Spring naar hoofdinhoud
DRUGSFORUM.NLNext Generation
DRUGSFORUM.NL

Een onafhankelijk platform voor eerlijke informatie over psychoactieve middelen sinds 2002.

Navigatie

Partner

T
Trimbos Instituut
Samenwerking voor preventie
© 2002-2026 DrugsForum.nl - Gemaakt door de community, voor de community.
Home
Forums
Wiki
Trip Tracker
Leden
Zoeken
Over ons
Huisregels
Wiki
Trip Tracker
Privacy
Zoeken
InloggenRegistreren
HomeForumsADHD medicatie aanvragen bij dokter

ADHD medicatie aanvragen bij dokter

142 antwoorden
42 weergaven
18-5-2026
J
Jazz35Lid
01-01-2024, 00:00
#1
Mijn zoon heeft veel baat gehad (en nog steeds) bij zijn ADHD-medicatie. We vermoedden eigenlijk al heel lang dat hij ADHD had, maar omdat hij prima functioneerde (gewoon een lekker chaotisch, impulsief, breedsprakig en vrolijk kind), nooit iets mee gedaan, totdat het halverwege het vwo stagneerde, omdat hij zo veel chaos in zijn hoofd had, dat plannen niet meer lukte, laat staan het afkrijgen van zijn toetsen Om extra tijd te krijgen bij proefwerken, moest hij toen dat hele traject doorlopen bij de kinderpsychiater om medicatie te krijgen. Ging echt niet over één nacht ijs. Het helpt hem momenteel enorm goed bij zijn school/studie, maar zodra hij vrij is en niets hoeft dat zijn focus nodig heeft, laat hij het lekker staan. Voelt-ie zich toch gewoon meer zichzelf.

Zelf heb ik vaak zat van de aanwezige ADHD-medicatie gebruik misbruik gemaakt (ik heb ook (gediagnosticeerde) ADHD, maar daar bovenop een bipolaire stoornis en die telt zwaarder, volgens de psychiater, dus nee, geen ADHD-medicatie voor dit dametje). Het was sowieso voor mij geen oplossing. Zeker niet een voor op de lange termijn. Inmiddels zoek ook ik mijn heil meer in middelen als meditatie, AppBlock (je schermtijd beperken), sporten en andere tools om rust te creëren en beter te leren plannen en focussen (want dat is echt huilen met de pet op hier: totale chaos of hyperfocus).

Ik wil maar zeggen: er zijn vele wegen die naar Rome leiden, en medicatie is er slechts eentje van. :)

O, en wat ik ook nog even wil zeggen is dat ik echt kotsziek word van die fokking ADHD-fuik op social media zoals Instagram, waar iedereen met ook maar een tikkeltje gebrek aan focus op de ADHD-berg geflikkerd wordtt. Je reinste onzin. Leg je phone eens een paar dagen weg zou ik zeggen, eens kijken of je dan nog steeds tien miljoen keer per dag afgeleid wordt. Deze is niet persoonlijk voor TS hoor, maar meer in het algemeen, dat gedweep met ADHD, ik word er doodmoe van. :innocent: :upsidedown:
M
MDMAutistLid
01-01-2024, 00:00
#2
Als je het probeert, vraag dan feedback aan mensen uit je omgeving. En dan bij mensen die je nu al respecteren zoals je bent. Of ze juist positieve dingen zien, of dat je stemmingswisselingen krijgt, afgevlakter bent etc
M
MezelfLid
01-01-2024, 00:00
#3
Bij mij is de diagnose ADHD gecombineerde type vandaag officieel. Ik voldeed aan 8 van de 9 criteria voor ADHD.
Nu deze en of volgende week afwachten wat ze met me van plan zijn.
M
MDMAutistLid
01-01-2024, 00:00
#4
Makelifegreatagain zei:
Ik zie hier het woord "Ritalin" veel voorbij komen.

Tegenwoordig word dat zga niet meer voorgeschreven.

Toevallig zit ik net aan het einde van mijn afstelling, dus ik zal even helder de procedure uitleggen.

1. Eerst moet je de officiële diagnose AD(H)D krijgen.

Dit doe je door een onderzoek aan te vragen. Dit kan bij diverse instellingen of praktijken bij je in de buurt, houd rekening met een wachttijd.

