Dagboek van verslaafde die afkickt van speed

Hoi hoi,

Vanmiddag ben ik met mijn dochter voor de eerste x naar de voedselbank geweest.
Vanaf vandaag kunnen we elke vrijdagmiddag hier ons boodschappenpakket ophalen.
Ik ben hier super blij mee!!.
Het is ook nog eens op loopafstand van mijn huis aangezien ik geen auto heb.

Gisteren ben ik begonnen met mijn antidepresiva weer te verlagen van 90 mg naar 60 mg.
Ik heb dit zonder overleg met de huisarts gedaan.
Mischien niet heel verstandig maar ik moet zo bij zo dinsdag voor controle terug.
Ik voelde me echt een zombie met die 90 mg op.
Voor mijn gevoel is 90 mg gewoon te veel voor mij.
Ik was het gewoon zat en dacht ik ga terug naar de 60 mg.
Ik heb het nu ruim 1.5 maand geprobeerd de 90 mg en eigenlijk is het alleen maar bergafwaarts gegaan.
Vermoeidheid nam enorm toe en voelde zoals ik al zei net een zombie.
De temazepam welke ik moest proberen zodat ik minder zou dromen maken ook geen verschil.
Ik droom nog steeds extreem.

Toen ik speed gebruikte zat ik vaak onbewust met mijn tong tegen mijn tanden en kiezen te drukken.
Aan het eind van de dag zag je dan ook aan de zijkant van mijn tong bovenop een witte soort wat gezwollen lijn.
Dit zelfde merk ik nu weer dat dat gebeurd.
Geen idee of het iets is wat ik als gewoonte heb overgehouden.
Het kan ook zijn dat ik gewoon hele droge mond ook krijg van de medicatie.

Heb ooit toen ik speed gebruikte x mijn tanden geflost en toen brak het flosdraadje.
Dat flosdraadje zat toen in mijn ondergebit tussen 2 kiezen vast.
Ik ben toen door de speed helemaal paranoïde met een stenleymesje Uren bezig geweest om het er tussen uit te krijgen.
Ik had zelfs een kiertje gemaakt tussen die 2 kiezen.
Ik kwam later x bij tandarts en ik vertelde wat er was gebeurd en ik kiertje had gemaakt tussen die 2 kiezen.
Tandarts bleef maar vol houden dat ik dat niet zelf had gedaan.
Ik dacht wtf ik weet toch wel waar ik zelf uren mee bezig ben geweest!
Wat ik vanaf dat moment deed was 24/7 met mijn tong aan de achterkant van die 2 kiezen voelen.
Dat doe ik dus nu nog steeds onbewust.
Gevolg pijn aan onderkant tong soort spierpijn gevoel en soms zelfs zo'n intens pijnlijk bultje op puntje van mijn tong.
Het is zwaar irritant en ik heb geen idee wat ik hier tegen kan doen het is echt een gewoonte geworden.

Dus mochten jullie nog tips hebben hoe hier af te komen hoor ik het graag.

Hoe ziet jullie weekend eruit??

Net naar een inloopspreekuur geweest van een soort stichting vanuit de gemeente.
Daar kun je terecht op verschillende gebieden waar je hulp bij zoekt.
Ik was de enigste bezoeker en er zaten 6 mensen van die stichting aan een tafel.
Ik vond het al best eng om deze stap te zetten dus dit was voor mij best heftig .
Ik ging zitten en vertelde dat ik graag meer sociale contacten zou willen.
In het kort mijn situatie verteld (voor zo ver je dat in het kort kunt vertellen dan ).
Er werd mij gevraagd of ik liever met 1 persoon even apart wou praten.
Ik zei ondanks ik bloednerveus was, dat het zo prima was.
Des te meer mensen konden meedenken met mijn hulp vraag.
Zo kwam er te spraken dat er verschillende plekken zijn waar mensen die alleen zijn bv kunnen eten met elkaar.
Ook is er een wandelgroep en dat is gratis.
Een van de heren vroeg of ik er anders wat voor voelde om 1 op 1 te wandelen en of ik voorkeur heb voor bv liever een vrouw dan met een man.
Ik gaf aan dat dat voor mij niks uitmaakt.
Ze gaan met zijn allen dit uitwerken en nemen dan contact met me op.
Ik ben trots op mezelf dat ik toch gegaan ben ondanks ik het eng vond.
Van niks ondernemen kom ik geen stap verder.

