LSD trip | mede tripper gaat volledig fout

Revolutionair zei:

Doseren van ghb is niet moeilijk met een dosseer spuit 2.5ml staat er op. Dan is dat 2.5ml en dan geeft je dat rust. Niemand gaat out van 2.5ml al weeg je 50kg.
Weten wat je doet als je gebruikt zo simpel is dat.

Klik om te vergroten...

GHB bevat niet altijd evenveel werkzame stof per milliliter. Je kan beter de dosering omrekenen naar milligram voor een betrouwbare dosering. Daarvoor moet de GHB eerst getest (en gekwantificeerd zijn) en dan moet je ook nog rekensommen gaan maken: zoveel milliliter betekent zoveel milligram. Als je onder invloed bent kun je dergelijke rekensommen doorgaans niet meer betrouwbaar maken.
Ook dan is het bij iemand die nog nooit GHB heeft gebruikt lastig voorspellen wat een gangbare dosis is.

Het verschil tussen een relatief veilig middel en een risicovol middel is hoe dichtbij de threshold dose ligt bij een overdosering. Bij GHB liggen die doseringen een paar milligram uit elkaar, wat het dus een risicovol middel maakt, dat lastig te doseren is.
Bij bijvoorbeeld cannabis is dat anders; omdat je niet bewusteloos raakt als je 10 keer zoveel neemt als een gangbare dosering. Daarom is cannabis dus een minder risicovolle drug dan GHB.

Inb4: nee... ik zeg niet dat je mensen cannabis moet geven als ze angstig of paniekerig zijn tijdens een trip.

Revolutionair zei:

Wanneer een situatie gevaalijk word vind ik een advies van een kaarsje aansteken niet op dit forum thuis hoort.

Klik om te vergroten...

Je maakt er weer een karikatuur van.

Wat ik uitleg in die post is dat de setting een grote invloed heeft op de gemoedstoestand van mensen die aan het trippen zijn. Geur speelt daarbij een belangrijke rol, en juist dat wordt vaak onderschat.

Als je een nieuwe ruimte in gaat kan daar voor de tripper een voelbaar andere sfeer hangen, zeker als die ruimte aangenaam ruikt. Dat is dus waar die geurkaars nuttig voor kan zijn. Het is geen wondermiddel voor panieksituaties. Het helpt ook zeker niet als iemand in paniek is, om dan dwangmatig die kaars onder zijn/haar neus te houden 'HIER SNUIF DIT WANT NEO-SHULGINIST ZEI DAT JE ER KALM VAN WERD'.

Dat bedoel ik dus niet he..

Het moet subtiel zijn, aangenaam, en samenvallen met de algehele kalme sfeer van de kamer. Daarbij hoort sfeerverlichting, knusse plekken om te zitten of liggen, dekentjes, niet te veel herrie.
Of als je juist uit zo'n kamer komt, dan kan het heel verfrissend zijn om in de natuur terecht te komen met de open buitenlucht, fluitende vogeltjes en frisse dennenappelgeur. Maar als je daarvoor eerst een drukke weg moet oversteken terwijl mensen achter je aan rennen: daar word je niet kalm van nee.

Maar nogmaals: dit staat dus allemaal uitgebreid uitgelegd in the Manual for Psychedelic Support.

Mezelf zei:

Nou ... .. Dit is best een interessant gesprek. Verdient bijna een eigen topic. Ben het deels met je eens maar niet helemaal.
Dat op 1 lijn liggen is namelijk wel heel sterk aanwezig met Psychedelica vind ik. Met coke ervaar ik dit bijvoorbeeld niet. Vroeger kon ik echt niet trippen met een nuchter persoon in de buurt. Deze nuchtere kan vaak de gesprekken niet eens goed volgen terwijl de trippers op dat moment precies weten wat er bedoelt wordt en elkaar aanvullen. Ik was trouwens vaak tripsitter maar dan zeker niet nuchter. Ik heb meer dan 10 mensen kennis laten maken met psychedelica. Bij 1 (eigenlijk 2) ging het even niet goed maar dit kon ik mede door de trip haarfijn aanvoelen. Deze heeft het er nog over als ik hem zie. Hoe snel ik het doorhad en hoe goed het gesprek hem deed die ik met hem had. Ik koppel(de) dat toch wel aan het op de zelfde golflengte zitten en daardoor elkaar beter aanvoelt. Mede dus omdat je het zelfde middel op hebt en dus min of meer in een zelfde ervaring zit.