Dit onderzoek bestaat vaak uit een tweetal interviews, de eerste over je gedragingen als kind/jeugd, ze zullen vragen of je de mogelijkheid hebt iemand mee te nemen die toen dicht bij je stond en volwassen was, bijvoorbeeld een van je ouders.

De tweede bestaat uit vragen over je volwassen jaren, die worden dus heel gericht aan jou gesteld.

Let op: mocht je verslavingsproblematiek hebben, die je eerst ten minste 6 weken absinent te zijn alvorens dit traject kan worden gestart.

2. Je krijgt de diagnose AD(H)D, wat nu?

Als je daadwerkelijk de diagnose krijgt, word er gesproken over wat er aan gedaan kan worden, medicatie of wellicht cognitieve gedrag therapie.

Ik gok dat je dan de keuze medicatie zal kiezen, en aangezien dat ook is waar mijn ervaring hem in zit, kan ik je alleen daar wat meer over vertellen.

3. Instellen medicatie.

Voor iedereen is de juiste dosering verschillend, daardoor word je "ingesteld".

Instellen betekent dat je geleidelijk aan naar de juiste dosering gaat. Maw, het word opgehoogd tot voor jou de juiste dosering is gevonden.

Het meest gebruikte middel op dit moment (ook wat ik voorgeschreven krijg) is Concerta.

Net als bij Ritalin, is de werkzame stof bij Concerta "Methylfenidaat". Het verschil is dat Concerta een langwerkende medicatie is, Ritalin kortwerkend.

Concerta werkt zo'n 4 tot 6 uur, en de bedoeling is dat je circa 10 uur (0700 - 1700, 0800 - 1800, deze twee tijdsbestekken worden het meest aangehouden) de effecten merkt.

Daarnaast bouw je langzaam aan een "spiegel" op, waardoor je de rest van de uren in de dag ook nog profijt hebt van deze medicatie.

4. Persoonlijke ervaring

Mijn ervaringen met Concerta/Methylfenidaat zijn zeer positief, echter is dit echt persoonsafhankelijk.

Ik merk dat ik meer concentratie heb, taken die ik begin daadwerkelijk afmaakt, en de belangrijkste: ik ervaar rust in mijn hoofd.

Waar ik zonder deze medicatie (mijn hele leven, ik wou nooit aan voorgeschreven medicatie, een domme ongefundeerde houding waar ik veel spijt van heb maar dat terzijde) over alles lag te "malen", geen concentratie had en daardoor mijn studies heb moeten struggle, en ook op mijn toenmalige werk liep ik daar tegenaan, heb ik die rust nu wel.

Ik hoop je voldoende info te hebben gegeven, mocht je nog vragen hebben stuur maar een pb.
Klik om te vergroten...
Hoelang gebruik je inmiddels Concerta?
L
LifeIsAlmostGreatAgainLid
01-01-2024, 00:00
#5
MDMAutist zei:
Hoelang gebruik je inmiddels Concerta?
Klik om te vergroten...

Ik ben in een eerdere opname begonnen met afstellen, echter heb ik toen niet de juiste afstelling bereikt, omdat het afstellen verder ging na die opname, en ik toen uiteindelijk ben teruggevallen.

Toen stopte ze met voorschrijven. Toen heb ik al met al een maand of 5 Concerta gekregen.

Het fijne van instellen binnen een kliniek is dat je arts dagelijks aanwezig is en ik hierdoor sneller verhoogd kan worden dan wanneer dit in een ambulante setting gebeurd.

Nu heb ik zo'n 2 maanden weer mijn medicatie, en zit ik bijna op een voor mij perfecte afstelling.
O
OtherShoreLid
01-01-2024, 00:00
#6
Makelifegreatagain zei:
Het meest gebruikte middel op dit moment (ook wat ik voorgeschreven krijg) is Concerta.
Klik om te vergroten...
Kleine toevoeging nog: Als er sprake is van verslaving of drugsmisbruik in het verleden (en dit is bekend bij de behandelaar) wordt er meestal gekozen voor Concerta of lisdexamfetamine, respectievelijk verlengde afgifte methylfenidaat en verlengde afgifte dexamfetamine, omdat je van de verlengde afgifte formules minder “high” wordt en de kans op misbruik dus kleiner is.