Morgen moet ik voor controle naar de huisarts ivm de antidepresiva.
Behalve dat ik nog steeds kapot moe ben en echt nergens geen puf voor heb merk ik er weinig van.
Ok dat klinkt opzich raar want ik weet natuurlijk niet hoe ik me nu gevoeld zou hebben als ik niks had genomen.

Ik denk dat het beste medicijn voor mij zou zijn meer sociale contacten waardoor ik ook meer uit huis kom.
Dat zou mij echt goed doen.
Al vind ik dat wel eng omdat ik heel veel moeite heb mensen te vertrouwen.
Maar als ik verandering wil in mijn leven en weer plezier wil in het leven zal ik daar aan moeten werken.

We gaan dus gewoon weer door want opgeven is nog steeds geen optie

Hier in de gemeente hadden ze paar jaar terug een kookgroep. Iedereen had het ergens wel moeilijk mee en doordat je ook bezig bent is het kletsen wat makkelijker je hoeft elkaar ook niet continu aan te kijken aangezien je lekker bezig bent. Uiteindelijk werd er dan samen gegeten en was het soms mogelijk om iemand op het eet tijdstip mee te nemen. Mocht het je intresse hebben vraag er eens naar bij de gemeente wie weet word dit of net zoiets ook bij je in de buurt gedaan.

Sniffle88 zei:

Hier in de gemeente hadden ze paar jaar terug een kookgroep. Iedereen had het ergens wel moeilijk mee en doordat je ook bezig bent is het kletsen wat makkelijker je hoeft elkaar ook niet continu aan te kijken aangezien je lekker bezig bent. Uiteindelijk werd er dan samen gegeten en was het soms mogelijk om iemand op het eet tijdstip mee te nemen. Mocht het je intresse hebben vraag er eens naar bij de gemeente wie weet word dit of net zoiets ook bij je in de buurt gedaan.

Klik om te vergroten...

Dank je voor je tip!!.
Er werd mij vanmiddag verteld dat er inderdaad groepen zijn voor mensen die eenzaam zijn om gezamenlijk met elkaar te eten.
Dit kon op verschillende plekken in mijn gemeente.
Ik ga hier nog uitgebreidere info over krijgen.
Klinkt ook gezellig!!.

Daar ben ik weer ff.
Net bij de dokter geweest voor controle.
Hij vroeg hoe het overdag ging met me..
Ik zei dat ik overdag dood ben.
Dat ik zooo onwijs moe ben dat ik nergens energie voor heb.
Door die vermoeidheid mijn depressie weer verergerd.
De dokter vertelde dat sommige mensen van deze antidepressiva overdag moe zijn en dat die hun medicatie het beste in de avond kunnen innemen.
Andere deel krijgt er juist slapeloosheid van en die moeten het overdag innemen.
Dit is mij helemaal in het begin al eens verteld dus ik dacht bij mezelf stom dat ik daar zelf niet aan heb gedacht.
Moet dus deze week overstappen en het aan het begin van de avond innemen.
Over een week wil de dokter dat ik terug kom om te checken of het verschil heeft gemaakt.
Ik gaf aan dat ik ook geen verschil merk tussen de 60 mg en de 90 mg.
Mijn dochter vind wel dat ik in positieve zin veranderd ben sinds ik antidepresiva slik.
Ik weet dus niet of dit ook te maken heeft omdat ik nu clean ben of misch een combinatie.
Als ik over een week terug kom en het gaat goed kwa vermoeidheid wil dokter het toch ophogen naar 120 mg.
Hij zei dat ik misch toch net iets meer nodig heb.
Ik wou eerst stoppen met heel de antidepressiva omdat ik me een zombie voel.
De dokter zegt dat dit komt door de vermoeidheid en niet door deze antidepressiva.
Ik vertrouw dan maar op de kennis van mijn dokter.
Ik heb 8 jaar lang elke dag speed gebruikt en toch vind ik zo'n hoge dosis antidepresiva eng.
Mischien door de verhalen die je altijd erover hoort.

