#1
Ik snap de verwarring! Ik citeerde die zin omdat je een typfoutje had gemaakt: een geurkaas aansteken.![:)]()
Haha, ohh, je zit me gewoon in de zeik te nemen!
LSD trip | mede tripper gaat volledig fout
175 antwoorden
69 weergaven
18-5-2026
Haha, ohh, je zit me gewoon in de zeik te nemen!
#2
(..) ik moet er zelf ook echt niet aan denken om tijdens een trip samen te zijn met een nuchtere tripsitter. Lijkt me zwaar storend en zou me continu ongemakkelijk voelen
Maar waarom? Waarover zou je je ongemakkelijk voelen dan? En hoe komt het dat dat idee zo overheersend is?
#3
Had eens een keer onbedoeld een geurkaas gekocht. (Heb je ooit tilsitter gekocht? Doen!Ik snap de verwarring! Ik citeerde die zin omdat je een typfoutje had gemaakt: een geurkaas aansteken.![:)]()
Tripreport. Setting: op de boot van Duitsland naar Denemarken. Ik kocht de goedkoopst mogelijke kaas voor op mijn brood. Ik ging aan de lange tafel zitten waar een stuk of 15 van mijn mede busgenoten ook zaten (ik reed met de bus van NL naar Kopenhagen). De hele tafel zat vol mensen. Ik hoopte op een gezellig gesprek met de vamp naast mij. Ik opende het pakje kaas. Ik realiseerde mij meteen dat dit een vergissing was. De stank was als een zwerver die zich maanden niet gewassen had en binnen no-time was letterlijk de hele tafel leeg (!!). Ook de meid naast mij was verdwenen. Ik zat alleen aan de grote tafel en ben zo onopvallend mogelijk weg gegaan (wat niet lukte, want anderen in de eetruimte keken me vanuit hun ooghoeken aan). Wat achterbleef op de tafel was het stinkende stuk kaas wat ik niet durfde op te eten.
#4
Maar waarom? Waarover zou je je ongemakkelijk voelen dan? En hoe komt het dat dat idee zo overheersend is?
Ik kan niet voor Roze Olifant antwoorden, maar ik vind de vraag interessant.
Ik voel mezelf ongemakkelijk met een nuchtere sitter omdat we niet in dezelfde bubbel zitten. Je kan samen natuurlijk compleet langs elkaar heen trippen, maar je bent dan wel in een tripbubbel. Als de ander nuchter is, word ik continu geconfronteerd met de illusie die werkelijkheid heet en die wil ik dus juist even ontsnappen.
Die sitter is dan dat laatste draadje naar de realitieit waardoor ik er aan blijf hangen.
#5
Maar waarom? Waarover zou je je ongemakkelijk voelen dan? En hoe komt het dat dat idee zo overheersend is?
Hmm, tja.
* Edit: misschien is het het vermoeden/de angst dat je je toch altijd wat meer raar, afwijkend, zal voelen als er iemand naast je nuchter zit te wezen. Dat komt als eerste in me op.
#6
Ja ik stel de vraag dus omdat ik denk dat er allerlei verwachtingen en onzekerheden onder liggen. Het leuke aan psychedelica vind ik nu juist om dat soort momenten aan te grijpen om dan meer te ontdekken over jezelf: wie je bent, hoe je je voelt en op welke manier je denkt. =)
Je kan bijvoorbeeld de opvatting hebben dat je 'normaal' moet doen. Dat hoe je je gedraagt als je psychedelica op hebt niet goed is, en dat je daardoor gaat twijfelen aan jezelf als je dan jezelf uit de derde persoon gaat bekijken. Maar ook dat is weer een illusie. Je weet niet wat anderen denken. En als je dat gevoel dat je iets moet van een nuchtere tripsitter kunt loslaten dan kan dat juist weer heel leerzaam zijn.
Je kan bijvoorbeeld de opvatting hebben dat je 'normaal' moet doen. Dat hoe je je gedraagt als je psychedelica op hebt niet goed is, en dat je daardoor gaat twijfelen aan jezelf als je dan jezelf uit de derde persoon gaat bekijken. Maar ook dat is weer een illusie. Je weet niet wat anderen denken. En als je dat gevoel dat je iets moet van een nuchtere tripsitter kunt loslaten dan kan dat juist weer heel leerzaam zijn.
