milfhunter

"Dica zei: ghb is kut . wie is t met me eens? wie niet.. SPEAK Klik om te vergroten... Haha, laat me rijden, in de kroeg ware jij en je homeboys lekker baco's aan het drinken en chickas te het hosselen. Plots komt een maat van je bij met een flesje 'vloeibare XTC'. Omdat je jullie da dosering niet kendet besloten jullie maar elk een flesje naar binnen te kappen en hopla, 20 minuten laten lagen jullie te slapen te de mannenwc met hier een daar spets op je gucci-schoenen. Nee man, dan heb je echt niet echt recht om zo'n gevaarlijke om maar azo subtiele drug af te breken."

"Goed, ik zal even duidelijkheid scheppen (ik weet niet volledig wat hier allemaal gezegd is, dus vergeef het me als ik iets zeg wat als gezegd geweest is): Sterke ghb is stroperig, er zit immers weinig water in. Zwakkere ghb is vloeibaar, daar zit veel water in. Heb je zwakke ghb, dan kan je die sterker maken door goed op te warmen zodat het water verdampt. Je zal zien dat er een soort korst ontstaat, bovenop het vloeibare. (blijf je het water lang genoeg verdampen, dan wordt de korst dikker en verdwijnt het water bijna volledig, dan krijg je het "ghb-poeder" dat sommige proberen op te snuiven) Meng je die korst met het vloeibare, dan krijg je die populaire "ghb met vlokken in". MAAR: verwarm je deze ghb met vlokken in (zonder er extra water aan toe te voegen), dan verdwijnen deze vlokken (wel, ze lossen op he) en ziet de ghb eruit als "gewone zwakke ghb", terwijl de sterkte natuurlijk niet veranderd is. DUS: vlokken zijn geen garantie voor goede ghb, stroperigheid echter wel. Ik raad je zelfs aan om deze vlokken eruit te verwarmen, want je zal merken dat die vlokken zakken naar de bodem van je flesje en daar moeilijk weg te krijgen zijn. Dit zorgt voor een ongelijke sterkte in het flesje (de onderkant zal potenter zijn dan de vloeibare bovenkant). Aight? Nu moet ik toegeven dat ik deze tekst met veel pretentie en zelfzekerheid geschreven heb, terwijl ik eigenlijk maar een van de zovele thuiskokers voor eigen gebruik ben. Mocht er iemand fouten opmerken in mijn tekst, verbeter gerust!"

"Hoi leden Ik heb al enkele experimenten achter de rug met benzo's (lorazepam en lormetazepam). Even mijn ervaringen vertellen: 4mg lormetazepam (2 pillen, dus dit is iets hogere dosis dan normaal neem ik aan): geen effect, geen amnesia de dag erna 10+mg lorazepam (4 pillen of zelfs meer, hoge dosis dus): de dag erna had ik amnesia maar ik kon me toch nog enkele flarden herinneren, daarin wist ik zeker dat ik niets voelde van de benzo's. De dag erna zeiden vrienden dat ik enorm raar deed: dat ik onzin uitkraamde en dat ik meestal gewoon niet reageerde toen ze me iets vroegen. In geen van beide gevallen heb ik me ooit stoned of onder invloed of whatever gevoeld, terwijl ik zulke dingen heel goed kan waarnemen. Is dat normaal dat ik nooit echt iets voelde van die pillen? Of zijn lormetazepam en lorazepam nu eenmaal geen benzo's met een recreatieve waarde? Alvast bedankt!"

"Ik ben een behoorlijke n00b wat heroine betreft (wat mss maar beter is) maar ik heb het wel al een paar keer geprobeerd. Nu ben ik me al een hele tijd aan het inlezen erover en ik geraak er maar niet. Hoeveel soorten heroine bestaan er nu en welke wordt waarvoor gebruikt? Zelf heb ik al twee soorten gebruikt: - een soort hasjachtige klomp die ik hier in België gekregen heb. Die was donkerbruin en diende gerookt te worden. Ik neem aan dat dit de "black tar" is? - in Amerika heb ik eens lichtbruin poeder gehad dat diende gesnoven te worden. Daarvan had ik veel minder nodig dan de Belgische variant. Ik neem aan dat dit de "china white" soort is? Enkele vraagjes: Zijn dit de twee voornaamste soorten of ontbreken er nog? Klopt mijn informatie trouwens? Is die lichtbruine poedervorm hier in BE of NL ook te krijgen? Hier blijkt niemand het te kennen en iedereen die iets van H kent, verklaart mij gek als ik zeg dat ik lichtbruine H gesnoven heb in Amerika (hoewel die nochtans veel leuker was ). "H is een bruine klomp en moet gerookt/gespoten worden", klinkt het unaniem."

"Hoi Binnen enkele weken ga ik op reis naar Turkije. Ik ben nogal into opiaten en opioiden, daarom vroeg ik me af of je in Turkije gemakkelijk aan zulke producten geraakt. Kun je daar bijvoorbeeld zwaardere dingen zoals tramadol en morfine zonder voorschrift kopen bij de apotheker? Alvast bedankt!"