Verder is het in Nederland zo dat je altijd moet beginnen met Concerta/methylfenidaat. Pas als dit niet effectief blijkt kun je overstappen op lisdexamfetamine/dexamfetamine. Anders kan het zo zijn dat de lisdexamfetamine/dexamfetamine niet vergoed wordt door de verzekering (los van de eigen bijdrage).
R
Roze OlifantLid
01-01-2024, 00:00
#7
Jazz35 zei:
Mijn zoon heeft veel baat gehad (en nog steeds) bij zijn ADHD-medicatie. We vermoedden eigenlijk al heel lang dat hij ADHD had, maar omdat hij prima functioneerde (gewoon een lekker chaotisch, impulsief, breedsprakig en vrolijk kind), nooit iets mee gedaan, totdat het halverwege het vwo stagneerde, omdat hij zo veel chaos in zijn hoofd had, dat plannen niet meer lukte, laat staan het afkrijgen van zijn toetsen Om extra tijd te krijgen bij proefwerken, moest hij toen dat hele traject doorlopen bij de kinderpsychiater om medicatie te krijgen. Ging echt niet over één nacht ijs. Het helpt hem momenteel enorm goed bij zijn school/studie, maar zodra hij vrij is en niets hoeft dat zijn focus nodig heeft, laat hij het lekker staan. Voelt-ie zich toch gewoon meer zichzelf.

Zelf heb ik vaak zat van de aanwezige ADHD-medicatie gebruik misbruik gemaakt (ik heb ook (gediagnosticeerde) ADHD, maar daar bovenop een bipolaire stoornis en die telt zwaarder, volgens de psychiater, dus nee, geen ADHD-medicatie voor dit dametje). Het was sowieso voor mij geen oplossing. Zeker niet een voor op de lange termijn. Inmiddels zoek ook ik mijn heil meer in middelen als meditatie, AppBlock (je schermtijd beperken), sporten en andere tools om rust te creëren en beter te leren plannen en focussen (want dat is echt huilen met de pet op hier: totale chaos of hyperfocus).

Ik wil maar zeggen: er zijn vele wegen die naar Rome leiden, en medicatie is er slechts eentje van. :)

O, en wat ik ook nog even wil zeggen is dat ik echt kotsziek word van die fokking ADHD-fuik op social media zoals Instagram, waar iedereen met ook maar een tikkeltje gebrek aan focus op de ADHD-berg geflikkerd wordtt. Je reinste onzin. Leg je phone eens een paar dagen weg zou ik zeggen, eens kijken of je dan nog steeds tien miljoen keer per dag afgeleid wordt. Deze is niet persoonlijk voor TS hoor, maar meer in het algemeen, dat gedweep met ADHD, ik word er doodmoe van. :innocent: :upsidedown:
Klik om te vergroten...

Even een reactie op het laatste deel van je bericht, ik probeer het enigszins beknopt te houden (want moet hier zo even de deur uit en nog vanalles doen, OVERIGENS OOK NOG OP JOUW PB’S REAGEREN bedenk ik me (gaat echt nog gebeuren! 😁)), maar ben het wel met je eens over het ‘gedweep met ADHD’.

Ik denk dat dit er o.a. mee te maken heeft dat a) er veel aandacht voor is onder volwassenen omdat veel volwassenen simpelweg nu pas worden gediagnosticeerd, vanwege het feit dat ADHD, zeker de ADD-variant maar ook de reguliere variant bij vrouwen, in de jeugd vaak gemist is, toen er echt nog alleen van ADHD gesproken werd in geval van het stereotype ‘Duracel-jongetje dat stennis schopte op school’ terwijl de psychiatrie er nu achter is dat de stoornis veel complexer is en zich dus ook heel anders kan uiten dan dat. En dat b) veel van dat social media gebeuren Amerikaans is. Ik heb begrepen dat het diagnose-traject in het verknipte Amerikaanse gezondheidszorgsysteem vrijwel onbetaalbaar is voor een groot deel van de bevolking. Hierdoor krijg je een overload aan zelf-diagnoses. Met dit gevolg vandien.

Ik vind het ‘gedweep’ zelf vooral ook storend omdat het een bagatelliserend, te luchtig stigma aan de diagnose meegeeft van ‘oh, de zoveelste zich aanstellende special snowflake die lekker tof een labeltje wil hebben’. Terwijl het meerdere levensgebieden, je zelfbeeld en eigenlijk je hele ‘zijn’ serieus kan ontwrichten/hebben ontwricht als je daadwerkelijk met deze stoornis leeft. Zeker bij te late diagnose.