Ik zei tegen de dokter dat ik nu zelfde vermoeidheid voel als in het begin van mijn afkickproces.
Hij vroeg gelijk of ik nog clean was.
Ik zei :nou geloof mij als ik weer speed zou gebruiken zat ik er nu niet zo futloos bij hoor!
Ik zei vol trots :jazeker al 8 mnd intussen!!.
Het liefst zou ik op zulke momenten ter plekke een drugstest ondergaan om het te bewijzen.
Vraag me niet waarom maar dat zou gewoon goed voelen ondanks ik weet dat hij me gewoon gelooft.

Hij vind dat ik goed bezig ben.
Dus we gaan weer gewoon verder met uitzoeken van alle juiste methodes om weer vooruit te komen.

the struggle continues!

voorzichtig naar een jaar toe, heel wat stappen gemaakt al, trial & error,
en nog steeds goed bezig, dag in dag uit!

Sniffle88 zei:

Fijn dat je nu elke week een voedselpakket krijgt is weer een zorg minder.

Dat met de tong tegen je tanden duwen ken ik maar al te goed. Mocht je er nog achter komen wat er tegen te doen dan hoor ik het graag haha. Maar denk dat je best wel dingen die je deed door het speed gebruik nog kan hebben zeker als het een lange tijd een gewoonte is geweest. We doen zoveel dingetjes niet bewust.

Klik om te vergroten...

Was vandaag bij de dokter en die vroeg of ik door mijn medicatie last had van een droge mond.
Ik gaf aan dat dat zo is en ik ook steeds uit gewoonte met mijn tong tegen mijn kiezen druk.
Hij zei dat ik dan pepermunt moest nemen dat dat zo bij zo helpt bij een droge mond.
Misch dat jij er ook iets aan hebt geen idee

Hey Syl,

Wat een fantastische inzichten breng je naar voren, je bent een bijzonder slimme vrouw en denk dat je zeker nog meer in je intuïtie mag gaan geloven, wat je vanuit je gevoel deelt en brengt klinkt heel juist. Het feit dat je zo graag wenst te groeien en leren is een enorme sterkte en dat maakt je een groot persoon.
Ik weet zeker zoals ook anderen al hebben aangegeven dat je door velen in stilte wordt gevolgd, een inspiratie vormt of een puntje van herkenning biedt.

Dankjewel om de kwetsbaarheid en kracht van het menszijn met ons te delen!

*.exe2.0 zei:

the struggle continues!

voorzichtig naar een jaar toe, heel wat stappen gemaakt al, trial & error,
en nog steeds goed bezig, dag in dag uit!

Klik om te vergroten...

Dank je wel..!!

Ralou zei:

Hey Syl,

Wat een fantastische inzichten breng je naar voren, je bent een bijzonder slimme vrouw en denk dat je zeker nog meer in je intuïtie mag gaan geloven, wat je vanuit je gevoel deelt en brengt klinkt heel juist. Het feit dat je zo graag wenst te groeien en leren is een enorme sterkte en dat maakt je een groot persoon.
Ik weet zeker zoals ook anderen al hebben aangegeven dat je door velen in stilte wordt gevolgd, een inspiratie vormt of een puntje van herkenning biedt.

Dankjewel om de kwetsbaarheid en kracht van het menszijn met ons te delen!

Klik om te vergroten...

Super lief dank je wel..!!

