Oke, wat details, vind het vrij naar om terug te kijken dat dit verhaal echt op mij sloeg, maar goed ik kon er ook niks aan doen, dus beter dat iemand er wat van leert. Nou, een paar heldere omschrijvingen van wanen, hallucinaties heb ik volgens mij al een beetje beschreven waar het vooral op leek;
Nou, een groot ding was dus het feit dat ik ervan overtuigd was dat ik m'n ex had vermoord. Het punt is, iemand die weet dat hij/zij dit gedaan heeft leeft met het geweten van een moordenaar. Het was als een soort constante last op me, een soort smerig, vies geheim dat niemand mocht weten. Echter, het clashte totaal tegen m'n persoonlijkheid; Ik ben totaal niet agressief aangelegd.
Ik kreeg allerlei ideeën over waarom en hoe het is gebeurd. Om in details te treden, ik was ervan overtuigd dat in alles een soort voortvloeiend patroon zat, een soort "doorberekening" op de eerste actie (de oerknal) van reacties, en dat dit alles omdat het uit een actie voorkwam al bepaald was; In alles zat een wiskundig patroon, en ik meende dat te kunnen herkennen in alle dingen, zoals bijvoorbeeld ook het idee dat ik kon weten wat mensen dachten; Echter, niet door telepathie of magie ofzo, maar omdat ik dat op een scheve manier had "berekend", omdat het te achterhalen zou zijn door elke actie die ooit gebeurt is de precieze balans neurotransmitters, hormonen etc na te gaan die daar zouden zijn op die plek en tijd die die gedachte vormden.
Echter, naturlijk waren deze gedachtes altijd negatief of ronduit eng; Bijvoorbeeld dat ik kon nagaan dat iemand waarmee ik praat over 7 minuten zou besluiten dat ik gevaarlijk was voor de mensheid en mij zou doden omdat hij/zij de waan zou krijgen (terwijl ik met de waan was, lekker ironisch) dat hij/zij daarmee de wereld zou redden, dus ik ging elke seconde op de klok kijken, precies 6 minuten later weggaan om 2 minuten later terug te komen, omdat dan die gebeurtenis nooit zou plaatsvinden.
Echter, Ik was niet de enige die het "alles" had doorzien op die manier; Ik was ervan overtuigd dat er andere waren, die dit talent gebruikten om het universum "achter de schermen" te besturen, echter hadden ze een fout gemaakt en hadden ze mij niet op tijd in hun "Orde" gekregen; Daarom oefenden ze invloed uit op onze overheden en instanties om mij constant in de gaten te houden. Omdat het anders een risico was voor hun hele universum, hadden ze de hele wereld behalve mijzelf gehersenspoeld; Met mij kon het niet omdat ik zelf door een andere golflengte van gedachtes (die ik kreeg doordat ik de alles-reactie had doorzien).
Verder wilden ze me natuurlijk dood hebben, maar dat kon niet omdat ik geheime informatie had die zij nooit konden krijgen behalve van mij omdat ze vastzaten in hun eigen loop, en doordat ik buiten de "orde" god-wezens was opgegroeid ik dingen heb kunnen doorzien die zij niet zouden kunnen; Echter, als ik deze informatie prijsgaf was ik nutteloos en konden ze me wel doden. Het probleem was echter, ik had geen idee WAT die informatie was, alleen dat het IETS was wat ik wist maar waarvan ik de waarde niet wist; Daarom durfde ik heel vaak totaal niet met mensen te praten, omdat ik het dan per ongeluk prijs zou kunnen geven (en sinds iedereen gehersenspoeld was en ik in de gaten werd gehouden ze het meteen zouden weten) ik ter plekke neergeschoten worden door snipers die constant verborgen waren maar me volgden.
Op gegeven moment dacht ik dat het hun bedoeling was om mij suicide te laten plegen omdat het dan minder opviel en ze dus niet zulke drastische maatregelen hoefden te nemen als de hele wereld te hersenspoelen. Toen viel het ex-verhaal op z'n plaats; Ze was natuurlijk een creatie van hen/Mens betaald door hen, gemaakt om mijn perfecte partner te zijn (en sinds ze alles weten wisten ze die ook te construeren natuurlijk), mij te verleiden en me te verlaten om mij zo te breken dat ik zelfmoord zou plegen; Echter werd ze verliefd op me en wou ze dat niet, dus daarom lieten ze haar mij zover krijgen dat ik haar zou doden (wat natuurlijk nooit was gebeurd; ze was met haar ouders verhuisd naar canada), zodat ik uit schuldgevoel alsnog zelfmoord zou plegen. Wat trouwens raar was, want als ze me "nog steeds nodig hadden", ze dit helemaal niet zou willen, maar toen leek alles volstrekt logisch, ook al is het dat niet
![:(]()
.