Ik zeg wel eens dat ik wat dat betreft liever een ASS-diagnose (autisme) had gehad, omdat dat doorgaans wél het gewicht krijgt - in hoe mensen erover denken/oordelen - dat het echt heeft, soms zelfs op een overdreven stigmatiserende manier de andere kant op.

In de praktijk hebben AD(H)D en ASS ook veel meer overlap met elkaar dan mensen beseffen (en zijn bovendien ook vaker comorbide dan men over het algemeen denkt).
B
Brakka MangLid
01-01-2024, 00:00
#8
MR_CHIP zei:
Ach medicatie is toch een vergif heb van me 4de tot 18de ritalin moeten slikken zonder zomerstop en zonder enige behandeling oid
al slik ik nu wel sinds 5 augustus een ssri doet geen reet is mijn gedachte maar mag er pas na 6 maanden mee stoppen
Klik om te vergroten...
En slik je nu geen ritalin of vervanging meer? Zoiezo op 4 jarige leeftijd, wie verzint zoiets 😅
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#9
Ze Herbs Mang zei:
En slik je nu geen ritalin of vervanging meer? Zoiezo op 4 jarige leeftijd, wie verzint zoiets 😅
Klik om te vergroten...
Eng idee dat ouders én medische specialisten dit toelaten.

Een jong kind dagelijks aan de stimulanten zetten en verwachten dat dit geen grote invloed op zijn/haar ontwikkeling zal hebben.
l
ljuvLid
01-01-2024, 00:00
#10
Roze Olifant zei:
In de praktijk hebben AD(H)D en ASS ook veel meer overlap met elkaar dan mensen beseffen (en zijn bovendien ook vaker comorbide dan men over het algemeen denkt).
Klik om te vergroten...
Zeker bij vrouwen🙈
Te midden van het gedweep [edit: lol ik maakte deze zin niet af, stuur door naar iemand die dit ook altijd heeft!!!!!] zag ik dus een video van een vrouw die een “genderreveal” taart had laten bakken voor de uitslag van haar diagnose: bordeline of adhd. Heel hilarisch😂

Merken jullie echt dat er door het “gedweep” een minder zware lading aan de diagnose gegeven wordt?
Want idk… Ik vind het éígenlijk iets heel positiefs. Het deel dat ik voorbij zie komen dan, das natuurlijk ook maar een bepaald algoritme. Maar de diagnose wordt in mijn ervaring nu juist veel beter begrepen en serieus genomen dan vroeger. “Oja haha dan ben je gewoon beetje druk toch” hoor je wel echt steeds minder, omdat mensen een véél beter beeld van de diagnose hebben. Daarnaast vind ik het heel fijn en leuk om herkenbare dingen tegen te komen en die met bijvoorbeeld mijn nichtje te kunnen delen. Das sowieso fijn, want lotgenootjes, “je bent niet gek/alleen”, etc. Maar ook heel leerzaam: zijn er niet dingen waar ik onbewust tegenaanloop waar ik óók gewoon iets mee zou kunnen? En in Nederland moet uiteindelijk iemand toch gewoon gediagnosticeerd worden, dus volgens mij helpt het gedweep in die zin dan dat niet-gediagnosticeerde mensen inzien dat waar zij last van hebben er helemaal niet per se bij hoeft te horen. Het nodigt dus m.i. juist uit om dit bij jezelf te onderzoeken. Ik denk dat het dus ook enorm kan bijdragen aan dat vrouwen sneller gediagnosticeerd zullen worden, waar nu zo’n groot gapend gat in is.

En ik vind ook: diagnose of niet, die jongeren hebben het over hun mentale welzijn. Als we kijken naar het gemiddelde verzuim in NL, en uitval door overspanning en burn-out van de patatgeneratie en boomers… Dan kunnen we toch alleen maar stellen dat het heel goed is dat deze kinderen/ jongeren erover praten? Fd had er een goed stuk over: https://financieel.headliner.nl/ite...-kunnen-er-alleen-beter-over-praten-fd-236424
B
Brakka MangLid
01-01-2024, 00:00
#11
Mindless zei:
Eng idee dat ouders én medische specialisten dit toelaten.