Nu moet ik ook toegeven dat mijn laatste trips met mijn nuchtere vriendin, mij totaal maar dan ook totaal niet gestoord heeft dat ze nuchter was.

Maar ik geloof ook wel in een versterkte connectie door psychedelica.

Klik om te vergroten...

Ik denk persoonlijk dat het meer te maken heeft met echte connectie met iemand, zoals jij met je vriendin hebt. Dan maakt het echt niet uit of zij nuchter is. Daarentegen zijn er ook mensen met wie je nooit in één kamer zou willen zijn. Zelfs al zijn ze onder invloed van LSD.

Neo-Shulginist zei:

Je maakt er weer een karikatuur van.

Wat ik uitleg in die post is dat de setting een grote invloed heeft op de gemoedstoestand van mensen die aan het trippen zijn. Geur speelt daarbij een belangrijke rol, en juist dat wordt vaak onderschat.

Als je een nieuwe ruimte in gaat kan daar voor de tripper een voelbaar andere sfeer hangen, zeker als die ruimte aangenaam ruikt. Dat is dus waar die geurkaars nuttig voor kan zijn. Het is geen wondermiddel voor panieksituaties. Het helpt ook zeker niet als iemand in paniek is, om dan dwangmatig die kaars onder zijn/haar neus te houden 'HIER SNUIF DIT WANT NEO-SHULGINIST ZEI DAT JE ER KALM VAN WERD'.

Dat bedoel ik dus niet he..

Het moet subtiel zijn, aangenaam, en samenvallen met de algehele kalme sfeer van de kamer. Daarbij hoort sfeerverlichting, knusse plekken om te zitten of liggen, dekentjes, niet te veel herrie.
Of als je juist uit zo'n kamer komt, dan kan het heel verfrissend zijn om in de natuur terecht te komen met de open buitenlucht, fluitende vogeltjes en frisse dennenappelgeur. Maar als je daarvoor eerst een drukke weg moet oversteken terwijl mensen achter je aan rennen: daar word je niet kalm van nee.

Maar nogmaals: dit staat dus allemaal uitgebreid uitgelegd in the Manual for Psychedelic Support.

Klik om te vergroten...

Jou zou ik nou wel als tripsitter willen hebben . Klinkt alsof je weet waar je het over hebt. Ik zou persoonlijk trouwens ook erg oncomfortabel zijn met GHB als tripkiller, alhoewel ik er niet aan twijfel dat Revolutionair zoveel ervaring met dit middel heeft dat het voor hem wel werkt.

Ikbeneenfiets zei:

Jou zou ik nou wel als tripsitter willen hebben . Klinkt alsof je weet waar je het over hebt.

Klik om te vergroten...

Haha, bedankt! Dat hoor ik vaker.

Toch ga ik meestal niet op die verzoeken in omdat er ook een behoorlijke verantwoordelijkheid ligt bij de tripsitter (vind ik). Als shit hits the fan, dan ben je wel aansprakelijk eigenlijk. Dus dan vraag ik me altijd af: 'wil ik die verantwoordelijkheid wel dragen?' En dan is het antwoord meestal 'nee'.

Flauw he

Ik heb wel wat ervaring bij psychedelische zorg op festivals, maar dan werk je met een team voor een organisatie en ben je dus niet persoonlijk aansprakelijk voor wat er gebeurt, tenzij je echt nalatig handelt natuurlijk.

Het blijft een beetje een probleem bij psychedelica. Er zijn maar heel weinig goed geschikte locaties voor een trip en er zijn nog veel minder professionels organisaties die zo'n trip willen begeleiden. De organisaties die het wel doen zijn vaak heel duur en meestal ook wat te zweverig voor mijn smaak. Dan krijg je er gelijk een heel pakket aan spirituele traumatherapie bij. Dat kan interessant zijn, maar de meeste mensen vinden een psychedelische ervaring gewoon een interessant avontuur. Eventuele introspectie zie ik als een bonus, niet als doel op zich.

Maar ik geef dus wel graag tips wat je kunt doen. =)

Mindless zei:

Ervaring en kundigheid scheelt, maar zorgt er niet voor dat een tripsitter in de state of mind zit waar de trippers in zitten.

