#1
Waar: Ruigoord, goa/psytrance feest.
Wanneer: Oud en nieuw
Wat:
LSD (520 uq)
2c-b (15 mg, nasaal)
paddo's (??? gekregen, gratis)
MDMA(XTC-pillen, geen pure kristallen![:(]()
) (candyflip)
DMT (DMTjoint)
Hoe: Oraal, Nasaal
Een levensveranderende ervaring.
Een redelijk extreme trip was dit, een candyflip was ik sowieso van plan maar andere dingen kwamen vreemd genoeg op mijn pad. Ik zal beginnen rond 9 uur, toen het feest op ruigoord een beetje begon. Ik kwam daar in gezelschap van yvette, aking en jeroen, afgekort naar Y, A en J.
Om 9 uur ongeveer kwam ik binnen in de chill, van plan om eerst de MDMA te droppen en daarna de Acid. Veel mensen doen dit andersom maar ik vond het zo een beter idee. Rond half elf gaat de eerste pil naar binnen; Niet getest helaas, ik schat het op zo'n 80 mg MDMA (betrouwbare bron sowieso). Een kwartier later besluit ik om nog maar twee erachteraan te mikken, ik zit in goed gezelschap dat ik daar heb leren kennen, en we blowen allemaal van een paar jointjes en praten over wiet. Ik kom erachter dat de kerel met wie ik praat van plan is om paddo's te nemen, en is geïnteresseerd in mijn candyflip-plan, omdat hij ook van hippie flipping heeft gehoord. Ik mag hem redelijk en geef hem voor niks ook een pilletje mee.
Ik blijf daar een tijdje, en de MDMA zelf begint best hard in te slaan. Vooral een lulkick en een hele fijne bodyload zijn het gevolg; Ik ga een beetje rondkijken, en ga naar de grote zaal waar er muziek is, en begin redelijk raar te dansen een tijdje. Ik lul nog wet wat meer mensen, en kom ook mensen van de vorige keer tegen! (Note: Als je m'n oude tripreport hebt gezien, zul je merken dat ik m'n eerste keer echt LSD ook op ruigoord heb gedaan.) We hebben best wel een leuke tijd, maar het wordt tijd om de LSD in te nemen, of ik mis de candyflip. Ik neem twee zegels (getest op 130 uq), en hou die een tijdje in m'n bek.
De eerste visuals beginnen licht te komen, de spacey patroonvorming vooral, maar het fijna MDMA-gevoel blijft nog steeds overheersen, maar hoe sterker de acid wordt, hoe meer de effecten in elkaar gaan overflowen. Het begint redelijk heftig te worden en ik kan steeds meer de sfeer en de aura van de plek voelen. De energie die er huist was ongelovelijk en onmetelijk. De danszaal wordt me iets te veel, en ik besluit even een rondje dijk te lopen, misschien dat ik nog wel leuke mensen tegen kom, of gewoon lekker kan gaan spacen. Toen kreeg ik een geniaal idee; Even I bellen voordat ik het rondje ging lopen. Zo gezegd zo gedaan; Ik leen de mobiel van A om even te bellen (was mijn eigen thuis vergeten) en ga naar buiten.
Eenmaal daar aangekomen raak ik in gesprek met een kerel die best aardig bleek te zijn en RC's verkocht. Ik raak met hem aan de praat over dit onderwerp, en na het gesprek was ik totaal vergeten dat ik inderdaad A's mobiel nog had. Ik loop richting de dijk en bel I even, wat op een heel vaag tripgesprek uitloopt, sinds I ook zit te trippen. Uiteindelijk bij de dijk beschrijf ik alles in perfect detail, omdat ik het idee krijg dat ik I daarnaartoe mee moest nemen. Na het gesprek blijf ik nog even op het bankje zitten, en loop ik terug. Op de terugweg kom ik wat hippies tegen, en raak ermee aan de praat. De hippies schijnen uit italie te komen; Dus ik moet engels praten. Ze waren net van plan om zelf langs de dijk te lopen, en vragen of ik meega. Uiteindelijk zit ik met een Nederlandse jongen (die alleen MDMA opheeft) en de Italiaanse hippievrouw (die lsd op had) op de bank, te praten over de plaats.
