Wiet en angstaanvallen

Misschien dat we hier eens een topic maken over de angstaanvallen die enkelen van ons(een zeer klein procent, geloof ik) krijgen wanneer ze wiet roken.
Laten we de oorzaken, eventuele oplossingen en ervaringen zelf bespreken.

Het is absoluut niet de bedoeling dat we schreeuwen dat wiet een slechte drug is, we zijn immers een marginale minderheid.

Mijn verhaal:
Na anderhalf jaar wekelijks blowen met mijn vrienden (ging altijd goed: extreme lachkicks stonden centraal) kwam ik op het idee om in mijn eentje hasjmelk te maken. Nu moet je weten dat ik nog NOOIT alleen geblowd had. Dom initiatief van me dus...
Goed, de hasjmelk sloeg in en ik had weeral eens extreme lachkicks van Family Guy. Toen besefte ik hoe vreemd het eigenlijk was, dat schaterlachen terwijl ik daar zielig in mijn eentje zat.
"Haha, die hasjmelk slaat best hard.
En dit is nog maar het begin. Pfff, het gaat nog veel harder gaan. En ik zit hier zomaar op m'n eentje. Dit gaat veel te hard gaan. Dit heb ik nog nooit meegemaakt. Shit man, zo is het nog nooit geweest. "...
"Ik kan niet meer denken, ik zit verdwaald in mijn eigen gedachten, hier geraak ik niet meer uit."

Die ervaring is al een tijdje geleden gebeurd. Ik weet nog dat het er vooral op aan kwam dat alles zo vreemd aanvoelde (=niet echt, droomachtig) en dat ik vaak referentiepunten uit de werkelijkheid zocht, bv een rapport van school, of een foto van mijn ouders om toch een houvast aan de realiteit te hebben.


Sindsdien ben ik bang geworden om te blowen, maar ik deed het nog vaak. Ik was altijd megabang en zenuwachtig op voorhand maar meestal kwam het wel goed. (Wel altijd met mijn vrienden erbij.)

Na nog een tweetal verhalen die vrijwel identiek waren aan dat van de hasjmelk, besloot ik om me eens in te lezen over deze paniekaanvallen.

Op erowid las ik onder "train wrecks" en "bad trips" werkelijke horrorverhalen die mij nog tien keer erger leken dan de mijne. "I don't want to go there", dacht ik bij mezelf en ik zwoor dat ik nooit meer zou blowen.

Ik heb nu al een volledige maand niet geblowd, maar ik heb er niet de minste moeite mee. Maar da's misschien wel begrijpelijk als je weet wat ik meegemaakt heb (en vrees mee te maken!).



Nu moet ik wel zeggen dat ik zonder problemen andere drugs kan gebruiken. Ik gebruik meerdere keren per week ghb, heb geëxperimenteerd met coke en speed en salvia en bij deze drugs blijven de angstaanvallen uit.

Hoe zit dat bij jullie?

Als ik dit zo lees lijkt t bijna of je thc gebruik flashbacks triggerd van lsd of andere trip achtige middelen .. is dit niet t geval ben je misschien gewoon te gevoelig voor thc, probeer eens te minderen of gewoon te stoppen.. als je bij minimaal gebruik ook angstaanvallen krijgt en regelmatig t gevoel krijgt te blijven hangen in je gedachtes moet je gewoon kappen want dan kun je er gewoon niet tegen (absoluut niet lelijk bedoeld, maar zoals met alle drugs zijn sommige mensen er overgevoelig voor en ligt de kans op blijvende psychoses op de loer)

Ik herken er wel wat van.
Ik kan bijv. nog steeds niet alleen smoken. En ook niet op een drukke plek. Want dan raak ik in paniek,angst,etc.
Met vrienden gaat perfect. Ik moet gewoon kunnen praten met een vertrouwd iemand.