Zoals gezegd ben ik niet per se tegen tripsitters hoor. Met name bij mensen die nieuw zijn met trippen of een specifiek tripmiddel, is het een goed idee vind ik.


Ik ben daar wellicht vrij gevoelig voor. Oncomfortabel is het misschien niet per se, het is meer dat nuchtere mensen een soort link zijn naar de nuchtere wereld. Wanneer ik trip met vrienden, dan zijn wij de enige mensen in het universum. Als daar verderop een tripsitter zit, dan is dat niet meer zo. Dan zit daar iemand die ons op dat moment niet écht begrijpt (wederom, ervaring en kundigheid scheelt, maar diegene surft op dat moment niet op dezelfde golf als ons, is wat ik probeer te zeggen) en wij begrijpen diegene op onze beurt niet écht.


Als iemand zich echt niet veilig voelt om te gaan trippen, dan is een tripsitter een optie. Al denk ik dus ook dat als je twijfels hebt om te gaan trippen, dat je dan überhaupt niet moet gaan trippen. Voor mij persoonlijk, ik ben het type "als ik lig te sterven, laat me dan aub met rust". Niemand kent mij beter dan mij en ik ben al meermaals op eigen kracht uit de hel terug gekropen naar aarde. Voor mij is het veel prettiger om een stripje clonazepams achter de hand te hebben voor extreme noodgevallen dan een tripsitter die me geruststelt. Dat is ook een soort link terug naar de wereld, maar veel minder aanwezig in mijn beleving.

Maar nogmaals, ik zie op zich de waarde wel van een deskundige ervaren tripsitter. Is een tripper al meer ervaren en wil diegene even compleet los van de wereld zijn, dan staat zo'n tripsitter daar echter imo wel wat voor in de weg.



Ik zit vaak heel erg op 1 lijn met een tripbuddy. Met name bij psychedelica en wiet. Er zijn genoeg mensen die ervaren een soort collectieve trip te hebben.

Klik om te vergroten...

Ik ben zelf in het algemeen gesproken een voorstander van een tripsitter, vooral bij beginnende trippers.
Wanneer je al meer ervaring hebt, lijkt het mij veruit beter om alleen te trippen of ieg zonder sitter. Natuurlijk heb jij geen sitter nodig. Maar die zijn ook meer bedoeld voor mensen met geen enkele ervaring. Zoals topic starter en zijn compagnon. Voor hen was het heel goed geweest.

Over connectie; ik heb bij jou ook het idee dat het van meer gewicht is dat jij een diepe vriendschap hebt met je vriend dan dat LSD voor die connectie zorgt. Want ik betwijfel of je telepathisch contact hebt met een vreemde wanneer je op LSD zit. En zoals @Neo-Shulginist al zei, soms denk je dat je contact hebt met iemand maar zijn het je eigen projecties die jou dat doen denken. In geval van het contact met je vriend geloof ik je meteen dat jullie een speciaal contact hebben op bepaalde middelen, maar ik betwijfel of je datzelfde contact zal hebben met iemand met wie je niet een diepe band hebt. Werkelijke connectie heeft met meer te maken dan alleen een tripmiddel.

Natuurlijk ben ik ook bekend met het gevoel van connectie. Ik heb mijzelf op LSD ook universeel / kosmisch verbonden gevoeld met alles in deze wereld. Dat is een heel diep en helend gevoel. En het is in mijn ogen een realiteit. Maar het speelt zich af op een ander niveau dan het telepathisch contact wat je denkt te hebben met andere trippers. Ik geloof helemaal niet dat je telepathisch wordt van LSD. Misschien wel met mensen met wie je al een diepe vriendschap of connectie hebt. Maar zeker niet at random mat iedereen. Dat is projectie.

שמש zei:

Ik ben zelf in het algemeen gesproken een voorstander van een tripsitter, vooral bij beginnende trippers.
Wanneer je al meer ervaring hebt, lijkt het mij veruit beter om alleen te trippen of ieg zonder sitter. Natuurlijk heb jij geen sitter nodig. Maar die zijn ook meer bedoeld voor mensen met geen enkele ervaring. Zoals topic starter en zijn compagnon. Voor hen was het heel goed geweest.

Klik om te vergroten...