#7
M’n eerste 2 LSD-trips waren met nuchtere tripsitterS.
Vooral de eerste keer was ik daar dankbaar voor, aangezien ik toen redelijk overweldigd was door de, mij nu zo gewaardeerde, acid energy. 1 van m’n tripsitters maakte me bewust van m’n ademhaling en toen was de ‘storm’ al snel gaan liggen.
De tweede keer was een ietwat anders, ongemakkelijk maar ook ontzettend grappig verhaal. Ik had net m’n zegel binnen en toen kreeg 1 van m’n 2 tripsitters telefoon om een kennis te helpen verhuizen. Wij met ons 3 daarheen. Ikke in m’n welbekende Duracell-energy style. Met de verhuis zelf helpen ging me niet meteen af, dus plofte ik me daar maar op de bank, naast 2 nuchtere mensen die ik amper kende (gelukkig ook psychedelica fans) en een hond die continu m’n aandacht kwam vragen, lol. Toen voelde ik me wel ietwat ongemakkelijk jah ... Maar achteraf bekeken wel een hilarisch avontuur.![:sweatsmile:]()
Omwille van deze ervaringen zeg ik niet per se ‘nee’ tegen een nuchtere tripsitter. Imo is de keuze dus vooral contextgebonden.
Ik begrijp dat sommigen zich afvragen of ze niet al te gek of whatever overkomen op hun nuchtere tripsitter. Maar draai de zaak eens om en stel je ff voor hoe grappig die nuchtere tripsitter er door jouw trip bril uitziet. Of de oprechte dankbaarheid die je kan voelen als jouw tripsitter jouw trip positief beïnvloedt. Zoals met alles is het een kwestie v. perspectief uiteraard.
Vooral de eerste keer was ik daar dankbaar voor, aangezien ik toen redelijk overweldigd was door de, mij nu zo gewaardeerde, acid energy. 1 van m’n tripsitters maakte me bewust van m’n ademhaling en toen was de ‘storm’ al snel gaan liggen.
De tweede keer was een ietwat anders, ongemakkelijk maar ook ontzettend grappig verhaal. Ik had net m’n zegel binnen en toen kreeg 1 van m’n 2 tripsitters telefoon om een kennis te helpen verhuizen. Wij met ons 3 daarheen. Ikke in m’n welbekende Duracell-energy style. Met de verhuis zelf helpen ging me niet meteen af, dus plofte ik me daar maar op de bank, naast 2 nuchtere mensen die ik amper kende (gelukkig ook psychedelica fans) en een hond die continu m’n aandacht kwam vragen, lol. Toen voelde ik me wel ietwat ongemakkelijk jah ... Maar achteraf bekeken wel een hilarisch avontuur.
Omwille van deze ervaringen zeg ik niet per se ‘nee’ tegen een nuchtere tripsitter. Imo is de keuze dus vooral contextgebonden.
Ik begrijp dat sommigen zich afvragen of ze niet al te gek of whatever overkomen op hun nuchtere tripsitter. Maar draai de zaak eens om en stel je ff voor hoe grappig die nuchtere tripsitter er door jouw trip bril uitziet. Of de oprechte dankbaarheid die je kan voelen als jouw tripsitter jouw trip positief beïnvloedt. Zoals met alles is het een kwestie v. perspectief uiteraard.
#8
Ik weet niet hoor. Het blijft een valkuil om te denken: 'och, ik heb nu zoveel getript nu kan ik het wel aan'. Onderdeel van veel ervaring met psychedelica is imo juist dat je beseft dat ook jij moeilijke momenten kunt hebben en als die niet adequaat behandeld worden dat je dan in paniek kan raken. Niemand is daar immuun voor en je hebt ook niet alles in de omgeving zelf in de hand.
Maar ik moet wel zeggen dat ik zelf meestal trip met één of een paar andere mensen die dan ook aan het trippen zijn. Dus misschien moet ik ook niet te hypocriet gaan lopen doen. Het is meer dat ik de opvatting heb dat een nuchtere tripsitter erbij (bijna) altijd veiliger is (afhankelijk van de kundigheid van de tripsitter en de mate van vertrouwen die mensen in de tripsitter hebben).
