Druks zei:
Ik ben er nog steeds niet over uit of ik nou 2x een psychose heb gehad na een paddo-trip.
Ik ben dus 2x vrij diep gegaan in een paddotrip waarbij ik door de tijd reisde en totaal de link met het hier en nu verloor. Na de trip, toen mijn trip-buddy al weer gewoon de realiteit geaccepteerd had, zat ik nog steeds met de veronderstelling dat er iets niet klopte.
Ik probeerde dan net te doen alsof er niets aan de hand was naar die vriend en ging uiteindelijk maar gewoon slapen in de hoop dat ik de volgende dag weer wakker zou worden in mijn eigen leventje.
Toen ik de volgende dag wakker werd had ik vrij snel door dat dit toch echt de wereld en tijd is waarin ik thuishoor en kon het dan ook weer vrij snel accepteren.
Is dit een psychose te noemen? Het was echt typisch dat ik zeg maar de 2x precies dezelfde ervaring had, terwijl ik me de 2e keer had voorgenomen dat het niet meer zou gaan gebeuren. Ik sloeg me ook direct voor m'n kop de volgende ochtend dat ik weer in de mindfuck was getrapt.
Een psychose gaat vooraf aan veel blootstelling aan stress. Door de stress word je als eerst depressief en door een depressie kun je vervolgens in een psychose terecht komen. Dit gaat volgens een vrij langzaam verloop en ná een psychose volgt er weer een depressie.
Men spreekt pas van een psychose wanneer wanen en/of hallucinaties en/of verward denken minimaal 30 dagen aanhouden.
Psychedelische drugs kunnen dus een "trigger" zijn voor een psychose, maar dan ben je dus wél een persoon die drugs als negatief ervaart en ook hierbij gaat het weer volgens een verloop:
Er zijn voortekenen (b.v. neiging tot isoleren, schuw of angstig gedrag, concentratieproblemen, verminderde prestaties op school of werk, voorliefde voor magie, mystiek, het paranormale, religie of filosofie, problemen met sociale contacten).
Echter deze tekenen kunnen ook aan de leeftijd gebonden zijn (puberteit), maar opvallend is dat psychosen meestal rond het begin van de volwassenheid voor het eerst opduiken.
Psychosen hebben ook ernstige gevolgen; dat je je toekomstverwachtingen wel op je buik kunt schrijven. Na een psychose is het onderhouden van sociale contacten of een relatie moeilijk.
Het schijnt ook dat een aantal schizofrenen naast hun schizofrenie nog PTSS hebben, omdat een psychose als zeer angstaanjagend wordt beleefd.
Ik kan zeggen dat ik al heel wat bad trips heb meegemaakt, maar geen daarvan heb ik als traumatisch ervaren. Ik zou een bad trip dus niet met een psychose durven vergelijken.
In de wetenschap maakt men onderscheid tussen hallucinaties en pseudo-hallucinaties.
Pseudo-hallucinaties zijn hallucinaties die je zelf opwekt met een hulpmiddel.
Ben ook wel eens urenlang buiten westen geweest van de psilocine, dat ik even niet meer wist hoe ik in die status verzeild ben geraakt, maar met hard inspannen van het bewustzijn, kreeg ik toch altijd controle op mijn hallu's en wist ik weer dat ik champi's had geslikt.
Het valt me op dat pseudo-hallucinaties ook "stuurbaar" zijn, dwz dat je zelf het thema van je trip kunt bepalen of door anderen kunt laten bepalen.
Bij mijn weten zijn pseudo-hallucinaties dus beïnvloedbaar.