"Nog even voor de duidelijkheid: Ik neem zeker geen drugs/medicijnen mee op het vliegtuig. Ik weet maar al te goed dat je in Turkije beter niet met dope gepakt wordt, daarom wil ik ook niets doen wat illegaal is. Mocht tramadol, morfine oid legaal en vrij te verkrijgen zijn bij een apotheker, dan pas zou ik het kopen. Dus vandaar mijn vraag: zijn tramadol of morfine oid vrij verkrijgbaar of is de wetgeving rond medicijnen en voorschriften daar niet anders dan hier?"

"Misschien dat we hier eens een topic maken over de angstaanvallen die enkelen van ons(een zeer klein procent, geloof ik) krijgen wanneer ze wiet roken. Laten we de oorzaken, eventuele oplossingen en ervaringen zelf bespreken. Het is absoluut niet de bedoeling dat we schreeuwen dat wiet een slechte drug is, we zijn immers een marginale minderheid. Mijn verhaal: Na anderhalf jaar wekelijks blowen met mijn vrienden (ging altijd goed: extreme lachkicks stonden centraal) kwam ik op het idee om in mijn eentje hasjmelk te maken. Nu moet je weten dat ik nog NOOIT alleen geblowd had. Dom initiatief van me dus... Goed, de hasjmelk sloeg in en ik had weeral eens extreme lachkicks van Family Guy. Toen besefte ik hoe vreemd het eigenlijk was, dat schaterlachen terwijl ik daar zielig in mijn eentje zat. "Haha, die hasjmelk slaat best hard. En dit is nog maar het begin. Pfff, het gaat nog veel harder gaan. En ik zit hier zomaar op m'n eentje. Dit gaat veel te hard gaan. Dit heb ik nog nooit meegemaakt. Shit man, zo is het nog nooit geweest. "... "Ik kan niet meer denken, ik zit verdwaald in mijn eigen gedachten, hier geraak ik niet meer uit." Die ervaring is al een tijdje geleden gebeurd. Ik weet nog dat het er vooral op aan kwam dat alles zo vreemd aanvoelde (=niet echt, droomachtig) en dat ik vaak referentiepunten uit de werkelijkheid zocht, bv een rapport van school, of een foto van mijn ouders om toch een houvast aan de realiteit te hebben. Sindsdien ben ik bang geworden om te blowen, maar ik deed het nog vaak. Ik was altijd megabang en zenuwachtig op voorhand maar meestal kwam het wel goed. (Wel altijd met mijn vrienden erbij.) Na nog een tweetal verhalen die vrijwel identiek waren aan dat van de hasjmelk, besloot ik om me eens in te lezen over deze paniekaanvallen. Op erowid las ik onder "train wrecks" en "bad trips" werkelijke horrorverhalen die mij nog tien keer erger leken dan de mijne. "I don't want to go there", dacht ik bij mezelf en ik zwoor dat ik nooit meer zou blowen. Ik heb nu al een volledige maand niet geblowd, maar ik heb er niet de minste moeite mee. Maar da's misschien wel begrijpelijk als je weet wat ik meegemaakt heb (en vrees mee te maken!). Nu moet ik wel zeggen dat ik zonder problemen andere drugs kan gebruiken. Ik gebruik meerdere keren per week ghb, heb geëxperimenteerd met coke en speed en salvia en bij deze drugs blijven de angstaanvallen uit. Hoe zit dat bij jullie?"

"Na 10 weken niet gesmoked te hebben, dan toch weer enkele hijsjes genomen. Eerst zeer voorzichtig, hijsje of 3-4. Ik was te weinig high om bad te gaan. 2 smokesessies erna dacht ik dat ik wel eens echt high mocht worden, mijn angst om bad te gaan was verwaarloosbaar. Het effect was duidelijk merkbaar en ik zat naar mijn schatting nog een 3-tal hijsjes verwijderd van een volwaardige high. Dus ik neem een hijsje en meteen voelde ik dat het weer mis ging. Meteen weer dat bekende gevecht met mezelf: "Neen, je gaat niet slechtgaan, je bent nog niet high genoeg, je hebt nog veel te veel besef, alles voelt nog aan zoals anders, je beste vrienden voelen nog steeds als hetzelfde aan, je kan je thuis in de zetel gaan nestelen bij mama, niets kan er misgaan: je blijft nog hier en alles gaat hetzelfde vertrouwde gevoel afgeven." Ik had mezelf kunnen kalmeren. Ik zat met mijn vrienden naar tv te kijken, mama zat in de keuken. Niets kon er verkeerd gaan, daar was ik zeker van. Gelukkig maar. En toch raasde er 2 uur lang paniek door me heen. Dat vond ik echt raar want er was absoluut geen aanleiding voor. Ik wist absoluut niet waarvoor ik bang moest zijn want een bad trip was uitgesloten. En toch was ik bang, toch was ik angstig, toch sloeg mijn hart aan 120+ slagen per minuut voor meer dan 2uur. Als ik 2 uur enorm bang ben voor niets, dan heeft die wiet een schadelijke invloed op mijn psyche. Dat valt niet te ontkennen."

"Inderdaad, er is geen synergie: je voelt of de sos, of de ghb. Hoewel ik speed niet zo leuk vind, is de combinatie met ghb wel heel lekker. Die werken duidelijk mooi samen. Misschien moet je dat maar eens proberen."