Na enkele paniekaanvallen in mijn eentje weet ik dus dat ik nooit meer alleen rook

Tip: gewoon weer rustig jointje nemen met vrienden ofzo. Neem eerst een halve. Dan merk je dat er niks gebeurd. De volgende keer weer een hele. Niks aan de hand.

En als je weer paniek,angst krijgt. Praat met je vrienden over een onderwerp. Zodat je gaat discusieeren. Dan denk je niet meer aan wiet.

DSVM zei:

En als je weer paniek,angst krijgt. Praat met je vrienden over een onderwerp. Zodat je gaat discusieeren. Dan denk je niet meer aan wiet.

Klik om te vergroten...

of stop gewoon met blowen .. serieus, voordat je t weet krijg je straks blijvend die paniek aanvallen zonder dat je 1 hijs van een joint gehad heb.. dan ben je fucked en rijp voor therapie en medicatie .. een beetje nerveus worden van thc afentoe herkennen we allemaal wel, maar als je serieus t gevoel heb in gedachtes te blijven hangen en fotos nodig heb om houvast te krijgen op de realiteit dan ben je toch wel een extreem geval hoor..

angstaanvallen heb ik niet. maar ik heb wel al voorgehad (net na het roken) dat ik het verschrikkelijk warm en koud tegelijk kreeg wanneer ik met een meisje moest praten waar ik verliefd op was. zo rot heb ik me nog niet veel gevoeld

Hallo.

zelf heb ik ook een keer een angst aanval gehad.
eerst had ik ook enorme lachkikken om de domste dingen
en toen stond k met me vriend te knuffelen en werd alles onrealisties.
ik ging zitten en dacht dat ik lag te slapen k hoorde alles wel maar was het na 2 seconden weer vergeten , toen vroeg ik of k lag te slapen en hun vonden het grappig dat ik dat zei , k zei dat k heel erg bang was en dat k naar huis toe wou, k begon te huilen en te hyperfentileren, eenmaal op de fiets had k het gevoel dat k alles aan kon, k had geen gevoel me door me hele ligaam dus het was een enorm risico dat ik op de fiets zat ( wat achteraf best wel dom was om te gaan fietsen) een vriend en een vriendin fietste met me mee want ze wouden dat k niet naar huis ging. ( maar ik met me eigenweis gedrag wou dat wel) dus k fietste vooraan, k hoorde ze nog roepen fiets nou eens wat langzaamer je gaat hardstikke snel waarop ik zei, jullie fietsen sloom we komen haast niet voor uit! maar achteraf gezien , fietste ik dus wel enorm snel , in minder dan 5 minuten heb k 5 kilometer gefietst , k fietste alleen met me vriendin die me probeerde bij te houden, ze vroeg aan me hoe voel je je nu? ik was nogsteeds bang maar dat heb k niet gezegt, eenmaal thuis gekomen dacht k dat me vader iets zou merken dus ben snel naar boven gerent en onder de douche gegaan, ( nogsteeds in de angstaanval ) en weer voor me gevoel stond k een eeuwig heid onder de douche terwijl het maar 10 minuten was, toen dacht ik aan iets was een kennis een keer zei, als je stoned bent ga dan zoet spul eten dna gaat het zo weer over , dus ik liep rustig naar beneden en zocht alle zoete snoep drinken eten enz op, nam het mee naar boven en at zoveel mogelijk op , toen werd alles weer realisties en weet dat k niet weer ga blowen , ik had het gevoel alsof ik dood ging en niks meer zou mee maken ,

Het is echt niet zo dat er mensen zijn die er niet tegen kunnen en paniekaanvallen krijgen, dit zit veel dieper. Het zijn dan gewoon mensen die dat ontwikkeld hebben door bepaalde gebeurtenissen of omstandigheden en dat komt waarschijnlijk door je overtuigingen. Wat ik lees is dat jij nogal negatief denkt om alleen te gaan blowen. Deze gedachte is een overtuiging. Dus hoe je er in je onderbewuste tegenover jezelf staat uit je in je gedrag.