Net bij trauma therapie geweest.
Ik had een "rotte vis" brief geschreven voor mijn vader.
Had er nog nooit van gehoord "rotte vis brief" maar dat is een brief die je schrijft aan iemand.
Deze brief zal nooit verstuurd worden maar je kunt er alles in zeggen wat je wil en zo al je emoties en gevoelens erin kwijt.
Ik had dus zo'n brief geschreven aan mijn biologische vader.
De psycholoog was beetje aangeslagen door mijn brief.
Ze vond dat ik zo netjes en respectvol bleef tegen mijn vader ondanks mijn woede en pijn.
Ze zei dat ik best het recht had na alles wat hij mij heeft aangedaan om meer mij woede te uiten.
Ik heb mijn hele leven al te maken met agressie, door mijn ouders en mijn ex.
Ik ben zelf alles behalve agressief.
Ik heb nooit woedeaanvallen bv en word zelden echt boos.
Van binnen kan ik enorme woede voelen en ook extreme wraakgevoelens hebben.
Ik uit dit nooit naar buiten toe.
Zelfs hoeveel leed iemand mij ook aangedaan heeft ik heb moeite die gene pijn te doen.
Ik heb mensen gehad die mijn ex in elkaar wouden slaan voor mij.
Ik wil dit niet en ik kan dit niet.
Het is ondanks alles de vader van mijn kinderen en mijn oudste woont bij hem.
Het feit dat mijn oudste zijn vader dan moet zien die in elkaar is geslagen wil ik niet.
Tuurlijk in mijn gedachte fantaseer ik er wel eens over dat hij een x goed klappen krijgt.
Maar ik zit zo niet in elkaar.
Voor mij lost het ook niks op.
De pijn, verdriet en angst wat ik heb door hem is daarmee niet verdwenen.
Ik ben er van overtuigd dat je iemand veel meer raakt door te laten zien dat je nu gelukkig bent.
Dus dat ik het goed voor elkaar heb zonder hem en ik gelukkig ben.
Mijn ex zei vroeger voordat hij mij mishandelde altijd dat mijn vader een lafaard is omdat hij me sloeg.
Hij zei: slaan doe je uit pure onmacht als je het met woorden niet af kunt.
Nou totdat mijn ex mij zelf ook begon te mishandelen.
Ondanks hij dan lichamelijk sterker is ben ik toch echt wel die gene die geestelijk sterker is!.
Ik hoef geen agressie te gebruiken om mijn doelen te behalen.
Als je in je eigen kracht geloofd kom je heel ver.

Syl zei:

Zelfs hoeveel leed iemand mij ook aangedaan heeft ik heb moeite die gene pijn te doen.
Ik heb mensen gehad die mijn ex in elkaar wouden slaan voor mij.
Ik wil dit niet en ik kan dit niet.

Klik om te vergroten...

Dit is een heel mooie eigenschap die je nooit moet (willen) veranderen.

Je zegt dat je nog wel woede voelt jegens je biologische vader. En dat je vooral moeite hebt die woede te uiten.

Verpak het dan niet als woede. Beschrijf in plaats daarvan heel objectief wat hij heeft gedaan, en wat dat met jou heeft gedaan. Omschrijf de pijn, het verdriet en de onmacht die je voelde. Hoe het jou heeft gemaakt tot wie je nu bent.

Uitgescholden worden voor rotte vis roept vanzelf een defensieve reactie op. Weerstand, in plaats van dat het diegene raakt. Als iemand mij vertelt dat ik hem of haar pijn heb gedaan dan raakt mij dat. Voor iedereen die een beetje gevoel in zijn donder heeft is dat een veel krachtiger wapen dan schelden.

Misschien is dit een betere insteek om in je brief je werkelijke gevoelens te kunnen uiten?

Syl zei:

Ondanks hij dan lichamelijk sterker is ben ik toch echt wel die gene die geestelijk sterker is!.

Klik om te vergroten...

Dat blijkt uit alles.

