#1
Heb het wel vaker gehoord mensen die heel rustig worden van speed.
Vind het heel bijzonder aangezien ik alleen de opgewekte ken.
En op z'n tijd richting het dak schieten. (De laatste moet je maar van houden)
Ik denk dat mensen ‘rust’ vaak verwarren met ‘focus’. Omdat speed focus geeft wordt omgevingsruis weggefilterd en zit je meer in het moment en in je taak. Dat geeft een sensatie die kan aanvoelen als een storm die gaat liggen, een bepaalde sereniteit. En dat is dan dus vaak nog sterker ‘t geval voor mensen die door een neurobiologische aandoening van nature een lagere dopaminespiegel hebben, zoals bij AD(H)D. Maar los hiervan is er ook bij deze mensen wel gewoon sprake van een oppeppend effect, hoor. Ze hebben daar alleen vaak hogere doseringen voor nodig. Hun baseline is simpelweg anders en dat zorgt voor het verschil in perceptie.
Ik behoor zelf ook tot de groep mensen die niet echt actief wordt van speed. Lig makkelijk uren op de bank te chillen met telefoon + social media (want overloos lullen over onzin blijft het leukst) of een boek. Een echte high ervaar ik zelden, dan moet ik echt al overdrijven met de hoeveelheid. Het is meer een gevoel van acceptatie, oké zijn met alles, ontspanning, iets wat voor mij in m’n nuchtere doen zeldzaam is (stresskip in da house). Kan in de staart/comedown van speed dan vaak ook urenlang lekker op mijn eigen chille tempo wat aan m’n bureau zitten werken zonder continu een bepaalde beklemming van deadlinestress te ervaren, zelfs als die deadline gevaarlijk dichtbij komt.
Ik vind mijn reactie op speed soms een beetje saai, te subtiel als ik het vergelijk met wat ik anderen hoor verklaren over hun ervaringen, maar het heeft ook wel wat, dat ‘alles is prima’ gevoel.