#1
Ik vind het eigenlijk ook wel ironisch als je je veilig voelt bij het nemen van meer drugs om angst en paniek tegen te gaan, maar niet bij zorgzame en geïnteresseerde aandacht van een deskundig persoon.
Ervaring en kundigheid scheelt, maar zorgt er niet voor dat een tripsitter in de state of mind zit waar de trippers in zitten.Op Psy-Fi en andere psychedelische festivals is een Psy Care waar juist alleen maar nuchtere mensen zijn die trippende mensen met allerlei klachten begeleiden. Dat kunnen ze heel goed omdat ze heel goed weten hoe je een psychedelische ervaring begeleid. Mensen gaan niet extra slecht omdat de mensen in de Psy Care niet precies dezelfde drug en dezelfde hoeveelheid hebben genomen. Dus dat punt van 'niet op dezelfde golflengte' zitten, dat snap ik op zich wel. Maar dat ligt denk ik aan de ervaring en kundigheid van de tripsitter. Het is niet nodig dat de tripsitter hetzelfde meemaakt als de tripper. Sterker nog, het is juist handig als de tripsitter daar een beetje afstand van kan nemen.
Ik ben daar wellicht vrij gevoelig voor. Oncomfortabel is het misschien niet per se, het is meer dat nuchtere mensen een soort link zijn naar de nuchtere wereld. Wanneer ik trip met vrienden, dan zijn wij de enige mensen in het universum. Als daar verderop een tripsitter zit, dan is dat niet meer zo. Dan zit daar iemand die ons op dat moment niet écht begrijpt (wederom, ervaring en kundigheid scheelt, maar diegene surft op dat moment niet op dezelfde golf als ons, is wat ik probeer te zeggen) en wij begrijpen diegene op onze beurt niet écht.De opvatting dat iemand die geen drugs heeft gebruikt 'op een andere golflengte zit' en daardoor een sfeerverstorende factor is, dat vind ik eigenlijk een interessante opvatting. Waarom is het zo belangrijk dat anderen precies hetzelfde voelen als jij? Is dat wel een realistische verwachting überhaupt? En wat maakt het dan dat je zo oncomfortabel voelt bij nuchtere mensen? Ligt dat aan hun gedrag, aan jouw verwachtigen, of nog iets anders?![]()
Als iemand zich echt niet veilig voelt om te gaan trippen, dan is een tripsitter een optie. Al denk ik dus ook dat als je twijfels hebt om te gaan trippen, dat je dan überhaupt niet moet gaan trippen. Voor mij persoonlijk, ik ben het type "als ik lig te sterven, laat me dan aub met rust". Niemand kent mij beter dan mij en ik ben al meermaals op eigen kracht uit de hel terug gekropen naar aarde. Voor mij is het veel prettiger om een stripje clonazepams achter de hand te hebben voor extreme noodgevallen dan een tripsitter die me geruststelt. Dat is ook een soort link terug naar de wereld, maar veel minder aanwezig in mijn beleving.Ik vind het eigenlijk ook wel ironisch als je je veilig voelt bij het nemen van meer drugs om angst en paniek tegen te gaan, maar niet bij zorgzame en geïnteresseerde aandacht van een deskundig persoon.
Ik zit vaak heel erg op 1 lijn met een tripbuddy. Met name bij psychedelica en wiet. Er zijn genoeg mensen die ervaren een soort collectieve trip te hebben.Dit doet me denken aan mensen op festivals onder invloed van mdma die gezamenlijk een ballonnetje willen doen. Alsof iedereen in een collectieve trip raakt.
Ik zit vaak heel erg op 1 lijn met een tripbuddy. Met name bij psychedelica en wiet. Er zijn genoeg mensen die ervaren een soort collectieve trip te hebben.
Nou ...Ik snap het gevoel dat je uitlegt heel goed hoor. Ik heb het ook wel eens ervaren. Maar dan vraag ik me toch af: waar komt dat gevoel dan van? Wie veroorzaakt dat.