Syl zei:

Ben vanacht dus alleen thuis.
Mijn dochter zegt bewust nooit tegen der broer dat ze ergens anders slaapt voor mijn veiligheid.
Ze verteld na afloop pas dat ze bv bij iemand was slapen of ergens heen was.
We zijn te bang dat als mijn ex weet dat ik alleen thuis ben hij me komt opzoeken.
Ik sta bij de politie in het systeem met mijn adres en als ik ze bel is er daar gelijk bekend dat het spoed is.
Ik gebruik al een tijd geen slaapmedicatie meer maar heb nu een oxazepam ingenomen.
Puur en alleen om wat minder angstig de nacht door te komen nu ik alleen ben.

Klik om te vergroten...

Heftig zeg dat je zo in angst moet leven.
Terwijl je zo goed bezig bent.

Syl zei:

Ik heb geregeld slaapverlamming gehad.
Dat begon toen ik een jaar of 8 was voor het eerst.
Dat is vind ik heel erg heftig en heeeel eng.
Ik heb meerdere malen gehad dat voelde of iemand mijn lichaam steeds tegen muur duwde en ik dus met mijn hoofd steeds tegen muur knalde terwijl ik lag.
Ja ze zeggen dat je lichaam al in slaapstand is en je geest nog niet.

Klik om te vergroten...

Dit is zo eng!
Heb het 1x meegemaakt.
Mijn geest werd wakker en ik lag nog te snurken!
Ik zag mezelf gewoon liggen.
Dit was na een zwaar heftige week drugsgebruik.
Bij mij was het dus drugs gerelateerd en was bang dat het met een overdosis te maken had vsn alles door elkaar te hebben gebruikt.
Maar om het elke keer mee te maken?
Ik zou er niet aan moeten denken.

Syl zei:

Gisteren ben ik begonnen met mijn antidepresiva weer te verlagen van 90 mg naar 60 mg.
Ik heb dit zonder overleg met de huisarts gedaan.
Mischien niet heel verstandig maar ik moet zo bij zo dinsdag voor controle terug.
Ik voelde me echt een zombie met die 90 mg op.
Voor mijn gevoel is 90 mg gewoon te veel voor mij.
Ik was het gewoon zat en dacht ik ga terug naar de 60 mg.
Ik heb het nu ruim 1.5 maand geprobeerd de 90 mg en eigenlijk is het alleen maar bergafwaarts gegaan.
Vermoeidheid nam enorm toe en voelde zoals ik al zei net een zombie.
De temazepam welke ik moest proberen zodat ik minder zou dromen maken ook geen verschil.
Ik droom nog steeds extreem.

Klik om te vergroten...

Ik ben een enorme tegenstander van antidepressiva.
Maar na een 8 jaar speed verslaving kan ik er wel inkomen dat je het even nodig hebt.
Als het maar geen Paroxetine is.
Het afbouwen is goed wat je doet.
Blijf niet te lang aan die zooi.
Dokters schrijven het zo jaren lang voor terwijl je het soms maar een aantal maanden aan mag zitten.
Daarom is het niet erg dat je je dosis verlaagd zonder overleg naar mijn mening.
Jij kan zelf bepalen hoe je er bij voelt en wat het beste bij je past.

Inlezen online is tegenwoordig ook gewoon een mooi ding van deze tijd. Vroeger moest je maar vertrouwen wat de dokter zei.
Nu kan je zelf je eigen kennis op doen en dat voorleggen.

Syl zei:

Deze brief heb ik in opdracht van mijn psycholoog gemaakt.
Het Is een brief aan mijn biologische vader.
Deze brief is puur om mijn emoties en gevoelens te uiten en word dus niet verstuurd.
Het is puur als verwerking en hij zal dit nooit lezen.

Klik om te vergroten...

Ik heb wel eens stukjes van je topic gelezen maar wist niet dat het zo diep ging allemaal, en dat je zo open bent en alles verteld.
Gelukkig heb je je kinderen die er voor je zijn zoals ik lees.