Eigenlijk 1 keer: de eerste keer. Daarna weet je wat het is en als je goed naar je gevoel/intuïtie luistert, dan weet je of je klaar bent om te trippen. Sta je niet in contact met je gevoel, dan zou je imo dus helemaal niet moeten gaan trippen. En dan nog, is het niet eens per se nodig om een tripsitter te hebben bij de eerste keer (maar wel verstandig). Samen trippen met een paar mensen die je vertrouwd en die ervaring hebben, kan in veel gevallen ook voldoende zijn denk ik.

Maar als mensen echt graag een tripsitter erbij hebben, wie ben ik dan om dat af te keuren. Al geloof ik dus wel sterk in luisteren naar je intuïtie en zonder "zwembandjes" het water in gaan.

שמש zei:

Over connectie; ik heb bij jou ook het idee dat het van meer gewicht is dat jij een diepe vriendschap hebt met je vriend dan dat LSD voor die connectie zorgt. Want ik betwijfel of je telepathisch contact hebt met een vreemde wanneer je op LSD zit. En zoals @Neo-Shulginist al zei, soms denk je dat je contact hebt met iemand maar zijn het je eigen projecties die jou dat doen denken. In geval van het contact met je vriend geloof ik je meteen dat jullie een speciaal contact hebben op bepaalde middelen, maar ik betwijfel of je datzelfde contact zal hebben met iemand met wie je niet een diepe band hebt. Werkelijke connectie heeft met meer te maken dan alleen een tripmiddel.

Klik om te vergroten...

Ik heb ongetwijfeld een speciale band met mijn beste vriend en denk dat dat veel invloed heeft op het op 1 lijn staan met elkaar. Al denk ik ook dat als in een trippend gezelschap mensen allemaal de intentie hebben om in het nu te zijn en open en accepterend te zijn, dat ook zij dichter tot elkaar komen met behulp van bijvoorbeeld LSD. Immers, we zijn in werkelijkheid op een spiritueel niveau verbonden met elkaar.

שמש zei:

Natuurlijk ben ik ook bekend met het gevoel van connectie. Ik heb mijzelf op LSD ook universeel / kosmisch verbonden gevoeld met alles in deze wereld. Dat is een heel diep en helend gevoel. En het is in mijn ogen een realiteit. Maar het speelt zich af op een ander niveau dan het telepathisch contact wat je denkt te hebben met andere trippers. Ik geloof helemaal niet dat je telepathisch wordt van LSD. Misschien wel met mensen met wie je al een diepe vriendschap of connectie hebt. Maar zeker niet at random mat iedereen. Dat is projectie.

Klik om te vergroten...

Deels projectie misschien, maar ik denk niet dat echte vriendschap/connectie per se een jarenlange band met iemand vereist. De ego oplossende kwaliteit van psychedelica kan denk ik die connectie ook aan het licht brengen. Mits de betrokkenen dus bereid zijn om zich compleet over te geven aan het moment.

Mindless zei:

Dat zijn dingen waarvan we het raar vinden dat ze op school onderwezen zouden worden, maar ik denk ook dat dat een immense positieve uitwerking zou hebben op de complete maatschappij. We leren over zoveel dingen, maar niets over onze eigen aard en spiritualiteit.

Ik vind Jung heel erg goed en denk dat hij heel treffend de menselijke psychologie beschrijft. Imo beter dan Freud. Al ben ik geen kenner. Misschien dat ik me eens wat meer kan verdiepen in zijn werk.

Klik om te vergroten...

Freud betrekt alles op de seksuele driften van de mens terwijl Jung het veel breder bekijkt. Zijn visie op het onderbewustzijn, archetypen en dus projecties zijn in mijn ogen uitmuntend. Ook boeiende boeken over dromen. Ik lees ook graag boeken van zijn leerlinge Marie Louise von Franz (oa haar boek over de psychologische achtergronden en symboliek van alchemie).

Mindless zei:

Eigenlijk 1 keer: de eerste keer. Daarna weet je wat het is en als je goed naar je gevoel/intuïtie luistert, dan weet je of je klaar bent om te trippen. Sta je niet in contact met je gevoel, dan zou je imo dus helemaal niet moeten gaan trippen. En dan nog, is het niet eens per se nodig om een tripsitter te hebben bij de eerste keer (maar wel verstandig). Samen trippen met een paar mensen die je vertrouwd en die ervaring hebben, kan in veel gevallen ook voldoende zijn denk ik.