Het gesprek gaat eerst over LSD, maar gaat dan over de magie van de plek. Ik kan duidelijk stromen vloeibare magie over de lucht zien stromen, pure positieve magie, van een sfeer van liefde en acceptatie. Ik vraag haar of zij het ook ziet, en ze zegt dat ze het voelt maar niet ziet. We komen tot de conclusie dat ze meer LSD nodig heeft, en dat LSD een gekristalliseerde vorm van magie is. Ik pak ook twee zegels bij; Ik wist niet waarom, maar ik voelde dat het het juiste moment daarvoor was. Ook de Nederlandse jongen (naam onbekend o.o) nam toen eentje, zijn allereerste ooit. Hij zei dat die ons daar dankbaar voor was, en we bleven nog een tijdje aan de dijk.
Ik onderneem weer een poging om terug naar het feest te gaan, maar deze keer kom ik J en Y tegen, die ook naar de dijk gaan. Het schijnt dat de sfeer voor hen even verneukt was, en het dus niet zo fijn ging. Ik besluit om weer even mee te lopen. A belt, en vraagt waar DE FUCK ZIJN TELEFOON IS. Ik schrik me lazarus, en besluit snel de telefoon terug te gaan brengen. Gelukkig was hij niet echt boos; Wel even opgefokt, maar niet van, "ik trap je in mekaar boos". Uiteindelijk ging het wel weer goed. Ik loop terug naar de dijk, en praat nog even met J en Y.
Op de terugweg kom ik de RC-verkoper en zijn vriendin tegen. We praten nog wat verder, en zijn vriendin zegt dat ze even wat gaan eten (ze schijnen daar te wonen), of ik mischien ook een broodje of zoiets lust. Ik zie dat wel zitten en loop mee. Daar aangekomen blijkt dat er wel wat meer lekkers is dan broodjes; Er wordt 2c-b gesnoven. Ik weet even niet of het een goed idee is en zeg dat ik geen geld heb, maar het wordt me gratis aangeboden en ik zie het wel zitten. Ik heb nog nooit 2c-b gesnoven; Het schijnt erg pijnlijk te zijn, maar ik maak een buisje en snuif 16,5 mg (afgewogen) naar binnen. De pijn bleek erg mee te vallen; Het was een branderig, vervelend rotgevoel (erger dan ketamine, maar lang niet zo erg als MDMA) die na 10 minuten al voorbij was. Echter, het deed wel wat pijn aan m'n keel later. Na een tijdje met hen geluld te hebben ga ik weer naar het feest, net op tijd om te chillen met de mensen waaronder ook de kerel die ik het gratis pilletje had gegeven.
Hij zat al best te trippen op paddo's, en mijn 2 extra zegels + 2c-b sloegen nu als een bom in; De visuals werden opeens veel verstoorder, alles was redelijk wazig en verdween en verscheen eindeloos door in miljarden fractals. Hij bood me ook paddo's aan; Ik wou eigenlijk weigeren omdat ik al harder tripte dan ooit te voren, en ik kon slecht coherent praten; Ik praatte wel in mijn hoofd en mijn gedachten waren kraakhelder, enkel dit goed overbrengen naar mensentaal was moeilijk, en ik werd paranoïde dat als ik het weigerde hij het als een belediging op zou vatten omdat hij dan zou denken dat ik zou denken dat hij me probeerde te vergiftigen, en daarom dus bad zou gaan. Dus ik denk "what the fuck", en schrok die dingen ook naar binnen. Ik heb verder niks van die paddenstoelen gevoeld; Tenminste, dat weet ik niet, maar de LSD overheerste in elk geval. Iets later praat ik weer met Y en J, die nu weer blij zijn en net een DMTjoint gaan aansteken. Uiteraard krijg ik hem ook gepassed.