Ik ben het wat dit betreft met @Mindless eens dat ik liever alleen door een moeilijke fase heen ga dan constant iemand bij me te hebben die mij zou moeten gaan opvangen. Het hangt er natuurlijk ook een beetje van af wat je doel is met trippen. Trip je voor je plezier, een spannende ervaring? Of trip je om in verbinding te treden met je onderbewustzijn en wil je graag antwoorden op bepaalde vraagstukken. Dat soort boodschappen is niet altijd fijn. Maar wil je daadwerkelijk lessen trekken of zelfs iets doorbreken, dan past daar geen oppas bij. Het hangt er natuurlijk van af hoe stevig je in je schoenen staat en of je jezelf vertrouwt.
Mijn opmerking was dan ook met name bedoeld voor mensen die met bovengenoemde reden een trip ingaan. Niet voor de consumerende tripper. Ik vergeet wel eens dat een groot deel van de trippers alleen een spectaculaire ervaring wil. Zoiets als live tv meemaken. Dan, wanneer hun onderbewuste tegen hen spreekt schrikken ze zich lam. Duistere beelden worden negatief geïnterpreteerd waardoor een angst-respons ontstaat. Bad trips worden weggedrukt ipv omarmt. Nauwkeurige reflectie 'achteraf' op de trip blijft achterwege. Als beginnende tripper heb ik deze zelfde fouten gemaakt. alhoewel ik nooit een trip heb meegemaakt die totaal 'bad' was. Maar mijn woorden waren dan ook met name gericht tot dit soort tripper. De laten we het noemen 'spirituele tripper'. Voor hen zou het goed zijn zich bij een eerste trip ieg goed in te lezen en te praten met iemand wat te verwachten en wat te doen (vooral wanneer in het begin van een LSD trip de zaak versnelt en je als beginner zou kunnen denken dat het vanaf dat moment alleen maar blijft versnellen tot in het oneindige). Mijn eerste trip was dus zonder begeleider (eind 80's had je die luxe ook gewoon niet, althans zeker niet in de punk kringen waarin ik verkeerde
Voor mij was de eerste keer werkelijk een kosmisch contact. Een alles doorbrekende verbinding met een realiteit die ik niet voor mogelijk had kunnen houden. Het zette mijn wereld op zijn kop en heeft een daadwerkelijke verbinding gelegd met mijn onderbewustzijn. Iets waar mijn hele leven op is verder gegaan. Ik kan mij gewoon niet voorstellen hoe dit had kunnen gebeuren wanneer een tripsitter mij had gekalmeert waar het (in het begin, tijdens de rush) mis ging. Soms moet je gewoon door shit heen. Dat is de enige manier om iets te doorbreken.
Mijn eerste trip verliep dus als volgt; het begin verliep angstig en escalleerde in het mezelf willen afsluiten van alles. Maar daarna was er een overlevingsdrang die mij een oplossing bood- ik pakte verf en papier en begon verf te smeren, waarbij ik geheel gefascineerd raakte door de echo's op het papier. Mijn verfstreken hadden echo's en hoe de verf zijn vorm vond tijdens het uitvloeien was enorm trippy. Daardoor kwam er een euforie over mij heen wat weer leidde tot geweldige inzichten over mijn verbinding met deze wereld en met name de kosmische verbinding tussen alle levende wezens. Het was daadwerkelijk mijn eigen onderbewuste die tot mij sprak. Iets wat ik aldus als fascinerend ervaarde. Ik ben er achteraf zeker van dat mijn euforie nooit zo intens was geweest wanneer mijn 'low' niet zo diep en angstaanjagend was geweest. Dit was mijn entree in mijn onderbewustzijn, wat nooit had kunnen gebeuren wanneer er iemand bij was geweest om mij te behoeden voor iets negatiefs. Sommige dingen moeten alleen ondergaan worden. Hoe angstaanjagend ook. Het in contact treden met je eigen onderbewuste is zoiets. Het kan ongelooflijk angstaanjagend zijn. Maar ook ontzettend mooi en alles doorbrekend.