Een paniekaanval is dan je reactie, die volgt uit;
negatieve overtuiging -> negatieve gedachte erover -> angstig gevoel -> reactie een paniekaanval

Een paar negatieve overtuigingen die ik las zijn;
- dat ik nog NOOIT alleen geblowd had. Dom initiatief van me dus...
- Toen besefte ik hoe vreemd het eigenlijk was, dat schaterlachen terwijl ik daar zielig in mijn eentje zat.
- Sindsdien ben ik bang geworden om te blowen.
- Ik was altijd megabang en zenuwachtig op voorhand maar meestal kwam het wel goed.

Hier zit je probleem in denk ik. Ook kan er iets in het verleden zijn gebeurt dat je zo heeft veranderd. Je schrijft nogal respectloos over jezelf. Je noemt jezelf dom, zielig, megabang en zenuwachtig. Drugs brengt je in een andere wereld van gedachtes. Met zo'n negatieve zelfovertuiging sweef je in angstgevoelens, die door drugs worden opgewekt en versterkt.

Je moet je overtuiging veranderen en dan pas zullen je angstgevoelens verdwijnen.

Om nu je overtuiging te gaan veranderen om drugs te kunnen gebruiken zal ik niet voor pleite. Maar misschien heb je om meerdere vlakken in het dagelijks leven angsten of een minderwaardigheidscomplex. Ook al vormen die geen belemmering in je leven, je overtuigingen veranderen kunnen een hele verbetering zijn.

ik heb eens thuis geblowd toen mijn ouders nog thuis waren (ze zijn erop tegen). Ik had ook nog nooit alleen geblowd en ik was echt toe aan eens lekker chillen met een joint. Ik was toen voordat ik hem opstak niet bang dat ze me zouden betrappen, ik zat achter in de tuin (we hebben een huge grote tuin) en daar komt dus ook niemand. Echt een ideale plaats en ik heb er vaker met vrienden geblowd. maar deze keer was het anders, toen ik aan het blowen was werd ik steeds banger en banger dat er iemand was en werd toen ook heel paniekerig. Ik zat de heletijd om me heen te kijken of er iemand was. Was geen fijne ervaring, ik zou dus ook niet meer zomaar alleen gaan blowen als ik thuis ben, dan liever met een groep vrienden!

angstaanvallen krijg ik er niet van. maar kan jammer genoeg ook niet van weed genieten zo als anderen. ik wordt er onrustig van, onzelfzeker, en stil terughoudend enzo.. dus totaal niet de chill werking van weed zo als ik iedereen hoor zeggen steeds. bij mij werkt het heel vervelend en verkeerd jammer genoeg daarom rook ik nooit weed. tenzij ik wat pillen op heb dan werkt het prima bij mij, maar enkel weed? nee loopt slecht af. hoe dat komt heb ik geen flauw idee van.

groningen groot gelijk gewoon effe je gedachten op 0 zetten
bij lsd is zoiets wel wat moeilijker maar bij weed moet dit lukken

Ik heb in het verleden relematig wiet gerookt, meestal was dit met vrienden.
Ik ben mischien wel gevoelig vor thc want naar 3 a 4 hijsjes ben ik flink stoned.

Vaak werd ik ook erg zenuwachtig van wiet, van harjs was dit duidelijk minder.
Ik werd echt bang voor alles vooral op sociaal vlak, de mensen ien het aan me iedereen kijkt me aan ik voelde echte paniek.

Ook werkt wiet meestal niet echt realxd bij me maar gaat eerder een shuif van me hersens af en dan komen er bakken informatie binnen, raak er overprikkeld van, veel nadenken vaak malen piekeren.

Ik heb wel add en soicale fobie beel later.

Ik ben nu binnenkort van plan eerst redelijke dosis benzo's te nemen en dan op me gemakje in me eentje een harjs pijpje te roken en dan lekker een filmpje kijken of boek lezen.Is zien of die angstaanvallen dan minder worden, ik ben met het fenomeen paiekaanval bekent en weet altijd wel wat ik doe as het gebuert maar leuk is anders.