Maar als mensen echt graag een tripsitter erbij hebben, wie ben ik dan om dat af te keuren. Al geloof ik dus wel sterk in luisteren naar je intuïtie en zonder "zwembandjes" het water in gaan.


Ik heb ongetwijfeld een speciale band met mijn beste vriend en denk dat dat veel invloed heeft op het op 1 lijn staan met elkaar. Al denk ik ook dat als in een trippend gezelschap mensen allemaal de intentie hebben om in het nu te zijn en open en accepterend te zijn, dat ook zij dichter tot elkaar komen met behulp van bijvoorbeeld LSD. Immers, we zijn in werkelijkheid op een spiritueel niveau verbonden met elkaar.


Deels projectie misschien, maar ik denk niet dat echte vriendschap/connectie per se een jarenlange band met iemand vereist. De ego oplossende kwaliteit van psychedelica kan denk ik die connectie ook aan het licht brengen. Mits de betrokkenen dus bereid zijn om zich compleet over te geven aan het moment.

Klik om te vergroten...

Helemaal mee eens!

Ik denk dat Carl Gustav Jung eigenlijk verplichte kost zou moeten zijn op school (en al helemaal op tripschool ). Zijn reflecties aangaande projecties zijn essentieel wanneer je met realiteiten speelt, zoals in het geval van drugsgebruikers. Zodat je beter kan scheiden wat een spirituele verbinding is (met personen, het hele universum, etc.) en wat projecties (gedachtenspinsels) zijn. Moeilijke materie en hoe dieper je er in gaat hoe moeilijker het wordt. Maar op het meest basale niveau van 'hoe je over mensen denkt' werkt het heel verhelderend. Ik neem aan dat jij bekend bent met Jung, maar ik zou het verder iedere drugsgebruiker (en met name trippers) willen aanraden zich in zijn boeken te verdiepen.

Dat zijn dingen waarvan we het raar vinden dat ze op school onderwezen zouden worden, maar ik denk ook dat dat een immense positieve uitwerking zou hebben op de complete maatschappij. We leren over zoveel dingen, maar niets over onze eigen aard en spiritualiteit.

Ik vind Jung heel erg goed en denk dat hij heel treffend de menselijke psychologie beschrijft. Imo beter dan Freud. Al ben ik geen kenner. Misschien dat ik me eens wat meer kan verdiepen in zijn werk.

Neo-Shulginist zei:

een geurkaas aansteken

Klik om te vergroten...

Mindless zei:

Maar als mensen echt graag een tripsitter erbij hebben, wie ben ik dan om dat af te keuren. Al geloof ik dus wel sterk in luisteren naar je intuïtie en zonder "zwembandjes" het water in gaan.

Klik om te vergroten...

Ligt natuurlijk ook aan de situatie. Ik heb over een paar maanden een interessante trip op de planning staan waarbij ik waarschijnlijk een uur of zes niet meer op deze planeet ben. Dan vind ik een sitter wel fijn. Wordt meteen mijn eerste keer met een tripsitter Voor iets als DMT of Changa is een sitter fijn om te zorgen dat je het huis niet in de fik steekt, en voor iets als salvia of datura moet je imo eigenlijk wel een nuchter persoon in de buurt hebben voor de veiligheid.

Neo-Shulginist zei:

Haha, bedankt! Dat hoor ik vaker.

Toch ga ik meestal niet op die verzoeken in omdat er ook een behoorlijke verantwoordelijkheid ligt bij de tripsitter (vind ik). Als shit hits the fan, dan ben je wel aansprakelijk eigenlijk. Dus dan vraag ik me altijd af: 'wil ik die verantwoordelijkheid wel dragen?' En dan is het antwoord meestal 'nee'.

Flauw he

Ik heb wel wat ervaring bij psychedelische zorg op festivals, maar dan werk je met een team voor een organisatie en ben je dus niet persoonlijk aansprakelijk voor wat er gebeurt, tenzij je echt nalatig handelt natuurlijk.