Een jong kind dagelijks aan de stimulanten zetten en verwachten dat dit geen grote invloed op zijn/haar ontwikkeling zal hebben.
Klik om te vergroten...
Ja wcht onbegrijpelijk. En dan al die suikers erin proppen. Begint al bij de babyvoeding of melk. En dan het raar vinden dat je kind druk is 🤣
l
ljuvLid
01-01-2024, 00:00
#12
ljuv zei:
Maar de diagnose wordt in mijn ervaring nu juist veel beter begrepen en serieus genomen dan vroeger. “Oja haha dan ben je gewoon beetje druk toch” hoor je wel echt steeds minder, omdat mensen een véél beter beeld van de diagnose hebben.
Klik om te vergroten...
Ze Herbs Mang zei:
Ja wcht onbegrijpelijk. En dan al die suikers erin proppen. Begint al bij de babyvoeding of melk. En dan het raar vinden dat je kind druk is 🤣
Klik om te vergroten...
Gvd😂
D
De DunneLid
01-01-2024, 00:00
#13
MDMAutist zei:
Dient het jouzelf of anderen?
Klik om te vergroten...

Dit is de belangrijkste vraag aan jezelf als je adhd medicatie overweegt.
R
Roze OlifantLid
01-01-2024, 00:00
#14
ljuv zei:
Zeker bij vrouwen🙈
Te midden van het gedweep [edit: lol ik maakte deze zin niet af, stuur door naar iemand die dit ook altijd heeft!!!!!] zag ik dus een video van een vrouw die een “genderreveal” taart had laten bakken voor de uitslag van haar diagnose: bordeline of adhd. Heel hilarisch😂

Merken jullie echt dat er door het “gedweep” een minder zware lading aan de diagnose gegeven wordt?
Want idk… Ik vind het éígenlijk iets heel positiefs. Het deel dat ik voorbij zie komen dan, das natuurlijk ook maar een bepaald algoritme. Maar de diagnose wordt in mijn ervaring nu juist veel beter begrepen en serieus genomen dan vroeger. “Oja haha dan ben je gewoon beetje druk toch” hoor je wel echt steeds minder, omdat mensen een véél beter beeld van de diagnose hebben. Daarnaast vind ik het heel fijn en leuk om herkenbare dingen tegen te komen en die met bijvoorbeeld mijn nichtje te kunnen delen. Das sowieso fijn, want lotgenootjes, “je bent niet gek/alleen”, etc. Maar ook heel leerzaam: zijn er niet dingen waar ik onbewust tegenaanloop waar ik óók gewoon iets mee zou kunnen? En in Nederland moet uiteindelijk iemand toch gewoon gediagnosticeerd worden, dus volgens mij helpt het gedweep in die zin dan dat niet-gediagnosticeerde mensen inzien dat waar zij last van hebben er helemaal niet per se bij hoeft te horen. Het nodigt dus m.i. juist uit om dit bij jezelf te onderzoeken. Ik denk dat het dus ook enorm kan bijdragen aan dat vrouwen sneller gediagnosticeerd zullen worden, waar nu zo’n groot gapend gat in is.

En ik vind ook: diagnose of niet, die jongeren hebben het over hun mentale welzijn. Als we kijken naar het gemiddelde verzuim in NL, en uitval door overspanning en burn-out van de patatgeneratie en boomers… Dan kunnen we toch alleen maar stellen dat het heel goed is dat deze kinderen/ jongeren erover praten? Fd had er een goed stuk over: https://financieel.headliner.nl/ite...-kunnen-er-alleen-beter-over-praten-fd-236424
Klik om te vergroten...

Goede punten! Kan eigenlijk niet meer dan dat zeggen.

Ikzelf vind veel van de voorbijkomende ADHD-memes grappig/herkenbaar, het geeft het gevoel niet alleen te zijn en ik vind de lotgenoot/supportgroepen (op Facebook bijvoorbeeld) ook echt súper fijn. Een warm bad vaak zelfs.