Een hijs is hoesten geblazen, maar de tweede wordt diep geïnhaleerd, en de visuals worden nog eens honderdvoudig versterkt; Niet alleen dat, het lijkt alsof die twee extra zegels nu echt tegelijkertijd pieken. Ik geef de joint terug, en val uit de realiteit. Op gegeven moment lig ik er als een entiteit in een eindeloze ruimte gemaakt van licht. Ik sta op, hoewel ik geen lichamelijke vorm meer heb - m'n geest, verstand, hoe je het ook noemen wil staat op. **Vanaf dit punt is alles wat er gebeurt in mijn hoofd - ik lig alleen maar op de kussens in de chill-out op ruigoord, afwezig met m'n ogen dicht**
Als ik om me heen kijk, zie ik lijnen die gemaakt zijn van gouden licht. Als ik beter kijk zijn het echter positieve gedachten! Wat vreemd. Dat een waarneming van mijzelf dit waarneemt, terwijl ik niet meer weet wat mijzelf meer is. Maar wat ik zie is in ieder geval mooi. Tegelijkertijd komt er licht van alle kanten; Ik zit in het hart van een stervende ster! Deze gedachte amuseert mij, vooral omdat ik ook een onderdeel van de ster is, en de ster weer een onderdeel is van een groter universum, waar ik dan ook deel van ben. En het grotere universum is weer een onderdeel van een "psychedelisch universum", die weer onderdeel is van.. Een fractal gemaakt van universums, zo kan ik het het beste omschrijven. Zwevend in de energie van de ster besluit mijn bewustzijn om het positieve licht tot zich te nemen. Het neemt een vorm aan die mijn gedachten vast kunnen houden, en tegelijkertijd voel ik de kracht van de ster afnemen, sterven.
Ik raak in paniek, want het is me onbekend wat er gebeurd. Op gegeven moment is er alleen nog maar duisternis, behalve een soort lans van licht en geluk, die ik "vasthou", terwijl ik nog steeds geen lichaam heb. Het duisternis versmelt zich steeds weer in andere patronen, en er zitten ook gaten "niets" in het duisternis; Het niets ziet eruit als de rand van je gezichtsveld, niet zwart, maar er is volledig niets. Het dichtst in de buurt komt wat je ziet als je probeert te bedenken wat je aan de achterkant van je hoofd ziet, terwijl daar geen ogen zijn. Je ziet ook niet 360 graden, waarvan ~140 graden gewoon zien en de rest zwart; gewoon, niets. Moeilijk te omschrijven..
Op dat moment komen er krankzinnige gedachten in me op, omdat kleine, maar slechte onderdelen van mijn ego terugkomen. Ik begin me licht dingen te herinneren, buiten hun context. Allerlei mindfucks dringen mijn verstand binnen. Duizenden ervan, maar om een paar op te noemen:
Ik heb een overdosis drugs, en ben nu aan het sterven.
Ik ben krankzinnig geworden, en lig al 20 jaar in een TBS-kliniek
Alles wat ik me herinner is slechts een droom.
Ik heb geen vrienden, mijn vrienden hebben me verraden
Ik ben lelijk, waardeloos, dom, allerlei soorten zelfhaat
Paranoïde gedachten over mijn vrienden, etc
Obsessieve gedachten over allerlei dingen, en stemmen die me zeggen dat dat de waarheid is, dat ik nergens van kan houden, enkel obsessief kan worden of haten..
Ik word gek, maar ik doorzie eindelijk de ultieme waarheid; Ik doe het zelf. Het is de darkside van mij, die mij ten onder wil sleuren. Een enorm gevecht begint, wat nog het meest lijkt op een enorm kristallen web met bollen erin (denk aan een molecule), met bollen die wit en zwart oplichten, afhankelijk van mijn positieve of negatieve kant, wie controle erover heeft, met de web ertussen een soort zenuwen.. Een gevecht om de controle over mijn brein. Na wat lijkt vele eeuwen zijn alle "bollen" wit, en heeft mijn witte kant gewonnen. Op dat moment stromen ook al mijn herinneringen en ego weer terug, en tegenover me staat een zielig, triest en zwak figuur. Ik ben het zelf, mijn darkside, mijn verslagen negatieve, krankzinnige ik.