Ik heb een keer of 8 speed gebruikt toen had ik nergens last van, 2 keer xtc bevoel me ook wel goed hoevel ik liever pilletje met speed heb,ik had de 2de keer een draakje op (wel lang geleden alweer) ging alemaal wel lekker tot we bij vrienden van vrienden in een huis kwamen ik helemaal van de kaart (had ook 4 puntjes speed erbij op) en voelde me toen niet meer echt op me gemak lekker alles is lief en cool en aardig gevoelwas toen wel weg.

Binnenkort wil ik weer is speed gebruiken kijken hoe dat me bevalt.

Eerst de harsj en als ik weer para wordt dan is dat gelijk de laatse keer geweest

davie zei:

Het is echt niet zo dat er mensen zijn die er niet tegen kunnen en paniekaanvallen krijgen, dit zit veel dieper. Het zijn dan gewoon mensen die dat ontwikkeld hebben door bepaalde gebeurtenissen of omstandigheden en dat komt waarschijnlijk door je overtuigingen. Wat ik lees is dat jij nogal negatief denkt om alleen te gaan blowen. Deze gedachte is een overtuiging. Dus hoe je er in je onderbewuste tegenover jezelf staat uit je in je gedrag.

Een paniekaanval is dan je reactie, die volgt uit;
negatieve overtuiging -> negatieve gedachte erover -> angstig gevoel -> reactie een paniekaanval

Een paar negatieve overtuigingen die ik las zijn;
- dat ik nog NOOIT alleen geblowd had. Dom initiatief van me dus...
- Toen besefte ik hoe vreemd het eigenlijk was, dat schaterlachen terwijl ik daar zielig in mijn eentje zat.
- Sindsdien ben ik bang geworden om te blowen.
- Ik was altijd megabang en zenuwachtig op voorhand maar meestal kwam het wel goed.

Hier zit je probleem in denk ik. Ook kan er iets in het verleden zijn gebeurt dat je zo heeft veranderd. Je schrijft nogal respectloos over jezelf. Je noemt jezelf dom, zielig, megabang en zenuwachtig. Drugs brengt je in een andere wereld van gedachtes. Met zo'n negatieve zelfovertuiging sweef je in angstgevoelens, die door drugs worden opgewekt en versterkt.

Je moet je overtuiging veranderen en dan pas zullen je angstgevoelens verdwijnen.

Om nu je overtuiging te gaan veranderen om drugs te kunnen gebruiken zal ik niet voor pleite. Maar misschien heb je om meerdere vlakken in het dagelijks leven angsten of een minderwaardigheidscomplex. Ook al vormen die geen belemmering in je leven, je overtuigingen veranderen kunnen een hele verbetering zijn.

Klik om te vergroten...

Ik heb de laatste tijd veel wiet gerookt, was zomer vakantie. maar nu ik weer op school zit heb ik problemen, is het mogelijk dat ik faal angst heb gekregen door veel roken? Zo ja, geneest het dan ook weer?

Na 10 weken niet gesmoked te hebben, dan toch weer enkele hijsjes genomen.
Eerst zeer voorzichtig, hijsje of 3-4. Ik was te weinig high om bad te gaan.

2 smokesessies erna dacht ik dat ik wel eens echt high mocht worden, mijn angst om bad te gaan was verwaarloosbaar.
Het effect was duidelijk merkbaar en ik zat naar mijn schatting nog een 3-tal hijsjes verwijderd van een volwaardige high. Dus ik neem een hijsje en meteen voelde ik dat het weer mis ging.

Meteen weer dat bekende gevecht met mezelf: "Neen, je gaat niet slechtgaan, je bent nog niet high genoeg, je hebt nog veel te veel besef, alles voelt nog aan zoals anders, je beste vrienden voelen nog steeds als hetzelfde aan, je kan je thuis in de zetel gaan nestelen bij mama, niets kan er misgaan: je blijft nog hier en alles gaat hetzelfde vertrouwde gevoel afgeven."