Maar ik heb wel last van het bagatelliserende stigma dat rust op AD(H)D, zo ervaar ik dat toch. In die mate dat ik er meestal niet open over ben/durf te zijn tegen mensen die geen directe naasten of goede vrienden zijn, waar ik dat bijvoorbeeld wel een stuk meer ben over mijn angststoornis, burn-outs en depressies - omdat die eerlijkheid bij me past maar ook extra bewust, omdat ik écht écht vind dat mentale gezondheid met minder awkwardness/zware lading besproken moet kunnen worden. Ik merk echter gewoon dat ik dat veel lastiger vind als het over de ADD-diagnose (tijdelijk ‘on hold’ 😂, maar er even vanuit gaand dat ik hem volgende week weer opnieuw ga krijgen) gaat.

Ik heb simpelweg geen zin in die ‘oh ja whatever, jij ook al, wie niet tegenwoordig’-houding en blik, ik “schaam” me er daardoor een beetje voor, ofzo?

Ik weet niet goed hoe ik dat uit moet leggen, maar het voelt dan alsof ik wanhopig ergens bij wil horen, bijzonder wil zijn. Omdat ánderen me dat veroordelende gevoel geven. En dat komt dus denk ik wel deels door de ‘populariteit’ van de diagnose (althans, dat beeld leeft onder de bevolking).

Snap je?

Ben benieuwd naar je link, straks even lezen. Maar erover praten juich ik in principe dus alleen maar heel erg toe!
M
MezelfLid
01-01-2024, 00:00
#15
Mindless zei:
Verschil van mening maar oneens.

Misschien tijdelijk even: dan ja.

Maar uiteindelijk zal niets behalve de berusting in de diepte van je eigen wezen je vervullen.

Imo.
Klik om te vergroten...
Verplaatsen in een ander is ook heel lastig als je veel met jezelf bezig bent.
Iedereen is gewoon anders. Iemand met verlamde benen ga je ook niet zeggen dat die rolstoel maar een tijdelijke oplossing is.
Zo dus ook niet met iemand die een handicap in zijn hoofd heeft.
Niet te zien aan de buitenkant dus begrijp dat je daarin verplaatsen moeilijker is dan iemand met een rolstoel.
R
Roze OlifantLid
01-01-2024, 00:00
#16
Mindless zei:
Verschil van mening maar oneens.

Misschien tijdelijk even: dan ja.

Maar uiteindelijk zal niets behalve de berusting in de diepte van je eigen wezen je vervullen.

Imo.
Klik om te vergroten...

Maar die berusting kan hem ook zitten in de acceptatie dat iemand medicatie nodig heeft om het leven draaglijk te maken.

Je kunt niet altijd voor een ander spreken.

Verder alles wat @Mezelf zegt.
L
LifeIsAlmostGreatAgainLid
01-01-2024, 00:00
#17
Mindless zei:
Ik was gisteren geforceerd om echt inwaarts te keren, oftewel: meditatie.

Het is me duidelijk geworden dat er geen echt alternatief voor meditatie is. Middelen van de dokter verdoven inderdaad evengoed en stellen hiermee echte heling/genezing zelfs uit. Zelfs therapie - hoewel nuttig en soms nodig - kan maar doordringen tot de uiterste oppervlakte van je wezen en heeft enkel betrekking op het verhaal dat je over jezelf vertelt over wie/wat je bent.

Het is in de diepe directe introspectie van je eigen wezen waarin gezien wordt dat datgene dat verwond en incompleet is, het personage is dat jij ziet, niet bent. Wat je bent is datgene dat ziet en wat je bent kan niet genezen worden omdat het door niets ooit aangetast is. Niets heeft ooit een spoor op dat nagelaten. Het is eeuwig compleet en vervuld in zichzelf.

We spelen een spel van uitstel van dieper doordringen in dit zien. We stellen het uit door middelengebruik, afleidingen, therapie.

Imo.
Klik om te vergroten...

Op welke middelen van de dokter doel jij dan, mbt "verdoven".

Aangezien je dit schrijft binnen een topic welke gaat over AD(H)D medicatie, beter te verstaan als "Methylfenidaat", kraam je echt onzin uit.

Als je namelijk net als mij behoorlijke klachten hebt van je AD(H)D, dan doet deze medicatie namelijk precies het tegenovergestelde.

Het verdoofd mij niet, het geeft mij juist de rust en helderheid van geest, om mij open te kunnen stellen voor zaken als creativiteit, (het voor jou volgensmij heilige graal der genezing) meditatie, zaken als studie en werk beter kunnen doen etc etc.