Ik voel medelijden, en pleeg de grootste daad van goedheid en genade aan mezelf; Ik ram het pure licht dat ik vasthoud als een wapen recht door de darkside zijn hart, hoewel de darkside nog steeds geen fysieke vorm had; Maar ik kon "voelen" waar het centrum ervan lag. Langzaam voel ik mezelf weer wegwaaien, en lig ik weer in de kerk.
***Weer buiten eigen onderbewustzijn***
Ik lig doodstil, naar het plafond te kijken. De visuals zijn weg, alle visuals. Ik voel mezelf niet ademen, ik voel mezelf niet bewegen, ik ben dood. Langzaam stijg ik op, en tegelijkertijd kijk ik nog uit mijn ogen en van naast mezelf. De speer van licht ligt in mijn lichaam, en een zwarte, negatieve vind verlaat mijn lichaam, tot er niets over is dan licht. De zwarte wind lost op in het positieve, het goede, in de liefde die er op die plek heerst. Het is voor altijd verslagen. Geschokt en ongelooflijk gelukkig sta ik op, volledig herboren. Ik lach, zonder een reden. Ik ben gelukkig, verlost! Ik ga weer naar buiten, en bel I weer, dat ik op 500 mics zit, wat een heilig nummer zou zijn op het moment. Ik trip visueel weer erg hard, en besluit verder me nog te vermaken op het feest, en nog weer eens langs de dijk te gaan. Er gebeurt verder weinig noemenswaardigs.
Rond ongeveer 9 uur 's morgens lig ik weer in de kerk, en voel mezelf heel fijn wegsmelten in de psychedelische sfeer, en heb nog wat leuke gesprekken met mensen, waaronder J. Veel "diepzinnigs" gebeurt er niet, maar ik geniet er gewoon van, kleurtjes kijken, patroontjes zoeken in dingen, heel blij en gelukkig trippen, geen mind load meer bijna, gewoon hoe I het zo mooi zegt: "Lekker kleurtjes kijken ^^".
Nog een halfuur hierna besluit het hele gezelschap te vertrekken, richting de bus. Ik trip nog steeds redelijk, maar ben verder nuchter genoeg om thuis te komen. De hele reis terug met een gigantische glimlach op m'n gezicht. Want vanaf die dag begon een nieuw en positief leven voor mij. En dat was mijn verhaal, en die zou niemand me nog afnemen.
Aftermath:
Mijn positiviteit bleef. Ik voel mezelf sinds toen veel positiever in het leven staan, veel socialer zijn tegenover mensen en veel minder manisch-depressieve stemmingen hebben. Ook veel minder gevoelens van obsessie of extreme haat. Ik voel mezelf gewoon gelukkiger sinds die trip, alsof ik genezen ben van een hele erge ziekte. Volgens mij ben ik dat ook; Een langdurige depressie, en een manische obsessie naar alles wat ik redelijk interessant vind.
Zelfs de serotoninecrash was niet erg. Het typische depressieve gevoel was er wel, maar enkel "lichamelijk". Ik wist dat alles goed was, en dat mijn leven mooi was als ik er wat van maakte. Ik heb ook besloten om meer de hippie kant op te gaan, i.p.v black metal/death metal etc. Ik heb het gehad met zwartgalligheid en depressieviteit in m'n leven! Ik wil gewoon gelukkig zijn, een leuk leven hebben, leuke vriendin vinden, en doen waar ik van hou. Wie weet wat de toekomst brengt!
Bedankt voor het lezen iedereen, en be well!
Filosofisch: 10. Inzichten opgedaan die zo ongeveer m'n leven hebben gered.
Visueel: 10. Nog nooit zo'n visuele trip gehad.
The experience: 9. Nog nooit heb ik zo'n pure en prachtige trip gehad, waarin zoveel goede dingen met me gebeurden, enkel werden sommige punten lichtelijk verpest door het feit dat ik geen telefoon had en dus afhankelijk was van anderen om mensen te bellen (terwijl ik na het feest met mensen had afgesproken, wat uiteindelijk niet eens doorging), en het feit dat ik bang was dat aking echt finaal op me zou flippen omdat ik bijna 2 uur met z'n telefoon weg was. Anders was het zeker een 10 geweest!