Ik vind dus eigenlijk (ik herzie daarmee mijn eerdere mening) dat de spirituele tripper de eerste keer geheel zonder sitter moet trippen. Hij'zij zou zelfs helemaal alleen moeten trippen. Dit is belangrijk, zodat je niet wordt afgeleid door allerlei 'zaken' van anderen. Als je in contact wil treden met je onderbewuste, dan moet je dat alleen doen, voor een zo puur mogelijk contact.
#9
Dit is toch echt jou opvatting. Vele spirituele mensen geloven helemaal niet in pseudo wetenschap. Vele spirituele mensen geloven wel in dat meditatie, gezonde voeding en beweging goed voor ze is. Spirituele mensen zijn mensen die af en toe eens naar hun eigen gevoel kijken of de wereld even alleen maar aanschouwen zonder oordeel. Mensen die waarde in het leven zien en zo nu en dan eens denken over waarom we hier op aarde zijn, hoe bestaan is ontstaan. Spirituele mensen zijn vaak mensen die van zichzelf een beter mens wil maken om zo meer liefde te kunnen geven.Ahhh, dingen op gevoel doen, concreet en vaag tegelijk
Maar wel duidelijker dan wat sommige onder die noemer stoppen.
Veelal gaat spiritualiteit samen met het accepteren van pseudo wetenschappelijke of boven natuurlijke claims, vandaar mijn bezorgtheid.
Waar jij het over hebt zijn zogenaamde waarzeg(st)ers of mensen die claimen paranormale gaven te hebben. Deze mensen hebben helemaal niks met spiritualiteit te maken.
#10
Tja zo zijn er meer dan 7,53miljard waarheden op deze wereldSommige mensen zitten gevangen in angst. We kunnen allemaal alleen maar opereren vanuit onze eigen ervaringen. Wat iemand denkt zegt vooral veel over hem zelf. Niet over hetgeen waarover hij praat. Iemand kan er van overtuigd zijn dat hij gelijk heeft. Maar als hij weigert te reflecteren op zijn eigen opvattingen (vooral die welke heel uitgesproken zijn) dan blijft diegene ronddraaien in zijn eigen gecreëerde werkelijkheid.
#11
Daarom is zelfreflectie ook zo belangrijk.Tja zo zijn er meer dan 7,53miljard waarheden op deze wereld![:wink:]()
#12
Ik herken dit heel erg in mezelf.Sommige mensen zitten gevangen in angst. We kunnen allemaal alleen maar opereren vanuit onze eigen ervaringen. Wat iemand denkt zegt vooral veel over hem zelf. Niet over hetgeen waarover hij praat. Iemand kan er van overtuigd zijn dat hij gelijk heeft. Maar als hij weigert te reflecteren op zijn eigen opvattingen (vooral die welke heel uitgesproken zijn) dan blijft diegene ronddraaien in zijn eigen gecreëerde werkelijkheid.
Gek hoe je het ene kunt blijven zeggen, maar het andere blijven doen. Wij mensen kunnen onszelf soms zo erg voor de gek houden, terwijl een buitenstaander makkelijk ziet hoe hypocriet diegene bezig is.
#13
Als je het herkent dan wil dat zeggen dat je al op jezelf reflecteert. Niemand ontkomt aan projectie. Het enige wat helpt is om de zoveel tijd even een realitycheck in te lassen (zelfreflectie). Al helemaal wanneer je je met realiteit-veranderende substanties bezig houdt.Ik herken dit heel erg in mezelf.
Gek hoe je het ene kunt blijven zeggen, maar het andere blijven doen. Wij mensen kunnen onszelf soms zo erg voor de gek houden, terwijl een buitenstaander makkelijk ziet hoe hypocriet diegene bezig is.
#14
Het is een oude zaak, waarbij iemand medische hulp weigerde, zoek het maar op.@Robbert40
Wie heeft het over religie? Alleen jij toch? En Silvia Millecam, geld uit zak kloppen? Waar heb je het over.
Op tilt slaan? Valt wel mee, ik bekijk slechts de feiten, vele oplichters en goedbedoelde maar slecht onderbouwde claims vallen onder het kopje spiritualiteit.@Robbert40 Ik heb niet het idee dat jij goed leest. Heel jammer. Misschien wil je dat niet of kan je dat niet. Ik vermoed dat het een kwestie van projectie is. Je ziet een woord staan 'spiritueel' en je slaat vervolgens op tilt, haalt er allemaal vergezochte dingen bij. Probeer goed te blijven lezen. In mijn tekst staat alles gewoon heel duidelijk.