Ik had mezelf kunnen kalmeren. Ik zat met mijn vrienden naar tv te kijken, mama zat in de keuken. Niets kon er verkeerd gaan, daar was ik zeker van. Gelukkig maar.

En toch raasde er 2 uur lang paniek door me heen. Dat vond ik echt raar want er was absoluut geen aanleiding voor. Ik wist absoluut niet waarvoor ik bang moest zijn want een bad trip was uitgesloten.

En toch was ik bang, toch was ik angstig, toch sloeg mijn hart aan 120+ slagen per minuut voor meer dan 2uur.

Als ik 2 uur enorm bang ben voor niets, dan heeft die wiet een schadelijke invloed op mijn psyche. Dat valt niet te ontkennen.

Hmm, Een vriend van mij die heeft na het blowen, als ie dan bvb in de bus zit,
Altijd het gevoel of iedereen hem aankijkt, als hij met ons in is het geen probleem maar als hij aleen in de bus zit kan hij er erg diep in gaan.. vind ik best wel spooky, aangezien ik daar echt geen last van heb, soms blijft hij express 2bushaltes langer zitten omdat hij op een 1 of andere manier bang is??! ik denk dat je dan gewoon moet denken, dit komt door het blowen, gaat zo over..

giicee

inderdaad.. tis nu ook wel weer beter als voorheen hij blowt ook minder.. als hij nuchter is en we praten er over weet ie ook niet zo goed wat dat is ..hebben ook een beetje gehamerd op minder blowen, ik vind als je niet zo goed tegen blowen kan, ga dan geen 4 jointjes roken snap je?

amen

Dag iedereen
Ik was aan het browsen door google op zoek naar een verklaring voor een reeks paniekaanvallen dat ik de laatste tijd heb, dit heb ik grotendeels gevonden maar ik zit nog met een paar vragen.
Eerst zal ik misschien schetsen hoe mijn 'smokegedrag' vroeger was
Ik heb jaren eenmaal per maand gerookt, daarna werd het eenmaal per week en het laatste jaar was het gewoon meerdere malen per dag.
Vroeger had ik al het gevoel dat ik makkelijk stoned was maar naarmate ik meer smokete ging dit wel over (niet in dezelfde mate als men vrienden rondom mij maar goed).
Nu ben ik eenmaal zo slecht gegaan, dat ik niet meer wist waar ik was, wie ik was enzovoort, ik wist alleen nog dat ik ging 'doodgaan' en dat het voorbij was voor mij (of toch tenminste mn gezond verstand).
Dit is na 2 helse uren voorbij gegaan maar nu zijn we 4 maanden later, ik ben intussen ook al 2 maanden gestopt met smoken maar toch heb ik soms het gevoel dat ik stoned ben, het komt op, ik merk het, ik wordt nerveus en men gedachten gaan terug snel. Ik ben altijd vrij goed geweest in mijzelf onder controle houden en ik kan het altijd terugdringen maar toch is dit niet leuk want ik kan het zelfs hebben als ik met vrienden iets zit te drinken op café en dan ben ik even niet mezelf.
Ik vroeg me af of iemand dit ook heeft of iemand toevallig weet hoe dit misschien opgelost kan worden. Ik heb er al vrede mee genomen dat ik er misschien moet mee leren leven maar toch geef ik de hoop niet op.
Ook wil ik echt terug naar de oude stonertijd, want ik deed het echt recreatief en voor diepzinnigheid maar die angst blijft er nog.
Met vriendelijke groet en dank bij voorbaat

