#1
Tja, dat bedoel ik, dat soort afleidingen en vreemde claims (van die walvissen).Er is denk ik geen universele consensus over wat echte spiritualiteit is, maar er is denk ik wel een natuurlijk verloop waarop mensen meer naar wezenlijke spiritualiteit getrokken worden. Je kunt maar zo lang jezelf helen met kristallen of communiceren met onstoffelijke wezens, fantaseren over walvissen in de kern van de aarde (no joke, ik ken mensen die zich daarmee bezig houden...). Op een gegeven moment heb je door dat de spirituele zoektocht over jezelf gaat en dat je allerlei afleidingen creëert om maar niet naar jezelf te hoeven kijken.
Mijn persoonlijke criteria voor spiritualiteit is simpel: in contact komen met dat in jezelf dat nooit is veranderd. Je transcendentale aard van puur bewustzijn, welke zich niet in de wereld bevindt. En vervolgens dat in de wereld te brengen door steeds meer bewust dat te zijn in alle aspecten van je leven.
Zoals je denk ik wel weet denk ik hier wat anders over.
Wetenschap is imo slechts de beste manier om de objectieve wereld te bekijken/bestuderen. In onze directe ervaring van de realiteit zijn er geen objecten. Dat is wat de spirituele perceptie is: voorbij de door taal gecreëerde objectieve wereld kijken: pure subjectiviteit. Overal 'spirit' "zien". Zien dat objecten in werkelijkheid niet bestaan, maar dat wij deze middels taal creëren om te kunnen manoeuvreren in (als) de wereld. Wetenschap beschrijft de matrix. Spiritualiteit bestaat buiten de matrix als de eeuwige vormloze realiteit. Al denk ik dat deze imo briljante metafoor van Rupert Spira dit beter illustreert: Zogenaamde 'objecten' in bewustzijn zijn als ijsblokjes in water. De objecten (de ijsblokjes) vormen zich in het bewustzijn (het water) en bestaan enkel uit bewustzijn (water). Het zijn tijdelijke vormen van iets dat van zichzelf vormloos is. De aard van de ijsblokjes is water. De vorm is slechts tijdelijk.
Natuurlijk is dit ook maar mijn opvatting/overtuiging.
Voor een buitenstaander lijkt al dat spul onder de zelfde noemer te vallen.
Het kost tijd om daar door heen te spitten.