Wanneer: Oud en nieuw
Wat:
LSD (520 uq)
2c-b (15 mg, nasaal)
paddo's (??? gekregen, gratis)
MDMA(XTC-pillen, geen pure kristallen
DMT (DMTjoint)
Hoe: Oraal, Nasaal
Een levensveranderende ervaring.
Een redelijk extreme trip was dit, een candyflip was ik sowieso van plan maar andere dingen kwamen vreemd genoeg op mijn pad. Ik zal beginnen rond 9 uur, toen het feest op ruigoord een beetje begon. Ik kwam daar in gezelschap van yvette, aking en jeroen, afgekort naar Y, A en J.
Om 9 uur ongeveer kwam ik binnen in de chill, van plan om eerst de MDMA te droppen en daarna de Acid. Veel mensen doen dit andersom maar ik vond het zo een beter idee. Rond half elf gaat de eerste pil naar binnen; Niet getest helaas, ik schat het op zo'n 80 mg MDMA (betrouwbare bron sowieso). Een kwartier later besluit ik om nog maar twee erachteraan te mikken, ik zit in goed gezelschap dat ik daar heb leren kennen, en we blowen allemaal van een paar jointjes en praten over wiet. Ik kom erachter dat de kerel met wie ik praat van plan is om paddo's te nemen, en is geïnteresseerd in mijn candyflip-plan, omdat hij ook van hippie flipping heeft gehoord. Ik mag hem redelijk en geef hem voor niks ook een pilletje mee.
Ik blijf daar een tijdje, en de MDMA zelf begint best hard in te slaan. Vooral een lulkick en een hele fijne bodyload zijn het gevolg; Ik ga een beetje rondkijken, en ga naar de grote zaal waar er muziek is, en begin redelijk raar te dansen een tijdje. Ik lul nog wet wat meer mensen, en kom ook mensen van de vorige keer tegen! (Note: Als je m'n oude tripreport hebt gezien, zul je merken dat ik m'n eerste keer echt LSD ook op ruigoord heb gedaan.) We hebben best wel een leuke tijd, maar het wordt tijd om de LSD in te nemen, of ik mis de candyflip. Ik neem twee zegels (getest op 130 uq), en hou die een tijdje in m'n bek.
De eerste visuals beginnen licht te komen, de spacey patroonvorming vooral, maar het fijna MDMA-gevoel blijft nog steeds overheersen, maar hoe sterker de acid wordt, hoe meer de effecten in elkaar gaan overflowen. Het begint redelijk heftig te worden en ik kan steeds meer de sfeer en de aura van de plek voelen. De energie die er huist was ongelovelijk en onmetelijk. De danszaal wordt me iets te veel, en ik besluit even een rondje dijk te lopen, misschien dat ik nog wel leuke mensen tegen kom, of gewoon lekker kan gaan spacen. Toen kreeg ik een geniaal idee; Even I bellen voordat ik het rondje ging lopen. Zo gezegd zo gedaan; Ik leen de mobiel van A om even te bellen (was mijn eigen thuis vergeten) en ga naar buiten.
Eenmaal daar aangekomen raak ik in gesprek met een kerel die best aardig bleek te zijn en RC's verkocht. Ik raak met hem aan de praat over dit onderwerp, en na het gesprek was ik totaal vergeten dat ik inderdaad A's mobiel nog had. Ik loop richting de dijk en bel I even, wat op een heel vaag tripgesprek uitloopt, sinds I ook zit te trippen. Uiteindelijk bij de dijk beschrijf ik alles in perfect detail, omdat ik het idee krijg dat ik I daarnaartoe mee moest nemen. Na het gesprek blijf ik nog even op het bankje zitten, en loop ik terug. Op de terugweg kom ik wat hippies tegen, en raak ermee aan de praat. De hippies schijnen uit italie te komen; Dus ik moet engels praten. Ze waren net van plan om zelf langs de dijk te lopen, en vragen of ik meega. Uiteindelijk zit ik met een Nederlandse jongen (die alleen MDMA opheeft) en de Italiaanse hippievrouw (die lsd op had) op de bank, te praten over de plaats.