Ik denk namelijk dat als je met anderen tript je wel het idee kan hebben dat je 'op één lijn zit', of dat je zelfs telepathisch met elkaar kan communiceren, maar ik denk dus dat dat een illusie is. Dat je allebei heel wat anders denkt en voelt, maar dat je desondanks het idee hebt dat je hetzelfde meemaakt. Via een positieve zwijgspiraal krijg je dan een opperbeste stemming en gezelligheid.
Ik vermoed dus dat de uitkomst het resultaat is van een psychologisch proces waarbij verwachting een grote rol speelt. Het ligt niet per se aan de aanwezigheid van de nuchtere tripsitter, maar meer aan de (onbewuste) associaties die je hebt bij die persoon.
De opvatting dat iemand die geen drugs heeft gebruikt 'op een andere golflengte zit' en daardoor een sfeerverstorende factor is, dat vind ik eigenlijk een interessante opvatting. Waarom is het zo belangrijk dat anderen precies hetzelfde voelen als jij? Is dat wel een realistische verwachting überhaupt? En wat maakt het dan dat je zo oncomfortabel voelt bij nuchtere mensen? Ligt dat aan hun gedrag, aan jouw verwachtigen, of nog iets anders?![]()
Daarom is zo'n tip ook echt totaal niet geschikt voor op een forum als deze.
Die vriend en ik vullen elkaar geregeld vloeiend aan onder invloed van wiet. Of beginnen tegelijk hetzelfde te zeggen. En nog meer van dat soort dingen.
Met coke ervaar ik dit bijvoorbeeld niet.
Als iemand zich echt niet veilig voelt om te gaan trippen, dan is een tripsitter een optie. Al denk ik dus ook dat als je twijfels hebt om te gaan trippen, dat je dan überhaupt niet moet gaan trippen.
@Roze Olifant dit is nu de tweede keer dat je reageerd op mijn post en zegt dat dat mijn adviezen niet goed zijn of niet onderbouwd.
Als je vraag waarom en je stelling wilt onderbouwen geef je geen antwoord.
Waarom is dat zo.
We praten toch gewoon normaal met elkaar?
Als je dan reageerd en mijn stellingen en onderuit haalt onderbouw ze dan ook.
Helemaal mee eens. Onze perceptie wordt bepaald door onze eigen gedachten en persoonlijke achtergrond (C.G. Jung). Je creëert je eigen realiteit. Met of zonder drugs. Ik geloof op zich wel in een collectief bewustzijn. Maar dat ligt volgens mij op een heel ander niveau dan 'in dezelfde sfeer zitten'. Laten we ook vooral niet vergeten dat behalve onze visuele perceptie, ook het processen van wat we denken te zien veranderd.Ik snap het gevoel dat je uitlegt heel goed hoor. Ik heb het ook wel eens ervaren. Maar dan vraag ik me toch af: waar komt dat gevoel dan van? Wie veroorzaakt dat.
Ik denk namelijk dat als je met anderen tript je wel het idee kan hebben dat je 'op één lijn zit', of dat je zelfs telepathisch met elkaar kan communiceren, maar ik denk dus dat dat een illusie is. Dat je allebei heel wat anders denkt en voelt, maar dat je desondanks het idee hebt dat je hetzelfde meemaakt. Via een positieve zwijgspiraal krijg je dan een opperbeste stemming en gezelligheid.
Ik vermoed dus dat de uitkomst het resultaat is van een psychologisch proces waarbij verwachting een grote rol speelt. Het ligt niet per se aan de aanwezigheid van de nuchtere tripsitter, maar meer aan de (onbewuste) associaties die je hebt bij die persoon.
Doseren van ghb is niet moeilijk met een dosseer spuit 2.5ml staat er op. Dan is dat 2.5ml en dan geeft je dat rust. Niemand gaat out van 2.5ml al weeg je 50kg.
Weten wat je doet als je gebruikt zo simpel is dat.