Het blijft een beetje een probleem bij psychedelica. Er zijn maar heel weinig goed geschikte locaties voor een trip en er zijn nog veel minder professionels organisaties die zo'n trip willen begeleiden. De organisaties die het wel doen zijn vaak heel duur en meestal ook wat te zweverig voor mijn smaak. Dan krijg je er gelijk een heel pakket aan spirituele traumatherapie bij. Dat kan interessant zijn, maar de meeste mensen vinden een psychedelische ervaring gewoon een interessant avontuur. Eventuele introspectie zie ik als een bonus, niet als doel op zich.

Maar ik geef dus wel graag tips wat je kunt doen. =)

Klik om te vergroten...

Ja je hebt groot gelijk. Zou ik ook niet doen bij een wildvreemde. En ik zou ook een hele bijzondere tripsitter nodig hebben, want ik ben echt super verlegen en voel me gauw ongemakkelijk in gezelschap. Bovendien ben ik super gevoelig voor de gevoelens van andere dus ik zou echt een ultieme zen tripsitter nodig hebben die alleen maar rust uitstraalt. Eigenlijk zou het voor mij beter zijn om alleen te trippen zodat ik dan tot de inzichten kan komen die ik nodig heb om mijn sociale angst te overwinnen. Maar dan heb je alleen geen backup als het fout gaat. Lastig dus. Heb al een keer op truffels getript in mn eentje, en dat ging wel ok, maar dat was een vrij lage dosis. En als ik hoor hoe het mis kan gaan, kan ik dat vooralsnog maar beter niet doen.

Mindless zei:

Ik herken dit heel erg in mezelf.

Gek hoe je het ene kunt blijven zeggen, maar het andere blijven doen. Wij mensen kunnen onszelf soms zo erg voor de gek houden, terwijl een buitenstaander makkelijk ziet hoe hypocriet diegene bezig is.

Klik om te vergroten...

Als je het herkent dan wil dat zeggen dat je al op jezelf reflecteert. Niemand ontkomt aan projectie. Het enige wat helpt is om de zoveel tijd even een realitycheck in te lassen (zelfreflectie). Al helemaal wanneer je je met realiteit-veranderende substanties bezig houdt.

שמש zei:

@Robbert40
Wie heeft het over religie? Alleen jij toch? En Silvia Millecam, geld uit zak kloppen? Waar heb je het over.

Klik om te vergroten...

Het is een oude zaak, waarbij iemand medische hulp weigerde, zoek het maar op.

שמש zei:

@Robbert40 Ik heb niet het idee dat jij goed leest. Heel jammer. Misschien wil je dat niet of kan je dat niet. Ik vermoed dat het een kwestie van projectie is. Je ziet een woord staan 'spiritueel' en je slaat vervolgens op tilt, haalt er allemaal vergezochte dingen bij. Probeer goed te blijven lezen. In mijn tekst staat alles gewoon heel duidelijk.

En niemand probeert jou ergens van te overtuigen. Ik geef mijn mening en je mag er mee doen wat je wil. Ik verwacht niet anders, want zoveel mensen zoveel meningen. Maar ga er geen onzinnige dingen bijhalen die nergens in mijn tekst staan. Als je echt zo overtuigd bent over mijn ongelijk, hou het dan gewoon bij de feiten. Je hebt het dan toch helemaal niet nodig om er van alles bij te halen wat er niets mee te maken heeft.

Klik om te vergroten...

Op tilt slaan? Valt wel mee, ik bekijk slechts de feiten, vele oplichters en goedbedoelde maar slecht onderbouwde claims vallen onder het kopje spiritualiteit.
Over projectie gesproken, ik heb je nergens genoemd maar je valt over het onderwerp heen als een waterval, misschien iets te emotioneel geladen onderwerp voor je?

שמש zei:

Sommige mensen zitten gevangen in angst. We kunnen allemaal alleen maar opereren vanuit onze eigen ervaringen. Wat iemand denkt zegt vooral veel over hem zelf. Niet over hetgeen waarover hij praat. Iemand kan er van overtuigd zijn dat hij gelijk heeft. Maar als hij weigert te reflecteren op zijn eigen opvattingen (vooral die welke heel uitgesproken zijn) dan blijft diegene ronddraaien in zijn eigen gecreëerde werkelijkheid.

Klik om te vergroten...

Feiten liegen niet, alhoewel de uitleg kan fluctueren.
Acht .zes kwam op zijn minst met een definitie. Nergens uit jouw antwoorden kon ik iets opmaken dat leek op een nuttig argument, daarom heb ik tot nu toe er niet op gereageerd.