Ik heb ook een aantal paniekaanvallen gehad. De eerste was in de coffeeshop, we gingen poolen, en opeens had ik het niet meer. Ik moést naar buiten. Dus we gingen. Twee weken later had ik het weer, ditmaal in een andere shop. Toen dacht ik bij mezelf: fok it. Dit was de tweede keer in veertien dagen dat ik elke dag smookte (deed ik toen al langer), en ik vond dat ik me daar niet door moest laten beheersen. Ik ben even naar de wc gegaan, even rustig tegen de muur gestaan, heb wat water in me gezicht gekletst, en toen ging het weer.
Ik heb het nog wel een paar keer vaker gehad, best vaak eigenlijk, maar het heeft me nooit meer zo gegrepen. Ik bleef sindsdien gewoon zitten, en zat het uit. Het is niet prettig, maar het gaat vaker goed dan fout, dus geen reden voor mij om te stoppen.

Met jou probleem, en voornamelijk die spanning vooraf waar je het over hebt, terwijl het meestal goed gaat, is het denk ik gewoon een angst die je onder ogen moet zien. Het is sindsdien zo vaak goed gegaan, waarom zou het weer fout gaan?

Ik zou zeggen, smook gewoon niet meer in je eentje, of stop helemaal. Doe gewoon wat het best aanvoelt.

Echt angstaanvallen heb ik niet veel gehad. Ja met teveel spacecake een keer. Toen heb ik samen met een maat tijdens de trip een moment gehad dat we 3 uur ongeveer spaceten terwijl het voor ons allebei qua gevoel 5 minuten duurde. Gewoon de tijd compleet vergeten en 3 uur lang voor ons uit gestaard. Heel raar om opeens de tijd 3 uur verder te zien. Die maat van me begreep er ook niks van en had precies hetzelfde. Ik kon niks anders doen dan liggen terwijl mijn ogen tussen 3 punten heen en weer schoten. Op dat moment dacht ik dat de wereld om mij heen gecreeerd is door het universele bewustzijn. En dat universele bewustzijn was ik. Ik was alles. Dat voelde heel eenzaam.

Verder was het altijd lachen maar soms heb ik een beetje paranoia op drukke plekken en heb ik soms het idee dat vage figuren trammalant zoeken. Ook denk ik wel eens dat ik stomme dingen ga doen wanneer ik met nuchtere mensen praat. Maar daarom zoek ik ook geen drukte op en blow ik alleen met vrienden op chille plekken.

Heb ook eens geprobeerd nog uit te gaan na smoken. Vond het allemaal veels te druk en ergerde me dood aan de overdreven mensen overal.

Herakleitos zei:

Dag iedereen
Ik was aan het browsen door google op zoek naar een verklaring voor een reeks paniekaanvallen dat ik de laatste tijd heb, dit heb ik grotendeels gevonden maar ik zit nog met een paar vragen.
Eerst zal ik misschien schetsen hoe mijn 'smokegedrag' vroeger was
Ik heb jaren eenmaal per maand gerookt, daarna werd het eenmaal per week en het laatste jaar was het gewoon meerdere malen per dag.
Vroeger had ik al het gevoel dat ik makkelijk stoned was maar naarmate ik meer smokete ging dit wel over (niet in dezelfde mate als men vrienden rondom mij maar goed).
Nu ben ik eenmaal zo slecht gegaan, dat ik niet meer wist waar ik was, wie ik was enzovoort, ik wist alleen nog dat ik ging 'doodgaan' en dat het voorbij was voor mij (of toch tenminste mn gezond verstand).
Dit is na 2 helse uren voorbij gegaan maar nu zijn we 4 maanden later, ik ben intussen ook al 2 maanden gestopt met smoken maar toch heb ik soms het gevoel dat ik stoned ben, het komt op, ik merk het, ik wordt nerveus en men gedachten gaan terug snel. Ik ben altijd vrij goed geweest in mijzelf onder controle houden en ik kan het altijd terugdringen maar toch is dit niet leuk want ik kan het zelfs hebben als ik met vrienden iets zit te drinken op café en dan ben ik even niet mezelf.
Ik vroeg me af of iemand dit ook heeft of iemand toevallig weet hoe dit misschien opgelost kan worden. Ik heb er al vrede mee genomen dat ik er misschien moet mee leren leven maar toch geef ik de hoop niet op.
Ook wil ik echt terug naar de oude stonertijd, want ik deed het echt recreatief en voor diepzinnigheid maar die angst blijft er nog.
Met vriendelijke groet en dank bij voorbaat

Klik om te vergroten...

