Het is geen report over drugs oen. Het is een report over een psychose. Wel ergens met elkaar gelinkt maar niet absoluut.DrogeHoestCapsule zei:Mijn mening is dat als je je zo erg verdiept in de drugs, je er beter mee kan stoppen. Ik bedoel, slik/snuif/spuit/rook je stuff gewoon op en geniet weet je...
Drientje zei:Toch bijzonder om dit gedeelte van een psychose van een andere kant te lezen. Meeste schrijfsels die je vind op inet zijn toch van uit de behandelaar geschreven.
Ik moet wel zeggen dat ik een psychose een hele egoïstische ziekte vind. (No offense), iemand met een psychose betreft ALLES op zichzelf en denkt dus inderdaad letterlijk dat het bestaan van het universum om zijn bestaan heen draait. Maf idee dat er mensen zijn die dat denken.
Zat mensen die dat ook zonder psychose denken. (epic vorige x met EI en nog een paarDrientje zei:Toch bijzonder om dit gedeelte van een psychose van een andere kant te lezen. Meeste schrijfsels die je vind op inet zijn toch van uit de behandelaar geschreven.
Ik moet wel zeggen dat ik een psychose een hele egoïstische ziekte vind. (No offense), iemand met een psychose betreft ALLES op zichzelf en denkt dus inderdaad letterlijk dat het bestaan van het universum om zijn bestaan heen draait. Maf idee dat er mensen zijn die dat denken.
Exceptional Insight zei:Ik denk dat we haar maar gewoon moeten negeren. Een soort digitale oubliette of ballingschap.
Chris Pontius zei:Zat mensen die dat ook zonder psychose denken. (epic vorige x met EI en nog een paar)
)Wel grappige toevalligheid, meestal denk ik bij goa aan iets anders. :PSchoenlepel zei:Ik ben zelf werkzaam als verpleegkundige in een psychiatrisch ziekenhuis op de GOA.
Dinsdag 19 augustus 2008: Hoi dagboek, ik word helemaal gek. Ik voel me fucking raar, echt niet normaal... Vandaag werd ik opgehaald door een vrouw van Zorgmed. Eerst dieren verzorgen dan eventjes paardrijden, toen gingen we mountainbiken.
Maar nou Lijkt het allemaal zo onwerkelijk net of het niet echt gebeurd is. Net of ik in een roes leef. Ik voel me vanavond ook echt zo fucking vaag. Ik ben zo fucking bang dat ik schizofreen of paranoide ofzoiets wordt. Ik denk constant dat er overal camera's hangen, ook in mijn kamer. Op de gekste plekken soms. Ook denk ik vaak dat iemand mij achtervolgd. Dat is nou juist zo raar. Soms heb ik dat heel sterk en soms helemaal niet. Ik hou vaak hele debatten met mezelf. Dat zijn gewoon stemmen (mijn stem) zoals ik eerder in jou beschreven heb. Het wordt steeds vaker en steeds erger. Dit is de eerste keer dat ik het aan iemand of iets durf te vertellen. Dus nu aan jou dagboek. Najah vanavond dus. Ik zit gewoon op de bank beetje tv te kijken, dan denk ik 'jah, ik ga zo maar eventjes naar buiten ff sjekkie roken'. Dus ik loop naar boven om mijn mp3 speler en sjek te pakken. Ligt daar wel een pakje sjek maar geen vloeitjes. Zie ik daarboven ineens een pakje sigaretten liggen. Net of ze voor mij daar liggen...
Dus ik pak een sigaret uit het pakje en loop weer naar mijn kamer om een aansteker te halen (en mijn mp3). Als in een roes loop ik de donkere straat op, als in een droom zie ik een groepje jongens voorbij lopen. Ik durfde bijna te zweren dat ik J daar zag lopen, misschien was A er ook wel bij... Ik keek naar de persoon van wie ik dacht dat het J was. Ik weet uiteindelijk niet of hij het was. Ik liep door en ik haalde als in een nachtmerrie mijn mp3 speler uit mijn zak. 'Paf!', daar lag een van de oortjes van mijn mp3 speler op de grond. Terwijl ik bukte om hem op te rapen zag ik dat daar vlak daarnaast nog een sneetje zat, net of iemand het had doorgesneden... of doorgeknaagd... maar het lag gewoon op mijn kamer en ik kan me niet herrineren dat de konijnen eraan hebben geknaagd. Er rust echt een vloek op die oortjes...
Zo hard ik kon liep ik door naar mijn 'hangplek', het muurtje bij de kerk. Ik had echt het gevoel dat ik de kerk ieder moment in kon zien storten, niet normaal...
Dus ik steek een sigaret op in de hoop iets rustiger te worden en op hetzelfde moment realiseer ik me dat die sigaretten daar voor mij waren neergelegd... Dat het het lot was dat ik er een weg moest pakken. Dat iemand iets in mijn drinken had gedaan waardoor ik me nu zo voelde...