Wanneer een situatie gevaalijk word vind ik een advies van een kaarsje aansteken niet op dit forum thuis hoort.
Ik denk persoonlijk dat het meer te maken heeft met echte connectie met iemand, zoals jij met je vriendin hebt. Dan maakt het echt niet uit of zij nuchter is. Daarentegen zijn er ook mensen met wie je nooit in één kamer zou willen zijn. Zelfs al zijn ze onder invloed van LSD.Nou ..... Dit is best een interessant gesprek. Verdient bijna een eigen topic. Ben het deels met je eens maar niet helemaal.
Dat op 1 lijn liggen is namelijk wel heel sterk aanwezig met Psychedelica vind ik. Met coke ervaar ik dit bijvoorbeeld niet. Vroeger kon ik echt niet trippen met een nuchter persoon in de buurt. Deze nuchtere kan vaak de gesprekken niet eens goed volgen terwijl de trippers op dat moment precies weten wat er bedoelt wordt en elkaar aanvullen. Ik was trouwens vaak tripsitter maar dan zeker niet nuchter. Ik heb meer dan 10 mensen kennis laten maken met psychedelica. Bij 1 (eigenlijk 2) ging het even niet goed maar dit kon ik mede door de trip haarfijn aanvoelen. Deze heeft het er nog over als ik hem zie. Hoe snel ik het doorhad en hoe goed het gesprek hem deed die ik met hem had. Ik koppel(de) dat toch wel aan het op de zelfde golflengte zitten en daardoor elkaar beter aanvoelt. Mede dus omdat je het zelfde middel op hebt en dus min of meer in een zelfde ervaring zit.
Nu moet ik ook toegeven dat mijn laatste trips met mijn nuchtere vriendin, mij totaal maar dan ook totaal niet gestoord heeft dat ze nuchter was.
Maar ik geloof ook wel in een versterkte connectie door psychedelica.
Jou zou ik nou wel als tripsitter willen hebbenJe maakt er weer een karikatuur van.
Wat ik uitleg in die post is dat de setting een grote invloed heeft op de gemoedstoestand van mensen die aan het trippen zijn. Geur speelt daarbij een belangrijke rol, en juist dat wordt vaak onderschat.
Als je een nieuwe ruimte in gaat kan daar voor de tripper een voelbaar andere sfeer hangen, zeker als die ruimte aangenaam ruikt. Dat is dus waar die geurkaars nuttig voor kan zijn. Het is geen wondermiddel voor panieksituaties. Het helpt ook zeker niet als iemand in paniek is, om dan dwangmatig die kaars onder zijn/haar neus te houden 'HIER SNUIF DIT WANT NEO-SHULGINIST ZEI DAT JE ER KALM VAN WERD'.
Dat bedoel ik dus niet he..
Het moet subtiel zijn, aangenaam, en samenvallen met de algehele kalme sfeer van de kamer. Daarbij hoort sfeerverlichting, knusse plekken om te zitten of liggen, dekentjes, niet te veel herrie.
Of als je juist uit zo'n kamer komt, dan kan het heel verfrissend zijn om in de natuur terecht te komen met de open buitenlucht, fluitende vogeltjes en frisse dennenappelgeur. Maar als je daarvoor eerst een drukke weg moet oversteken terwijl mensen achter je aan rennen: daar word je niet kalm van nee.
Maar nogmaals: dit staat dus allemaal uitgebreid uitgelegd in the Manual for Psychedelic Support.
Jou zou ik nou wel als tripsitter willen hebben. Klinkt alsof je weet waar je het over hebt.
Ik ben zelf in het algemeen gesproken een voorstander van een tripsitter, vooral bij beginnende trippers.Ervaring en kundigheid scheelt, maar zorgt er niet voor dat een tripsitter in de state of mind zit waar de trippers in zitten.
Zoals gezegd ben ik niet per se tegen tripsitters hoor. Met name bij mensen die nieuw zijn met trippen of een specifiek tripmiddel, is het een goed idee vind ik.