Mindless zei:

Iemand die zich voelt aangetrokken tot spiritualiteit zal het kaf van het koren scheiden.


Wederom, het draait niet om bewijs en ook niet om dingen aan te nemen of te geloven van anderen. (Echte) spiritualiteit draait om zelf het experiment te doen, om zelf te gaan kijken. Een ander kan je hoogstens inspireren om dat te gaan doen.


Ja, dat is helaas iets dat weleens kan voorkomen.



Probleem met spiritualiteit in zijn geheel als zweverig te beschouwen en er niets van te willen weten, is dat je wellicht het spreekwoordelijke kind samen met het badwater weggooit.

Ja, er is een hoop zweverigheid en onzinnigheid rondom spiritualiteit, maar wat als er een kern van waarheid is die immens waardevol kan zijn voor je leven? Zoals hierboven gezegd is het toch een kwestie van het kaf van het koren scheiden.

Klik om te vergroten...

Dank je, dit is wat nuttiger.
Welke methode word er gebruikt om onderscheid te maken. (Kaf/koren).
Welke criteria worden er gebruikt?

Mezelf zei:

Dit is toch echt jou opvatting. Vele spirituele mensen geloven helemaal niet in pseudo wetenschap. Vele spirituele mensen geloven wel in dat meditatie, gezonde voeding en beweging goed voor ze is. Spirituele mensen zijn mensen die af en toe eens naar hun eigen gevoel kijken of de wereld even alleen maar aanschouwen zonder oordeel. Mensen die waarde in het leven zien en zo nu en dan eens denken over waarom we hier op aarde zijn, hoe bestaan is ontstaan. Spirituele mensen zijn vaak mensen die van zichzelf een beter mens wil maken om zo meer liefde te kunnen geven.
Waar jij het over hebt zijn zogenaamde waarzeg(st)ers of mensen die claimen paranormale gaven te hebben. Deze mensen hebben helemaal niks met spiritualiteit te maken.

Klik om te vergroten...

Tja, wat zijn "veel mensen"
Ik ken er genoeg die in een new age achtige vorm van spiritualiteit zijn blijven hangen, van magische cristallen, piramide constructies boven de meditatie plek, een berg troep met ingestraalde voorwerpen etc.
Blij om te zien dat het dus meer inhoud dan dat.
Klinkt in ieder geval beter dan niet op je werk verschijnen omdat je de parfum van je doode oma ruikt in de woonkamer (en nog veel meer excessen).
De manier waarop jij het beschrijft klink meer als een filosofie.
Het klink in ieder geval begrijpelijker.

Interessante discussie over spiritualiteit hier. Ik weet niet zo goed wat de officiele definitie van spiritualiteit is maar misschien doet dat er ook niet zoveel toe. Zelf geloof ik in eerste instantie in wetenschap en de wetenschappelijke methode. Hiermee wil ik niet zeggen dat wetenschap heilig is en dat er binnen de wetenschap nooit iets fout gaat. maar het is naar mijn mening op dit moment de beste manier om naar onze direct beleefbare realiteit te kijken.

Naast mijn geloof in het nut van wetenschap ben ik er paradoxaal genoeg ook van overtuigd dat onze wetenschap en misschien wel onze menselijke hersentjes te beperkt zijn om antwoord te geven op de "grote levensvragen". Vragen als: "waarom leven we", "wat is tijd", "is er iets na de dood", "betaat er een god" en "zijn er andere dimensies/realiteiten". Doordat we als mensen zo beperkt zijn kan onze wetenschap nog geen goed antwoord geven op de meeste van deze vragen. Als we op dit moment willen zoeken naar het antwoord op deze vragen dan zullen we dus "iets anders" moeten gebruiken. Dit "iets anders" is wat ik als spiritualiteit zie. Voor mij persoonlijk vallen trippen, mediteren en filosoferen over dit soort vragen onder het kopje "spiritualiteit".

In mijn beleving worden spiritualiteit en wetenschap veel te vaak als tegenpolen gezien. Ik zie spiritualiteit veel meer als complementair aan wetenschap. Daar waar de wetenschap niet verder kan neemt spiritualiteit het over. Volgens mij kunnen ze prima naast elkaar bestaan en kun je tot de grootste wijsheid komen als je gebruik maakt van beide.

