Ehm. Eerste (en tot nog toe enige) keer LSD. Ik twijfelde al bij het nemen, maar ach. Ik zat ook niet zo lekker in mn vel, maar ach. Het weer was ook klote, de omgeving ook... maar ach (als ik het zo opsom was het al gewoon te stom to begin with).
Wij met zn 4'en die LSD op. En maar wachten, en wachten. Na anderhalf uur hadden we onszelf aangepraat dat het niet meer werkte (het was al erg oude LSD), dan gingen we maar met de bus naar de stad om paddo's te halen. Toen we bij het bushokje aankwamen bleek toch dat het best inkickte gezien we kwijlend/trommelend op/langs/in het bushokje lagen.
Toch maar naar de stad gegaan (zwaarste busreis allertijden), en mn hoofd raakte steeds verder in de knoop.
Nu was ik bijna thuis (ik woon in de buurt van de stad), maar we waren met de bus, en mn fiets stond ergens anders, en al met al was het een vreselijk moeilijk reisplan. Natuurlijk wist mn moeder hier niks van, en die stuurde me een sms in de trant van "hoe laat ben je hier of daar". Ik snapte er NIKS meer van. Ik raakte tamelijk in paniek, hoe kreeg ik dit verhaal nog kloppend? Ik heb er uren over gedacht, uiteindelijk -weetnietmeerwat- gestuurd.
Na een lange reis terug en een klote trip achter de rug, ik voelde me kut, ik voelde me schuldig, gewoon overall crap. Maarja, ik wilde niks laten merken thuis, dus ik maar (enigzins als verontschuldiging voor mn eigen gevoel) een bosje bloemen meegenomen voor thuis ("Gewoon, denk doe eens aardig!"). En ik deed erg mn best op zo opgebeurd en actief mogelijk te lijken.
Gauw naar bed gegaan, helemaal kapot in elk aspect. Komt mn moeder mn kamer binnen met een ernstig gezicht en ik wist al hoe laat het was..
"Heb jij geblowd?!"
... eh..
"Ja, mam, sorry."
Daar een 'kutgesprek' over gehad, het maakte mn gevoel echt niet beter, maar ik was stiekem wel opgelucht dat ik maar niet had gezegd "Nee hoor! Het is LSD
![:grin:]()
"
:') wat een kutdag was dat zeg.