En niemand probeert jou ergens van te overtuigen. Ik geef mijn mening en je mag er mee doen wat je wil. Ik verwacht niet anders, want zoveel mensen zoveel meningen. Maar ga er geen onzinnige dingen bijhalen die nergens in mijn tekst staan. Als je echt zo overtuigd bent over mijn ongelijk, hou het dan gewoon bij de feiten. Je hebt het dan toch helemaal niet nodig om er van alles bij te halen wat er niets mee te maken heeft.
Over projectie gesproken, ik heb je nergens genoemd maar je valt over het onderwerp heen als een waterval, misschien iets te emotioneel geladen onderwerp voor je?
Feiten liegen niet, alhoewel de uitleg kan fluctueren.Sommige mensen zitten gevangen in angst. We kunnen allemaal alleen maar opereren vanuit onze eigen ervaringen. Wat iemand denkt zegt vooral veel over hem zelf. Niet over hetgeen waarover hij praat. Iemand kan er van overtuigd zijn dat hij gelijk heeft. Maar als hij weigert te reflecteren op zijn eigen opvattingen (vooral die welke heel uitgesproken zijn) dan blijft diegene ronddraaien in zijn eigen gecreëerde werkelijkheid.
Acht .zes kwam op zijn minst met een definitie. Nergens uit jouw antwoorden kon ik iets opmaken dat leek op een nuttig argument, daarom heb ik tot nu toe er niet op gereageerd.
#15
Dank je, dit is wat nuttiger.Iemand die zich voelt aangetrokken tot spiritualiteit zal het kaf van het koren scheiden.
Wederom, het draait niet om bewijs en ook niet om dingen aan te nemen of te geloven van anderen. (Echte) spiritualiteit draait om zelf het experiment te doen, om zelf te gaan kijken. Een ander kan je hoogstens inspireren om dat te gaan doen.
Ja, dat is helaas iets dat weleens kan voorkomen.
Probleem met spiritualiteit in zijn geheel als zweverig te beschouwen en er niets van te willen weten, is dat je wellicht het spreekwoordelijke kind samen met het badwater weggooit.
Ja, er is een hoop zweverigheid en onzinnigheid rondom spiritualiteit, maar wat als er een kern van waarheid is die immens waardevol kan zijn voor je leven? Zoals hierboven gezegd is het toch een kwestie van het kaf van het koren scheiden.
Welke methode word er gebruikt om onderscheid te maken. (Kaf/koren).
Welke criteria worden er gebruikt?
#16
Tja, wat zijn "veel mensen"Dit is toch echt jou opvatting. Vele spirituele mensen geloven helemaal niet in pseudo wetenschap. Vele spirituele mensen geloven wel in dat meditatie, gezonde voeding en beweging goed voor ze is. Spirituele mensen zijn mensen die af en toe eens naar hun eigen gevoel kijken of de wereld even alleen maar aanschouwen zonder oordeel. Mensen die waarde in het leven zien en zo nu en dan eens denken over waarom we hier op aarde zijn, hoe bestaan is ontstaan. Spirituele mensen zijn vaak mensen die van zichzelf een beter mens wil maken om zo meer liefde te kunnen geven.
Waar jij het over hebt zijn zogenaamde waarzeg(st)ers of mensen die claimen paranormale gaven te hebben. Deze mensen hebben helemaal niks met spiritualiteit te maken.
Ik ken er genoeg die in een new age achtige vorm van spiritualiteit zijn blijven hangen, van magische cristallen, piramide constructies boven de meditatie plek, een berg troep met ingestraalde voorwerpen etc.
Blij om te zien dat het dus meer inhoud dan dat.
Klinkt in ieder geval beter dan niet op je werk verschijnen omdat je de parfum van je doode oma ruikt in de woonkamer (en nog veel meer excessen).
De manier waarop jij het beschrijft klink meer als een filosofie.
Het klink in ieder geval begrijpelijker.