Ik dacht dat ik achtervolgd werd, dat er overal camera's hingen, dat ze me in de gaten hielden. Ik verbeelde me ook allerlei dingen/... Het was niet fijn, ik was bang. Toen mijn sigaret op was liep ik weer verder, nu voelde ik me gelukkig iets rustiger.. Alle dingen die konden gebeuren waar ik aan dacht gebeurde, ik dacht nog maar een kwart van een seconde aan regen en het begon te regenen. Iets zei me dat ik naar het speeltuintje moest om onder het glijbaantje te schuilen.. Ik wou net het speeltuintje inlopen en ik zie twee donkere gedaantes op de glijbaan. Daar kon ik dus niet heen, ik wou alleen maar even alleen zijn. Ik zou het ook anders niet gekunt hebben. Ik liep dus snel verder. 'Net of dit het lot was, net of ze me dit lieten zien terwijl het leven er anders heel anders uitzag maar ik dat niet wist omdat ze me constant in de gaten hielden, constant achtervolgden, constant bespioneerden.' Dacht ik terwijl ik verder liep. Ondertussen was ik de hele tijd bang dat ik ging hallucineren ofzo of dat er iets geks met de wereld zou gebeuren. Ik wou alleen nog maar naar huis. 'Dreaming of a better world', zeiden de 'stemmetjes' in mijn hoofd en mompelde ik in de duisternis.
Toen ik thuiskwam wou ik niks meer, wist ik niks meer. Ik wist zelfs bijna niet meer hoe ik de datum van vandaag op moest zoeken. Gelukkig is het uiteindelijk wel gelukt, zoals je ziet. Het voelt nu nog steeds alsof ik in een een of andere roes zit, een waas, een droom, een nachtmerrie. Ik ben nou ook echt fucking moe. Ik moet zo maar gaan slapen. Ik wou dat ik die eeuwige waas weg kon bouwen, weer gewoon kan gaan leven...'
Ik ben zelf wel benieuwd in welke mate drugs invloed is geweest op jou psychose? Heb jij jou eerste psychose gehad nav drugs? En op welke manier ervaar je drugs momenteel? Ben je ook opgenomen geweest? Slik je nog medicatie? Zijn er familieleden die ook gevoelig zijn voor deze pyschiatrische ziekte?
Dat heb ik elke tripDruks zei:Het was echt typisch dat ik zeg maar de 2x precies dezelfde ervaring had, terwijl ik me de 2e keer had voorgenomen dat het niet meer zou gaan gebeuren. Ik sloeg me ook direct voor m'n kop de volgende ochtend dat ik weer in de mindfuck was getrapt.
Chris Pontius zei:Dat heb ik elke tripDruks zei:Het was echt typisch dat ik zeg maar de 2x precies dezelfde ervaring had, terwijl ik me de 2e keer had voorgenomen dat het niet meer zou gaan gebeuren. Ik sloeg me ook direct voor m'n kop de volgende ochtend dat ik weer in de mindfuck was getrapt.
Druks zei:Chris Pontius zei:Dat heb ik elke tripDruks zei:Het was echt typisch dat ik zeg maar de 2x precies dezelfde ervaring had, terwijl ik me de 2e keer had voorgenomen dat het niet meer zou gaan gebeuren. Ik sloeg me ook direct voor m'n kop de volgende ochtend dat ik weer in de mindfuck was getrapt.
Ja maar ik bedoel ff de overnight mindfuck heRond 20:00 ofzo de paddo's innemen, en dan rond 0:00-0:30 gaan slapen ofzo...
Angramar Temenos zei:Iemand die stabiel lijkt te functioneren in een gesprek, om daarna z'n huis niet uit de durven omdat hij/zij overtuigt is dat er scherpschutters op het dak staan die op bepaalde tijdstippen mensen die naar buiten gaan doden is evengoed psychotisch.
~AT
Een psychose gaat vooraf aan veel blootstelling aan stress. Door de stress word je als eerst depressief en door een depressie kun je vervolgens in een psychose terecht komen. Dit gaat volgens een vrij langzaam verloop en ná een psychose volgt er weer een depressie.Druks zei:Ik ben er nog steeds niet over uit of ik nou 2x een psychose heb gehad na een paddo-trip.
Ik ben dus 2x vrij diep gegaan in een paddotrip waarbij ik door de tijd reisde en totaal de link met het hier en nu verloor. Na de trip, toen mijn trip-buddy al weer gewoon de realiteit geaccepteerd had, zat ik nog steeds met de veronderstelling dat er iets niet klopte.
Ik probeerde dan net te doen alsof er niets aan de hand was naar die vriend en ging uiteindelijk maar gewoon slapen in de hoop dat ik de volgende dag weer wakker zou worden in mijn eigen leventje.
Toen ik de volgende dag wakker werd had ik vrij snel door dat dit toch echt de wereld en tijd is waarin ik thuishoor en kon het dan ook weer vrij snel accepteren.
Is dit een psychose te noemen? Het was echt typisch dat ik zeg maar de 2x precies dezelfde ervaring had, terwijl ik me de 2e keer had voorgenomen dat het niet meer zou gaan gebeuren. Ik sloeg me ook direct voor m'n kop de volgende ochtend dat ik weer in de mindfuck was getrapt.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."