Verdomd! Ik had even zo'n wtf-momentje.
Wat deze man beschrijft is precíés waar ik ook mee zit!!!
Nou heb ik dat stukje over "doodgaan" al heeeel vaak gehad, vaak na een joint terwijl ik al bezopen was van alcohol, maar dat is altijd weer goed gekomen.

Nee bij mij is dit gekomen vanaf een punt dat alles mis ging, en dat ik depressief begon te worden (door MDMA eens in de drie weken)
Ik blowde toen ook wekelijks, soms dagelijks, en op een gegeven moment vond ik het genoeg.
Mijn studie begon aandacht op te eisen en ik besloot om maar eens te gaan vechten en voorlopig gewoon maar eens een "drugspauze" te houden zoals wij dat noemen in onze kring.

Het vreemde was dat het allemaal natuurlijk voelde. Het kwam vanuit het niets, ik WILDE graag stoppen, terwijl ik niet echt last had van eea behalve dat ik me gewoon niet optimaal voelde en ik wist dat het niet goed voor me was. Het was om een of andere reden super makkelijk om te stoppen want ik voelde me echt GREAT!

Vanaf dat moment werdt alles anders, veel supplementen gaan bijslikken o.a. om serotonine aan te vullen (5-HTP & Tryptofaan) Ben heel gezond gaan eten (ontbijt lunch avond), goed gaan slapen, in structuur, en alles begon beter te gaan. En tóch heb ik ontzettend schommelingen!

Wat ik al duidelijk gemerkt heb is dat ik snel teveel 5-HTP kan slikken, dan wordt je dus óók angstig. Ik heb gezien dat ik ineens kon zijn wat ik wilde zijn, maar af en toe wordt ik zonder reden angstig om niets concreets, gewoon niet-spontaan, vermijdt contact met mensen, en zit te piekeren over het leven. De volgende dag kan ik ineens wel mr. Cool&Relaxed&Smart zijn, en dat is t echt geweldig! Om de zoveel tijd heb ik helaas dan weer een regelrechte paniekaanval en héb ik het echt niet meer, dan kan ik wel huilen want ik weet in godsnaam niet meer wat ik moet doen. Het enige wat ik dan maar blijf denken is: WAT IS ER MIS MET ME?

Na enkele weken leek dit een beetje rustiger te worden, maar ik kan het me moeilijk herinneren omdat ik er right-now last van heb. Maar ik denk dat het na verloop van tijd beter werd.
Toen heb ik vorige week maar weer eens drie x geblowd, waarvan één keer vrij heftig. En sindsdien voel ik me weer wanhopig, paniekerig.

Psychiater zegt ook dat het door de wiet komt. Maar ik vraag me af of het niet eerder door de MDMA komt. Ik weiger te geloven dat het door "allebei" komt.

Kan ik ooit gewoon weer normaal een jointje roken? Ik wil terug naar mijn stonerstijdperk, lekker in de zomer in de zon afspreken met ouwe vrienden en een dikke J draaien en fijn WinAmp visualisations kijken met een spacy muziekje.. Of retrogamen <3

Nou heb ik deze conclusie zelf getrokken, en ook mijn Psy daarbij beïnvloed omdat ik het zo bracht. Wat ik nu vooral wil weten is: komt alle ellende door de MDMA, door blowen, of simpelweg door de 5-HTP+Tryptofaan combinatie waar ik ook niet mee stop om een of andere reden.. ?

Sry voor de grote post, ik heb een /desperate bui