#17
Interessante discussie over spiritualiteit hier. Ik weet niet zo goed wat de officiele definitie van spiritualiteit is maar misschien doet dat er ook niet zoveel toe. Zelf geloof ik in eerste instantie in wetenschap en de wetenschappelijke methode. Hiermee wil ik niet zeggen dat wetenschap heilig is en dat er binnen de wetenschap nooit iets fout gaat. maar het is naar mijn mening op dit moment de beste manier om naar onze direct beleefbare realiteit te kijken.
Naast mijn geloof in het nut van wetenschap ben ik er paradoxaal genoeg ook van overtuigd dat onze wetenschap en misschien wel onze menselijke hersentjes te beperkt zijn om antwoord te geven op de "grote levensvragen". Vragen als: "waarom leven we", "wat is tijd", "is er iets na de dood", "betaat er een god" en "zijn er andere dimensies/realiteiten". Doordat we als mensen zo beperkt zijn kan onze wetenschap nog geen goed antwoord geven op de meeste van deze vragen. Als we op dit moment willen zoeken naar het antwoord op deze vragen dan zullen we dus "iets anders" moeten gebruiken. Dit "iets anders" is wat ik als spiritualiteit zie. Voor mij persoonlijk vallen trippen, mediteren en filosoferen over dit soort vragen onder het kopje "spiritualiteit".
In mijn beleving worden spiritualiteit en wetenschap veel te vaak als tegenpolen gezien. Ik zie spiritualiteit veel meer als complementair aan wetenschap. Daar waar de wetenschap niet verder kan neemt spiritualiteit het over. Volgens mij kunnen ze prima naast elkaar bestaan en kun je tot de grootste wijsheid komen als je gebruik maakt van beide.
Naast mijn geloof in het nut van wetenschap ben ik er paradoxaal genoeg ook van overtuigd dat onze wetenschap en misschien wel onze menselijke hersentjes te beperkt zijn om antwoord te geven op de "grote levensvragen". Vragen als: "waarom leven we", "wat is tijd", "is er iets na de dood", "betaat er een god" en "zijn er andere dimensies/realiteiten". Doordat we als mensen zo beperkt zijn kan onze wetenschap nog geen goed antwoord geven op de meeste van deze vragen. Als we op dit moment willen zoeken naar het antwoord op deze vragen dan zullen we dus "iets anders" moeten gebruiken. Dit "iets anders" is wat ik als spiritualiteit zie. Voor mij persoonlijk vallen trippen, mediteren en filosoferen over dit soort vragen onder het kopje "spiritualiteit".
In mijn beleving worden spiritualiteit en wetenschap veel te vaak als tegenpolen gezien. Ik zie spiritualiteit veel meer als complementair aan wetenschap. Daar waar de wetenschap niet verder kan neemt spiritualiteit het over. Volgens mij kunnen ze prima naast elkaar bestaan en kun je tot de grootste wijsheid komen als je gebruik maakt van beide.
#18
Er is denk ik geen universele consensus over wat echte spiritualiteit is, maar er is denk ik wel een natuurlijk verloop waarop mensen meer naar wezenlijke spiritualiteit getrokken worden. Je kunt maar zo lang jezelf helen met kristallen of communiceren met onstoffelijke wezens, fantaseren over walvissen in de kern van de aarde (no joke, ik ken mensen die zich daarmee bezig houden...). Op een gegeven moment heb je door dat de spirituele zoektocht over jezelf gaat en dat je allerlei afleidingen creëert om maar niet naar jezelf te hoeven kijken.Dank je, dit is wat nuttiger.
Welke methode word er gebruikt om onderscheid te maken. (Kaf/koren).
Welke criteria worden er gebruikt?
Mijn persoonlijke criteria voor spiritualiteit is simpel: in contact komen met dat in jezelf dat nooit is veranderd. Je transcendentale aard van puur bewustzijn, welke zich niet in de wereld bevindt. En vervolgens dat in de wereld te brengen door steeds meer bewust dat te zijn in alle aspecten van je leven.