Ik ga er vanuit dat je voornamelijk je eigen ervaring mbt voorgeschreven medicatie projecteert en daarmee generaliseert.

Persoonlijk vind ik dat wel heel simpel denken, wellicht dat je er over kan mediteren en dan een niet zo generaliserend antwoord kan geven?

Aangezien je mod bent, nemen (sommige) lezers jou reacties serieuzer dan die van andere, houd daar rekening mee.
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#18
Mezelf zei:
Verplaatsen in een ander is ook heel lastig als je veel met jezelf bezig bent.
Iedereen is gewoon anders. Iemand met verlamde benen ga je ook niet zeggen dat die rolstoel maar een tijdelijke oplossing is.
Zo dus ook niet met iemand die een handicap in zijn hoofd heeft.
Niet te zien aan de buitenkant dus begrijp dat je daarin verplaatsen moeilijker is dan iemand met een rolstoel.
Klik om te vergroten...
Iedereen zijn personage is anders. Maar uiteindelijk zal iedereen terug moeten keren naar dat wat het personage ziet, en dat ís hetzelfde voor iedereen. Maar dat is mijn overtuiging en ik begrijp dat het dat niet voor iedereen is.

Waarom denk je dat ik me lastig in anderen kan verplaatsen? Denk je niet dat ik niet duizenden keren mijn 'faith' heb verloren? Dat ikzelf de wanhoop daar niet van heb ervaren? Juist dáárom is het belangrijk om te delen dat er een oplossing is die van binnenuit komt, zonder bijwerkingen, altijd en overal beschikbaar. Hetgeen dat iedereen zoekt: jezelf, ontdaan van alles dat aan je toegevoegd is.

Roze Olifant zei:
Maar die berusting kan hem ook zitten in de acceptatie dat iemand medicatie nodig heeft om het leven draaglijk te maken.
Klik om te vergroten...
Enige berusting zeker ja. Ik zeg ook niet dat dat niet waardevol is. Thank god bestaat dat.

Roze Olifant zei:
Je kunt niet altijd voor een ander spreken.
Klik om te vergroten...
Zeker kan ik dat lang niet altijd.

LifeIsAlmostGreatAgain zei:
Op welke middelen van de dokter doel jij dan, mbt "verdoven".

Aangezien je dit schrijft binnen een topic welke gaat over AD(H)D medicatie, beter te verstaan als "Methylfenidaat", kraam je echt onzin uit.

Als je namelijk net als mij behoorlijke klachten hebt van je AD(H)D, dan doet deze medicatie namelijk precies het tegenovergestelde.

Het verdoofd mij niet, het geeft mij juist de rust en helderheid van geest, om mij open te kunnen stellen voor zaken als creativiteit, (het voor jou volgensmij heilige graal der genezing) meditatie, zaken als studie en werk beter kunnen doen etc etc.

Ik ga er vanuit dat je voornamelijk je eigen ervaring mbt voorgeschreven medicatie projecteert en daarmee generaliseert.

Persoonlijk vind ik dat wel heel simpel denken, wellicht dat je er over kan mediteren en dan een niet zo generaliserend antwoord kan geven?

Aangezien je mod bent, nemen (sommige) lezers jou reacties serieuzer dan die van andere, houd daar rekening mee.
Klik om te vergroten...
Ik ging door op @_shikantaza zijn post over dat deze middelen verdoven in plaats van meditatie dat de confrontatie met jezelf aangaan is.

Uiteraard begrijp ik dat dit geen strikte verdovingsmiddelen zijn en @_shikantaza uiteraard ook, maar het ís iets van buiten waarmee je iets vanbinnen wilt genezen. Het blijft áltijd een externe afhankelijkheid en een behelpen, is wat ik met mijn post bedoelde. Het is niet de oplossing die in jezelf verscholen ligt. Het is niet hetgeen dat je naar zich terug zal blijven trekken totdat je thuis bent.
L
LifeIsAlmostGreatAgainLid
01-01-2024, 00:00
#19
Mindless zei:
Iedereen zijn personage is anders. Maar uiteindelijk zal iedereen terug moeten keren naar dat wat het personage ziet, en dat ís hetzelfde voor iedereen. Maar dat is mijn overtuiging en ik begrijp dat het dat niet voor iedereen is.

