#1
Dat werkt verwarrend ja.Tja, dat bedoel ik, dat soort afleidingen en vreemde claims (van die walvissen).
Voor een buitenstaander lijkt al dat spul onder de zelfde noemer te vallen.
Het kost tijd om daar door heen te spitten.
Al denk ik dus dat iedereen die oprechte interesse heeft in spiritualiteit voor zichzelf echt wel gaat onderzoeken wat 'the real deal' is. Het is een hunkering naar waarheid die niet gestild wordt door iets minder dan dat. Natuurlijk kan die interesse zich ontwikkelen.
Ik denk dat er zeker dingen zijn waar we het over eens zijn, maar die we anders verwoorden.Haha dat weet ik Mindless! En dat is ook helemaal prima! Ik ben ook maar een zoekende die probeert iets te begrijpen van deze realiteit/realiteiten...
Alhoewel ik me soms ook wel eens afvraag in hoeverre we echt een andere mening hebben en in hoeverre het gewoon een verschil in communicatiestijl/taal is. Ik vind het namelijk helemaal niet onwaarschijnlijk dat alles uit eenzelfde soort energie bestaat (zie jouw voorbeeld van het ijsblokje en het water). Maar bovenal geloof ik er heel erg in dat we als mensen nog niet zoveel weten over de "grote vragen van het leven". Verder geloof ik er ook niet in dat we dit soort grote vragen op korte termijn gaan oplossen met reguliere wetenschap.
Al verschil ik wel fundamenteel van de mening dat 'wij mensen nog niet zoveel weten over de grote vragen van het leven en dat wij - o.a. met behulp van wetenschap - in de toekomst antwoorden gaan vinden op die vragen.'
Ten eerste omdat ik denk dat de grote vragen juist alleen in de diepte van het nu beantwoordt worden (of eerder: wegvallen omdat ze niet meer relevant zijn) en aangezien het altijd nu is, is dat nu (en altijd) beschikbaar. Tijd is niet lineair. Ten tweede omdat de diepte van het nu zich denk ik enkel en alleen in de subjectieve ervaring bevindt, niet in de objectieve wereld. De objectieve wereld verschijnt slechts in die pure subjectiviteit als een tijdelijke vorm (het ijs in het water). De letterlijke fysieke wereld is gemaakt van het bewustzijn waarmee je het kent. Hopelijk klinkt dit alles niet al te verwarrend.
Dat zou best kunnen, al is het voor mij zo dat ik gewoon niet geloof dat wetenschap - wat de objectieve wereld observeert/bestudeerd - onze subjectieve ervaring kan onderzoeken. Het ziet enkel objecten, niet het subject (de waarnemer). Alleen de waarnemer kan de waarnemer kennen. Zodra je (de waarnemer) jezelf ervaart, verdwijnen objecten. Dat betekent niet dat ik fundamenteel tegen wetenschap ben. Ik ben positief over wetenschap en alles wat het voor deze wereld betekent. Ik denk alleen niet dat het relevant is voor het kennen van ons fundamentele bestaan als bewustzijn. Wellicht dat het wel kan bevestigen dat er in die richting gekeken moet worden (zoals de double slit experiment bijvoorbeeld doet), maar bij het daadwerkelijk betreden van die objectloze subjectiviteit verliest conventionele wetenschap alle betekenis, door het simpele feit dat door taal gedefinieerde objecten verdwijnen.Maar ik vermoed dat jouw beeld van wetenschap alsnog een stuk minder positief is dan de mijne.