Het gesprek gaat eerst over LSD, maar gaat dan over de magie van de plek. Ik kan duidelijk stromen vloeibare magie over de lucht zien stromen, pure positieve magie, van een sfeer van liefde en acceptatie. Ik vraag haar of zij het ook ziet, en ze zegt dat ze het voelt maar niet ziet. We komen tot de conclusie dat ze meer LSD nodig heeft, en dat LSD een gekristalliseerde vorm van magie is. Ik pak ook twee zegels bij; Ik wist niet waarom, maar ik voelde dat het het juiste moment daarvoor was. Ook de Nederlandse jongen (naam onbekend o.o) nam toen eentje, zijn allereerste ooit. Hij zei dat die ons daar dankbaar voor was, en we bleven nog een tijdje aan de dijk.
Ik onderneem weer een poging om terug naar het feest te gaan, maar deze keer kom ik J en Y tegen, die ook naar de dijk gaan. Het schijnt dat de sfeer voor hen even verneukt was, en het dus niet zo fijn ging. Ik besluit om weer even mee te lopen. A belt, en vraagt waar DE FUCK ZIJN TELEFOON IS. Ik schrik me lazarus, en besluit snel de telefoon terug te gaan brengen. Gelukkig was hij niet echt boos; Wel even opgefokt, maar niet van, "ik trap je in mekaar boos". Uiteindelijk ging het wel weer goed. Ik loop terug naar de dijk, en praat nog even met J en Y.
Op de terugweg kom ik de RC-verkoper en zijn vriendin tegen. We praten nog wat verder, en zijn vriendin zegt dat ze even wat gaan eten (ze schijnen daar te wonen), of ik mischien ook een broodje of zoiets lust. Ik zie dat wel zitten en loop mee. Daar aangekomen blijkt dat er wel wat meer lekkers is dan broodjes; Er wordt 2c-b gesnoven. Ik weet even niet of het een goed idee is en zeg dat ik geen geld heb, maar het wordt me gratis aangeboden en ik zie het wel zitten. Ik heb nog nooit 2c-b gesnoven; Het schijnt erg pijnlijk te zijn, maar ik maak een buisje en snuif 16,5 mg (afgewogen) naar binnen. De pijn bleek erg mee te vallen; Het was een branderig, vervelend rotgevoel (erger dan ketamine, maar lang niet zo erg als MDMA) die na 10 minuten al voorbij was. Echter, het deed wel wat pijn aan m'n keel later. Na een tijdje met hen geluld te hebben ga ik weer naar het feest, net op tijd om te chillen met de mensen waaronder ook de kerel die ik het gratis pilletje had gegeven.
Hij zat al best te trippen op paddo's, en mijn 2 extra zegels + 2c-b sloegen nu als een bom in; De visuals werden opeens veel verstoorder, alles was redelijk wazig en verdween en verscheen eindeloos door in miljarden fractals. Hij bood me ook paddo's aan; Ik wou eigenlijk weigeren omdat ik al harder tripte dan ooit te voren, en ik kon slecht coherent praten; Ik praatte wel in mijn hoofd en mijn gedachten waren kraakhelder, enkel dit goed overbrengen naar mensentaal was moeilijk, en ik werd paranoïde dat als ik het weigerde hij het als een belediging op zou vatten omdat hij dan zou denken dat ik zou denken dat hij me probeerde te vergiftigen, en daarom dus bad zou gaan. Dus ik denk "what the fuck", en schrok die dingen ook naar binnen. Ik heb verder niks van die paddenstoelen gevoeld; Tenminste, dat weet ik niet, maar de LSD overheerste in elk geval. Iets later praat ik weer met Y en J, die nu weer blij zijn en net een DMTjoint gaan aansteken. Uiteraard krijg ik hem ook gepassed.