Waarom denk je dat ik me lastig in anderen kan verplaatsen? Denk je niet dat ik niet duizenden keren mijn 'faith' heb verloren? Dat ikzelf de wanhoop daar niet van heb ervaren? Juist dáárom is het belangrijk om te delen dat er een oplossing is die van binnenuit komt, zonder bijwerkingen, altijd en overal beschikbaar. Hetgeen dat iedereen zoekt: jezelf, ontdaan van alles dat aan je toegevoegd is.


Enige berusting zeker ja. Ik zeg ook niet dat dat niet waardevol is. Thank god bestaat dat.


Zeker kan ik dat lang niet altijd.


Ik ging door op @_shikantaza zijn post over dat deze middelen verdoven in plaats van meditatie dat de confrontatie met jezelf aangaan is.

Uiteraard begrijp ik dat dit geen strikte verdovingsmiddelen zijn en @_shikantaza uiteraard ook, maar het ís iets van buiten waarmee je iets vanbinnen wilt genezen. Het blijft áltijd een externe afhankelijkheid en een behelpen, is wat ik met mijn post bedoelde. Het is niet de oplossing die in jezelf verscholen ligt. Het is niet hetgeen dat je naar zich terug zal blijven trekken totdat je thuis bent.
Klik om te vergroten...

Het doel van mediteren is me duidelijk, en ondanks mijn ietswat plagende opmerking over het reageren na een sessie mediteren, ben ik zelf binnen meditatie/mindfulness op ontdekkingsreis en zie ik echt de meerwaarde er van in.

Zeker voor verslaafden in herstel of mensen die worstelen met hun mentale welzijn vind ik het echt een aanrader!

Echter moeten er wel aan bepaalde voorwaarden op mentaal gebied worden voldaan om je hiervoor te kunnen openstellen.

Bij een grote groep mensen waaronder mijzelf, kan dit worden gedaan dmv medicatie.
M
MezelfLid
01-01-2024, 00:00
#20
Mindless zei:
Waarom denk je dat ik me lastig in anderen kan verplaatsen? Denk je niet dat ik niet duizenden keren mijn 'faith' heb verloren? Dat ikzelf de wanhoop daar niet van heb ervaren? Juist dáárom is het belangrijk om te delen dat er een oplossing is die van binnenuit komt, zonder bijwerkingen, altijd en overal beschikbaar. Hetgeen dat iedereen zoekt: jezelf, ontdaan van alles dat aan je toegevoegd is.
Klik om te vergroten...
Ik denk dat omdat je dat hier precies weer bewijst helaas. Ja jij hebt je hobbels en diepe dalen gehad. Ja jou oplossing is de antwoorden vanuit binnenuit zoeken. MAAR NEE zo werkt dat niet voor iedereen zoals je dit zo stellig zegt.

Jij lijkt gewoon niet te begrijpen dat rust in jezelf vinden door bijvoorbeeld meditatie niet bij "iedereen" zo werkt. Prima als dit voor jou of mij zo kan werken, maar neem nou eens gewoon aan dat er geeeeen universele oplossing is voor iedereen. Al helemaal niet meditatie. Het zijn allemaal tools die voor de 1 meer werkt als voor de ander.

Als je je wel kan verplaatsen dan zou je weten dat het voor sommige mensen gewoon onmogelijk is om zonder medicatie te leven. Voor jou of mij misschien niet ookal kan het leven zwaar zijn. Maar er zijn nou eenmaal gevallen waarbij er gewoon medicatie nodig is. Medicatie zowel geestelijk als lichamelijk. Hersenen zijn namelijk een deel van ons lichaam en heeft soms wat (medische) ondersteuning nodig net zoals iemand die medicatie slikt ivm slechte nieren. Ik noem maar wat. Aangezien de hersenen ook nog eens ongelofelijk ingewikkeld zijn, kunnen foutjes in die grijze hersenmassa zo ontstaan en of aangeboren zijn.

Hoe erg ik ook in de helende kracht van meditatie geloof, geloof ik ook dat aangeboren defecten, stoornissen en dat soort niet door meditatie genezen kunnen worden of tenminste niet zonder hulp van medicatie.

Een reactie plaatsen

Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren op dit onderwerp.

InloggenRegistreren
12345...8
AI Samenvatting

"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."