8 maanden clean! Super goed, nu nog van de farmaceutische drugs af en het komt goed.

Ik zit ook in een fase dat ik super veel droom meerdere dromen per nacht tot in details.
Geen vage dromen dat ik ineens ergens anders ben etc. Maar realistisch en soms verwarrend maar soms ook heerlijk.
Met Diazepam op zit ik er helemaal in.

Syl zei:

De dokter zei dat ik zoveel droom omdat ik te licht slaap en ik moest temazepam nemen.
Nou totaal geen verschil met of zonder.
En als ik wel temazepam heb gehad loop ik overdag als een nog grotere zombie rond.

Klik om te vergroten...

Daarom iedereen is verschillend en dokters hebben ook maar een beperkte kennis.
Want wat hij zegt herken ik mij ook niet in.
Ik ga plat van de valium en rook daar een tientje wiet bij (ik blow bijna nooit meer).
Dus ik ben knetter maar ook knetter stoned samen met die valium en slaap zo 14 uur lang door.
Helemaal in coma, en ja die dromen zijn er alsof het echt is.
En ik lig niet licht te slapen ik ben vertrokken..

Deze brief heb ik in opdracht van mijn psycholoog gemaakt.
Het Is een brief aan mijn biologische vader.
Deze brief is puur om mijn emoties en gevoelens te uiten en word dus niet verstuurd.
Het is puur als verwerking en hij zal dit nooit lezen.