Een hijs is hoesten geblazen, maar de tweede wordt diep geïnhaleerd, en de visuals worden nog eens honderdvoudig versterkt; Niet alleen dat, het lijkt alsof die twee extra zegels nu echt tegelijkertijd pieken. Ik geef de joint terug, en val uit de realiteit. Op gegeven moment lig ik er als een entiteit in een eindeloze ruimte gemaakt van licht. Ik sta op, hoewel ik geen lichamelijke vorm meer heb - m'n geest, verstand, hoe je het ook noemen wil staat op. **Vanaf dit punt is alles wat er gebeurt in mijn hoofd - ik lig alleen maar op de kussens in de chill-out op ruigoord, afwezig met m'n ogen dicht**
Als ik om me heen kijk, zie ik lijnen die gemaakt zijn van gouden licht. Als ik beter kijk zijn het echter positieve gedachten! Wat vreemd. Dat een waarneming van mijzelf dit waarneemt, terwijl ik niet meer weet wat mijzelf meer is. Maar wat ik zie is in ieder geval mooi. Tegelijkertijd komt er licht van alle kanten; Ik zit in het hart van een stervende ster! Deze gedachte amuseert mij, vooral omdat ik ook een onderdeel van de ster is, en de ster weer een onderdeel is van een groter universum, waar ik dan ook deel van ben. En het grotere universum is weer een onderdeel van een "psychedelisch universum", die weer onderdeel is van.. Een fractal gemaakt van universums, zo kan ik het het beste omschrijven. Zwevend in de energie van de ster besluit mijn bewustzijn om het positieve licht tot zich te nemen. Het neemt een vorm aan die mijn gedachten vast kunnen houden, en tegelijkertijd voel ik de kracht van de ster afnemen, sterven.
Ik raak in paniek, want het is me onbekend wat er gebeurd. Op gegeven moment is er alleen nog maar duisternis, behalve een soort lans van licht en geluk, die ik "vasthou", terwijl ik nog steeds geen lichaam heb. Het duisternis versmelt zich steeds weer in andere patronen, en er zitten ook gaten "niets" in het duisternis; Het niets ziet eruit als de rand van je gezichtsveld, niet zwart, maar er is volledig niets. Het dichtst in de buurt komt wat je ziet als je probeert te bedenken wat je aan de achterkant van je hoofd ziet, terwijl daar geen ogen zijn. Je ziet ook niet 360 graden, waarvan ~140 graden gewoon zien en de rest zwart; gewoon, niets. Moeilijk te omschrijven..
Op dat moment komen er krankzinnige gedachten in me op, omdat kleine, maar slechte onderdelen van mijn ego terugkomen. Ik begin me licht dingen te herinneren, buiten hun context. Allerlei mindfucks dringen mijn verstand binnen. Duizenden ervan, maar om een paar op te noemen:
Ik heb een overdosis drugs, en ben nu aan het sterven.
Ik ben krankzinnig geworden, en lig al 20 jaar in een TBS-kliniek
Alles wat ik me herinner is slechts een droom.
Ik heb geen vrienden, mijn vrienden hebben me verraden
Ik ben lelijk, waardeloos, dom, allerlei soorten zelfhaat
Paranoïde gedachten over mijn vrienden, etc
Obsessieve gedachten over allerlei dingen, en stemmen die me zeggen dat dat de waarheid is, dat ik nergens van kan houden, enkel obsessief kan worden of haten..
Ik word gek, maar ik doorzie eindelijk de ultieme waarheid; Ik doe het zelf. Het is de darkside van mij, die mij ten onder wil sleuren. Een enorm gevecht begint, wat nog het meest lijkt op een enorm kristallen web met bollen erin (denk aan een molecule), met bollen die wit en zwart oplichten, afhankelijk van mijn positieve of negatieve kant, wie controle erover heeft, met de web ertussen een soort zenuwen.. Een gevecht om de controle over mijn brein. Na wat lijkt vele eeuwen zijn alle "bollen" wit, en heeft mijn witte kant gewonnen. Op dat moment stromen ook al mijn herinneringen en ego weer terug, en tegenover me staat een zielig, triest en zwak figuur. Ik ben het zelf, mijn darkside, mijn verslagen negatieve, krankzinnige ik.