Ik ben daar wellicht vrij gevoelig voor. Oncomfortabel is het misschien niet per se, het is meer dat nuchtere mensen een soort link zijn naar de nuchtere wereld. Wanneer ik trip met vrienden, dan zijn wij de enige mensen in het universum. Als daar verderop een tripsitter zit, dan is dat niet meer zo. Dan zit daar iemand die ons op dat moment niet écht begrijpt (wederom, ervaring en kundigheid scheelt, maar diegene surft op dat moment niet op dezelfde golf als ons, is wat ik probeer te zeggen) en wij begrijpen diegene op onze beurt niet écht.
Als iemand zich echt niet veilig voelt om te gaan trippen, dan is een tripsitter een optie. Al denk ik dus ook dat als je twijfels hebt om te gaan trippen, dat je dan überhaupt niet moet gaan trippen. Voor mij persoonlijk, ik ben het type "als ik lig te sterven, laat me dan aub met rust". Niemand kent mij beter dan mij en ik ben al meermaals op eigen kracht uit de hel terug gekropen naar aarde. Voor mij is het veel prettiger om een stripje clonazepams achter de hand te hebben voor extreme noodgevallen dan een tripsitter die me geruststelt. Dat is ook een soort link terug naar de wereld, maar veel minder aanwezig in mijn beleving.
Maar nogmaals, ik zie op zich de waarde wel van een deskundige ervaren tripsitter. Is een tripper al meer ervaren en wil diegene even compleet los van de wereld zijn, dan staat zo'n tripsitter daar echter imo wel wat voor in de weg.
Ik zit vaak heel erg op 1 lijn met een tripbuddy. Met name bij psychedelica en wiet. Er zijn genoeg mensen die ervaren een soort collectieve trip te hebben.
Eigenlijk 1 keer: de eerste keer. Daarna weet je wat het is en als je goed naar je gevoel/intuïtie luistert, dan weet je of je klaar bent om te trippen. Sta je niet in contact met je gevoel, dan zou je imo dus helemaal niet moeten gaan trippen. En dan nog, is het niet eens per se nodig om een tripsitter te hebben bij de eerste keer (maar wel verstandig). Samen trippen met een paar mensen die je vertrouwd en die ervaring hebben, kan in veel gevallen ook voldoende zijn denk ik.Ik ben zelf in het algemeen gesproken een voorstander van een tripsitter, vooral bij beginnende trippers.
Wanneer je al meer ervaring hebt, lijkt het mij veruit beter om alleen te trippen of ieg zonder sitter. Natuurlijk heb jij geen sitter nodig. Maar die zijn ook meer bedoeld voor mensen met geen enkele ervaring. Zoals topic starter en zijn compagnon. Voor hen was het heel goed geweest.
Ik heb ongetwijfeld een speciale band met mijn beste vriend en denk dat dat veel invloed heeft op het op 1 lijn staan met elkaar. Al denk ik ook dat als in een trippend gezelschap mensen allemaal de intentie hebben om in het nu te zijn en open en accepterend te zijn, dat ook zij dichter tot elkaar komen met behulp van bijvoorbeeld LSD. Immers, we zijn in werkelijkheid op een spiritueel niveau verbonden met elkaar.Over connectie; ik heb bij jou ook het idee dat het van meer gewicht is dat jij een diepe vriendschap hebt met je vriend dan dat LSD voor die connectie zorgt. Want ik betwijfel of je telepathisch contact hebt met een vreemde wanneer je op LSD zit. En zoals @Neo-Shulginist al zei, soms denk je dat je contact hebt met iemand maar zijn het je eigen projecties die jou dat doen denken. In geval van het contact met je vriend geloof ik je meteen dat jullie een speciaal contact hebben op bepaalde middelen, maar ik betwijfel of je datzelfde contact zal hebben met iemand met wie je niet een diepe band hebt. Werkelijke connectie heeft met meer te maken dan alleen een tripmiddel.