Ik weet het nog goed, ik was een jaar of 4.
Op mijn knalgele fietsje mocht ik met jou mee.
Samen met jou ging ik gras plukken voor de konijnen die je had.
Alleen ik mocht mee wat voelde ik me speciaal!!.
Je veranderde van de leuke gekke vader in een chagrijnige man die snel kwaad werd.
Zodra jij thuis was liep ik op mijn tenen.
Je kon weinig tot niks hebben en ergens over praten kende jij niet.
Je sloeg er gelijk op los.
Ik deed alles om maar niet injouw buurt te hoeven zijn.
Als het niet anders kon dan had ik buikpijn.
Buikpijn omdat ik bang was iets verkeerds te doen.
Iets wat jouw woest maakte.
Iets wat voor jouw weer een aanleiding was om gelijk te slaan.
Toen ik in de puberteit kwam ging het helemaal verkeerd.
Het feit dat je oudste dochter langzaam aan een jonge vrouw werd kon je niet aan.
Naast het slaan wat je daarvoor al deed ging je nu nog verder.
Zo heb je me een x bij mijn bovenarmen gegrepen en opgetild en naar de keuken gelopen.
Daar smeet je me keihard met mijn rug op de stenen vloer.
Een sorry heb je nooit gezegd en nooit heb je aan me gevraagd of het goed gaat en of ik pijn heb.
Ik deed zo mijn best om weer jouw meisje te kunnen zijn.
Dat meisje dat zich zo speciaal voelde net als toen ze met jou alleen mee mocht op haar gele fietsje.
Ik draaide muziek op mijn kamer waar jij van hield.
Ik las boeken waar jij van hield.
Wat ik ook probeerde het lukte me niet om jouw meisje weer te zijn.
Ik wou zo graag dat jij trots op me was.
Toen ik net 18 was zei je dat je maar 1 wens had.
Dat ik zo snel mogelijk uit huis was.
Om jouw wens gelijk in vervulling te laten gaan heb ik diezelfde dag nog al mijn spullen opgehaald.
Jij zat verdrietig met je glas wijn op een stoel na buiten te kijken al die tijd.
Geen enkele x kwam je na me toe en zei dat je het niet meende wat je had gezegd.
Toen ik zelf moeder was geworden was onze band ook slecht .
Het ging vaak heel even redelijk en dan was het weer raak.
Als het weer ruzie was en ik kwam je tegen in de supermarkt liep je me voorbij alsof ik onzichtbaar was.
Zelfs je kleinkind negeerde je en liep je voorbij.
Wat voelde ik een intense pijn niet zozeer dat je mij negeerde maar dat je mijn kind, je bloedeigen kleinkind negeerde!.
Wat had hij jou misdaan???.
Wat voorn vader en opa doet zoiets???.
Ik woonde zowat naast mijn broer en bij mij kwam je nooit op visite.
Dan kwam ik langs zijn huis en zat jij gezellig met je schoondochter in de tuin.
Wat deed mij dat veel pijn.
De laatste x dat ik je zag waren jouw laatste woorden :zolang ik jou en de kleinkinderen nog maar wel zie.
Dat is nu ruim 12 jaar geleden...
Nooit heb ik iets meer van jou gehoord.
Zoveel vragen dat ik heb.
Waarom heb je me zo laten vallen?
Het enigste wat ik verlangde was jouw liefde.
Wat heb ik verkeerd gedaan dat jij dit niet meer op kon brengen voor mij?
Denk je nog wel eens aan me?
De manier hoe jij mij behandeld hebt kan ik jouw niet vergeven.
Dit heeft zo onwijs veel bepaald over hoe mijn leven verder is verlopen.
Door mijn angst voor jou agressie en het feit dat ik niet goed genoeg was vluchtte ik naar mijn ex.
Als jij onvoorwaardelijk van mij had gehouden en er voor me was geweest had mijn ex mij niet durven mishandelen.
Mijn ex wist dat hij vrij spel had omdat jij mij niet beschermde.
Daarbij wie was jij geweest om mijn ex aan te spreken op het feit dat hij me sloeg.....
Ik heb maar 1 vader waar ik onwijs dankbaar voor ben.
Welke mij altijd gesteund heeft door dik en dun.
Welke van mij houd zoals ik ben.
Die mijn fouten accepteerde.
Die vader heette ***** (mijn ex schoonpa)
Helaas is hij er niet meer maar door de enorme liefde die hij voor mij had is hij voor altijd bij mij.
Tot op de dag van vandaag is hij mijn inspiratie en oh wat ben ik trots dat hij wel mijn vader wou zijn.
Ik hoop uit de grond van mijn hart dat jij op je oude dag terug denkt aan jouw leven.
Ik hoop uit de grond van mijn hart dat jij dan inziet dat jij een hele grote fout hebt begaan.
Een fout die nooit meer recht te zetten is.
Je hebt je dochter die zo graag alleen maar jouw liefde wou laten vallen.
Ik hoop uit de grond van mijn hart dat jij op dat moment dat je dat beseft net zo veel pijn voelt als dat jij mij hebt aangedaan!!!

verwondering zei:

Dit is een heel mooie eigenschap die je nooit moet (willen) veranderen.

Je zegt dat je nog wel woede voelt jegens je biologische vader. En dat je vooral moeite hebt die woede te uiten.

Verpak het dan niet als woede. Beschrijf in plaats daarvan heel objectief wat hij heeft gedaan, en wat dat met jou heeft gedaan. Omschrijf de pijn, het verdriet en de onmacht die je voelde. Hoe het jou heeft gemaakt tot wie je nu bent.

Uitgescholden worden voor rotte vis roept vanzelf een defensieve reactie op. Weerstand, in plaats van dat het diegene raakt. Als iemand mij vertelt dat ik hem of haar pijn heb gedaan dan raakt mij dat. Voor iedereen die een beetje gevoel in zijn donder heeft is dat een veel krachtiger wapen dan schelden.

Misschien is dit een betere insteek om in je brief je werkelijke gevoelens te kunnen uiten?


Dat blijkt uit alles.

Klik om te vergroten...

Dank je wel voor je goeie advies!!

Ik heb de brief hier onder geplaatst.
Dit omdat dit ook bij het werken aan mezelf hoort.
Ik heb altijd veel aan jullie advies en ook dit helpt mij goed.