Ik voel medelijden, en pleeg de grootste daad van goedheid en genade aan mezelf; Ik ram het pure licht dat ik vasthoud als een wapen recht door de darkside zijn hart, hoewel de darkside nog steeds geen fysieke vorm had; Maar ik kon "voelen" waar het centrum ervan lag. Langzaam voel ik mezelf weer wegwaaien, en lig ik weer in de kerk.
***Weer buiten eigen onderbewustzijn***
Ik lig doodstil, naar het plafond te kijken. De visuals zijn weg, alle visuals. Ik voel mezelf niet ademen, ik voel mezelf niet bewegen, ik ben dood. Langzaam stijg ik op, en tegelijkertijd kijk ik nog uit mijn ogen en van naast mezelf. De speer van licht ligt in mijn lichaam, en een zwarte, negatieve vind verlaat mijn lichaam, tot er niets over is dan licht. De zwarte wind lost op in het positieve, het goede, in de liefde die er op die plek heerst. Het is voor altijd verslagen. Geschokt en ongelooflijk gelukkig sta ik op, volledig herboren. Ik lach, zonder een reden. Ik ben gelukkig, verlost! Ik ga weer naar buiten, en bel I weer, dat ik op 500 mics zit, wat een heilig nummer zou zijn op het moment. Ik trip visueel weer erg hard, en besluit verder me nog te vermaken op het feest, en nog weer eens langs de dijk te gaan. Er gebeurt verder weinig noemenswaardigs.
Rond ongeveer 9 uur 's morgens lig ik weer in de kerk, en voel mezelf heel fijn wegsmelten in de psychedelische sfeer, en heb nog wat leuke gesprekken met mensen, waaronder J. Veel "diepzinnigs" gebeurt er niet, maar ik geniet er gewoon van, kleurtjes kijken, patroontjes zoeken in dingen, heel blij en gelukkig trippen, geen mind load meer bijna, gewoon hoe I het zo mooi zegt: "Lekker kleurtjes kijken ^^".
Nog een halfuur hierna besluit het hele gezelschap te vertrekken, richting de bus. Ik trip nog steeds redelijk, maar ben verder nuchter genoeg om thuis te komen. De hele reis terug met een gigantische glimlach op m'n gezicht. Want vanaf die dag begon een nieuw en positief leven voor mij. En dat was mijn verhaal, en die zou niemand me nog afnemen.
Aftermath:
Mijn positiviteit bleef. Ik voel mezelf sinds toen veel positiever in het leven staan, veel socialer zijn tegenover mensen en veel minder manisch-depressieve stemmingen hebben. Ook veel minder gevoelens van obsessie of extreme haat. Ik voel mezelf gewoon gelukkiger sinds die trip, alsof ik genezen ben van een hele erge ziekte. Volgens mij ben ik dat ook; Een langdurige depressie, en een manische obsessie naar alles wat ik redelijk interessant vind.
Zelfs de serotoninecrash was niet erg. Het typische depressieve gevoel was er wel, maar enkel "lichamelijk". Ik wist dat alles goed was, en dat mijn leven mooi was als ik er wat van maakte. Ik heb ook besloten om meer de hippie kant op te gaan, i.p.v black metal/death metal etc. Ik heb het gehad met zwartgalligheid en depressieviteit in m'n leven! Ik wil gewoon gelukkig zijn, een leuk leven hebben, leuke vriendin vinden, en doen waar ik van hou. Wie weet wat de toekomst brengt!
Bedankt voor het lezen iedereen, en be well!
Filosofisch: 10. Inzichten opgedaan die zo ongeveer m'n leven hebben gered.
Visueel: 10. Nog nooit zo'n visuele trip gehad.
The experience: 9. Nog nooit heb ik zo'n pure en prachtige trip gehad, waarin zoveel goede dingen met me gebeurden, enkel werden sommige punten lichtelijk verpest door het feit dat ik geen telefoon had en dus afhankelijk was van anderen om mensen te bellen (terwijl ik na het feest met mensen had afgesproken, wat uiteindelijk niet eens doorging), en het feit dat ik bang was dat aking echt finaal op me zou flippen omdat ik bijna 2 uur met z'n telefoon weg was. Anders was het zeker een 10 geweest!
