#1
Naar aanleiding van afgelopen weekend ga ik er even uit. Ik ga geen drugs meer gebruiken.
Ik heb mijzelf een hele tijd voor de gek zitten houden. Elke keer als ik mij voornam te minderen, ging ik juist meer gebruiken. En ook over de motieven voor mijn drugsgebruik heb ik mij voor de gek zitten houden. Waar ik altijd heb volgehouden dat ik puur recreatief gebruikte, is het steeds meer een manier om te ontsnappen aan de realiteit geworden. Een verkeerde instelling die je snel afhankelijk maakt.
Blijkbaar ben ik niet in staat tot "verstandig" gebruik, althans niet zolang ik een no-life zonder verplichtingen ben, en ik alle gelegenheid heb om mezelf fatsoenlijk de kanker in te helpen. Het feit dat ik ook niet zo veel geef om mijn eigen lot draagt hieraan bij. Mijn zelf-destructieve karakter is iets waar ik aan moet werken vooraleer ik het ook maar in m'n hoofd haal weer eens wat te gebruiken, voordat ik weer zo eindig als nu.
Afgelopen weekend was een ramp, ik zat in een totaal uit de hand gelopen acid trip, en ik heb een goede vriendin van me ontzettend ongerust gemaakt. Ik heb me als een anus gedragen en ben ontzettend bad gegaan, waar ik me goddank niks van kan herinneren, op wat vage droom-achtige momenten na. Verder ga ik er niet op in wat er van het weekend gebeurd is, behalve dat het achteraf een ontzettend nare ervaring is geweest, waar ik nu nog onrustig van ben.
Ik stap even uit het drugswereldje, en ditmaal echt. Ik ben grondig op m'n muil gegaan, en het is niet de eerste keer. Al is dit wel de eerste keer dat ik zó hard op m'n muil ben gegaan.
Misschien dat ik later eens fatsoenlijk kan gebruiken, als ik wat sterker in mijn schoenen sta, en meer reden heb om mezelf niet kapot te maken. Echter, op het moment duik ik met de felheid van de gemiddelde borderliner op elke kans om wasted te raken.
Ik ga feesten ook even mijden alsof het hele enge ziektes zijn, omdat ik daar waarschijnlijk toch weer in de verleiding zal raken om te gebruiken. In ieder geval free parties zal ik verstek laten gaan, want als de drugs mij om de oren vliegen is de keus snel gemaakt om te gaan gebruiken.
Ik ben nu nauwelijks een jaar bezig met harddrugs, en ik heb nu al het idee de controle langzaam aan te verliezen. Mijn vorige stop-poging/pauze was daar een triest voorbeeld van. In plaats van drie maanden te stoppen heb ik het nog niet eens drie weken volgehouden.
Ditmaal ga ik grondiger te werk. Ik zorg dat ik niks meer in huis heb en zoals gezegd zal ik ook even niet meer naar feestjes gaan tot dit allemaal is overgewaaid.
In september begin ik met een opleiding als het goed is, dus vooral dan kan ik me het niet veroorloven aan de drugs te zitten. Nu denk ik dat het tegen die tijd sowieso wel goed zal komen aangezien ik dan meer om handen heb, wat mij sowieso al belemmert om elk weekend helemaal los te gaan.
Ik weet niet of ik DF ga verlaten, aangezien ik zo goed als niks te doen heb op doordeweekse dagen. Hier zal ik nog wel wat rondzwerven en zo nu en dan het onzin-forum vol spammen, maar als het hierdoor weer begint te kriebelen neem ik hier ook even een pauze van.
Ik vind het jammer dat ik het zo ver heb laten komen, en ik vind het jammer dat ik moet stoppen met drugs, maar het lijkt me voorlopig het beste. Eigen schuld, dikke bult.
Ik had er niet zo mee moeten spelen.
Olle
Ik heb mijzelf een hele tijd voor de gek zitten houden. Elke keer als ik mij voornam te minderen, ging ik juist meer gebruiken. En ook over de motieven voor mijn drugsgebruik heb ik mij voor de gek zitten houden. Waar ik altijd heb volgehouden dat ik puur recreatief gebruikte, is het steeds meer een manier om te ontsnappen aan de realiteit geworden. Een verkeerde instelling die je snel afhankelijk maakt.
Blijkbaar ben ik niet in staat tot "verstandig" gebruik, althans niet zolang ik een no-life zonder verplichtingen ben, en ik alle gelegenheid heb om mezelf fatsoenlijk de kanker in te helpen. Het feit dat ik ook niet zo veel geef om mijn eigen lot draagt hieraan bij. Mijn zelf-destructieve karakter is iets waar ik aan moet werken vooraleer ik het ook maar in m'n hoofd haal weer eens wat te gebruiken, voordat ik weer zo eindig als nu.
Afgelopen weekend was een ramp, ik zat in een totaal uit de hand gelopen acid trip, en ik heb een goede vriendin van me ontzettend ongerust gemaakt. Ik heb me als een anus gedragen en ben ontzettend bad gegaan, waar ik me goddank niks van kan herinneren, op wat vage droom-achtige momenten na. Verder ga ik er niet op in wat er van het weekend gebeurd is, behalve dat het achteraf een ontzettend nare ervaring is geweest, waar ik nu nog onrustig van ben.
Ik stap even uit het drugswereldje, en ditmaal echt. Ik ben grondig op m'n muil gegaan, en het is niet de eerste keer. Al is dit wel de eerste keer dat ik zó hard op m'n muil ben gegaan.
Misschien dat ik later eens fatsoenlijk kan gebruiken, als ik wat sterker in mijn schoenen sta, en meer reden heb om mezelf niet kapot te maken. Echter, op het moment duik ik met de felheid van de gemiddelde borderliner op elke kans om wasted te raken.
Ik ga feesten ook even mijden alsof het hele enge ziektes zijn, omdat ik daar waarschijnlijk toch weer in de verleiding zal raken om te gebruiken. In ieder geval free parties zal ik verstek laten gaan, want als de drugs mij om de oren vliegen is de keus snel gemaakt om te gaan gebruiken.
Ik ben nu nauwelijks een jaar bezig met harddrugs, en ik heb nu al het idee de controle langzaam aan te verliezen. Mijn vorige stop-poging/pauze was daar een triest voorbeeld van. In plaats van drie maanden te stoppen heb ik het nog niet eens drie weken volgehouden.
Ditmaal ga ik grondiger te werk. Ik zorg dat ik niks meer in huis heb en zoals gezegd zal ik ook even niet meer naar feestjes gaan tot dit allemaal is overgewaaid.
In september begin ik met een opleiding als het goed is, dus vooral dan kan ik me het niet veroorloven aan de drugs te zitten. Nu denk ik dat het tegen die tijd sowieso wel goed zal komen aangezien ik dan meer om handen heb, wat mij sowieso al belemmert om elk weekend helemaal los te gaan.
Ik weet niet of ik DF ga verlaten, aangezien ik zo goed als niks te doen heb op doordeweekse dagen. Hier zal ik nog wel wat rondzwerven en zo nu en dan het onzin-forum vol spammen, maar als het hierdoor weer begint te kriebelen neem ik hier ook even een pauze van.
Ik vind het jammer dat ik het zo ver heb laten komen, en ik vind het jammer dat ik moet stoppen met drugs, maar het lijkt me voorlopig het beste. Eigen schuld, dikke bult.
Ik had er niet zo mee moeten spelen.
Olle