Zoals je denk ik wel weet denk ik hier wat anders over.Interessante discussie over spiritualiteit hier. Ik weet niet zo goed wat de officiele definitie van spiritualiteit is maar misschien doet dat er ook niet zoveel toe. Zelf geloof ik in eerste instantie in wetenschap en de wetenschappelijke methode. Hiermee wil ik niet zeggen dat wetenschap heilig is en dat er binnen de wetenschap nooit iets fout gaat. maar het is naar mijn mening op dit moment de beste manier om naar onze direct beleefbare realiteit te kijken.
Wetenschap is imo slechts de beste manier om de objectieve wereld te bekijken/bestuderen. In onze directe ervaring van de realiteit zijn er geen objecten. Dat is wat de spirituele perceptie is: voorbij de door taal gecreëerde objectieve wereld kijken: pure subjectiviteit. Overal 'spirit' "zien". Zien dat objecten in werkelijkheid niet bestaan, maar dat wij deze middels taal creëren om te kunnen manoeuvreren in (als) de wereld. Wetenschap beschrijft de matrix. Spiritualiteit bestaat buiten de matrix als de eeuwige vormloze realiteit. Al denk ik dat deze imo briljante metafoor van Rupert Spira dit beter illustreert: Zogenaamde 'objecten' in bewustzijn zijn als ijsblokjes in water. De objecten (de ijsblokjes) vormen zich in het bewustzijn (het water) en bestaan enkel uit bewustzijn (water). Het zijn tijdelijke vormen van iets dat van zichzelf vormloos is. De aard van de ijsblokjes is water. De vorm is slechts tijdelijk.
Natuurlijk is dit ook maar mijn opvatting/overtuiging.
#19
In de zaak van wijlen Silva Millecan ging het louter en alleen over misleiding, misplaatste artsenij, iemand de juiste/eguliere behandelingen uit het hoofd praten, en....Geld.
Dat de aanstichtster in deze kwestie niet achter de deur is gezet, snap ik nog steeds niet, Anyway. Deze zaak heeft weinig met de juiste vormen van spiritualiteit te maken.
De figuren in de telegraaf evenmin. Dat zijn criminelen.
Dan hebben we nog volgelingen van de een of andere goeroe, zoals de baghwan destijds.
Vallen deze onder het hoofdstuk over spirituele zaken? Volgens mij niet.
En de volgelingen van een ander figuur, bijvoorbeeld ene heer Jozef Rulof.
Deze man schreef vele boeken, waarin stond onder andere hoe je moest leven om in de zevende hemel te kunnen komen, na een aantal reïncarnaties.
Deze vorm van invulling van je leven zie ik als hoe je kolderiek met levensvragen zou kunnen omgaan. Niks meer, niks minder.
Dan de "glaasjesdraaiers". En de soort van 'ganzenbordspelers."
Contact leggen met overledenen.
Mediums niet te vergeten. Geef zelf maar eens een antwoord ....
Mediteren ? Kan heel rustgevend zijn.
Transcendente meditatie? Geen idee.
Ik geloof er zelf niet in. Ik blijf een nuchter denkend mens.
Dat de aanstichtster in deze kwestie niet achter de deur is gezet, snap ik nog steeds niet, Anyway. Deze zaak heeft weinig met de juiste vormen van spiritualiteit te maken.
De figuren in de telegraaf evenmin. Dat zijn criminelen.
Dan hebben we nog volgelingen van de een of andere goeroe, zoals de baghwan destijds.
Vallen deze onder het hoofdstuk over spirituele zaken? Volgens mij niet.
En de volgelingen van een ander figuur, bijvoorbeeld ene heer Jozef Rulof.
Deze man schreef vele boeken, waarin stond onder andere hoe je moest leven om in de zevende hemel te kunnen komen, na een aantal reïncarnaties.
Deze vorm van invulling van je leven zie ik als hoe je kolderiek met levensvragen zou kunnen omgaan. Niks meer, niks minder.
Dan de "glaasjesdraaiers". En de soort van 'ganzenbordspelers."
Contact leggen met overledenen.
Mediums niet te vergeten. Geef zelf maar eens een antwoord ....
Mediteren ? Kan heel rustgevend zijn.
Transcendente meditatie? Geen idee.
Ik geloof er zelf niet in. Ik blijf een nuchter denkend mens.
#20
Iedereen: bedankt voor alle feedback, het was zeker leerzaam