelde zó echt! Dit is niet de enige keer geweest dat ik dergelijke mindfucks heb gehad waar ik me tijdens de trip zelf geheel in verloor. Klik om te vergroten... Nogmaals, je hebt een zeer open ziel... Zoveel is duidelijk. Als je tijdens een ademhalingssessie zo diep geraakt, dan zegt dat heel veel over jou, en hoe dicht je bij je spirituele zelf staat. Laat die kant nooit links liggen, daarin liggen al je antwoorden klaar. Aan jou om ze te ontrafelen. Dat van die twijfels is doodnormaal. Zo zijn er mensen die tijdens hun trip plots geloven dat de wereld uitsluitend door goedheid wordt geregeerd, tot ze het nieuws opzetten... Ikzelf heb ooit een trip meegemaakt waarbij ik de wereld heb gezien zoals deze geregeerd zou worden door vrouwen. Eén oppervrouw aanschouwde het geheel en liet me zien hoe vredig alles verliep. Het was de hemel op aarde. Naarmate ik daalde uit mijn trip werd dit ook een soort mindfuck. Maar dat hoeft het niet te zijn! Leer eruit en ga verder met de wetenschap die je meekreeg. Eén mens, één gedachtengang kan best veel veranderen hoor... Zie het nooit als 'slechts een mindfuck', zie het als een les. Want die reis naar Bali, wie weet maak je die ooit nog Spacetime zei: Ik heb er ook prachtig mooie dingen op mogen ervaren. Disso's blijven me enorm fascineren, minstens zo als psychedelica. Tegelijkertijd kunnen disso's zó bedrieglijk zijn. Het heeft echt een duistere rand, een keerzijde. Het is het verboden fruit. Klik om te vergroten... Zeer zeker. Je moet er ook mee opletten. Ik rook altijd een stickie in de staart, omdat dit altijd nog een extra dimensie geeft aan de trip. Maar ook dat kan gevaarlijk zijn. Je kan er mindloops en angstaanvallen aan over houden. Wees dus voorzichtig, maar space em lekker voort!! (goed uitgedrukt trouwens allemaal)"

"Jezus, wat is dit mooi om te lezen. Het beste compliment dat ik je kan geven op dit report, is tevens een groot cliché. Maar daarom zeker niet minder waar... Het leest écht heel lekker, en je beschrijft het even rustig en kalm als je op mij overkomt. 'Het is net of ik erbij was', denk ik dan. En in zekere zin was dat ook zo. Tijdens je eerste trip heb ik mogen meemaken wat dit wonderbaarlijke middel teweeg kan brengen. Bedankt aan jou dus, dat jij dit hebt willen delen met mij/ons. De set en setting leken ook precies juist te zitten. Het was rustig, het was nacht, en jullie waren er klaar voor, dat kon ik voelen tot in mijn tenen... Het leek vrij spontaan als vanzelf te zijn gegaan. Nogmaals, zo mooi om te ervaren als toeschouwer... Op een gegeven moment sloeg bij mij de vermoeidheid er plots hard in. Ik had wat moeite met concentreren, en zelfs mijn ogen vielen stilaan dicht. Maar ik denk dat ook die timing perfect was voor jullie. Jullie waren zeer duidelijk 'verbonden' vannacht, dat kon je haast ruiken of voelen. Ik ben dan ook heerlijk rustig in slaap gevallen, wetende dat jullie waarschijnlijk samen heel mooie dingen zouden meemaken. Ik kan enkel nog concluderen dat ik 'de kracht van psychedelica' opnieuw heb mogen aanschouwen, in al zijn volle glorie, en dat was alweer makkelijk 25 jaar geleden voor mij. Nogmaals, het was een hele eer om bij deze ervaring aanwezig te mogen geweest zijn, een ervaring die ik voor de rest van mijn leven zal meedragen. De warmte, de liefde en vooral ook die universele verbondenheid kwamen haast door mijn computerscherm bij mij binnen. Zeer mooi en bijzonder. Bedankt kerel!"

"Psychose of niet speelt hier eigenlijk geen rol. Je waarnemingen willen je iets duidelijk maken. Effe stoppen, en als je het aandurft later nog eens proberen. Maar persoonlijk zou ik er gewoon mee kappen. Wat als je vrienden er eens niet zijn als je gaat lopen? Ik zeg maar wat. Je bent er duidelijk heel gevoelig aan. Laat dit een les zijn. En doe er iets mee... Succes!"