Deels projectie misschien, maar ik denk niet dat echte vriendschap/connectie per se een jarenlange band met iemand vereist. De ego oplossende kwaliteit van psychedelica kan denk ik die connectie ook aan het licht brengen. Mits de betrokkenen dus bereid zijn om zich compleet over te geven aan het moment.Natuurlijk ben ik ook bekend met het gevoel van connectie. Ik heb mijzelf op LSD ook universeel / kosmisch verbonden gevoeld met alles in deze wereld. Dat is een heel diep en helend gevoel. En het is in mijn ogen een realiteit. Maar het speelt zich af op een ander niveau dan het telepathisch contact wat je denkt te hebben met andere trippers. Ik geloof helemaal niet dat je telepathisch wordt van LSD. Misschien wel met mensen met wie je al een diepe vriendschap of connectie hebt. Maar zeker niet at random mat iedereen. Dat is projectie.
Freud betrekt alles op de seksuele driften van de mens terwijl Jung het veel breder bekijkt. Zijn visie op het onderbewustzijn, archetypen en dus projecties zijn in mijn ogen uitmuntend. Ook boeiende boeken over dromen. Ik lees ook graag boeken van zijn leerlinge Marie Louise von Franz (oa haar boek over de psychologische achtergronden en symboliek van alchemie).Dat zijn dingen waarvan we het raar vinden dat ze op school onderwezen zouden worden, maar ik denk ook dat dat een immense positieve uitwerking zou hebben op de complete maatschappij. We leren over zoveel dingen, maar niets over onze eigen aard en spiritualiteit.
Ik vind Jung heel erg goed en denk dat hij heel treffend de menselijke psychologie beschrijft. Imo beter dan Freud. Al ben ik geen kenner. Misschien dat ik me eens wat meer kan verdiepen in zijn werk.
Helemaal mee eens!Eigenlijk 1 keer: de eerste keer. Daarna weet je wat het is en als je goed naar je gevoel/intuïtie luistert, dan weet je of je klaar bent om te trippen. Sta je niet in contact met je gevoel, dan zou je imo dus helemaal niet moeten gaan trippen. En dan nog, is het niet eens per se nodig om een tripsitter te hebben bij de eerste keer (maar wel verstandig). Samen trippen met een paar mensen die je vertrouwd en die ervaring hebben, kan in veel gevallen ook voldoende zijn denk ik.
Maar als mensen echt graag een tripsitter erbij hebben, wie ben ik dan om dat af te keuren. Al geloof ik dus wel sterk in luisteren naar je intuïtie en zonder "zwembandjes" het water in gaan.
Ik heb ongetwijfeld een speciale band met mijn beste vriend en denk dat dat veel invloed heeft op het op 1 lijn staan met elkaar. Al denk ik ook dat als in een trippend gezelschap mensen allemaal de intentie hebben om in het nu te zijn en open en accepterend te zijn, dat ook zij dichter tot elkaar komen met behulp van bijvoorbeeld LSD. Immers, we zijn in werkelijkheid op een spiritueel niveau verbonden met elkaar.
Deels projectie misschien, maar ik denk niet dat echte vriendschap/connectie per se een jarenlange band met iemand vereist. De ego oplossende kwaliteit van psychedelica kan denk ik die connectie ook aan het licht brengen. Mits de betrokkenen dus bereid zijn om zich compleet over te geven aan het moment.
een geurkaas aansteken

Ligt natuurlijk ook aan de situatie. Ik heb over een paar maanden een interessante trip op de planning staan waarbij ik waarschijnlijk een uur of zes niet meer op deze planeet ben. Dan vind ik een sitter wel fijn. Wordt meteen mijn eerste keer met een tripsitterMaar als mensen echt graag een tripsitter erbij hebben, wie ben ik dan om dat af te keuren. Al geloof ik dus wel sterk in luisteren naar je intuïtie en zonder "zwembandjes" het water in gaan.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."