Heb me net aangemeld bij een soort stichting.
Deze mensen gaan elke maandag als de markt is afgelopen bij de groenteboer langs.
Hier krijgen ze dan al het groente en fruit wat hij niet meer kan verkopen.
Deze stichting is tegen voedselverspilling.
Dit is wel gewoon nog goed en eetbaar.
Als je je aanmeld als vrijwiller moet je 1 x in de maand op maandag 3 uurtjes helpen dat groente en fruit te sorteren.
Voor €0.50 krijg je dan elke week een kratje groente en voor €0.50 een kratje fruit.
Dat geld betaal je zodat daar dingen als handschoentjes enz van gehaald kunnen worden.
Nou ik vind dit dus super voor mij!!.
Moet 1 x in de maand 3 uurtjes helpen en ben dan onder de mensen(zag op fb dat bijna allemaal vrouwen zijn van tussen de 25 en 50).
En heb elke week een kratje groente en fruit!!.
De hoeveelheid wat je krijgt is altijd afwachten maar alles is meegenomen.

Syl zei:

Heb me net aangemeld bij een soort stichting.
Deze mensen gaan elke maandag als de markt is afgelopen bij de groenteboer langs.
Hier krijgen ze dan al het groente en fruit wat hij niet meer kan verkopen.
Deze stichting is tegen voedselverspilling.
Dit is wel gewoon nog goed en eetbaar.
Als je je aanmeld als vrijwiller moet je 1 x in de maand op maandag 3 uurtjes helpen dat groente en fruit te sorteren.
Voor €0.50 krijg je dan elke week een kratje groente en voor €0.50 een kratje fruit.
Dat geld betaal je zodat daar dingen als handschoentjes enz van gehaald kunnen worden.
Nou ik vind dit dus super voor mij!!.
Moet 1 x in de maand 3 uurtjes helpen en ben dan onder de mensen(zag op fb dat bijna allemaal vrouwen zijn van tussen de 25 en 50).
En heb elke week een kratje groente en fruit!!.
De hoeveelheid wat je krijgt is altijd afwachten maar alles is meegenomen.

Klik om te vergroten...

Mooi opgezet, fijn dat je daar aan mee kan doen!

Kom net van de spoedeisende hulp af.
Heb hele dag al koppijn en werd steeds erger.
Het was zo onwijs heftig en zweet gutse over me rug en ik dacht steeds dat ik moest overgeven en flauw zou Vallen.
Mijn dochter had huisartsenpost gebeld want ze vond niet zo'n fijn idee zo de nacht in te gaan.
De dienstdoende arts wou toch graag dat ik even langs kwam.
Het is waarschijnlijk spierspanningshoofdpijn.
Aangezien pijnstilling niet helpt zal ik het moeten uitzingen.
Ik lig nu op bed en probeer wat afleiding te zoeken maar ooh wat is deze pijn heftig zeg!!

Sh*t joh.

Is het gezakt in de nacht?

*.exe2.0 zei:

Sh*t joh.

Is het gezakt in de nacht?

Klik om te vergroten...

De arts in ziekenhuis zei dat als het zware migraine aanval was ze me morfine kon geven.
Volgens haar omdat mijn koppijn niet aan 1 kant zat maar aan gehele voorzijde was het spierspanning hoofdpijn en kon ze geen morfine geven.
Ze kon me wel iets voor de misselijkheid voorschrijven maar dat moest meteen betaald worden dus ik zei dan laat maar zitten.

Ben na lange tijd godzijdank wel in slaap gevallen.
Nu alleen aan mijn rechter zijde nog hoofdpijn.
Vanmiddag om 15:40 uur moet ik naar mijn eigen huisarts.
Heb dit al eens eerder gehad zo onwijs heftig en heb toen diclofenac gekregen.
Wil vanmiddag aan mijn huisarts toch maar weer diclofenac vragen dat ik dat in huis heb voor geval dat.
Mits dit samen kan dan met de antidepresiva.