Robbert40 zei:

Dank je, dit is wat nuttiger.
Welke methode word er gebruikt om onderscheid te maken. (Kaf/koren).
Welke criteria worden er gebruikt?

Klik om te vergroten...

Er is denk ik geen universele consensus over wat echte spiritualiteit is, maar er is denk ik wel een natuurlijk verloop waarop mensen meer naar wezenlijke spiritualiteit getrokken worden. Je kunt maar zo lang jezelf helen met kristallen of communiceren met onstoffelijke wezens, fantaseren over walvissen in de kern van de aarde (no joke, ik ken mensen die zich daarmee bezig houden...). Op een gegeven moment heb je door dat de spirituele zoektocht over jezelf gaat en dat je allerlei afleidingen creëert om maar niet naar jezelf te hoeven kijken.

Mijn persoonlijke criteria voor spiritualiteit is simpel: in contact komen met dat in jezelf dat nooit is veranderd. Je transcendentale aard van puur bewustzijn, welke zich niet in de wereld bevindt. En vervolgens dat in de wereld te brengen door steeds meer bewust dat te zijn in alle aspecten van je leven.

Eik zei:

Interessante discussie over spiritualiteit hier. Ik weet niet zo goed wat de officiele definitie van spiritualiteit is maar misschien doet dat er ook niet zoveel toe. Zelf geloof ik in eerste instantie in wetenschap en de wetenschappelijke methode. Hiermee wil ik niet zeggen dat wetenschap heilig is en dat er binnen de wetenschap nooit iets fout gaat. maar het is naar mijn mening op dit moment de beste manier om naar onze direct beleefbare realiteit te kijken.

Klik om te vergroten...

Zoals je denk ik wel weet denk ik hier wat anders over.

Wetenschap is imo slechts de beste manier om de objectieve wereld te bekijken/bestuderen. In onze directe ervaring van de realiteit zijn er geen objecten. Dat is wat de spirituele perceptie is: voorbij de door taal gecreëerde objectieve wereld kijken: pure subjectiviteit. Overal 'spirit' "zien". Zien dat objecten in werkelijkheid niet bestaan, maar dat wij deze middels taal creëren om te kunnen manoeuvreren in (als) de wereld. Wetenschap beschrijft de matrix. Spiritualiteit bestaat buiten de matrix als de eeuwige vormloze realiteit. Al denk ik dat deze imo briljante metafoor van Rupert Spira dit beter illustreert: Zogenaamde 'objecten' in bewustzijn zijn als ijsblokjes in water. De objecten (de ijsblokjes) vormen zich in het bewustzijn (het water) en bestaan enkel uit bewustzijn (water). Het zijn tijdelijke vormen van iets dat van zichzelf vormloos is. De aard van de ijsblokjes is water. De vorm is slechts tijdelijk.

Natuurlijk is dit ook maar mijn opvatting/overtuiging.

In de zaak van wijlen Silva Millecan ging het louter en alleen over misleiding, misplaatste artsenij, iemand de juiste/eguliere behandelingen uit het hoofd praten, en....Geld.
Dat de aanstichtster in deze kwestie niet achter de deur is gezet, snap ik nog steeds niet, Anyway. Deze zaak heeft weinig met de juiste vormen van spiritualiteit te maken.
De figuren in de telegraaf evenmin. Dat zijn criminelen.
Dan hebben we nog volgelingen van de een of andere goeroe, zoals de baghwan destijds.
Vallen deze onder het hoofdstuk over spirituele zaken? Volgens mij niet.
En de volgelingen van een ander figuur, bijvoorbeeld ene heer Jozef Rulof.
Deze man schreef vele boeken, waarin stond onder andere hoe je moest leven om in de zevende hemel te kunnen komen, na een aantal reïncarnaties.
Deze vorm van invulling van je leven zie ik als hoe je kolderiek met levensvragen zou kunnen omgaan. Niks meer, niks minder.
Dan de "glaasjesdraaiers". En de soort van 'ganzenbordspelers."
Contact leggen met overledenen.
Mediums niet te vergeten. Geef zelf maar eens een antwoord ....

Mediteren ? Kan heel rustgevend zijn.
Transcendente meditatie? Geen idee.

Ik geloof er zelf niet in. Ik blijf een nuchter denkend mens.

Iedereen: bedankt voor alle feedback, het was zeker leerzaam